“I’m looking for someone,” she said

“I’m looking for someone,” she said. “My beloved. If you see him, please pass a message along for me. In this life… if he lives, then I live. If he dies, then I die!”

Bitterly, she turned and began to walk off into the downpour. Surrounded by the rainfall, wearing her white robes, she looked like a white lotus, beautiful, unsurpassed, and yet also poignant and sad.

Meng Hao looked at her walking away, and a gentleness appeared in his eyes. He could see her exhaustion and anxiety, and it made him sigh.

“Some people,” he thought, “chose not to let anything encumber their cultivation, and are thus able to do so with minds and hearts free of obstruction. Others have hearts filled with obsession, which enables them to achieve great Daos of Heaven and Earth.

“She… started out incorruptible. It was me showing up that changed everything…”

Finally, he spoke up, his voice soft. “Hold on.”

Xu Qing stopped in her tracks, surrounded by rain. She turned back to look at him sitting there in the shadows of the wooden eaves, ancient, old, decaying.

He continued, “Is the person you’re looking for a twenty-something scholar, wearing a long green robe…?”

Xu Qing trembled, and after a moment of silence, she nodded.

“I saw someone who looked like that many years ago,” he said, his voice hoarse. “He lived here for about a year, after which… he died and was buried. He said this place was his home.

“Before he died, he gave me a bag. He said that if anyone came looking for him, then I should give them the bag.” With that, he pulled a bag of holding out of his robe and placed it off to the side.

As Xu Qing stood there in the rain, the water began to seep past the invisible barrier and soak her clothes. She stared deeply at Meng Hao, then walked back and looked blankly at the bag of holding. As she picked it up, tears filled her eyes.

Of course, it was impossible to tell how much of the water flowing down her face was rain, and how much was tears.

A bitter smile appeared on her face, and she looked back at Meng Hao. Finally, she turned and headed once again out into the rain, taking the bag of holding with her.

As he watched her leaving, his expression was complex, but he said nothing.

Xu Qing walked about seven steps before she stopped. She didn’t look back, but when she spoke, her voice echoed out in all directions.

“I might be not be very smart, but… I’m not an idiot.”

Meng Hao didn’t say anything for a moment. He knew that his words couldn’t fool Xu Qing. However, sometimes it doesn’t matter what is true and what is false. Sometimes… the result is all that matters.

Meng Hao had hoped that instead of tormenting herself by searching for him through all eternity, she could at least cut him off. After that, she could return to her incorruptible self, simple and pure.

It is better to forget….

He closed his eyes, and his heart filled with pain.

Xu Qing was quiet for a while, but finally, she smiled. It was a smile of determination and resolve that contained no regret….

She lifted her hand, and the glow of a sword flew out. It stabbed into the ground, sharp and powerful, rapidly carving out a deep, rectangular pit.

At the same time, mountain crag flew out from the nearby mountainous forest. When it arrived in front of her, she waved her hand, causing it to spin in the air. The sides were then shaved away until the crag turned into a stela.

She then rubbed her hand gently across the surface, causing words to appear.

Grave of Meng Hao and Xu Qing.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอบอกว่า "หาบุคคล "รักของฉัน หากคุณเห็นเขา กรุณาส่งผ่านข้อความไปค่ะ ในชีวิตนี้...ถ้าเขาอยู่ แล้วฉันอาศัยอยู่ ถ้าเขาตาย แล้วฉันจะตาย"ดี ๆ เธอเปิด และเริ่มเดินออกไปฝน ท่ามกลางฝน สวมเสื้อสีขาวของเธอ เธอมองดูเหมือนดอกบัวขาว สวย เหนือ กว่า และยังยังเจ็บปวด และเศร้าเฮา เมงมองเธอเดินห่างกัน และอ่อนโยนที่ปรากฏในสายตาของเขา เขาจะได้เห็นเธออ่อนเพลียและความวิตกกังวล และมันทำให้เขาถอนหายใจ"บางคน เขาคิดว่า, "เลือกที่จะไม่ปล่อยให้อะไรผูกพันการเพาะปลูกของพวกเขา และจึงจะสามารถทำเช่นนั้น ด้วยและจิตใจที่ปราศจากสิ่งกีดขวาง อื่น ๆ มีหัวใจที่เต็มไป ด้วยความหลงใหล ซึ่งช่วยให้พวกเขาเพื่อให้บรรลุ Daos ของสวรรค์และโลกดี"เธอ...เริ่มต้นจากอคติ ก็ฉันแสดงค่าที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง... "ในที่สุด เขาพูดขึ้น เสียงของเขานุ่ม "ค้างอยู่"Xu Qing หยุดในเพลงของเธอ ท่ามกลางสายฝน เธอหันกลับมามองที่เขานั่งมีเงาของไม้ชายคา โบราณ เก่า สลายเขายังคง, "คือบุคคลที่คุณกำลังมองหายี่สิบ-สิ่งที่นักวิชาการ สวมเสื้อคลุมสีเขียวยาว...? "Trembled Xu Qing และหลังจากช่วงเวลาของความเงียบ เธอเลยต้อง"ผมเห็นคนที่มองว่าหลายปีที่ผ่านมา เขากล่าวว่า เสียงเขาแหบ "เขาอยู่ที่นี่ประมาณปี หลังจากนั้น...เขาเสียชีวิต และถูกฝังอยู่ เขากล่าวว่า เป็นบ้านของเขา"ก่อนตาย เขาให้ฉันถุง เขาบอกว่า ถ้าใครมาหาเขา แล้วควรให้พวกเขาถุง" กับที่ เขาดึงออกมาเป็นกระเป๋าถือจากเสื้อคลุมของเขา และวางปิดด้านข้างขณะที่ราชวงศ์ชิงซูยืนอยู่มีในสายฝน น้ำเริ่มซึมผ่านกำแพงล่องหน และแช่เสื้อผ้าของเธอ เธอจ้องลึกที่เฮาเมง แล้วเดินกลับ และ blankly ดูถุงของโฮลดิ้ง ขณะที่เธอหยิบมันขึ้นมา น้ำตาเต็มไปด้วยดวงตาของเธอแน่นอน มันเป็นไปไม่ได้บอกปริมาณน้ำไหลลงใบหน้าของเธอเป็นฝน ไรมากคือน้ำตารอยยิ้มขมปรากฏบนใบหน้าของเธอ และเธอกลับดูห้าวเมง ในที่สุด เธอเปิด และหัวอีกครั้งออกมาเป็นสายฝน ถ่ายกระเป๋าถือกับเธอตามเขาดูเธอทิ้ง นิพจน์ของเขาซับซ้อน แต่เขากล่าวว่า อะไรXu Qing เดินประมาณ 7 ขั้นตอนก่อนที่เธอหยุดการทำงาน เธอไม่ได้ดูกลับ แต่เมื่อเธอพูด เสียงสะท้อนเสียงออกในทุกทิศทาง"ฉันอาจจะไม่สมาร์ทมาก แต่... ฉันไม่ได้งี่เง่า"เมงเฮาไม่ได้พูดอะไรช่วง เขารู้ว่า คำพูดของเขาไม่หลอก Xu Qing อย่างไรก็ตาม บางครั้งมันไม่สำคัญอะไรเป็นจริงและสิ่งที่เป็นเท็จ บางครั้ง...ผลที่ได้คือทั้งหมดที่สำคัญเฮา เมงหวังว่า แทนที่จะ tormenting ตัวเองโดยการค้นหาเขาผ่านชั่วนิรันดร์ เธออาจน้อยตัดเขาออก หลังจากนั้น เธอสามารถกลับไปเธออคติตัวเอง เรียบง่าย และบริสุทธิ์ดีกว่าลืม...เขาปิดตาของเขา และหัวใจของเขาเต็มไป ด้วยความเจ็บปวดXu Qing เงียบครู่หนึ่ง แต่ในที่สุด เธอยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มของการกำหนดและแก้ไขที่อยู่ไม่เสียใจ...เธอยกมือของเธอ และแสงของดาบบินออก มันแทงลงในดิน คมชัด และรวดเร็วแกะสลักออกหลุมลึก สี่เหลี่ยม มีประสิทธิภาพในเวลาเดียวกัน crag ภูเขาบินออกจากป่าภูเขาใกล้เคียง เมื่อมันมาถึงด้านหน้าของเธอ เธอโบกมือของเธอ ก่อให้เกิดการหมุนในอากาศ ด้านข้างถูกแล้วโกนออกไปจนกว่า crag ที่กลายเป็นแผ่นศิลาจารึกพูดเธอแล้วลูบมือของเธอเบา ๆ ทั่วพื้นผิว ก่อให้เกิดคำที่ปรากฏหลุมฝังศพของเมงเฮาและ Xu Qing

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ฉันกำลังมองหาใครสักคน" เธอกล่าว "ผู้เป็นที่รักของฉัน. ถ้าคุณเห็นเขาโปรดส่งข้อความพร้อมสำหรับฉัน ในชีวิตนี้ ... ถ้าเขาอยู่แล้วฉันมีชีวิตอยู่ ถ้าเขาตายแล้วฉันตาย! " ขมขื่นเธอหันและเริ่มที่จะเดินออกไปฝนที่ตกลงมา ล้อมรอบไปด้วยปริมาณน้ำฝนที่สวมเสื้อคลุมสีขาวของเธอเธอมองเหมือนดอกบัวสีขาวสวยงามที่ไม่มีใครเทียบและยังยังเจ็บปวดและเศร้า. เม้งเฮามองที่เธอเดินออกไปและอ่อนโยนปรากฏอยู่ในดวงตาของเขา เขาจะได้เห็นความเหนื่อยล้าและความวิตกกังวลของเธอและมันทำให้เขาถอนหายใจ. "บางคน" เขาคิดว่า "เลือกที่จะไม่ปล่อยให้อะไรก่อภาระผูกพันในการเพาะปลูกของพวกเขาและจึงสามารถที่จะทำเช่นนั้นด้วยจิตใจและหัวใจอุดตันฟรี อื่น ๆ มีหัวใจที่เต็มไปด้วยความหลงใหลซึ่งช่วยให้พวกเขาเพื่อให้บรรลุ DAOs ที่ดีของสวรรค์และโลก. "เธอ ... เริ่มต้นจากการเน่าเปื่อย มันเป็นฉันแสดงขึ้นที่มีการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ... " ในที่สุดเขาพูดขึ้นเสียงของเขานุ่ม "Hold on." เสี่ยวชิงหยุดในเพลงของเธอล้อมรอบไปด้วยน้ำฝน เธอหันกลับไปมองไปที่เขานั่งอยู่ที่นั่นในร่มเงาของชายคาบ้านไม้โบราณเก่าผุ. เขายังคง "คือคนที่คุณกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างที่ยี่สิบนักวิชาการสวมเสื้อคลุมยาวสีเขียว ... ?" เสี่ยว ชิงตัวสั่นและหลังจากช่วงเวลาของความเงียบเธอพยักหน้า. "ผมเห็นคนที่ดูเหมือนว่าหลายปีที่ผ่านมา" เขากล่าวเสียงแหบเสียงของเขา "เขาอยู่ที่นี่มาประมาณหนึ่งปีหลังจากที่ ... เขาตายและถูกฝัง เขากล่าวว่าสถานที่แห่งนี้เป็นบ้านของเขา. "ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเขาให้ฉันถุง เขาบอกว่าถ้าใครมาหาเขาแล้วฉันควรจะให้พวกเขามีถุง. "กับที่เขาดึงถุงของการถือครองออกมาจากเสื้อคลุมของเขาและวางมันออกไปด้านข้าง. ในฐานะที่เป็นเสี่ยวชิงยืนอยู่ที่นั่นในสายฝนที่ น้ำเริ่มซึมผ่านมาอุปสรรคที่มองไม่เห็นและแช่เสื้อผ้าของเธอ เธอจ้องลึกที่เม้งเฮาแล้วเดินกลับไปและมอง blankly ที่ถุงของการถือครอง ขณะที่เธอหยิบมันขึ้นมาน้ำตาเต็มดวงตาของเธอ. แน่นอนมันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกวิธีการมากของน้ำที่ไหลลงบนใบหน้าของเธอก็คือฝนตกและวิธีการมากเป็นน้ำตา. รอยยิ้มขมปรากฏบนใบหน้าของเธอและเธอมองกลับมาที่ เม้งเฮา ในที่สุดเธอก็หันและมุ่งหน้าไปอีกครั้งออกไปในสายฝนพากระเป๋าถือครองกับเธอ. ขณะที่เขาดูเธอออกจากการแสดงออกของเขาเป็นที่ซับซ้อน แต่เขาบอกว่าไม่มีอะไร. เสี่ยวชิงเดินประมาณเจ็ดขั้นตอนก่อนที่เธอจะหยุด เธอไม่ได้มองย้อนกลับไป แต่เมื่อเธอพูดเสียงของเธอสะท้อนออกมาในทุกทิศทาง. "ฉันอาจจะไม่ได้เป็นสมาร์ทมาก แต่ ... ฉันไม่ได้เป็นคนบ้า." เม้ง Hao ไม่ได้พูดอะไรสักครู่ เขารู้ว่าคำพูดของเขาไม่สามารถหลอกเสี่ยวชิง แต่บางครั้งมันไม่สำคัญว่าสิ่งที่เป็นจริงและสิ่งที่เป็นเท็จ บางครั้ง ... ผลที่ได้คือเรื่องทั้งหมดที่. เม้งเฮาหวังว่าแทนการทรมานตัวเองด้วยการหาเขาผ่านนิรันดร์ที่ทุกคนอย่างน้อยจะตัดเขาออก หลังจากนั้นเธอจะกลับไปที่ตัวเองไม่เน่าเปื่อยของเธอที่เรียบง่ายและบริสุทธิ์. มันจะดีกว่าที่จะลืม ... . เขาปิดตาของเขาและหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด. เสี่ยวชิงเป็นที่เงียบสงบในขณะที่ แต่ในที่สุดเธอยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มของความมุ่งมั่นและการแก้ปัญหาที่มีความเสียใจที่ไม่มี ... . เธอยกมือของเธอและการเรืองแสงของดาบบินออก มันแทงลงไปในดินที่คมชัดและมีประสิทธิภาพอย่างรวดเร็วแกะสลักออกลึกหลุมสี่เหลี่ยม. ในเวลาเดียวกัน, ผาภูเขาบินออกจากป่าภูเขาอยู่บริเวณใกล้เคียง เมื่อมันมาถึงในด้านหน้าของเธอเธอโบกมือของเธอทำให้มันหมุนอยู่ในอากาศ ด้านข้างถูกโกนแล้วไปจนกว่าผากลายเป็นแผ่นศิลาจารึกได้. จากนั้นเธอก็ลูบมือของเธอเบา ๆ บนพื้นผิวที่ก่อให้เกิดคำพูดที่จะปรากฏ. หลุมฝังศพของเม้ง Hao และเสี่ยวชิง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ฉันกำลังตามหาใครบางคนอยู่ " เธอกล่าว " ที่รัก ถ้าคุณเห็นเขา กรุณาส่งข้อความมาให้ฉัน ในชีวิตนี้ . . . . ถ้าเขาอยู่ ผมอยู่ ถ้าเขาตาย แล้วชั้นจะตาย "อย่างขมขื่น เธอหันและเริ่มเดินออกไปในฝนห่าใหญ่ ล้อมรอบไปด้วยน้ำฝน สวมเสื้อคลุมสีขาว เธอดูเหมือนสีขาวดอกบัวสวย ชั้นดี แต่ก็เจ็บปวดและเศร้าเมิ่งฮ่าวมองเธอเดินจากไป และความอ่อนโยนปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา เขาดูอ่อนเพลียของเธอ และความกังวล และมันทำให้เขาถอนหายใจ" บางคน " เขาคิด " เลือกที่จะไม่ให้อะไรเป็นอุปสรรคในการเพาะปลูกของพวกเขา และดังนั้นจึงสามารถที่จะทำเพื่อให้มีจิตใจและหัวใจ ฟรี ของอุปสรรค คนอื่นหัวใจเปี่ยมไปด้วยความหลงใหล ซึ่งช่วยให้พวกเขาเพื่อให้บรรลุผลที่ดี daos แห่งสวรรค์และโลก" เธอ . . . . . . . เริ่มเสื่อมสลาย มันมาโผล่ที่เปลี่ยนทุกอย่าง . . . . . . . "ในที่สุด , เขาพูด เสียงของเขานุ่ม . " เดี๋ยวก่อน "Xu ชิงหยุดในเพลงเธอรายล้อมไปด้วยฝน เธอหันกลับไปมองที่เขานั่งอยู่ในเงามืดของชายคาบ้านไม้โบราณ , เก่า , สลายตัวเขายังคง " เป็นคนที่คุณกำลังมองหานักศึกษายี่สิบบางสิ่งบางอย่าง สวมชุดคลุมยาว . . . สีเขียว "Xu ชิงสั่นสะท้าน และหลังจากช่วงเวลาแห่งความเงียบ เธอพยักหน้า" ผมเห็นใครบางคน ที่ดูเหมือนว่า เมื่อหลายปีก่อน " เขากล่าว น้ำเสียงแหบพร่าของเขา " เขาอาศัยอยู่ที่นี่มาประมาณปีนึง หลังจากนั้น . . . . . . . เขาจะตายและถูกฝัง เขาบอกว่าที่นี่คือบ้านของเขา" ก่อนที่เขาจะตาย เขาเอากระเป๋า เขาบอกว่า ถ้าใครมาหาเขา แล้วฉันก็เอากระเป๋าไว้ " แล้วก็ดึงถุงที่ถือออกจากเสื้อคลุมของเขาไว้ไปข้าง ๆขณะที่ ซู ชิง ยืนตากฝน น้ำเริ่มซึมผ่านสิ่งกีดขวางมองไม่เห็นและแช่เสื้อผ้าของเธอ เธอจ้องมองลึกที่เมิง หาว แล้วเดินกลับมาและมองอย่างว่างเปล่า ในกระเป๋าถือ เธอหยิบมันขึ้นมา น้ำตาเต็มดวงตาของเธอแน่นอน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกวิธีการมากของน้ำไหลลงใบหน้าของเธอถูกฝน และวิธีการมากคือน้ำตารอยยิ้มขื่นปรากฏบนใบหน้าของเธอ เธอมองไปที่เมิ่งเฮ่า ในที่สุด เธอก็หันกลับไปอีกครั้ง ออกมาเป็นฝน เอากระเป๋าไว้กับเธอเขาเฝ้าดูเธอออกไป สีหน้าของเขาคือซับซ้อน แต่เขาบอกว่าไม่มีอะไรXu ชิงเดินประมาณ 7 ก้าว ก่อนที่เธอจะหยุด เธอไม่ได้กลับไปดู แต่ตอนเธอพูด เสียงของเธอสะท้อนออกมาในทุกทิศทาง" ผมอาจจะไม่ฉลาดมาก แต่ . . . . . . . ผมไม่โง่ "เมิ่งเฮ่าไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย เขารู้ว่าคำพูดของเขาไม่สามารถหลอกลวง Xu ชิง อย่างไรก็ตาม บางครั้งมันไม่สำคัญสิ่งที่เป็นจริงและสิ่งที่เป็นเท็จ บางครั้ง . . . . . . . ผลที่ได้คือทั้งหมดที่สำคัญเมิ่งเฮ่าหวังว่าแทนทรมานตัวเองโดยการค้นหาสำหรับเขาผ่านนิรันดร์ อย่างน้อยเธอก็น่าจะตัดเขาออก หลังจากนั้น เธอก็กลับไปที่ตนเองซื่อตรงของเธอเรียบง่ายและบริสุทธิ์มันจะดีกว่าที่จะลืม . . . . . . .เขาหลับตาลง และหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดXu ชิงก็เงียบไปสักพัก แต่ในที่สุด เธอก็ยิ้ม มันคือรอยยิ้มของการตัดสินใจและแก้ไขปัญหาที่มีอยู่ไม่ เสียใจ . . . . . . .เธอคว้ามือเธอ และการเรืองแสงของดาบบินออกมา มันแทงลงไปในดิน คม และ มีประสิทธิภาพ รวดเร็วแกะสลักออกลึกเป็นหลุมในเวลาเดียวกัน , หินผาภูเขาบินออกจากป่าภูเขาใกล้เคียง เมื่อมันมาถึงตรงหน้าเธอ เธอโบกมือมือของเธอ ทำให้มันหมุนในอากาศ ด้านข้างถูกโกนออกไปจนกว่าหินผากลายเป็นที่สุด .เธอแล้วลูบมือเธอเบา ๆบนผิว ก่อให้เกิดคำที่ปรากฏหลุมฝังศพของเมิ่งฮ่าวและ ซู ชิง