Physicochemical properties differ w

Physicochemical properties differ with the composition of fibres.

The utilisation of specific fibres in food products is largely determined by their functionalities, processing conditions, colour and flavor (Tosh & Yada, 2010).

For example, the water-retention capacity of cotyledon fibre is higher than hull fibres because of cotyledon’s capacity to bind more water.

However, the oil-binding capacity of cotyledon fibre is similar to that of hull fibres (Pfoertner and Fischer, 2001 and Guillon and Champ, 2002).

Similarly, colour and flavor display variation in different composition of fibres. For instance, pea cotyledon fibres are white in colour with a neutral beany flavor and its hull fibre is creamy white with a neutral flavor. Both hull and cotyledon fibres made from peas are commercially available for food applications in certain cereal and meat products (Goff et al., 2001 and Weightman et al., 1994), but there remains a great deal of untapped potential in the form of soybean hulls.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณสมบัติ physicochemical แตกต่างกับส่วนประกอบของเส้นใย อิเล็กทรอนิคส์ของเส้นใยเฉพาะในผลิตภัณฑ์อาหารเป็นส่วนใหญ่กำหนด โดยฟังก์ชันการ ประมวลผลเงื่อนไข สี และรสชาติ (Tosh และ Yada, 2010) ตัวอย่าง กำลังการผลิตเก็บรักษาน้ำของเส้นใยต่อได้สูงกว่าใยฮัลล์เนื่องจากกำลังการผลิตของต่อผูกน้ำเพิ่มเติม อย่างไรก็ตาม กำลังการผลิตน้ำมันรวมของเส้นใยต่อจะคล้ายคลึงกับของเส้นใยฮัลล์ (Pfoertner และฟิส เชอร์ 2001 และ Guillon และ แชมป์ 2002) ในทำนองเดียวกัน สีและรสแสดงการเปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบต่าง ๆ ของเส้นใย เช่น ถั่วต่อเส้นใยเป็นสีขาวสีกับรส beany เป็นกลาง และเส้นใยของตัวเรือเป็นครีมสีขาว มีรสชาติที่เป็นกลาง ฮัลล์และต่อเนื่องจากถั่วมีในเชิงพาณิชย์สำหรับอาหารในผลิตภัณฑ์บางอย่างธัญพืชและเนื้อสัตว์ (กอฟฟ์ et al., 2001 และ Weightman et al., 1994), แต่ยังคงมีศักยภาพใช้ในรูปแบบของ hulls ถั่วเหลืองมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณสมบัติทางเคมีกายภาพที่แตกต่างกันที่มีส่วนประกอบของเส้นใย. การใช้ประโยชน์จากเส้นใยที่เฉพาะเจาะจงในผลิตภัณฑ์อาหารจะถูกกำหนดโดยส่วนใหญ่ของพวกเขาฟังก์ชันเงื่อนไขการประมวลผลสีและกลิ่น (ติดสายและญาดา, 2010). ตัวอย่างเช่นความสามารถในการกักเก็บน้ำของเส้นใยเป็นใบเลี้ยง สูงกว่าเส้นใยเรือเพราะของความจุใบเลี้ยงของการผูกน้ำมากขึ้น. แต่กำลังการผลิตน้ำมันที่มีผลผูกพันของเส้นใยใบเลี้ยงจะคล้ายกับที่ของเส้นใยเรือ (Pfoertner และฟิสเชอร์ปี 2001 และ Guillon และแชมป์, 2002). ในทำนองเดียวกันสีและกลิ่นการแสดงผล การเปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบที่แตกต่างกันของเส้นใย ยกตัวอย่างเช่นเส้นใยใบเลี้ยงถั่วเป็นสีขาวที่มีรสชาติ Beany เป็นกลางและเส้นใยเรือของตนเป็นสีขาวครีมที่มีรสชาติที่เป็นกลาง ทั้งเรือและเส้นใยใบเลี้ยงที่ทำจากถั่วที่มีอยู่สำหรับการใช้งานในเชิงพาณิชย์อาหารในธัญพืชบางชนิดและผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ (กอฟฟ์ et al., 2001 และเวท et al., 1994) แต่ยังคงมีการจัดการที่ดีของการที่มีศักยภาพที่ไม่ได้ใช้ในรูปแบบของถั่วเหลือง ลำตัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมีแตกต่างกันด้วยส่วนประกอบของเส้นใย

การใช้เส้นใยเฉพาะในผลิตภัณฑ์อาหารส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยฟังก์ชันของการประมวลผลภาพ สี และรส ทอช&ยาด , 2010 ) .

เช่น ความจุของน้ำในใบสูงกว่าเส้นใยไฟเบอร์ ฮัลล์ เพราะใบเลี้ยงของความจุรวมน้ำอีก

แต่ความจุน้ำมันผูกใบไฟเบอร์ จะคล้ายกับที่ของเส้นใย ( pfoertner ฮัลล์ และ ฟิชเชอร์ , 2001 และกิลเลิน และแชมป์ , 2002 )

เช่นกัน สี และรสชาติของการแสดงในองค์ประกอบที่แตกต่างกันของเส้นใย เช่น ถั่วลันเตา ใบเลี้ยงเส้นใยสีขาวสีที่มีกลิ่นรสถั่วที่เป็นกลางและตัวเรือเส้นใยสีขาวนวล มีรสเป็นกลางทั้งเรือและเส้นใยใบทำจากถั่วที่มีอยู่ในเชิงพาณิชย์สำหรับการประยุกต์ใช้ในผลิตภัณฑ์อาหารธัญพืชบางและเนื้อ ( กอฟ et al . , 2001 และการ et al . , 1994 ) แต่ยังคงมีการจัดการที่ดีของการปลดปล่อยศักยภาพในรูปแบบของเปลือกเมล็ดถั่วเหลือง .