“ENTER.” You pushed the heavy door

“ENTER.” You pushed the heavy door open, finding Mettaton facing away from you. “SHUT THE DOOR BEHIND YOU, WILL YOU?” It closed on its own. You stepped forward to the desk, trembling. “SO TELL ME,” he whirled around fast enough to make his tie fly up, “WHAT WAS WITH THAT COMMENT EARLIER, EXACTLY?”

“W-w-well, sir,” you stuttered, “it’s just- s-sales are going down recently, a-and, I thought, m-maybe, i-if we gave o-our customers s-s—something edible…”

He glowered.

“I didn’t think you’d disagree-“

“THAT’S RIGHT, YOU DIDN’T THINK!” He snarled. Your stomach churned. “WE NEED GLAMBURGER TO BE AS GLORIOUS AS POSSIBLE, THAT’S WHY IT’S CALLED GLAMBURGER, YOU WHELP.”

“Wh..whelp?” Your eye twitched. You could normally take the abuse he spat at you, but whenever he implied you were lesser than him, you snapped.

“YOU DON’T THINK YOU CAN’T BE REPLACED? YOU DON’T THINK SOMEONE ELSE COULD DO YOUR JOB?”

“You’re damn right no one else could do my job.” Your voice was void of emotion. “I practically run this company, Mettaton. You- you’re just a figurehead!”

“HO-HOW DARE YOU!” He gasped. “I AUGHT TO- YOU- !” His confidence was wavering. The utterly surprised look on his face was so cute against the seriousness of his suit.

“What?” You took a step even closer, leaning in. “You ought to what?” A sly grin crossed your face. He sputtered.

“I- YOU’RE IN FOR IT NOW, RAT.” He bared his teeth, which had become pointed in his ire.

“Don’t think you can scare me with just that.” You swiped at his tie, giving him a surprising little choke, dragging him in close. “What is a person like me to do with a running mouth like yours?”

“I DON’T THINK YOU’LL BE DOING MUCH OF ANYTHING SOO-“ You suppressed his words with a hard kiss. Surprised, he did nothing, for a moment, but then quickly he took you by the shoulders and returned it.

Warmth seeped from his chassis. The kiss intensified, as he slid a long, pointed tongue across your bottom lip and convincing its way past them and your teeth to spar with your own. You pulled tighter on the tie, reaching a hand up to grip his lustrous hair. A soft groan emitted from his speaker. He started to suck on your bottom lip, the teeth still sharp. You could taste blood. It stung and god you wanted more but before you even realized it, he snapped his face back and shoved you away.

You stumbled backwards, nearly falling over. Mettaton straightened himself out, fixing his hair and tie and dusting off his shoulders. You wiped a hand across your mouth. He had bit a bit deeper than you expected.

“AHEM.” He cleared his throat. “IT SEEMS WE HAVE COME TO AN IMPASSE. I WILL LET GO OF THE ISSUE FOR NOW.” He turned himself back around. “YOU MAY LEAVE.”

You grinned, sucking down a little blood. You moved towards the door, and right as your hand touched the handle-

“OH, AND… MAYBE YOU SHOULD USE A BIT MORE OF THAT… POWER… AROUND HERE. MORE OFTEN. IT’D BE A WELCOME SIGHT.” He waved a dismissive hand. “NOW GO, SHOO, I HAVE BIG FIGUREHEAD THINGS TO DO.”

You exited the office, strutting down the hallway. You felt… powerful. And oddly aroused.

Maybe you would use that power again.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ใส่" คุณผลักประตูหนักเปิด หา Mettaton หันคุณ "ปิดประตูหลัง จะคุณ" มันปิดตัวเอง คุณก้าวไปข้างหน้าโต๊ะทำงาน ตัวสั่น "ให้บอก ME ที่เขา whirled รอบพอให้ผูกเขาบินขึ้น "อะไรคือด้วยที่แสดงความคิดเห็นก่อนหน้านี้ ตรงนี้""W w-ดี รัก คุณ stuttered, " มันเป็นเพียง s-ขายไปลงเมื่อเร็ว ๆ นี้ การ- และ ฉันคิดว่า บางที m ฉัน-ถ้าเราให้ลูกค้าของเรา o s-s — กินสิ่ง... "เขา glowered"ผมไม่คิดว่า คุณจะไม่เห็นด้วย-""ขวาเป็น คุณไม่คิด" เขา snarled กระเพาะอาหารของคุณปั่น "เราต้อง GLAMBURGER จะรุ่งโรจน์ที่สุด ที่เรียกว่า GLAMBURGER คุณ WHELP นี้"" Wh. whelp " ตา twitched คุณจัดชิดคุณสามารถโดยปกติจะใช้เขา spat ที่คุณ แต่เมื่อใดก็ ตามที่เขานัยคุณมีน้อยกว่าเขา"คุณไม่คิดว่า คุณไม่สามารถเปลี่ยน คุณไม่คิดว่า คนอื่นไม่ทำงาน""คุณไอ้ขวาไม่มีใครสามารถทำงาน" เสียงของคุณเป็นโมฆะของอารมณ์ "ผมจริงงานนี้บริษัท Mettaton คุณ-คุณเพียงเสื่อมถอย! ""โฮจิมินห์-วิธีคุณกล้า! " เขา gasped "ฉัน AUGHT การ-คุณ-! " เขามั่นใจถูกรี ๆ รอ ๆ ดูประหลาดใจอย่างเต็มหน้าก็น่ารักกับความรุนแรงของชุดของเขา"อะไร" คุณเอานิ้วเอียงของขั้นตอนที่แม้ใกล้ชิด "คุณควรจะอะไร" เวลารอบจัดข้ามหน้า เขา sputtered"ฉัน-คุณอยู่ในนั้นตอนนี้ หนูด้วย" เขา bared ฟันของเขา ซึ่งได้กลายเป็นชี้ใน ire ของเขา"ไม่คิดคุณสามารถทำให้ตกใจผม มีเพียงว่า คุณรูดที่เขาผูกเน็คไท ให้เขาเนื้อ choke น้อยน่าแปลกใจ ลากเขาเข้ามาใกล้ คืออะไรคนอย่างฉันกับปากทำงานกับคุณ""ผมไม่คิดว่า คุณจะทำมากของ SOO ANYTHING-" คุณระงับคำพูดของเขา ด้วยจูบยาก ประหลาดใจ ก็ ช่วง แต่แล้วเขาเอาคุณ โดยไหล่ และส่งคืนความอบอุ่น seeped จากแชสซีของเขา จูบรุนแรง เป็นเขาฝ่อลิ้นยาว แหลมริมฝีปากล่างของคุณและเชื่อทางผ่านเขาและฟันการ spar ด้วยตัวคุณเอง คุณดึงสัดบนเน็คไท ถึงมือขึ้นจับผมเงางาม พันธุ์ร็อกหน้าย่นที่นุ่มนวลออกมาจากลำโพงของเขา เขาเริ่มดูดริมฝีปากล่างของคุณ ฟันยังคมชัด คุณสามารถลิ้มรสเลือด มันต่อย และพระเจ้าต้องมีเพิ่มเติม แต่ก่อนที่คุณจะรับรู้มัน เขาจัดชิดใบหน้าของเขากลับ และถูกผลักคุณออกไปคุณย้อนหลัง สะดุดเกือบล้มไป Mettaton ยืดให้ตรงตัวเองออก แก้ไขผมและผูกเขา และปัดฝุ่นปิดไหล่ของเขา คุณสามารถเช็ดมือทั้งปาก เขามีบิตบิตลึกกว่าที่คุณคาดไว้"AHEM" เขาล้างคอของเขา "เหมือนเรามีมาคม ฉันจะปล่อยให้ไปของปัญหาในขณะนี้" เขาหันตัวกลับใกล้ "คุณอาจปล่อยให้"คุณ grinned ดูดเลือดน้อยลง คุณย้ายไปประตู และเป็นมือขวาสัมผัสจับ-" OH และ จูบ... บางทีคุณควรใช้น้อยที่... พลังงาน... รอบที่นี่ บ่อยขึ้น มันจะเป็นสายตาที่ยินดีต้อนรับ" เขาโบกมือ dismissive "ตอนนี้ไป SHOO มีเสื่อมถอยใหญ่มาก"คุณออกจากสำนักงาน เดินวางมาดลงห้องโถง คุณรู้สึกว่า...ประสิทธิภาพ และกระตุ้นน่าบางทีคุณจะใช้อำนาจนั้นอีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"Enter." คุณผลักประตูหนักเปิดหา Mettaton หันหน้าออกไปจากคุณ "ปิดประตูหลังคุณ, คุณจะ?" มันปิดตัวของมันเอง คุณจะก้าวไปข้างหน้าโต๊ะสั่น "ดังนั้นบอกฉัน" เขาหมุนตัวไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วพอที่จะทำให้เขาเสมอบินขึ้น "สิ่งที่ถูกที่มีความคิดเห็นว่าก่อนหน้านี้ว่า?" "WW-ดีครับ" คุณพูดติดอ่าง "มัน just- S-ยอดขายจะลดลง เมื่อเร็ว ๆ นี้และผมคิดว่าอาจจะเป็น M-i-ถ้าเราให้ o-ของเราลูกค้าเอสเอสบางสิ่งบางอย่างที่กินได้ ... " เขา glowered. " ผมไม่คิดว่าคุณต้องการ disagree- " " นั่นคือขวาคุณ didn ' T คิด! "เขาคำราม กระเพาะอาหารของคุณปั่น "เราจำเป็นต้อง GLAMBURGER จะเป็นรุ่งโรจน์เป็นไปได้ที่ว่าทำไมมันเรียกว่า GLAMBURGER, คุณลูกหมี." "Wh..whelp?" คุณตากระตุก ปกติคุณอาจจะใช้การละเมิดที่เขาถ่มน้ำลายใส่คุณ แต่เมื่อใดก็ตามที่เขานัยคุณน้อยกว่าเขาคุณ snapped. "คุณไม่คิดว่าคุณไม่สามารถถูกแทนที่? คุณไม่คิดว่าคนอื่นจะทำงานของคุณ? " " คุณด่าขวาไม่มีใครสามารถทำงานของฉัน. "เสียงของคุณเป็นโมฆะของอารมณ์ความรู้สึก "ผมทำงานจริง บริษัท นี้ Mettaton You- คุณเพียงแค่หุ่นเชิด! " " โฮคุณกล้าวิธี! "เขาอ้าปากค้าง "ผมสิ่งใดต่อการ YOU-!" ความเชื่อมั่นของเขาก็ลังเล ดูประหลาดใจอย่างเต็มที่บนใบหน้าของเขาก็น่ารักมาก ๆ กับความร้ายแรงของชุดสูทของเขา. "คืออะไร?" คุณเอาขั้นตอนได้ใกล้ชิดพิงใน. "คุณควรจะอะไร?" ยิ้มเจ้าเล่ห์ข้ามใบหน้าของคุณ เขา sputtered. "I- คุณอยู่ในตอนนี้หนู." เขาแยกเขี้ยวฟันของเขาซึ่งได้กลายเป็นชี้ไปในความกริ้วโกรธของเขา. "อย่าคิดว่าคุณสามารถทำให้ตกใจฉันด้วยเพียงแค่ว่า." คุณ swiped ที่ผูกของเขา ให้เขาหายใจไม่ออกเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าแปลกใจลากเขาเข้ามาใกล้ "เป็นสิ่งที่คนอย่างผมจะทำอย่างไรกับปากทำงานเหมือนคุณ?" "ผมไม่คิดว่าคุณจะทำอะไรมาก SOO-" คุณระงับคำพูดของเขาด้วยจูบหนัก ประหลาดใจที่เขาไม่ได้ทำอะไรสักครู่ แต่แล้วการอย่างรวดเร็วเขาเอาคุณไหล่และกลับ. ความอบอุ่นซึมจากโครงของเขา จูบทวีความรุนแรงมากในขณะที่เขาเลื่อนยาวชี้ลิ้นทั่วริมฝีปากล่างของคุณและน่าเชื่อถือทางที่ผ่านมาพวกเขาและฟันของคุณที่จะรับมือกับของคุณเอง คุณดึงที่เข้มงวดมากขึ้นในการผูกเอื้อมมือขึ้นไปจับผมเงาของเขา คร่ำครวญนุ่มปล่อยออกมาจากลำโพงของเขา เขาเริ่มที่จะดูดริมฝีปากล่างฟันของคุณยังคงความคมชัด คุณสามารถลิ้มรสเลือด มันต่อยและพระเจ้าที่คุณต้องการมากขึ้น แต่ก่อนที่คุณจะรู้ว่ามันเขาตะคอกใบหน้าของเขากลับมาและผลักคุณไป. คุณสะดุดหลังเกือบล้ม Mettaton ยืดตัวเองออกจากการแก้ไขผมและผูกเขาและปัดฝุ่นออกจากไหล่ของเขา คุณเช็ดมือข้ามปากของคุณ เขามีบิตบิตลึกกว่าที่คุณคาดว่า. "อะแฮ่ม." เขากระแอม "มันดูเหมือนเราได้มา IMPASSE ฉันจะปล่อยให้ไปของปัญหาสำหรับขณะนี้. "เขาหันไปรอบ ๆ ตัวเองกลับมา "คุณอาจปล่อยให้." คุณยิ้ม, ดูดลงเลือดน้อย คุณเดินไปที่ประตูและขวามือของคุณสัมผัส HANDLE- "Oh, และ ... บางทีคุณควรใช้มากขึ้นอีกนิดว่า ... อำนาจ ... รอบ ๆ ที่นี่ บ่อยขึ้น. มันต้องการจะเห็นการต้อนรับ. "เขาโบกมือมือไยดี "ตอนนี้ไปชุผมมีสิ่งที่รูปปั้นขนาดใหญ่ที่จะทำ." คุณเดินออกมาจากสำนักงานเดินวางมาดไปตามทางเดิน คุณรู้สึก ... ที่มีประสิทธิภาพ และกระตุ้นความผิดปกติ. บางทีคุณอาจจะใช้อำนาจนั้นอีกครั้ง