“The Black Sieve Sect…. And then th

“The Black Sieve Sect…. And then there’s this Classic of Time….” Meng Hao slowly lifted his head, staring at the glowing lights in front of him. This was not a place where he could attack; it was impossible to tell what would happen if he did anything impulsive. He didn’t want to beat the grass and startle the snake, thus putting his enemy on guard.

He thought for a bit more, and then his eyes filled with determination. His mind was now made up; he would definitely go to the Black Sieve Sect.

Meng Hao was in no mood to participate in the rest of the secret meeting. He kept thinking about the image of Elder Sister Xu from all those years ago. When the meeting finally came to an end, he let out a light sigh. The mist around him dissipated. Old man Qingshan nodded to the group and waved his hand. Then he turned and left. Those who remained in the pavilion didn’t stick around to talk. One by one, they disappeared, randomly being teleported away. Such methods were making the Secret Trade Alliance more and more popular.

When Meng Hao reappeared, it was outside the gate of another mansion within the city.

This location was halfway across the city from the place where he’d followed Lu Tao to. Meng Hao had already ascertained that the palace he’d been in was not located within the city at all. The place he’d followed Lu Tao to was merely an entranceway.

He walked down the moonlit street, looking up into the sky. His long, lonely shadow stretched out on the ground, seemingly filled with bleakness.

The moon above was the same, but the location was different. It seemed like years had passed since the previous day. Looking back in time, it seemed as if he had no place to call home.

He sighed and walked onwards.

He continued to walk until the sun rose, and then walking until he left this city of Cultivators. Finally, his body transformed into a prismatic beam which shot through the State of Clear Skies toward the Black Sieve Sect!

Several days later.

The Black Sieve Sect was located in the east of the State of Clear Skies, in the middle of the Hundred Thousand Mountains. Its main gate was vast and mighty. Its majesty would strike awe into the heart of any Cultivator who looked upon it.

The Hundred Thousand Mountains surrounding it served as a foil to the ninety-nine mountains within their center. Above these ninety-nine mountains floated a massive mountain, upturned to create something that was almost a continent. On its underside, willows draped down, some a few dozen meters long, others hundreds. Clouds curled up around this massive land, giving it a truly celestial feeling.

Richly ornamented buildings, pagodas and temples covered it. Beneath it, the ninety-nine mountains were all connected with colorful arching bridges. It was unsurprisingly beautiful.

Gurgling water dripped off of the ragged rocks on the bottom of the floating mountain, making this Sect a place of indescribable beauty. The faint sound of bells filled the air, creating an incredibly serene air.

The highest peak of the floating mountain seemed to stretch up to the Heavens. It was there that for generations had existed an enormous incense burner. Three massive burning joss sticks stood up straight within the incense burner. They seemed inextinguishable, as if their fragrance would last throughout all eternity. Their smoke rose up into the sky to eventually be transformed by the wind into wisps like willow branches, and then dispersed.

These were the lands of the Black Sieve Sect.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"นิกายตะแกรงดำ. ... แล้ว มีคลาสสิกของทุกที่ทุกเวลา" เฮา เมงค่อย ๆ ยกศีรษะ จ้องหน้าเขาไฟเรืองแสง ไม่เป็นสถานที่ที่เขาสามารถโจมตี ไม่สามารถบอกอะไรจะเกิดขึ้นถ้าเขาทำอะไรหุนหันพลันแล่น เขาไม่ต้องการเอาชนะหญ้า และ startle งู ศัตรูของเขาวางบนยามเขาคิดว่า สำหรับบิตมากขึ้น และจากนั้น ตาของเขาเต็มไป ด้วยความมุ่งมั่น ตอนนี้ทำใจของเขา เขาจะไปนิกายตะแกรงสีดำแน่นอนเฮา เมงในอารมณ์ร่วมในการประชุมลับได้ เขาคิดตลอดเกี่ยวกับภาพของพี่น้องซูจากทุกปีแล้ว เมื่อการประชุมสุดท้ายมาถึงจุดสิ้นสุด เขาให้ออกด้วย[แสง ละอองรอบ dissipated ชายชรานคิงฉานเลยต้องไปยังกลุ่ม และโบกมือ จากนั้นเขาหัน และซ้าย ผู้ที่อยู่ในศาลาไม่ติดอยู่เพื่อพูดคุย หนึ่ง พวกเขาหายไป สุ่มถูกวาร์ปไป วิธีดังกล่าวมีการทำพันธมิตรทางการค้าความลับนิยมมากเมื่อเมงเฮากลับมา ก็นอกประตูของแมนชั่นอื่นภายในเมืองตำแหน่งที่ตั้งนี้ถูกครึ่งหนึ่งทั่วเมืองจากสถานที่ที่เขาได้ตาม Lu เต่าไป เมงเฮาได้แล้วตรวจสอบว่า เขาได้ในพระราชวังไม่อยู่ภายในเมืองทั้งหมด สถานที่เขาก็ตามลูเต่าเพื่อแก้ไขเพียงการครามเขาเดินลงถนนแสงจันทร์ มองขึ้นสู่ท้องฟ้า เงาของเขาโดดเดี่ยว ยาวเหยียดบนพื้นดิน ดูเหมือนเต็มไป ด้วย bleaknessดวงจันทร์ข้างเดียวกัน แต่ที่ตั้งแตกต่างกัน ดูเหมือนว่าปีได้ผ่านตั้งแต่วันก่อนหน้า มองย้อนกลับไปในเวลา ดูเหมือนว่าเขาไม่มีสถานเขาถอนหายใจ และเดินเป็นต้นไปเขายังคงเดินจนถึงดวงอาทิตย์กุหลาบ และจากนั้น เดินจนเขาซ้ายของเครื่องพรวนดิน ในที่สุด ร่างกายของเขากลายเป็นเดอะวันลำที่ยิงผ่านสถานะของใสท้องฟ้าต่อนิกายตะแกรงสีดำหลายวันต่อมานิกายตะแกรงสีดำตั้งอยู่ด้านตะวันออกของรัฐของใสท้องฟ้า กลางภูเขาพันร้อย ประตูหลักของถูกมากมาย และยิ่งใหญ่ ของพระจะตีความกลัวอันใดเกษตรกรที่มองมันร้อยพันภูเขาล้อมรอบมันทำหน้าที่เป็นฟอยล์ภูเขาเก้าสิบเก้าภายในศูนย์ของพวกเขา เหนือภูเขาเหล่านี้เก้าสิบเก้าลอยภูเขาใหญ่ upturned เพื่อสร้างสิ่งที่เป็นทวีปเกือบ ด้านล่างของ หลิวคลุมลง บางกี่โหลเมตรยาว คนอื่นหลายร้อย เมฆม้วนขึ้นรอบนี้ที่ดินขนาดใหญ่ ทำให้ความรู้สึกที่แท้จริงสวรรค์อาคารประดามั่งคั่ง เจดีย์ และวัดวาอารามครอบคลุม ภายใต้นั้น ภูเขาเก้าสิบเก้าถูกทั้งหมดเชื่อมต่อกับสะพานโค้งที่มีสีสัน ก็ไม่น่าแปลกใจที่สวยงามท่านน้ำหยดออกจากหิน ragged ที่ด้านล่างของภูเขาลอยน้ำ ทำให้นิกายนี้เป็นสถานที่ถ่ายทอดความงาม เสียงของระฆังลมเติมอากาศ การสร้างบรรยากาศอันเงียบสงบอย่างไม่น่าเชื่อจุดสูงสุดของภูเขาลอยน้ำดูเหมือนจะ ยืดถึงสวรรค์ ได้มีที่สำหรับรุ่นมีอยู่มีธูปขนาดใหญ่ ธูปเผาไหม้ใหญ่สามยืนขึ้นตรงภายในของธูป พวกเขาดูเหมือน inextinguishable ว่าน้ำหอมของพวกเขาจะสุดท้ายตลอดชั่วนิรันดร์ ควันของพวกเขาลุกขึ้นสู่ท้องฟ้าไปในที่สุดจะแปรสภาพตามลม wisps เช่นวิลโลว์สาขา และทำ ให้กระจายดินแดนสีดำตะแกรงนิกายเหล่านี้ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"สีดำตะแกรงนิกาย ... แล้วมีคลาสสิกในเวลานี้ ... . "เม้งเฮาช้ายกศีรษะของเขาจ้องมองที่ไฟเรืองแสงในด้านหน้าของเขา นี้ไม่ได้เป็นสถานที่ที่เขาสามารถโจมตี; มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าเขาทำอะไรห่าม เขาไม่ได้ต้องการที่จะชนะหญ้าและตกใจงูจึงใส่ศัตรูของเขาในยาม. เขาคิดว่าสำหรับบิตมากขึ้นและแล้วสายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น จิตใจของเขาได้ทำตอนนี้ขึ้น; แน่นอนเขาจะไปดำตะแกรงนิกาย. เม้งเฮาอยู่ในอารมณ์ที่จะมีส่วนร่วมในส่วนที่เหลือของการประชุมลับ เขาเก็บความคิดเกี่ยวกับภาพของน้องสาวพี่เสี่ยวจากทุกปีที่ผ่านมา เมื่อการประชุมในที่สุดก็มาถึงจุดสิ้นสุดเขาให้ออกถอนหายใจเบา ๆ หมอกรอบ ๆ ตัวเขาเหือดหาย ชายชรา Qingshan พยักหน้าให้กับกลุ่มและโบกมือ จากนั้นเขาก็หันไปทางซ้าย บรรดาผู้ที่ยังคงอยู่ในศาลาไม่ติดรอบที่จะพูดคุย หนึ่งโดยหนึ่งพวกเขาหายไปสุ่มถูกเคลื่อนย้ายออกไป วิธีการดังกล่าวได้ทำพันธมิตรความลับทางการค้าที่นิยมมากขึ้น. เมื่อเม้งเฮากลับมามันก็อยู่นอกประตูคฤหาสน์อื่นภายในเมือง. สถานที่แห่งนี้เป็นอีกฟากหนึ่งของเมืองจากสถานที่ที่เขาต้องการตาม Lu เต่า เม้งเฮาได้ตรวจสอบแล้วว่าพระราชวังเขาต้องการได้รับในไม่ได้ตั้งอยู่ในเมืองที่ทุกคน สถานที่ที่เขาต้องการตาม Lu เต่าจะเป็นเพียงทางเข้า. เขาเดินลงถนนเดือนหงายมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ยาวเงาเหงาของเขายืดออกบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยความเปล่าเปลี่ยวดูเหมือน. ดวงจันทร์ข้างต้นได้เหมือนกัน แต่สถานที่ที่แตกต่างกัน มันดูเหมือนว่าปีที่ผ่านมาตั้งแต่วันก่อนหน้า มองย้อนกลับไปในเวลาที่มันดูราวกับว่าเขามีสถานที่ที่จะโทรหาที่บ้านไม่มี. เขาถอนหายใจและเดินเป็นต้นไป. เขายังคงเดินจนกระทั่งดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วเดินจนกว่าเขาจะออกจากเมืองของคราดนี้ ในที่สุดร่างกายของเขากลายเป็นคานเหลี่ยมซึ่งยิงผ่านรัฐท้องฟ้าแจ่มใสไปทางสีดำตะแกรงนิกาย! หลายวันต่อมา. สีดำตะแกรงนิกายที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของรัฐท้องฟ้าในช่วงกลางของร้อยพัน ภูเขา. ประตูหลักของมันคือมากมายและยิ่งใหญ่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงของมันจะตีกลัวเข้าไปในหัวใจของเกษตรกรคนใดที่มองว่ามัน. แสนภูเขาล้อมรอบมันทำหน้าที่เป็นฟอยล์ถึงเก้าสิบเก้าภูเขาภายในศูนย์ของพวกเขา ดังกล่าวข้างต้นเหล่านี้เก้าสิบเก้าภูเขาลอยเป็นภูเขาขนาดใหญ่หงายเพื่อสร้างสิ่งที่เกือบจะเป็นทวีป อยู่ด้านล่างหลิวพาดลงบางยาวไม่กี่โหลเมตร, อื่น ๆ หลายร้อย เมฆขดรอบแผ่นดินใหญ่นี้ให้มันเป็นความรู้สึกที่สวรรค์อย่างแท้จริง. มั่งคั่งอาคารประดับเจดีย์และวัดปกคลุม ภายใต้มันเก้าสิบเก้าภูเขาทั้งหมดที่เชื่อมต่อกับสะพานโค้งที่มีสีสัน มันเป็นภาพที่สวยงามแปลกใจ. น้ำ gurgling หยดออกจากหินมอมแมมที่ด้านล่างของภูเขาลอยนี้ทำให้นิกายสถานที่ของความงามสุดจะพรรณนา เสียงลมของระฆังที่เต็มไปด้วยอากาศที่สร้างอากาศที่เงียบสงบอย่างไม่น่าเชื่อ. ยอดเขาสูงสุดของภูเขาลอยดูเหมือนจะยืดได้ถึงสวรรค์ มันอยู่ที่นั่นสำหรับคนรุ่นมีอยู่เตาธูปมหาศาล สามขนาดใหญ่การเผาไหม้ธูปไม้ลุกขึ้นยืนตรงภายในเตาธูป ดูเหมือนว่าพวกเขาหยุดยั้งไม่ได้เช่นถ้ากลิ่นหอมของพวกเขาจะมีอายุตลอดนิรันดร์ ควันของพวกเขาลุกขึ้นสู่ท้องฟ้าในที่สุดจะเปลี่ยนไปตามลมเข้าไปในปอยเหมือนกิ่งไม้วิลโลว์และจากนั้นก็แยกย้ายกันไป. เหล่านี้เป็นดินแดนแห่งสีดำตะแกรงนิกาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ดำตะแกรงนิกาย . . . . . . . แล้วมีเวลา . . . . . . . " เม้ง Hao ค่อยๆ ยกศีรษะของเขาคลาสสิกนี้ จ้องไฟเรืองแสงในด้านหน้าของเขา นี้ไม่ได้เป็นสถานที่ที่เขาจะโจมตี มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าเขาทำอะไรหุนหัน เขาไม่ได้ต้องการที่จะตีหญ้า และตกใจงูจึงวางศัตรูของเขาในยามเขาคิดว่า อีกหน่อย แล้วตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น จิตใจของเขาตอนนี้ได้ เขาจะต้องไปหาพรรคตะแกรงสีดำเมิ่งเฮ่าอยู่ในอารมณ์ที่จะมีส่วนร่วมในส่วนที่เหลือของการประชุมลับ เขาเอาแต่คิดถึงภาพที่พี่ซู จากเมื่อหลายปีก่อนนั้น เมื่อการประชุมสุดท้ายมาสิ้นสุด เขาถอนหายใจเบาๆ หมอกรอบตัวเขากระจาย ชายชรา qingshan พยักหน้าให้กับกลุ่ม และแกว่งมือของเขา แล้วเขาก็จากไป คนที่อยู่ในศาลาไม่ติดรอบ ๆเพื่อที่จะพูด หนึ่งโดยหนึ่ง มันก็หายไป สุ่มถูกวาร์ปไป วิธีการสร้างพันธมิตรการค้าความลับมากขึ้นและเป็นที่นิยมมากขึ้นเมื่อเมิ่งฮ่าวปรากฏตัว มันอยู่ข้างนอกประตูของคฤหาสน์อื่นภายในเมืองสถานที่นี้คืออีกฟากของเมืองจากสถานที่ที่เขาจะตามลู่เทา . เมิ่งเฮ่าได้การวังเขาอยู่ไม่ได้อยู่ในเมืองเลย สถานที่ที่เขาจะตามลูเต๋า เป็นเพียง entranceway .เขาเดินไปตามถนนแสงจันทร์ มองขึ้นไปบนท้องฟ้า ของเขายาวเงาเหงานอนเหยียดยาวบนพื้นดินที่ดูเหมือนเต็มไปด้วยยะเยือก .ดวงจันทร์เหนือเหมือนกัน แต่สถานที่ที่แตกต่าง มันเหมือนปี ที่ผ่านมา ตั้งแต่วันก่อน มองย้อนกลับไปในเวลา มันเหมือนกับว่าเขาไม่มีบ้านเขาถอนหายใจและเดินต่อไปเขายังคงเดินจนกระทั่งดวงอาทิตย์ขึ้น แล้วเดินจนเขาออกจากเมืองของเกษตรกรนี้ ในที่สุด ร่างของเขาเปลี่ยนเป็นแท่งปริซึมลำแสงที่ยิงผ่านรัฐของท้องฟ้าที่มีต่อลัทธิตะแกรงสีดำหลายวันต่อมานิกายตะแกรงสีดำตั้งอยู่ทางตะวันออกของรัฐของท้องฟ้าในช่วงกลางของแสนภูเขา ประตูหลักของถูกมากมายและยิ่งใหญ่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จะตีความกลัวเข้าไปในหัวใจของกสิกรที่มองดูมันร้อยพันภูเขาล้อมรอบมันทำหน้าที่เป็นฟอยล์ไปเก้าสิบเก้าภูเขาภายในศูนย์ของพวกเขา เหนือภูเขาเก้าสิบเก้าเหล่านี้ลอยภูเขาขนาดใหญ่ ด้านบนเพื่อสร้างสิ่งที่เป็นเกือบทุกทวีป บนเพดาน Willows , draped ลงบาง ไม่กี่สิบเมตร ยาวเป็นร้อยๆ เมฆม้วนรอบ ๆที่ดินครั้งใหญ่นี้ ให้มันรู้สึกว่าสวรรค์อย่างแท้จริงมั่งคั่งประดับอาคาร เจดีย์ และวัดที่ครอบคลุมมัน ใต้มันเก้าสิบเก้าภูเขาทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับสีสัน arching สะพาน มันแปลกสวยเอาน้ำหยดลงมาจากหินขรุขระที่ด้านล่างของภูเขาลอย ทำให้นิกายนี้เป็นสถานที่สวยงามคลุมเครือ เสียงของกระดิ่งลมเติมอากาศ สร้างอากาศอย่างเงียบสงบยอดสูงสุดของภูเขาลอยดูยืดขึ้นสวรรค์ มันมีรุ่นที่ได้มีอยู่การเผาเครื่องหอมมากมาย สามธูปไหม้ไม้ขนาดใหญ่ยืนตัวตรงในกระถางธูป . พวกเขาดูเหมือนที่ดับไม่ได้ เช่น ถ้ากลิ่นของพวกเขาจะคงอยู่ตลอดนิรันดร์ ควันขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อจะถูกเปลี่ยนโดยลมเป็นปอยเหมือนกิ่งต้นวิลโลว์ และกระจาย .เหล่านี้เป็นดินแดนของนิกายตะแกรงสีดำ