我点点头。我知道的。我知道那时他病了，我知道他呕了血，我知道他现在住在

我点点头。我知道的。我知道那时他病了，我知道他呕了血，我知道他现在住在哪间病房。我知道的一切却反而让我现在显得一无所知。
脑海里唯一深刻起来的是昨日他苍白的脸。
……一定很难受吧，你那时候。
推开门时，边伯贤正安静地坐在病床上。素白的病房因为夕阳的照射多了几分暖意，但这画面还是透着隐隐的悲伤。
坐在落日余晖中的那人，惊讶地转头看着我们。
“……你们……怎么都来了。”
说话还是有气无力的样子。这家伙，怎么变得这么弱。太差劲了。
我站在最后，克制着自己的情绪，跟着他们走了进去。
“伯贤，你到底怎么了？”鹿晗哥还未在他床前站定便焦急地问。
边伯贤看着我们，“……泰信哥没告诉你们吗。”
“只是给我们开了个会，说这几个月不会给你安排工作了。你到底怎么了？病得很重吗？”
边伯贤静静地看了会儿着急的鹿晗哥，忽然笑了。
“我这不好好的么。”
“那为什么——”
“说是得了肠胃炎，大概……要做手术吧。”
“做手术？”世勋惊讶地问道，“很、很严重吗？”
“没有啊，我现在不挺好的嘛。”他依然笑着，带着几分歉意，“对不起，让你们担心了。”
“说什么呢……大概什么时候能出院？”
“明早就能回去了。手术的事，还要再等安排。”
不知为何一路像被什么狠狠攥紧的心脏仿佛突然被人松开，重新放回柔软的地方。
就像是这种感觉一样。连我自己都没察觉地松了口气。
……原来并不严重。所以你现在是在干什么。还是打算以你的这幅可怜相让队友们对你心生同情，原谅曾经那样丑陋罪恶的你？
我依然站在最后，冷眼看着他们这看似温馨美好的场景。
聊得差不多了，那三个人道着别准备离开。
我站在原地不动。
鹿晗哥奇怪地拉了拉我。
“灿烈，该走了。”
“你们先走吧。我有话要和他说。”我对鹿晗说着，眼神却依然望向病床上的那人。
听到我这句话，那家伙有些惊惧地望过来。
呵，果然还是在怕我啊。
鹿晗哥有些担心地拉了拉我，“伯贤需要休息，我们还是——”
哥你也在害怕单独相处的话，我会对那家伙做出什么来吗。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมพยักหน้า รู้แล้ว ผมรู้ว่า เขาป่วยในขณะนั้น ฉันรู้ว่า เขาถูกอาเจียนเลือด ฉันรู้ว่าที่เขาตอนนี้อาศัยอยู่ใน Ward ฉันรู้ทุกอย่างว่า ฉันรู้อะไรเท่านั้นลึกในหัวของฉันเมื่อวานนี้ที่ใบหน้าของเขาซีด…… ต้องแนะนำคุณในขณะนั้นเมื่อคุณเปิดประตู เยีย Boxian นั่งเงียบ ๆ บนเตียงนอน Snow-White wards เนื่องจากแสงแดดความอบอุ่นเล็กน้อย แต่หน้าจอยัง glows มีคำใบ้ของความโศกเศร้านั่งในเรืองแสงว่า แปลกใจหันไปมองเรา“…… คุณ...... อย่างไรทั้งหมดที่นี่ ”พูดคุยหรือหน้าตาออกมาสวมใส่ ผู้ชายคนนี้ อะไรจะกลายเป็นอ่อนแอดังนั้นการ ดังนั้นอ่อนแอฉันยืนที่ท้าย จับอารมณ์ของพวกเขา ตามที่พวกเขาในการ"บ่อยิน นรกคืออะไรผิดกับคุณ "Luhan ไม่ขอกังวลใจหน้าเตียงของเขาBoxian เบียนดูเรา "...... มิสเตอร์ทักษิณไม่ได้บอกคุณจะทำอย่างไร ”"เรามีการประชุม ได้กล่าวว่า มันจะไม่ให้งานกี่เดือน นรกคืออะไรผิดกับคุณ ไม่ร้ายแรงหรือไม่ ”Luhan Boxian เบียนอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่กังวล ก็ยิ้ม"ฉันไม่ ”"ก็ทำไม-""กล่าวได้ว่า เป็นโรคกระเพาะอักเสบ คง...... การทำผ่าตัด ”"ผ่าตัด "Hoon ถามประหลาดใจ อย่างจริงจังมาก มากหรือไม่ ”"ไม่ ฉันไม่ดี "เขาถูกยังยิ้ม และบางริเก ร็ต, " ฉันขออภัย คุณกังวล ”"อะไรที่คุณพูด...... เมื่อจะอาจจะออกหรือไม่ ”"จะได้กลับในตอนเช้า ผ่าตัด และต้องรอจัดอีก ”ฉันไม่รู้ทำไมทางเช่นเป็นอะไรมีกัดหัวใจถูกนำออกใช้ทันที กลับมาอีกครั้ง ในนุ่มเช่นความรู้สึกที่ บรรเทาที่ฉันไม่ได้ตระหนักถึง…… ไม่ร้ายแรง ดังนั้น คุณจะทำ หรือ คุณไปคุณจะทิ้งนี้เพื่อนร่วมทีมจนรู้สึกเห็นใจคุณ ยกโทษความชั่วร้ายที่เคยเกลียดฉันยังคงจะยืนท้าย มีลักษณะเย็นที่ฉากนี้ดูเหมือนว่าจะดีพูดคุยเกี่ยวกับ มีมนุษยธรรมที่สามเตรียมปล่อยยังยืนLuhan ดึงพี่ชายของเขาประหลาดใจฉัน"สามารถสำรวจ เวลาไป ”"คุณไปครั้งแรก มีอะไรบอก "ผมพูดกับ luhan ตายังคงมองคนบนเตียงนอนฟังคำของฉัน คนที่ตกใจจะมองเห็นโอ้ จริง ๆ คือกลัวของฉันLuhan ที่ผมดึงห่วง "บ่อยินต้องเหลือ - เรา"คุณคนเดียวกลัว ฉันจะเป็นผู้ชายที่จะทำอย่างไร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมพยักหน้า ฉันรู้ว่า ฉันรู้ว่าเมื่อเขาป่วย, ฉันรู้ว่าเขาเลือดอาเจียนฉันรู้ว่าตอนนี้เขากำลังอยู่วอร์ด ทุกอย่างที่ฉันรู้ แต่มันทำให้ฉันมองไม่รู้ตอนนี้
เพียงลึกขึ้นใจของฉันเมื่อวานนี้ใบหน้าขาวซีดของเขา
...... ต้องเป็นเรื่องที่ยากสำหรับคุณคุณแล้ว
เมื่อเขาเปิดประตูในขณะที่ปีเตอร์อิมนั่งเงียบ ๆ อยู่บนเตียง วอร์ดสีขาวธรรมดาเพราะแสงพระอาทิตย์ตกดินความอบอุ่นมากขึ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ภาพก็ยังคงเป็นลมร่องรอยของความโศกเศร้า
นั่งอยู่ในพระอาทิตย์ตกของชายคนหนึ่งที่หันไปรอบ ๆ และมองมาที่พวกเราประหลาดใจ
"...... ...... วิธีที่คุณได้มา."
ที่ไม่ค่อยพูดหรือมอง ผู้ชายคนนี้วิธีที่จะเป็นอ่อนแอ เลวร้ายเกินไป
ฉันยืนอยู่ในท้ายที่สุดแล้วที่จะยับยั้งอารมณ์ความรู้สึกของพวกเขาตามพวกเขาภายใน
"ปีเตอร์อิมคุณในท้ายที่สุดว่ามัน?" ลู่หานพี่ชายยังไม่ได้ยังคงยืนนิ่งอยู่บนเตียงของเขาเขาถามอย่างใจจดใจจ่อ
ด้านบ่อหยินดูเรา "...... พี่ชาย Yasunobu ไม่ได้บอกคุณยัง." "เราเพิ่งมีการประชุมที่จะบอกว่าไม่กี่เดือนที่จะไม่ให้คุณจัดในการทำงาน. คุณในที่สุดวิธีการหรือไม่มากยังป่วย ? "ด้านBoxian จริงจริงมองกังวลขณะที่พี่ชายของลู่หานก็เขายิ้ม "ผมไม่ได้เป็นสิ่งที่ดี." "แล้วทำไม- ''. บอกว่าจะทรมานกับกระเพาะและลำไส้อักเสบ, บางทีมันอาจจะผ่าตัด ...... " "การผ่าตัด" Shixun แปลกใจและถามว่า "มากใช่ร้ายแรงมาก ?? "" ไม่มีอาฉันไม่ได้สิ่งที่ดีมาก. "เขายังคงยิ้มกับการจัดเรียงขอโทษ" ฉันขอโทษให้คุณต้องกังวลเกี่ยวกับมัน. "" สิ่งที่เกี่ยวกับเมื่อฉันบอกว่า...... อาจจะมีการปล่อยออกมา? "" พรุ่งนี้เช้า สามารถกลับไป. สิ่งที่ผ่าตัดเราจะต้องรอการจัดเรียงอื่น. "ผมไม่ทราบว่าทำไมทุกทางเหมือนอยู่ในหัวใจของสิ่งที่กำแน่นอย่างรุนแรงเช่นถ้าจู่ๆ รับการปล่อยตัวกลับเข้ามาในสถานที่ที่อ่อนนุ่ม นี้รู้สึกเหมือนเดียวกัน แม้ผมไม่ทราบโล่งใจ ...... มันไม่ได้ร้ายแรง ดังนั้นคุณจะทำในขณะนี้ ยังคงตั้งใจที่จะปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมของคุณมีความสุขชิ้นส่วนของความเห็นอกเห็นใจหัวใจของคุณอภัยบาปที่คุณเคยน่าเกลียดเพื่อ? ฉันยังคงยืนอยู่ที่ผ่านมาพวกเขานั่งและดูฉากที่สวยงามแห่งนี้ดูเหมือนจะสะดวกสบาย ที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้และอีกสามด้านมนุษยธรรมพร้อมที่จะออก ฉันยืนอยู่ที่นั่นไม่ได้เคลื่อนย้าย ลู่หาน Geqi ดึงผมแปลก "ไม่สามารถโกหกไป." "คุณไปก่อน. ฉันมีสิ่งที่จะและเขากล่าวว่า". ผมลู่หานกล่าวว่าดวงตาของเธอยังคงมองไปที่คนบนเตียง ผมได้ยินคำเหล่านี้คนที่แต่งตัวประหลาดที่จะมองข้ามความกังวลใจบางอย่าง โอ้และฉันก็กลัวฉันอา พี่ชายของลู่หานดึงฉันกังวลเล็ก ๆ น้อย ๆ "โบหยินต้องส่วนที่เหลือเรา -" บราเดอร์คุณกลัวที่จะเป็นคนเดียวที่ฉันจะทำให้ผู้ชายที่ว่าจะทำอย่างไรที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมพยักหน้า ที่ผมรู้ ฉันก็รู้ว่าเขาป่วยและฉันรู้ว่าเขาอาเจียนเป็นเลือด , ฉันรู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ในโรงพยาบาล ทุกอย่างที่ผมรู้แต่ตอนนี้ให้ฉันดูอะไร
ในจิตใจที่ลึกเพียงใบหน้าขาวซีดของเขาเมื่อวานนี้


. . . . . . . . . . . . . . มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับคุณแล้ว
ผลักประตูเมื่อ边伯ฮยอนกำลังนั่งอยู่เงียบๆบนเตียง ห้องธรรมดาหลายจุดเพราะพระอาทิตย์ส่องแสงอบอุ่นแต่มันก็เศร้าอย่างแผ่วเบา

นั่งพระอาทิตย์ตกที่คนมองเราด้วยความประหลาดใจ

" " " " " " . . . . . . . . . . . . . . คุณ . . . . . . . . . . . . . . ทำไมทุกคนถึงมาที่นี่ . . . . . . .

ยังพูดอย่างแผ่วเบาเหมือน คนนี้ ,มันอ่อน เกินไป

ผมยืนสุดท้ายกลั้นอารมณ์ตามพวกเขาไป

" " " " " " " จีฮยอนคุณเป็นอะไร ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " พี่ยังไม่ได้鹿晗ในเตียงของเขาไว้ก่อนจะถามอย่างกระวนกระวาย
边伯ฮยอนมองมาที่เรา " . . . . . . . . . . . . . . พี่ไทยก็ไม่ได้บอกอะไรคุณเลย . . . . . . .

" " " " " " แค่ให้เราได้ประชุมและกล่าวว่ามันไม่กี่เดือนจะหางานให้คุณได้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ? ? ? ? ? ? ? ไม่สบายมากเหรอ ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "
边伯ฮยอนเงียบๆดูเป็นกังวล鹿晗พี่หัวเราะทันที

" ผมมันไม่ดี ?

" " " " " " " " " " " " แล้วทำไม . . . " " " " " " " และก็มีประมาณ . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " ต้องผ่าตัด . . . . . . .

" " " " " " ทำศัลยกรรม ? ? ? ? ? ? ?" " " " " " " " " " " " " เซฮุนถามด้วยความประหลาดใจมากและร้ายแรงมาก ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "

" ไม่นะตอนนี้ฉันไม่ดี . . . . . . . เขายังคงหัวเราะกับเรื่องของการขอโทษ " ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง . . . . . . .

" มีอะไรจะพูด . . . . . . . . . . . . . . อาจจะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่ ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "

" " " " " " พรุ่งนี้จะกลับแล้ว งานจัดที่ " " " " " " " แต่ยังต้องรออีก . . . . . . .
ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนถูกอะไรที่คว้าหัวใจเขารู้สึกราวกับว่าเขาก็ถูกปล่อยกลับสถานที่ที่อ่อนนุ่ม
เหมือนความรู้สึกนี้ . แม้แต่ตัวผมเองก็เผลอถอนหายใจ


. . . . . . . . . . . . . . มันไม่ร้ายแรง ดังนั้นตอนนี้คุณกำลังทำอะไรหรือจะเอาของชิ้นนี้ให้กับเพื่อนร่วมทีมจนคุณรู้สึกเห็นใจและให้อภัยบาปที่น่าเกลียดที่คุณเคยมี ? ? ? ? ? ? ?

ผมยังยืนมองดูพวกเขาในที่สุดนี้จะปรากฏเป็นฉากที่สวยงามและอบอุ่น

พูดแล้วทั้งสามคนก็ไม่ไป " ผมยืนนิ่งใน

พี่鹿晗แปลกดึงฉัน

" " " " " " ชานที่รุนแรงและควรจะไป . . . . . . .

" " " " " " คุณไปเถอะ ฉันมีบางอย่างจะพูดกับเขา " " " " " " " . . . . . . . ฉันพูดกับ鹿晗สายตายังคงมองไปที่เตียงของคน

ผมได้ยินประโยคนี้มันทำให้บางคนมองมา


. . ก็ยังกลัวฉัน . . . . .

พี่鹿晗อย่างกังวลดึงผม ," " " " " " " จีฮยอนต้องการพักผ่อนเราก็ . . . " " " " " " "

พี่ก็กลัวจะเป็นคนเดียวที่ผมจะพูดกับหมอนั่นทำอะไร ?