“我和你独处，是有一件事要向你坦白。”云轻鸿微呼一口气，有些怅然的道：

“我和你独处，是有一件事要向你坦白。”云轻鸿微呼一口气，有些怅然的道：“云心月，其实是我故意让岩龙尊者杀死的。”

“我知道。”出乎云轻鸿的预料，云澈却是毫不惊讶的直接回答，他继续道：“以爹的能力，当时又离的那么近，若想要在岩龙尊者出手时保护云心月，可以说易如反掌。”

“……那你可觉得我过于心狠恶毒？”

“不！”云澈摇头：“恰恰相反，我非常赞同爹的这个决定。云心月已经说出了‘赫连’和‘淮王’，便也没必要再继续问下去了。他虽是被下了蛊毒，受人逼迫，但，他为了自己活命，也为了被许诺的‘家主’和‘封王’，竟暗害同门，更可恨的是居然不惜祸害整个家族！如此重罪，死一万遍都不过分！而如果由家族处死，云外天纵然无话可说，却也会心存怨恨。而他被辉夜郡王‘适时灭口’，那实在是再好不过。一来，可以让他对淮王一族有了杀子之恨，二来，爹对他予以抚慰和宽恕，可以让他感激涕零，并且心怀愧疚，从而对爹和云家忠心不二，再无异念。毕竟，云外天是云家大长老，是云家除了爹之外的一大支柱，不能失去。这个结果，最为完美。”

云轻鸿深深的看了云澈一眼，然后大笑起来：“哈哈哈哈……澈儿，我终究还是小看了你啊。我实难相信，你今年居然才只有二十二岁。以你的才能，心性，纵然说自己有千年阅历，我都不会怀疑。”

云澈也跟着笑了起来，心中一声轻叹……我所遭遇的东西，经历过的生死和险恶，怕是别人千年加起来，也比不上吧……

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

". ฉันอยู่คนเดียวกับคุณมีสิ่งหนึ่งที่คุณต้องการที่จะสารภาพ" ไฟแขวนเมฆลมหายใจไมโครเห็นบางคนกล่าวว่า: "Cloud หัวใจเดือนในความเป็นจริงฉันจงใจปล่อยให้ Ailong เคารพฆ่า." "ฉันรู้ไหมว่า "เมฆไฟแขวนเกินความคาดหมาย แต่มันเป็นคำตอบที่ตรงไปยังเมฆเจ๊ไม่น่าแปลกใจที่เขายังคง :. " พ่อของความสามารถออกไปและใกล้ดังนั้นถ้าคุณต้องการการป้องกันในกรณีของร็อคยิงยาวที่เคารพ เมฆหัวใจเดือนเราสามารถพูดได้ง่าย "". ...... ดีคุณคิดว่าฉันขี้เหนียวเกินไปหิน? "" ไม่มี "กล่าวว่าเจ๊ส่ายหัว:" ในทางตรงกันข้ามฉันเป็นอย่างมากเห็นด้วยกับการตัดสินใจครั้งนี้หัวใจพ่อเมฆได้เอ่ยเดือน 'เฮคเตอร์' และ 'ห้วยวัง' เราไม่จำเป็นต้องดำเนินการขออีกต่อไป. แม้ว่าเขาจะอยู่ภายใต้การ Gudu เรื่องของการกลั่นแกล้ง แต่เขาเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง แต่ยังสำหรับสัญญา 'ต้นแบบของบ้าน' และ ' แชมป์ 'จริงแทงด้านหลังมีประตูระบาดแสดงความเกลียดชังมากขึ้นเป็นจริงที่ทั้งครอบครัว! ความตายความผิดทางอาญาเป็นพัน ๆ ครั้งไม่มากเกินไป! และถ้าครอบครัวถูกฆ่าตายเมฆวันแม้ไม่มีอะไรจะพูด แต่ยังไม่พอใจ และเขาก็เป็นฮุยคืนดุ๊ก 'ทันเวลาเงียบ' แล้วมันไม่ดี. เป็นผลให้คุณสามารถปล่อยให้เขาครอบครัวห้วยวังต้องฆ่าลูกของความเกลียดชังและประการที่สองให้กับพ่อของเขาที่จะผ่อนคลายและการให้อภัยให้ เขาย้ายไปน้ำตาและความผิดและทำให้พ่อเมฆครอบครัวจงรักภักดีต่อฟูจิแล้วอ่านไม่แตกต่างกัน. หลังจากที่ทุกท้องฟ้าเป็นเมฆเมฆผู้สูงอายุใหญ่เป็นเสาหลักของเมฆในบ้าน แต่อยู่นอกพ่อไม่สามารถสูญเสีย. ผลนี้ ที่สมบูรณ์แบบที่สุด. " เมฆมองแสงเมฆลึกแขวนเจ๊ดูแล้วหัวเราะ :. " ฮ่าฮ่า ...... เด็กเจ๊หลังจากที่ทั้งหมดฉันประเมินคุณอาผมจริงๆยากที่จะเชื่อว่าคุณจริงเพียงสองปีนี้ สิบสองปี. ที่มีความสามารถของคุณหัวใจและจิตใจถึงแม้ว่าพวกเขามีหลายพันของปีมีประสบการณ์กล่าวว่าฉันจะไม่สงสัย. " ยุนชลยังตามหัวเราะหัวใจถอนหายใจ ...... ผมพบสิ่งมีชีวิตที่มีประสบการณ์และความตายและ น่ากลัวเพราะกลัวว่าคนอื่น ๆ มิลเลนเนียมร่วมกันไม่สามารถเปรียบเทียบมัน ......

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ผมและคุณได้ด้วยตัวคุณเองเป็นสิ่งหนึ่งที่ต้องบอกกับคุณ . . . . . . . 云轻鸿สูดลมหายใจเล็กน้อยและบางคนผิดหวัง " เมฆหัวใจเดือนที่จริงผมจงใจให้หินเป็น龙尊ฆ่าคน . . . . . . ." ผมรู้ . . . . . . . เกินคาด云轻鸿ยุนชอลไม่น่าแปลกใจโดยตรงแต่จะตอบเขาไปว่า " พ่อกำลังใช้ความสามารถและจากที่ใกล้ขนาดนี้ถ้าคุณต้องการที่จะปกป้องใน岩龙ปราชญ์เมฆหัวใจเดือนอาจบอกว่ามัน . . . . . . ." " " " " " . . . . . . . . . . . . . . คุณอาจคิดว่าฉันเป็นคนชั่วร้ายเกินไป " " " " " " " ? ? ? ? ? ? ?" ไม่ ! ! ! ! ! ยุนซอลส่ายหน้า " แต่ผมไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของพ่อ เมฆหัวใจ " " ได้พูดแม้แต่กับเฮคเตอร์ " " และ " " ห้วยคิง " , พวกเขาจะไม่ต้องถามคำถามต่อไป แม้ว่าเขาจะถูกลงจากพิษที่ถูกข่มเหงแต่ชีวิตของเขาเองเพื่อที่จะได้รับสัญญาของ " บ้าน " " และ " " แชมป์ " " แต่เพื่อนของฉันไม่ลังเลเลยและที่แย่กว่านั้นทำให้ทั้งครอบครัว ! ! ! ! ! ! ! ตายหนึ่งหมื่นครั้งนี้ร้ายกาจมาก ! ! ! ! ! ! ! และถ้าโดยครอบครัวที่ถูกฆ่าตายทั้งๆที่ไม่มีอะไรจะพูดนอกเมฆวันแต่จะแค้น และเขาก็คืนวันนี้ฮี " เวลาฆ่า " และมันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เป็นวิธีที่จะทำให้เขาได้ฆ่าครอบครัวของห้วยคิงเกลียดพ่อเขาจะมาเพื่อความสะดวกสบายและการให้อภัยจะทำให้เขาร้องไห้ด้วยความเสียใจที่พ่อและบ้านเมฆจึงมุ่งมั่นที่จะเป็น : หลังจากทั้งหมดเมฆท้องฟ้าเป็นเมฆขนาดใหญ่และผู้อาวุโสซึ่งเป็นบ้านเมฆนอกจากพ่อเป็นเสาหลักที่ต้องสูญเสีย ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด " " " " " " " . . . . . . .ฮีชอลมองลึก云轻鸿เมฆดูแล้วหัวเราะ " ฮ่าๆๆๆ . . . . . . . . . . . . . . ซอลน้อยผมก็ยังดูถูกคุณ . . ฉันอาจจะยากที่จะเชื่อว่าในปีนี้คุณจะเป็นเพียงยี่สิบสองปี ใช้ความสามารถของคุณเองแม้ว่ากล่าวว่าพวกเขามีหลายปีของประสบการณ์ที่ผมจะสงสัยว่า " " " " " " " . . . . . . .ยุนซอลก็ยิ้มในใจแล้วถอนหายใจ . . . . . . . . . . . . . . ผมเคยเจอประสบการณ์ชีวิตและความตายเป็นสิ่งที่น่ากลัวและกลัวคนอื่นหลายปีด้วยกันดีกว่า . . . . . . . . . . . . . .