สมเด็จพระจักรพรรดิ นโปเลียนที่ 1 (Emperor Napolean I) แห่งฝรั่งเศส หรือ “พระเจ้านโปเลียนมหาราช” ประสูติเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2312 ชื่อเดิมคือ นโปเลียน โบนาปาร์ต (Napoleon Bonaparte) เกิดในครอบครัวสามัญชนที่เมืองอายัคซิโอ (Ajaccio) เมืองหลวงของเกาะคอร์ซิกา (Corsica) อาณานิคมฝรั่งเศสในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนนายร้อย Ecole Royale Militaire กรุงปารีส ฝรั่งเศส แล้วเข้าเป็นทหารในกองทัพฝรั่งเศสตั้งแต่อายุ 16 ปี
ต่อมาก้าวหน้าขึ้นจนได้เป็นนายพลในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส (French Revolution) ในปี 2332 ดำรงตำแหน่งผู้ปกครองประเทศฝรั่งเศสมาตั้งแต่ปลายปี 2342 แล้วสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2347
นโปเลียนได้ทำสงครามกับดินแดนต่าง ๆ จนสามารถเข้าปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของยุโรป แล้วแต่งตั้งให้แม่ทัพและญาติพี่น้องขึ้นครองบัลลังก์ในราชอาณาจักรยุโรปหลายแห่ง ภายหลังประเทศตรงข้ามได้รวมตัวกันเป็นกองทัพนานาชาติเพื่อต่อต้านกองทัพของนโปเลียน พระองค์จึงพ่ายแพ้ที่สมรภูมิที่เมืองไลป์ซิก (Leipzig) เปิดทางให้ข้าศึกบุกเข้าสู่ฝรั่งเศสในปี 2357 พระองค์จึงต้องสละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปอยู่ที่เกาะเอลบา (Elba) ของอิตาลีก่อนจะหวนคืนสู่อำนาจอีกครั้ง แต่อยู่ได้ไม่นานก็พ่ายแพ้แก่กองทัพนานาชาติอีกครั้ง
ในที่สุดนโปเลียนถูกเนรเทศไปอยู่ที่เกาะเซนต์ เฮเลนนา (Saint Helena) และสิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็งที่นั่น เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2364
พระเจ้านโปเลียนได้รับการยกย่องว่าเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ แม้ด้านหนึ่งจะได้ชื่อว่าเป็นผู้กระหายในอำนาจและชัยชนะ แต่นโปเลียนก็ได้สร้างรัฐธรรมนูญและปฏิรูประบบกฎหมายฝรั่งเศสขึ้นอย่างเป็นระบบ ยกเลิกระบบเจ้าขุนมูลนาย ให้การอุปถัมภ์ทางด้านการศึกษา วิทยาศาสตร์ วรรณคดีและศิลปะ