你说呢 明知你不在还是会问空气 却不能代替你出声习惯 像永不愈合的固执

你说呢 明知你不在还是会问
空气 却不能代替你出声
习惯 像永不愈合的固执伤痕
一思念就撕裂灵魂
把相片 让你能保存多洗一本
毛衣 也为你准备多一层
但是 你孤单时刻安慰的体温
怎么为你多留一份
我不愿让你一个人
一个人在人海浮沉
我不愿 你独自走过 风雨的时分
我不愿让你一个人
承受这世界的残忍
我不愿眼泪陪你到永恒
你走后 爱情的遗址像是空城
遗落 你杯子手套和笑声
最后 你只带走你脆弱的单纯
和我最放不下的人

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณคิดว่า รู้ว่า คุณจะไม่ถามหรือไม่อากาศไม่สามารถแทนเสียงนิสัยเหมือนไม่เคยรักษาแผลที่ปากแข็งนางสาวขาดจิตวิญญาณล้างรูปถ่ายเพื่อให้คุณสามารถบันทึกเพิ่มเติมเสื้อกันหนาวสำหรับคุณหนึ่งขึ้นชั้นแต่คุณคนเดียวเวลาอุณหภูมิความสะดวกสบายวิธีทำคุณให้กับไม่ต้องการคุณคนเดียวคนในดอน ๆ ในชีวิตไม่ต้องการคุณคนเดียวผ่านสายฝนจากฟากฟ้าไม่ต้องการคุณคนเดียวหมีโหดของโลกนี้ไม่อยากจะฉีกคุณเป็นนิรันดร์หลังจากคุณ เว็บไซต์ว่างเปล่าของความรักถุงมือแว่นตาและเสียงหัวเราะของคุณคุณเพียงแค่ใช้เวลาของคุณเปราะบางในที่สุด ทำง่ายและผู้ที่ฉันสุดได้พอดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณบอกฉันว่าคุณไม่ได้อยู่ในอากาศก็จะถาม

แต่ก็ไม่สามารถแทนที่คุณจะเสียงเหมือนนิสัยความดื้อรั้นของไม่เคยหายแผลก็ฉีกวิญญาณของฉัน





ให้ภาพที่ช่วยให้คุณสามารถบันทึกหลายซักเล่มหนึ่งได้เตรียมไว้สำหรับคุณ

เสื้อหลายชั้นแต่คุณเหงา

ยังไงช่วงเวลาที่อุณหภูมิของร่างกายให้มากขึ้นสำหรับคุณยังคงเป็นหนึ่งของ

ส่วนตัวผมไม่อยากให้คุณเป็นหนึ่งในทะเลที่ลอยผ่านลมและฝนคนเดียว

ผมไม่อยากให้คุณเมื่อผมไม่อยากให้คุณหนึ่ง







ทนความโหดร้ายของโลกนี้ผมจะไม่ร้องไห้ตลอดไปกับคุณเมื่อคุณไปที่เว็บไซต์ของความรัก

ซึ่งเป็นเมืองที่คุณแก้ว

ถุงมือและเสียงหัวเราะในที่สุดคุณก็เอาตัวคุณ

และผมเปราะบางง่ายที่สุดที่คนไม่สามารถวางมันลง