“Dammit! I lived here footloose and

“Dammit! I lived here footloose and carefree for hundreds of years. Hundreds of years!

“No. I need to get away before he finds me. I can’t allow him to figure out that I’m here.” Gnashing his teeth, Patriarch Reliance flicked his sleeve. He was just about to send his Divine Sense back into his true self and then flee before Meng Hao stepped foot on the island, when suddenly, his eyes turned up thoughtfully.

“Wait a second. From the look of things, the little bastard doesn’t know I’m here!” Patriarch Reliance’s eyes suddenly grew bright. As for Guyiding Tri-rain, she didn’t look very happy as she returned into the palace with the Boat Spirit. 3

“If he doesn’t know that I’m here, then that must mean that he’s not here to look for me, right? He just happens to be passing by!!

“If that’s the case, then what do I need to flee for? I don’t! I don’t need to flee! He doesn’t know I’m here, so all I need to do is make sure he leaves without a hitch. As long as he doesn’t detect me, then he won’t have any reason to suspect anything!

“Hahaha! It turns out the Patriarch is the cleverest as usual. This way, I can continue to live here footloose and fancy free without any further complications!” The more he continued to talk, the brighter Patriarch Reliance’s eyes glowed. As he paced back and forth within the palace, Guyiding Tri-rain watched on, her face growing increasingly unsightly.

“Didn’t you make a promise to the Patriarchs from his Sect?” she asked, unable to hold back. “Why back out? Being his Dao Protector doesn’t mean nothing good will come to you. Why do you have to constantly hide?”

“Silly little girl!” said Patriarch Reliance, glaring at her. “You don’t know a damn thing!

“Hmm. You know, it was just recently that I remembered something. I feel like a long, long time ago, I met another little bastard who had the same name as this bastard!

“That other bastard went way overboard. It was back when I was little, and he bullied and humiliated me to the extreme!!

“I almost forgot about it. It wasn’t until recently that it suddenly came to mind!” Patriarch Reliance’s eyes went wide with both humiliation and curiosity. He really had no idea why it was only recently that he had suddenly recalled the matter.

In fact, the clearness of the memory also contained haziness.

“Have you ever wondered why the Patriarch carries an entire continent on his back? You think I want to? It’s a humiliation!!” It wasn’t clear what Patriarch Reliance was thinking about exactly, but his face was filled with fury.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"Dammit ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ footloose และห่วงร้อยปี หลายร้อยปี"หมายเลขที่ต้องการออกไปก่อนที่เขาพบฉัน ฉันไม่อนุญาตให้เขาคิดว่า ฉันนี่" ฟูมฟันของเขา พระพึ่ง flicked แขนของเขา เพียงกำลังจะส่งความรู้สึกของเขาพระเจ้ากลับเข้าไปในตัวตนที่แท้ของเขา และหนีก่อนเฮาเมงก้าวเท้าบนเกาะ เมื่อทันใดนั้น ตาของเขาถูกเปิดขึ้นอย่างประณีต"รอเป็นครั้งที่สอง จากลักษณะของสิ่งต่าง ๆ bastard เล็กน้อยไม่รู้ว่า ฉันนี่" พระพึ่งตาก็เติบโตสดใส สำหรับ Guyiding Tri-ฝน เธอไม่ได้ดูมีความสุขมากเธอกลับไปในพระราชวังด้วยวิญญาณเรือ 3"ถ้าเขาไม่รู้ว่า ฉันอยู่ที่นี่ แล้วที่ต้องหมายถึง ว่า เขาไม่นี่ไง ขวา เขาก็เกิดจะผ่าน!!"ถ้าเป็นกรณีนี้ แล้วอะไรต้องหนีสำหรับ ฉันไม่! ฉันไม่ต้องการหนี เขาไม่รู้ผมที่นี่ สิ่งที่ต้องทำคือให้แน่ใจว่า เขาออกไม่ขัดข้อง ตราบใดที่เขาไม่พบฉัน แล้วเขาจะไม่มีเหตุผลใด ๆ ที่สงสัยว่าอะไร"Hahaha ปรากฎว่าพระเป็น cleverest เป็นปกติ วิธีนี้ ฉันยังอยู่ footloose และแฟนฟรีโดยไม่มีอาการแทรกซ้อนเพิ่มเติม" ยิ่งเขายังคงพูดคุย สวมตาพึ่งพระสว่าง ขณะที่เขาศึกษาได้กลับมาภายในพระราชวัง Guyiding Tri-ฝนดูบน ใบหน้าของเธอเติบโตมากขึ้นน่าเกลียด"ไม่ได้ให้สัญญาขึงจากนิกายของเขา" เธอถาม ไม่รีรอ "กลับมาทำไมหา การป้องกัน ดาวเขาไม่ได้หมายความ อะไรดีมาให้คุณ ทำไมคุณต้องซ่อนตลอดเวลา""สาวน้อยเป็นโง่" กล่าวว่า ความเชื่อมั่นพระ แกลริงที่เธอ "คุณไม่ทราบสิ่งไอ้"อืมม คุณรู้ว่า มันก็เพิ่งที่ผมจำได้บางสิ่งบางอย่าง ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเวลาที่ยาวนาน ยาวนานผ่านมา ฉันพบ bastard อีกเล็กน้อยที่มีชื่อเดียวกันนี้ลูกครึ่ง"ก็ลูกครึ่งอื่น ๆ ที่ทางล่ม ก็เมื่อผม และเขารังแก และหญิงฉันไปมาก!!"ฉันเกือบจะลืมเกี่ยวกับมัน มันไม่ได้จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า มันก็มาถึงใจ" พระพึ่งตาไปกว้างกับความอัปยศอดสูและอยากรู้อยากเห็น จริง ๆ เขาไม่รู้ทำไมมันเป็นเพียงเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า เขาก็มีเรียกว่าในความเป็นจริง ชัดเจนของหน่วยความจำยังประกอบด้วยการสับสน"คุณเคยสงสัยว่า ทำไมพระมีทั้งทวีปบนหลังของเขา คุณคิดว่า ฉันต้องการ เป็นความอัปยศอดสูที่!!" มันไม่ได้ชัดเจนอะไรพึ่งพระคิดเกี่ยวกับว่า แต่ใบหน้าของเขาเต็มไป ด้วยความโกรธ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"บ้าเอ้ย! ผมอาศัยอยู่ที่นี่ Footloose และไม่ห่วงสำหรับหลายร้อยปี หลายร้อยปี! "เลขที่ ฉันต้องการที่จะได้รับไปก่อนที่เขาจะพบฉัน ฉันไม่สามารถช่วยให้เขาที่จะคิดออกว่าฉันอยู่ที่นี่. "ขบฟันของเขาพระสังฆราชพึ่งสะบัดแขนเสื้อของเขา เขาเป็นเพียงเกี่ยวกับการส่งความรู้สึกของพระเจ้าของเขากลับเข้ามาในตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้วหนีไปก่อนที่จะเม้งเฮาก้าวเท้าบนเกาะเมื่อจู่ ๆ ดวงตาของเขาเปิดขึ้นอย่างพิถีพิถัน. "รอสอง จากลักษณะของสิ่งที่ไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ทราบว่าฉันอยู่ที่นี่! "ตาพระสังฆราชของ Reliance จู่ ๆ ก็ขยายตัวสดใส สำหรับ Guyiding Tri-ฝนเธอไม่ได้ดูมีความสุขมากในขณะที่เธอกลับเข้าไปในพระราชวังด้วยพระวิญญาณเรือ 3 "ถ้าเขาไม่ได้รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่แล้วว่าต้องหมายถึงว่าเขาไม่ได้ที่นี่ที่จะมองหาฉันใช่มั้ย? เขาเพียง แต่เกิดขึ้นจะผ่าน !! "ถ้าเป็นกรณีนี้แล้วสิ่งที่ฉันจะต้องหนีไปหา? ฉันไม่! ฉันไม่ต้องการที่จะหนี! เขาไม่ได้รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่เพื่อให้สิ่งที่ผมต้องทำคือการทำให้แน่ใจว่าเขาจะออกโดยไม่ต้องผูกปม ตราบใดที่เขาไม่ได้ตรวจสอบฉันแล้วเขาจะไม่ได้มีเหตุผลที่จะสงสัยอะไรใด ๆ ! "ฮ่า ๆ ๆ ๆ ! แต่กลับกลายเป็นพระสังฆราชเป็นฉลาดตามปกติ วิธีนี้จะยังคงสามารถอาศัยอยู่ที่นี่ชอบท่องเที่ยวและแฟนซีฟรีโดยไม่มีภาวะแทรกซ้อนใด ๆ ต่อไป! "ยิ่งเขายังคงพูดคุยตาสว่างสังฆราชพึ่งของเรืองแสง ในขณะที่เขาเดินไปเดินไปมาภายในพระราชวัง Guyiding Tri-ฝนดูบนใบหน้าของเธอที่กำลังเติบโตน่าเกลียดมากขึ้น. "ไม่ให้คุณสัญญาว่าจะพระสังฆราชจากนิกายของเขา?" เธอถามไม่สามารถที่จะถือกลับ "กลับออกมาทำไม? เป็นดาว Protector ของเขาไม่ได้หมายความว่าไม่มีอะไรที่ดีจะมาให้คุณ ทำไมคุณถึงต้องซ่อนอย่างต่อเนื่อง? " " สาวน้อยโง่! "พระสังฆราชพึ่งกล่าวว่าจ้องมองมาที่เธอ "คุณไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่แช่ง! " อืมมม คุณจะรู้ว่ามันเป็นเพียงแค่เมื่อเร็ว ๆ นี้ที่ฉันจำได้ว่าบางสิ่งบางอย่าง ฉันรู้สึกเหมือนเป็นระยะเวลานานที่ผ่านมาผมได้พบกับอีกไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มีชื่อเดียวกับไอ้นี้! "นั่นไอ้อื่น ๆ ก็ไปลงน้ำ มันก็กลับมาเมื่อฉันถูกเล็กน้อยและเขารังแกฉันและอับอายขายหน้าไปมาก !! "ผมเกือบลืมเกี่ยวกับมัน มันไม่ได้จนกว่าเร็ว ๆ นี้ว่ามันก็มาถึงใจ! "ตาพระสังฆราชพึ่งเดินกว้างที่มีทั้งความอัปยศอดสูและความอยากรู้ เขาจริงๆมีความคิดว่าทำไมมันเป็นเพียงเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่าเขาได้จู่ ๆ ก็จำได้ว่า no. ในความเป็นจริงความชัดเจนของหน่วยความจำยังมีการสับสน. "คุณเคยสงสัยว่าทำไมพระสังฆราชดำเนินการทั้งทวีปบนหลังของเขา? คุณคิดว่าฉันต้องการ? มันเป็นความอัปยศอดสู !! "มันไม่ได้ชัดเจนว่าพระสังฆราชพึ่งคิดเกี่ยวกับว่า แต่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" บ้าเอ้ย ! ! ! ! ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ชอบท่องเที่ยวและไร้กังวลสำหรับหลายร้อยปี หลายร้อยปี" ไม่ ฉันต้องการไป ก่อนที่เขาจะเจอฉัน ฉันไม่สามารถช่วยให้เขาคิดออกว่า ฉันอยู่นี่ " นางฟันของเขา ประมุขการสะบัดแขนของเขา เขาก็แค่ส่งความรู้สึกของเขาศักดิ์สิทธิ์กลับคืนสู่ตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้วหนีไปก่อนที่เมงเฮาก้าวเท้าบนเกาะ เมื่อจู่ๆ ดวงตาของเขาเปิดขึ้นอย่างครุ่นคิด" เดี๋ยวก่อน จากลักษณะของสิ่งต่าง ๆ ไอ้น้อย ไม่รู้ว่าฉันมาที่นี่ ! " ท่านประมุข 10 ตาก็เริ่มสว่าง สำหรับ guyiding ไตรฝน เธอไม่ได้ดูมีความสุขมากเมื่อเธอกลับเข้าไปในพระราชวัง ด้วยจิตวิญญาณของเรือ 3 ." ถ้าเขาไม่รู้ ว่าฉันมาที่นี่ งั้นก็หมายความว่า เขาไม่ได้มาหาฉัน ใช่มั้ย ? เขาก็ต้องผ่านด้วย ! !" ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วทำไมผมต้องไป ? ผมไม่ ! ฉันไม่ต้องหนี ! เค้าไม่รู้ว่าผมมาที่นี่ ดังนั้นทั้งหมดที่ฉันต้องทำคือให้แน่ใจว่า เขาจากไปโดยไม่ต้องผูกปม ตราบใดที่เขาไม่ตรวจผมแล้ว เขาไม่มีเหตุผลอะไรที่จะสงสัยอะไร !" ฮ่า ฮ่า ฮ่า กลับกลายเป็นประมุข cleverest ตามปกติ วิธีนี้ผมสามารถอยู่ที่นี่ต่อไปชอบท่องเที่ยว และแฟนซี ฟรี ไม่มีภาวะแทรกซ้อนใดๆเพิ่มเติม " เขายังคงพูด ยิ่งประมุข 10 ตาเรืองแสง ขณะที่เขาเดินกลับไปกลับมาภายในวัง guyiding ไตรฝนดูบนใบหน้าของเธอเติบโตน่าดูยิ่งขึ้น" คุณไม่ได้ให้สัญญากับพระสังฆราชจากพรรคของเขา " เธอถาม ไม่สามารถถือกลับ " ทำไมถึงกลับมา ? เป็นผู้พิทักษ์ของเขา ดาวไม่ได้หมายความว่าไม่มีอะไรดีกับเธอ ทำไมคุณมีอย่างต่อเนื่องจะซ่อน "" เด็กบ้า ! " บอกว่า ประมุขการจ้องเธอ " คุณไม่รู้อะไรเลย !" อืม นายก็รู้ มันเป็นเพียงเมื่อเร็ว ๆนี้ที่ผมนึกอะไรได้บางอย่าง ผมรู้สึกเหมือนนานมาแล้ว ผมได้เจออีก ไอ้บ้าที่ชื่อเดียวกับไอ้เลว" ไอ้ ๆไปทางทะเล มันคือตอนที่ฉันยังเด็ก และเขาแกล้งและทำให้ฉันอับอายให้มาก ! !" ฉันเกือบลืมเกี่ยวกับมัน มันไม่ใช่จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆมันก็มา ! " ท่านประมุข หรือมองไปที่กว้าง มีทั้งความอับอายและอยากรู้อยากเห็น เขาไม่เคยคิดเลย ทำไมมันเป็นเพียงเมื่อเร็ว ๆนี้ว่า เขาก็นึกถึงเรื่องในความเป็นจริง ความชัดเจนของหน่วยความจำนั้นมีความขมุกขมัว ." คุณเคยสงสัยว่าทำไมประมุขคล้องทั้งทวีปบนหลังของเขา เธอคิดว่าฉันต้องการอะไร มันคือความอัปยศอดสู ! ! " มันไม่ได้ชัดเจนว่าประมุขพึ่งคิดเรื่องแบบนั้น แต่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ