“FUAHAHAHA! Nothing is impossible f

“FUAHAHAHA! Nothing is impossible for me!”
Hiiro burst out in laughter in a exaggerated manner. Yes, he perfectly got a golden ball. And a pale glowing word was written in his fist that was raised high into the air. It said… “good luck”.
He had been worried over what to write. The word “luck” could’ve worked as well, but he wasn’t sure if his luck would increase or decrease through it. What about “come out” then? A ball would have dropped out for sure, but not necessarily a golden one.
Therefore he had written “good luck”, since he could easily imagine becoming lucky through it. Magic meant imagination. Any unnecessary thoughts would reduce its power. So he chose the easy to imagine word “good luck”. His magic was really like a cheat.
Moreover, it was a triple pack. He had written the same word for the other two, because that increased the chance of one of them winning even more.
Still, it meant exposing his magic to them.
(Well, I regret nothing. It’s for the food anyway)
His appetite won over the troubles of having it exposed. As a result, all three of them won in a row. Of course the other two had their mouths gaping wide-open on this scene, but Hiiro considered explaining it to them as he was in a really good mood.
“H- Hey, Hiiro…?”
“I know what you want to ask, but for now… eat!”
In his hands was a dish like a hamburger. The filling was the Happiness Shark of course. It had a light pink colour and was wrapped in some vegetables like lettuce with a salty-sweet sauce.
“MUNCH…. Ohh!?”
Where am I? For a moment, he felt like he was inside the sea with the pressure of the deep sea squeezing his body. Such a rich flavour. The compatibility with the bread was extraordinary and just a single bite let him feel the soul of the ocean.
His body melted away from the stimulation on his tongue, no, inside his whole mouth. Furthermore, he tasted something crunchy. It was the horn that Arnold mentioned before.
Delicious. The fried gristle with excellent seasoning was indescribable delicious, too. His body readily ingested everything, even the bones and fangs.
(Holy cow. Who knew something so delicious existed!)
It was more delicious than any fish he had eaten before. The inside of this stomach was frolicking as if the food was still alive. It was earth-shattering good. Moreover, his body felt like it was brimming with power.
Wow… Just wow…
(Definitely… a win…)
His cheeks naturally slackened. He might fall asleep on the spot from the rapture if he were to relax. It was a really pleasant sensation, like he was leisurely swimming in the sea under the warm sun.
When he looked at the other two, Muir was relishing the food too. She seemed to like eating as well, so she was in a good mood from getting to eat something so good. As for Arnold… He was crying for some reason.
To be honest, it was not a pleasant sight to see an old man crying over food. Well, the food was certainly worth crying over, but it somewhat spoiled the mood, so Hiiro decided to smack him afterwards.
“Oh~ I’m stuffed! Stuffed to no end~”
Arnold smiled happily.
“Yeah, it was delicious. Ehm… well…”
Muir looked at Hiiro.
“Uhm… Th- Thank you.”
Seemingly she had wanted to express her gratitude. Hiiro replied with a simple “No prob”, but this triggered Arnold to ask about the ≪Word Magic≫.
“So, will you tell me about what you wrote on my palm earlier?”
“…..Fine.”
“Eh? You’ll really tell me?”
Arnold had thought he would refuse again, so he asked back on reflex.
“What? I can just keep it to myself then.”
“Ah, no, no. Let me hear it! That word… is that your magic?”
“Yes, it’s called ≪Word Magic≫. An unique magic.”
“An unique magic!?”
“You’re too loud! I won’t tell you more!”
“S- Sorry. B- But is it really an unique magic?”
“Yeah. See the word on your palm?”
“Y- Yes.”
“That’s a word from where I lived and I can draw out the effect from the word.”
This world didn’t know of Kanji, so the other two couldn’t read it, so he frankly explained the magic. Both of them listened with a dumbfounded expression.
“Actually, isn’t your magic unfair?”
“*NOD*”
Muir nodded asserting to Arnold’s words.
“Who cares. It’s like an inborn talent.”
“Well, sure, but… Still, I’ve heard of unique magic, but none as powerful as this.”
“Oho, like what for example?”
Hiiro was interested in unique magic besides his own.
“Let’s see, magic that controls space, magic that brainwashes people and… magic that manipulates other magic.”
“They indeed sound powerful.”
Especially the brainwashing one sounded dangerous. He didn’t know how it worked, but a magic that bewitches other people’s hearts was too powerful.
“But with your ≪Word Magic≫, you can use any of these magic I just mentioned too, right?”
To be honest, he could. Maybe he couldn’t control it as perfect as the original, but it was possible to use a word with a similar effect.
“Indeed, I can.”
“I knew it, so unfair~ You’re a damn cheater~”
“*NOD*”
“It might be omnipotent, but it’s not invincible.”
“What do you mean?”
“Who knows? I’ve no reason to tell you.”
“Grr… Well, you aren’t a fool that would tell others your weakness.”
“Indeed.”
“But leaving that aside, your magic’s still too fascinating! Truly paradisiacal!”
“Whatever. I’m tired, so I’m going to the inn. Also, don’t tell anyone about this.”
“Listen to me!”
Hiiro acted at his own pace as always, whereas the other two sighed and followed him.
“Mh? Enough of the festival already?”
“Eh? Ah, yeah, I’m satisfied…”
“I had fun too!”
“There you have it.”
“Then go book a room, servant.”
“I’m repeating myself, but I ain’t your servant! Also, pay some respect to your elders!”
“Don’t be so arrogant just because you were born earlier.”
“It let me experience more of life! Apologize! Apologize to me right away!”
Hiiro looked at the suddenly shouting Arnold and said.
“…….Don’t become like him, shorty.”
“What do you mean, you damn brat!”
Hiiro shifted his gaze to Muir, but she was troubled how to react.
Ignoring Arnold’s annoying outburst, Hiiro headed to the inn. But a problem occurred there.
“….Eh? No free rooms?”
Arnold had his mouth gaping wide-open at the front desk. Behind him, Hiiro was emitted a displeased aura to the max.
“My deepest apologizes. Due to the festival, we have no vacant rooms at the moment.”
What to do now? Arnold sweated bullets, wondering how to reason with the devil behind him that glared at him with a killing intent.
Arnold slowly and quietly turned his head around and looked at the black-haired boy in question.
“What’s the deal, old man?”
“N- Nothing I can do here, can I? When they’re booked out, they’re booked out.”
“….Hah, sleeping outside even though we’re at a town…”
Hiiro muttering so with empty eyes was a rare sight. To be honest, he had hoped to sleep in a proper bed after camping outside for so long, but sadly enough, it was an unaccomplished dream.
“Damn… Stupid festival… Just explode.”
He said something dreadful, but he had enjoyed the festival himself, so he didn’t snap for real. They should’ve booked a room beforehand. No, even then, the rooms might have booked out already, but he regretted not checking it.
“Excuse me…”
The inn keeper at the front desk called out to them, so the three of them looked at him dispirited.
“If I may suggest, why don’t you try out the Guild?”
“The Guild?”
Arnold titled his head.
“Ah, yes. The Guild has resting rooms for their staff, but if you talk to them, they might give you a room?”
Upon that, Arnold’s expression brightened up and he nodded.
“I see. On a day like this, they really might give us a room.”
“Are we going there?”
Muir looked at him with an upturned gaze and Arnold placed his hand on her head.
“Yeah, it’s our last hope.”
“I hope it won’t be in vain.”
“Brat! Why’re you saying that! Don’t be so damn negative!”
“Let’s hurry.”
“Again, listen to me!”
Hiiro swiftly left the inn, whereas the other two followed in a rush.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"FUAHAHAHA ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้สำหรับฉัน"Hiiro พลุ่งพล่านในหัวเราะอย่าง exaggerated ใช่ เขาสมบูรณ์มีลูกบอลทองคำ และคำเร่าร้อนซีดถูกเขียนในกำปั้นของเขาที่ขึ้นสูงไปในอากาศ มันกล่าวว่า ... "โชคดี"เคยกังวลกว่าจะเขียน คำว่า "โชค" ไม่เคยทำงานด้วย แต่ไม่แน่ใจว่าโชคดีของเขาจะเพิ่ม หรือลดผ่านมัน สิ่งที่เกี่ยวกับ "ออกมา" แล้ว ลูกบอลจะตกออกแน่นอน แต่ไม่จำเป็นต้องหนึ่งทองดังนั้น เขาได้เขียน "โชคดี" เนื่องจากเขาสามารถจินตนาการได้กลายเป็นโชคดีผ่านได้ วิเศษหมายถึง จินตนาการ ความคิดใด ๆ ไม่จำเป็นจะช่วยลดพลังงาน ดังนั้น เขาเลือกง่ายต่อการคิดคำ "โชคดี" มายากลของเขาถูกจริง ๆ เช่นโกงนอกจากนี้ มันเป็นชุดที่สาม เขาได้เขียนคำเดียวกันสำหรับอีกสอง เนื่องจากที่เพิ่มโอกาสของพวกเขาชนะได้ยังคง มันหมายถึง เปิดเผยมายากลของเขาไป(ดี เราเสียใจไม่ มันเป็นอาหารต่อไป)ความอยากอาหารของเขาได้รับรางวัลมากกว่าปัญหาของการได้สัมผัส ดังนั้น ทั้งสามชนะในแถว แน่นอนว่าอีกสองได้ตาม gaping wide-open ในฉากนี้ แต่ Hiiro ถือว่าอธิบายไปคงเป็นอารมณ์ดี" H - เฮ้ Hiiro...? ""ฉันรู้ว่าสิ่งที่คุณต้องการจะถาม แต่ตอนนี้...กิน! "ในมือของเขาถูกจานเช่นแฮมเบอร์เกอร์เป็น กรอกถูกฉลาม ความสุขแน่นอน มันก็มีสีชมพูอ่อน และถูกห่อผักบางอย่างเช่นผักกาดหอมด้วยซอสเค็มหวาน"MUNCH... โอ้?"ผม ช่วง เขารู้สึกเหมือนอยู่ในทะเลมีความดันของน้ำลึก squeezing ร่างกายของเขา เช่นรวยรส ความเข้ากันได้กับขนมปังถูกวิสามัญ และเพียงกัดเดียวให้เขารู้สึกของมหาสมุทรร่างกายของเขาหลอมจากการกระตุ้นบนลิ้นของเขา ไม่ ภายในปากของเขาทั้งหมด นอกจากนี้ เขาลิ้มรสสิ่งที่กรอบ ฮอร์นที่อาร์โนลด์กล่าวไว้ได้อร่อย Gristle ผัดกับเครื่องปรุงรสดีไม่ยากอร่อย เกินไป ร่างกายของเขาพร้อมกินได้ทุกอย่าง แม้แต่กระดูก และเขี้ยว(วัวศักดิ์สิทธิ์ ใครรู้บางสิ่งบางอย่างที่อร่อยมากอยู่)ก็อร่อยยิ่งกว่าปลาใด ๆ มีกินก่อน ภายในกระเพาะอาหารนี้เป็นกังวลว่าอาหารยังมีชีวิตอยู่ ได้ซึ่งทำให้ป่นปี้โลกดี นอกจากนี้ ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนมันถูก brimming มีอำนาจว้าว... ว้าวเพียง...(แน่นอน...ชนะ...)แก้มของเขา slackened ธรรมชาติ เขาอาจจะหลับในจุดจากการรับถ้าเขาผ่อนคลาย มันรู้สึกดีจริง ๆ เหมือนว่ายน้ำในทะเลใต้แสงอาทิตย์อบอุ่นสบาย ๆเมื่อเขามองอีกสอง Muir ถูกอร่อยอาหารเกินไป เธอดูชอบกินด้วย เพื่อให้เธออารมณ์ดีจากการกินสิ่งที่ดี เป็นสำหรับอาร์โนลด์ เขาได้ร้องไห้ด้วยเหตุผลบางอย่างที่จะซื่อสัตย์ ไม่เห็นดีเห็นมีคนร้องไห้ผ่านอาหาร ดี อาหารคุ้มแน่นอนร้องไห้กว่า แต่ค่อนข้างเสียอารมณ์ เพื่อ Hiiro การตัดสินใจที่จะตีเขาภายหลัง"แหม ~ ฉันกำลังยัด ยัดท้ายไม่ ~ "อาร์โนลด์ยิ้มอย่างมีความสุข"ใช่ ได้อร่อย Ehm...ดี... "Muir ดูที่ Hiiro"Uhm... Th - ขอขอบคุณคุณ"ดูเหมือนว่าเธอก็อยากแสดงความกตัญญูของเธอ Hiiro ตอบกลับ ด้วยเรียบง่าย "ไม่ prob" แต่นี้ทริกเกอร์อาร์โนลด์ปรารภ ≪Word Magic≫"ดังนั้น จะคุณบอกฉันเกี่ยวกับสิ่งที่คุณเขียนบนปาล์มของฉันก่อนหน้านี้"“…..ดี""เอ๊ะ คุณจะจริง ๆ บอก"อาร์โนลด์ได้คิดว่า เขาจะปฏิเสธอีก ดังนั้นเขาถามกลับมาสะท้อน"อะไร ฉันสามารถเพียงเก็บไว้กับตัวเองแล้วกัน""อา ไม่ ไม่ ให้ฉันได้ยินมัน คำว่า...ว่ามายากลของคุณ? ""ใช่ เรียกว่า ≪Word Magic≫ มีเฉพาะไสยศาสตร์ด้วย""มีเฉพาะไสยศาสตร์?""คุณดังเกินไป ฉันจะไม่บอกคุณมาก""S-ขออภัย B - แต่มันเป็นจริง ๆ วิเศษเฉพาะตัว""ใช่ ดูคำปาล์มของคุณ""Y - ใช่""ก็จากที่ผมอาศัยอยู่ และฉันสามารถวาดออกผลจากคำ"โลกนี้ไม่ทราบของอักษรคันจิ เพื่ออีกสองไม่สามารถอ่านได้ เพื่อให้เขาอธิบายมหัศจรรย์ตรงไปตรงมา ทั้งสองเหล่านั้นฟัง ด้วยนิพจน์ dumbfounded"จริง ไม่วิเศษของธรรมหรือไม่"" * พยักหน้า * "Muir พยักหน้ากรรมสิทธิ์ของอาร์โนลด์คำ"ที่ใส่ ได้เช่นมีความสามารถพิเศษ inborn""ดี แน่นอน แต่... ยังคง ผมเคยได้ยินของมายากลที่ไม่ซ้ำกัน แต่ไม่มีประสิทธิภาพเป็นเช่นนี้""Oho ชอบตัวอย่างไร"Hiiro มีความสนใจในมายากลเฉพาะนอกจากของตัวเอง"ลองดู มายากลที่ควบคุมพื้นที่ เมจิกที่ brainwashes คน and. ... มายากลมายากลอื่น ๆ ควบคุม""พวกเขาแน่นอนเสียงมีประสิทธิภาพขึ้น"โดยเฉพาะอย่างยิ่ง brainwashing หนึ่งแต่เพียงแห่งอันตราย ไม่ทราบวิธีการทำงาน แต่เวทมนตร์ที่ bewitches หัวใจของคนอื่นได้มีประสิทธิภาพมากเกินไป"แต่คุณ ≪Word Magic≫ คุณสามารถใช้ใด ๆ ของวิเศษเหล่านี้ฉันกล่าวเพียงเกินไป ขวา"ที่จะซื่อสัตย์ เขาไม่ บางทีเขาไม่ควบคุมมันเป็นที่สมบูรณ์แบบดั้งเดิม แต่ก็สามารถใช้คำที่ มีลักษณะคล้ายกัน"แน่นอน ฉันได้""ผมรู้ว่ามัน ไม่เป็นธรรมดังนั้น ~ คุณสิบแปดมงกุฎไอ้ ~ "" * พยักหน้า * ""อาจ omnipotent วัสด แต่มันไม่อยู่ยงคงกระพัน""ไม่คุณหมายถึงอะไร""ใครรู้ ผมไม่มีเหตุผลจะบอกคุณ""Grr... ดี คุณไม่ได้โง่ที่จะบอกให้คนอื่นจุดอ่อนของคุณ""จริงด้วย""แต่ปล่อยกันที่ มายากลของคุณของยังน่าสนใจเกินไป แท้จริงสวรรค์""อะไรกัน ผมเหนื่อย ดังนั้นฉันจะไปอินน์ ยัง ไม่บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้""แน่ะ"Hiiro ดำเนินที่ก้าวของเขาเองเป็นเสมอ ใน ขณะที่อีกสองถอนหายใจตามเขา"Mh พอเทศกาลแล้ว""เอ๊ะ Ah ใช่ ฉันพอใจ...""ผมสนุกเกินไป""มีคุณมีมัน""แล้ว ไปจองห้องพัก ข้าราชการ""ฉันซ้ำตัวเอง แต่ฉัน ain't ข้าราชการของคุณ ยัง นับถือบางผู้อาวุโสของคุณ""ไม่ได้หยิ่งดังนั้นเพียง เพราะคุณเกิดก่อน""จะให้ฉันมีประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น ขอโทษ ขอโทษผมทันที"Hiiro มองตะโกนที่จู่ ๆ อาร์โนลด์ และกล่าวว่า การ"...ไม่เป็นเช่นเขา shorty ""ไม่คุณหมายถึงอะไร คุณไอ้ brat"Hiiro จากสายตาของเขา Muir แต่เธอปัญหาวิธีการตอบสนองละเว้นของอาร์โนลด์รำคาญ outburst, Hiiro มุ่งหน้าไปอินน์ แต่ปัญหาเกิดขึ้นมี"...เอ๊ะ ไม่ฟรีห้อง"อาร์โนลด์ได้ปาก gaping wide-open ต้อน หลังเขา Hiiro ถูกปล่อยออกอูราเห็นไปสูงสุด"Apologizes รือของฉัน เนื่องจากเทศกาล เราได้ห้องไม่ว่างในขณะนี้"สิ่งที่ต้องทำตอนนี้ อาร์โนลด์ sweated สัญลักษณ์ สงสัยว่า เหตุผลกับมารหลังเขาที่ glared ที่เขา มีเจตนาฆ่าอาร์โนลด์อย่างช้า ๆ และเงียบ ๆ หันพระเศียรไปรอบ ๆ และมองที่การดำสูบบุหรี่ในคำถามคืออะไรการจัดการ คน"" N - มีฉันสามารถทำอะไรที่นี่ สามารถฉัน เมื่อพวกเขากำลังจองเต็มแล้ว พวกเขากำลังจองเต็มแล้วกัน""...ไร นอนหลับอยู่แม้ว่าเราอยู่ในเมือง..."Hiiro muttering ได้ ด้วยตาเปล่าไม่เห็นยาก ที่จะซื่อสัตย์ เขามีหวังนอนในเตียงที่เหมาะสมหลังจากการตั้งแคมป์นอกสำหรับนาน แต่เศร้าพอ มันเป็นความฝัน unaccomplished"ไอ้... เทศกาลโง่... เพียงระเบิด"เขากล่าวว่า สิ่ง dreadful แต่เขามีความสุขเทศกาลตัวเอง เพื่อให้เขาไม่จัดชิดตัวจริง พวกเขาควรห้องห้องพักล่วงหน้า ไม่ ได้แล้ว ห้องพักอาจมีจองเต็มแล้วแล้ว แต่เขา regretted ไม่ตรวจสอบ"ขอโทษ... "ผู้รักษาอินน์ต้อนเรียกพวกเขา ดังนั้นทั้งสามก็มองเขา dispirited"ถ้าฉันอาจแนะนำ ทำไมไม่คุณลองการสมาคมหรือไม่""การสมาคมหรือไม่"อาร์โนลด์ชื่อว่าศีรษะของเขา"อา ใช่ กิลด์ได้พักห้องพนักงานของพวกเขา แต่ถ้าคุณพูดคุยกับพวกเขา พวกเขาจะให้คุณห้อง"ตามที่ สบาย ๆ ค่านิพจน์ของอาร์โนลด์และเขาพยักหน้า"อืมม ในวันนี้ พวกเขาจริง ๆ อาจให้ห้องพัก""เราจะมีหรือไม่"Muir มองเขา ด้วยสายตาเป็น upturned และอาร์โนลด์วางพระหัตถ์บนศีรษะของเธอ"ใช่ มันเป็นความหวังสุดท้าย""ฉันหวังว่า มันจะไม่สู้""Brat ทำไมเราคุณว่า ที่ ไม่สามารถลบไอ้มาก""ลองรีบ""อีก แน่ะ"Hiiro ซ้ายอินน์ อย่างรวดเร็วในขณะที่อีกสองตามในการวิ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" fuahahaha ! ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับฉัน "
hiiro ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาในลักษณะที่เกินจริงไปหน่อย ใช่ , เขาอย่างสมบูรณ์ได้ลูกบอลทองคำ และอ่อนเปล่งคำเขียนในมือของเขาที่ถูกยกสูงขึ้นไปในอากาศ มันบอกว่า . . . . . . . " โชคดี " .
เขาเป็นกังวลมากกว่าจะเขียนอะไร คำว่า " โชคช่วย " สามารถทำงานได้เป็นอย่างดี แต่เขาไม่แน่ใจว่าถ้าโชคของเขาจะเพิ่มขึ้น หรือลดลงผ่านสิ่งที่เกี่ยวกับ " ออกมา " แล้ว ลูกจะตกแน่ๆ แต่ ไม่ จำเป็น ต้อง ทองหนึ่ง
ดังนั้นเขาเขียน " โชคดี " เนื่องจากเขาสามารถจะคิดว่าเป็นโชคดีที่ผ่าน มนต์ หมายถึง จินตนาการ ใด ๆที่ไม่คิดจะลดอำนาจของมัน ดังนั้นเขาจึงเลือกที่ง่ายที่จะจินตนาการว่า " โชคดี " เวทมนตร์ของเขาก็ชอบโกง
นอกจากนี้แพ็คสามเขาเขียนคำเดิมสำหรับสองคน เพราะเพิ่มโอกาสหนึ่งของพวกเขาชนะมากกว่า .
ก็หมายถึงการเปิดเผยมายากลของเขากับพวกเขา .
( ผมรู้สึกเสียใจอะไรเลย มันเป็นอาหารอยู่แล้ว )
ความอยากของเขาจะผ่านปัญหาของการเปิดเผย เป็นผลให้พวกเขาทั้งสามชนะในแถว แน่นอน อีกสองคนมีปากเหวอะที่เปิดกว้างในฉากนี้แต่ hiiro ถือว่าอธิบายให้พวกเขาในขณะที่เขาอยู่ในอารมณ์ที่ดีจริงๆ .
" H - เฮ้ hiiro เหรอ . . . . . . "
" ฉันรู้ว่าคุณต้องการจะถามอะไร แต่ตอนนี้ . . . . . . . กิน "
ในมือของเขาเป็นอาหาร เช่น แฮมเบอร์เกอร์ ไส้เป็นความสุขปลาฉลามแน่นอน มันมีสีชมพูอ่อนสี และใส่ผัก เช่น ผักกาด กับ เค็ม หวาน ซอส .
" แทะเล็ม . . . . . . . โอ้ ! ! ! ! ? "
ฉันอยู่ที่ไหน สักครู่เขารู้สึกเหมือนเขาอยู่ในทะเลกับความดันของทะเลลึกบีบร่างของเขา เป็นรสชาติที่อุดมไปด้วย ความเข้ากันได้กับขนมปังพิเศษและเพียงเดียวกัดให้เขารู้สึกจิตวิญญาณของมหาสมุทร .
ร่างละลายหายไปจากการกระตุ้นบนลิ้นของเขาไม่ ในปากทั้งหมดของเขา นอกจากนี้ เขาได้ลิ้มรสสิ่งที่กรอบ มันเป็นแตรที่อาร์โนลด์กล่าวก่อน
.อร่อย ผัดกับเครื่องปรุงที่ยอดเยี่ยมคือสุดจะพรรณนากระดูกอ่อน อร่อยเหมือนกัน ร่างกายของเขาพร้อมจะกลืนกินทุกอย่าง แม้แต่กระดูกและเขี้ยว .
( วัวศักดิ์สิทธิ์ ใครรู้ว่าอะไรอร่อยอยู่ ! )
มันอร่อยกว่าปลาใด ๆที่เขาได้กินก่อน ภายในท้องนี้ก็หนุกหนาน ถ้าอาหารที่ยังมีชีวิตอยู่ มันป่นปี้แผ่นดินดี นอกจากนี้ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนมันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
ว้าว . . . ว้าว . . . . . . .
( แน่นอน . . . . . . . ชนะ . . . . . . . )
แก้มของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ slackened . เขาอาจจะหลับอยู่บนจุดจากความปลาบปลื้มใจถ้าเขาจะผ่อนคลาย มันคือความรู้สึกรื่นรมย์จริงๆ เหมือนเขาอย่างสบายๆ ว่ายในทะเลภายใต้ดวงอาทิตย์ที่อบอุ่น .
เมื่อเขามองดูคนอื่นๆ มัวร์ยัง relishing อาหารด้วย เธอดูเหมือนจะชอบกินเช่นกันเธออยู่ในอารมณ์ที่ดีจากการไปกินอะไรดี สำหรับ อาร์โนลด์ . . . เขาร้องไห้เพราะเหตุผลบางอย่าง .
บอกตรงๆ มันไม่ได้เป็นภาพที่ถูกใจ เห็นคนแก่ร้องไห้มากกว่าอาหาร อืม อาหารก็คุ้มค่าแน่นอน ร้องไห้ แต่มันค่อนข้างเอาแต่ใจ อารมณ์ ดังนั้น hiiro ตัดสินใจที่จะตีเขาหลังจากนั้น .
" โอ้ ~ ผมยัด ! ตุ๊กตาที่ไม่มีสิ้นสุด ~ " อาร์โนลด์ ยิ้มอย่างมีความสุข
.
" ครับมันอร่อยนะ เอ่อ . . . อืม . . . . . . . . . . " มัวร์มอง hiiro
.
" อืม . . . . . . . . . ขอบคุณ . . . "
ดูเหมือนเธออยากแสดงความกตัญญูของเธอ hiiro ตอบกลับด้วยง่าย " ไม่มีปัญหา " แต่เรียกอาร์โนลด์ จะถามเรื่อง≪คำนั้น≫ .
" ดังนั้นคุณจะบอกฉันเกี่ยวกับสิ่งที่คุณเขียนบนฝ่ามือของฉันก่อนหน้านี้ ? " ค่ะ "

" . . . . . . " เอ๋ ? คุณจะบอกฉันเหรอ "
อาร์โนลด์คิดว่าเขาจะปฏิเสธอีกครั้งเขาถามกลับทันที .
" อะไร ? ฉันทำได้แค่เก็บมันไว้กับตัวเองแล้ว "
" อ๊ะ ไม่ๆ ฉันได้ยินมัน คำนั้น . . . . . . . ที่วิเศษของคุณ "
" ค่ะ เรียกว่า≪คำนั้น≫ . มายากลที่โดดเด่น . "
" เฉพาะเวทมนตร์ ! ? "
" เสียงดังเกินไปแล้ว ฉันจะบอกคุณเพิ่มเติม "
" S - ขอโทษ B - แต่มันวิเศษที่ไม่ซ้ำกัน ? "
" ครับ เห็นคำว่าบนฝ่ามือของคุณ "
" Y "
- ครับ" นั่นเป็นคำพูดที่ฉันอาศัยอยู่ และฉันสามารถวาดออก ผลจากคำว่า "
โลกนี้ไม่รู้ของคันจิ แล้วอีกสองคนก็ไม่ได้อ่าน เขาตรงไปตรงมาอธิบายเวทมนตร์ ทั้งสองของพวกเขาฟังด้วยสีหน้าตะลึง .
" จริงๆ แล้ว ไม่วิเศษธรรมของคุณ ? "
" "
* พยักหน้า * มัวร์พยักหน้ายืนยันกับอาร์โนลด์พูด .
" ใครจะไปสน มันเหมือนเป็นพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิด "
" แน่นอนแต่ . . . . . . . ยังคง , ผมเคยได้ยินเฉพาะคาถา แต่ไม่มีอำนาจ เช่น นี้ . "
" โอโห เหมือนตัวอย่าง "
hiiro สนใจเฉพาะคาถา นอกจากของตัวเอง .
" มาดูกันว่า การควบคุมพื้นที่มายากลที่ล้างสมองคน และ . . . เวทมนตร์ที่ชักจูงมายากลอื่น ๆ . "
" พวกเขาแน่นอนเสียงที่มีประสิทธิภาพ . "
โดยเฉพาะอย่างยิ่งล้างสมองหนึ่งเสียงอันตราย เค้าไม่รู้ว่ามันได้ผลแต่วิเศษที่ bewitches หัวใจของคนอื่นมีอำนาจมากเกินไป .
" แต่กับ≪คำนั้น≫ , คุณสามารถใช้ใด ๆของเหล่านี้วิเศษ ฉันแค่พูดด้วย , ใช่มั้ย ? "
บอกตรงๆ เขาทำได้ บางทีเขาอาจจะควบคุมมันไม่ได้สมบูรณ์แบบ เช่นเดิม แต่มันเป็นไปได้ที่จะใช้คำที่มีผลที่คล้ายกัน .
" แน่นอน ที่ฉันสามารถ . "
" ผมรู้ว่ามันไม่ยุติธรรมเลย ~ นายเป็นไอ้ขี้โกง ~ "

" * พยักหน้า * ”" มันอาจจะวุ่นวาย แต่มันไม่อยู่ยงคงกระพัน "
" หมายถึงอะไร ? "
" ใครจะรู้ ฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะบอกคุณ "
" แฮ่ . . . . . . . เอ่อ คุณไม่ได้โง่ที่จะบอกคนอื่น ความอ่อนแอของคุณ . "
" แน่นอน "
" แต่ช่างมันเถอะ เวทมนตร์ก็น่าสนใจเหมือนกัน สวรรค์อย่างแท้จริง "
" อะไรก็ตาม ฉันเหนื่อย ฉันกำลังจะไปโรงแรม ยังไม่บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้ . "
" ฟังฉัน ! "
hiiro ทำที่ของตัวเองทันเสมอ ในขณะที่อีกสองคนถอนหายใจและปฏิบัติตามเขา .
" หืม ? พอของเทศกาลแล้ว "
" เอ๋ ? อ่า ใช่ ผมพอใจ . . . . . . . "
" ฉันก็สนุกเหมือนกัน "
" นั่นไง "
" จากนั้นไปจองห้องผู้รับใช้ "
" ฉันพูดซ้ำ ๆ แต่ผมไม่ใช่ทาสของคุณ ยังให้ความเคารพผู้ใหญ่ของคุณ "
" อย่าหยิ่งนัก เพียงเพราะท่านเกิดมาก่อนหน้านี้ "
." มันทำให้ผมมีประสบการณ์มากขึ้นของชีวิต ขอโทษ ! ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้ "
hiiro มองพลันตะโกนอาร์โนลด์กล่าว .
" . . . . . . . อย่าเป็นอย่างเขา ตัวเล็ก "
" หมายถึงอะไร ไอ้เลวเอ๊ย ! "
hiiro ขยับสายตาของเขามัวร์ แต่เธอก็มีปัญหาวิธีที่จะตอบสนอง .
เมินอาร์โนลด์น่ารำคาญโวยวาย hiiro , มุ่งหน้าไปโรงแรม แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นที่นั่น .
" . . . . . . . เอ๊ะ ? ไม่มีห้องว่าง ? "
อาร์โนลด์ มีปากที่อ้าปากค้างเบิกกว้างที่โต๊ะด้านหน้า หลังเขา hiiro ถูกปล่อยออกมาไม่พอใจราศี .
" ผมขอฝากมาขอโทษด้วย เนื่องจากเทศกาล เราไม่มีห้องว่างในขณะนี้ . "
ตอนนี้จะทำยังไง ? อาร์โนลด์เหงื่อกระสุนที่สงสัยว่าเหตุผลกับปีศาจอยู่เบื้องหลังเขา ที่จ้องมาที่เขาด้วยเจตนาฆ่า .
อาร์โนลด์ อย่างช้าๆ และเงียบๆ หันศีรษะของเขาไปรอบ ๆและมองไปที่เด็กชายผมสีดำในคำถาม .
" อะไรกัน ตาแก่ ? "
" N - ช่วยไม่ได้นี่ ใช่มั้ย เมื่อพวกเขากำลังจองออก พวกเขาจะจองออก "
" . . . . . . . เฮ้อ นอนข้างนอก แม้ว่าเราจะอยู่ในเมือง . . . . . . . "
hiiro พึมพำด้วยดวงตาว่างเปล่า หายาก สายตา บอกตามตรงเขาหวังที่จะนอนในเตียงที่เหมาะสมหลังจากตั้งแคมป์นอกมานาน แต่ช่างน่าเศร้า มันคือความฝันที่ล้มเหลว
" บ้า . . . โง่เทศกาล . . . . . . . แค่ระเบิด "
เขาพูดบางอย่างที่น่ากลัว แต่ก็สนุกกับงานตัวเอง ก็เลยไม่ได้ถ่ายจริง พวกเขาควรได้จองห้องไว้ล่วงหน้า ไม่ แม้ว่าห้องจะได้จองไปแล้ว แต่เขาก็เสียใจที่ไม่ได้ตรวจสอบ .
" ขอโทษนะ . . . . . . . "
เป็นเจ้าของโรงแรมที่โต๊ะด้านหน้าเรียกให้พวกเขา ดังนั้น พวกเขาสามคนมองเขาท้อใจ .
" ผมขอแนะนำให้ ทำไมคุณไม่ลองสมาคม ? "
" สมาคม ? "

ชื่อ อาร์โนลด์ ศีรษะของเขา " อ่า ใช่ สมาคมได้พักห้องพักสำหรับพนักงานของพวกเขา แต่ถ้าคุณพูดคุยกับพวกเขา พวกเขาอาจให้คุณมีห้องไหมครับ "
เมื่อเห็นว่า การแสดงออกของอาร์โนลสว่างขึ้นและเขาพยักหน้า .
" ผมเห็นในวันแบบนี้ เค้าอาจจะเปิดห้องให้เรา . "
" เราจะไปที่นั่นหรือ ? "
มัวร์ มองเขาด้วยสายตา และ อาร์โนลด์ วางหงายมือของเขาบนหัวเธอ .
" ใช่ มันเป็นความหวังสุดท้ายของเรา . "
" ผมหวังว่ามันจะไม่สูญเปล่า "
" เอ๊ย ! ทำไมคุณพูดแบบนั้น ไม่ต้องถึงลบ "
" รีบไปกันเถอะ "
" อีกครั้ง ฟังผมนะ "
hiiro ฉิวออกจากโรงแรมในขณะที่อีกสองคนตามรีบ