Laughing: if you ask someone to do

Laughing: if you ask someone to do something, but he cannot do it, laughing could be a way to express his embarrassment. The Javanese society is based on the concept of “rukun”, that is to say the willing to make peace and harmony the main priority in social relationships. The main point on Javanese culture is the willing to avoid all kind of clashes, or conflicts. Then, the difficulty for Javanese people to say no could be due to the willing to avoid conflicts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หัวเราะ: ถ้าคุณถามคนทำงาน แต่เขาไม่สามารถทำมัน หัวเราะสามารถเข้าไปแสดงความลำบากใจของเขา สังคมชวาตั้งอยู่บนแนวคิดของ "rukun" กล่าวคือ ความเต็มใจเพื่อให้รักสามัคคีความสำคัญหลักในความสัมพันธ์ทางสังคม จุดหลักในวัฒนธรรมชวาเป็นยินดีที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะกัน หรือความขัดแย้งทุกชนิด ยากสำหรับชาวชวาจะบอกว่า ไม่แล้ว อาจเป็น เพราะความเต็มใจเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หัวเราะ: ถ้าคุณถามคนที่จะทำบางสิ่งบางอย่าง แต่เขาไม่สามารถทำมันหัวเราะอาจจะเป็นวิธีการแสดงความลำบากใจของเขา สังคมชวาเป็นไปตามแนวคิดของ "Rukun" คือการบอกว่ายินดีที่จะให้ความสงบและความสามัคคีมีความสำคัญหลักในความสัมพันธ์ทางสังคม จุดหลักที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมชวาเป็นความเต็มใจที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะกันของชนิดหรือความขัดแย้งทั้งหมด จากนั้นความยากลำบากสำหรับคนชวาจะบอกว่าไม่มีอาจจะเป็นเพราะความตั้งใจที่จะหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หัวเราะ : ถ้าคุณขอให้ใครทำอะไร แต่เขาก็ไม่สามารถทำมัน หัวเราะ อาจเป็นวิธีที่จะแสดงความอายของเขา สังคมนี้จะขึ้นอยู่กับแนวคิดของ " rukun " กล่าวคือ จะสร้างสันติภาพและความสามัคคีหลักในความสัมพันธ์ทางสังคม ประเด็นหลักในวัฒนธรรมชวาเป็นเต็มใจที่จะหลีกเลี่ยงประเภทของการปะทะหรือความขัดแย้ง จากนั้นยากสำหรับชาวชวาจะพูดไม่ได้ เนื่องจากการจะหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง