A bang rang out as the stone stele

A bang rang out as the stone stele sank down into the ground next to the pit. She looked back at Meng Hao, her eyes filled with staunchness and determination.

We met on Mount Daqing.

Because of the Cosmetic Cultivation Pill in the Reliance Sect, and the way you called me Elder Sister, our fate was sealed forever.

That time in the Blessed Land in the Southern Domain, in my moment of despair, even the tears in my eyes could not obscure the image of you and your burning rage.

That time in the Black Sieve Sect, you appeared and helped me when my soul was on the verge of fading away. The way you smiled before we parted made my heart tremble.

That time by the Rebirth Cave, when you turned back to look at me, your image had already long since been imprinted in my heart…. I will never forget you, never!

I looked for you in the Western Desert Violet Sea. I searched for a long time, until finally my teardrop fell into the water. I don’t know if you were able to feel it.

I don’t know if you realized how happy I was when we met again in the Demon Immortal Sect. Those were the happiest days I’ve ever experienced. Life was calm, and we accompanied each other as we practiced cultivation. I was there at your side, you by mine.

Eventually, a day came in which I was incapable of practicing cultivation. My heart was in chaos, and an indescribable unease filled me. That was when… I went to look for you.

“You live, I live. You die, I die!” she said softly.

Meng Hao’s mind trembled, and he suddenly opened his eyes. His eyes were murky, but not murky enough to hide the intensity of his gaze.

He looked at Xu Qing, and he looked at the gravestone. He could see her determination, and he could see her sorrow written on the surface of the gravestone.

You live, I live. You die, I die!

These were not words of endearment, they were a promise….

“I’m a simple person,” she said softly, “but just because a person is simple doesn’t mean they lack determination. When a person has determination… then they will never forget. The path of cultivation is a long one, and I can’t keep going on alone.

“Since that’s the case, let’s go together to the Yellow Springs. What do you say? I can only hope that if there is another life after this one, then we will meet again.” Although her voice was not loud, and the gurgle of rain filled the air, Meng Hao could hear her words clearly.

The trembling of his heart increased, and he stood up. He walked out from under the eaves, allowing the rain to drench him as he walked over to stand in front of Xu Qing.

The ground was slippery, and the wind cold. Meng Hao was freezing, and he looked more elderly than ever.

Xu Qing looked at him. To her, it didn’t matter how much he had changed. To her, he was still that young man from Mount Daqing, her Junior Brother.

Rain fell onto them, and even between them, but it couldn’t stop them from looking into each other’s eyes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบางรังออก stele หินจมลงสู่พื้นดินข้างหลุม เธอมองกลับมาที่เมงเฮา ดวงตาของเธอเต็มไป ด้วยความมุ่งมั่นและ staunchnessเราพบบนภูเขา Daqingเนื่องจากเครื่องสำอางเพาะปลูกยาในนิกายพึ่ง และวิธีที่คุณเรียกลูกพี่ ชะตากรรมของเราถูกปิดสนิทตลอดไปเวลานั้นในดินแดนความสุขในโดเมนใต้ ในช่วงเวลาของฉันสิ้นหวัง แม้น้ำตาในดวงตาของฉันอาจไม่บังภาพของคุณและความโกรธของคุณเขียนเวลาในนิกายตะแกรงสีดำ คุณปรากฏตัวขึ้น และช่วยให้ฉันเมื่อจิตวิญญาณของฉันหมิ่นเลือนหายไป วิธีคุณยิ้มก่อนเราแยกทำหัวใจของฉันสั่นเวลา โดยถ้ำวิญญาณ เมื่อคุณหันกลับมามองที่ฉัน ภาพนานแล้วตั้งแต่เคย imprinted ในหัวใจของฉัน... ฉันจะไม่ลืมคุณ ไม่เคยผมมองคุณทะเลสีม่วงทะเลทรายตะวันตก ฉันค้นหาเป็นเวลานาน จนในที่สุด ฉันน้ำตาตกลงไปในน้ำ ฉันไม่รู้ถ้าคุณเคยรู้สึกว่ามันฉันไม่รู้ว่าถ้าคุณรู้ว่าผมมีความสุขเมื่อเราพบกันอีกครั้งในนิกายอมตะของปีศาจ ที่มีวันที่สุขที่สุดที่ฉันเคยมีประสบการณ์ ชีวิตสงบ และเราพร้อมกันเรารับเพาะปลูก ผมมีอยู่เคียงข้างคุณ คุณ โดยเหมืองในที่สุด มาวันที่มีความสามารถในการฝึกเพาะปลูก หัวใจของฉันในความสับสนวุ่นวาย และ unease การพรรณนาอย่างที่ผม นั่นคือเมื่อ... ผมไปหาคุณ"คุณอาศัยอยู่ ฉันอยู่ คุณตาย ฉันตาย "ขึ้นเมงห้าวใจ trembled และเขาก็เปิดตาของเขา ตาของเขาได้ชัดเจน แต่ไม่ชัดเจนเพียงพอที่จะซ่อนความเข้มของสายตาของเขาเขาดูที่ Xu Qing และเขามองไปที่หลุมศพ เขาจะได้เห็นความมุ่งมั่นของเธอ และเขาจะได้เห็นความเศร้าโศกเขียนบนพื้นผิวของหลุมศพคุณอาศัยอยู่ ฉันอาศัยอยู่ คุณตาย ฉันตายเหล่านี้ไม่ได้คำพูดของ endearment พวกเขามีสัญญา..."ผมเป็นคนที่เรียบง่าย เธอพูดเบา ๆ, " แต่เพียงเพราะเป็นคนง่ายไม่หมายความว่า พวกเขาขาดความมุ่งมั่น เมื่อคนมีความมุ่งมั่น...แล้วพวกเขาไม่มีวันลืม เส้นทางของการเพาะปลูกเป็นหนึ่งยาว และฉันไม่สามารถเก็บไปอยู่คนเดียว"เนื่องจากเป็นกรณีนี้ ลองไปโดดสปริงสีเหลือง คุณพูดอะไร ฉันสามารถหวังว่า หากมีชีวิตอีกหลังจากนี้หนึ่ง แล้วเราจะพบกันอีก" แม้ว่าเสียงไม่ดัง และ gurgle ฝนเติมอากาศ เมงเฮาจะได้ยินคำพูดของเธออย่างชัดเจนการสั่นของหัวใจของเขาเพิ่ม และเขาลุกขึ้นยืน เขาเดินออกมาจากใต้ชายคาบ้าน ช่วยให้ฝนเปียกโชกเขาขณะที่เขาเดินผ่านไปขาหน้า Xu Qingพื้นดินถูกลื่น และลมหนาว เฮา เมงเสร็จ และเขาดูสูงอายุมากขึ้นกว่าที่เคยXu Qing มองไปที่เขา เธอ มันไม่สำคัญว่าเขาได้เปลี่ยน เธอ เขาก็ยังหนุ่มคนนั้นได้จากภูเขา Daqing พี่จูเนียร์ฝนตกลง บนพวกเขา และแม้กระทั่ง ระหว่างพวกเขา แต่มันไม่สามารถหยุดพวกเขาจากการมองเข้าไปในตาของผู้อื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปังดังออกมาเป็น stele หินจมลงไปในพื้นดินที่อยู่ถัดจากหลุม เธอมองกลับมาที่เม้งเฮาดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความแข็งขันและความมุ่งมั่น. เราได้พบบนภูเขา Daqing. เพราะยาเพาะปลูกเครื่องสำอางในการพึ่งนิกายและวิธีการที่คุณเรียกฉันว่าพี่สาวชะตากรรมของเราถูกปิดผนึกไว้ตลอดไป. เวลาในการที่ ดินแดนความสุขในโดเมนภาคใต้ในช่วงเวลาของฉันของความสิ้นหวังแม้น้ำตาในดวงตาของฉันไม่สามารถปิดบังภาพของคุณและความโกรธเผาไหม้ของคุณ. เวลาในสีดำตะแกรงนิกายที่คุณปรากฏตัวขึ้นและช่วยให้ฉันเมื่อจิตวิญญาณของฉันคือ หมิ่นจางหายไป วิธีการที่คุณยิ้มก่อนที่เราจะแยกทำสั่นหัวใจของฉัน. เวลาโดยถ้ำวิญญาณว่าเมื่อคุณหันกลับไปมองที่ผมภาพของคุณมีอยู่แล้วความยาวตั้งแต่ถูกตราตรึงในหัวใจของฉัน ... ฉันจะไม่ลืมคุณไม่เคย! ผมมองคุณอยู่ในทะเลทรายตะวันตกทะเลสีม่วง ผมค้นหามาเป็นเวลานานจนในที่สุดน้ำตาของฉันตกลงไปในน้ำ ผมไม่ทราบว่าคุณก็สามารถที่จะรู้สึกว่ามัน. ผมไม่ทราบว่าถ้าคุณรู้ว่าผมมีความสุขเมื่อเราพบกันอีกครั้งในปีศาจอมตะนิกาย สิ่งเหล่านี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดที่ฉันเคยมีประสบการณ์ ชีวิตคือความสงบและเรามาพร้อมกับแต่ละอื่น ๆ ในขณะที่เรามีประสบการณ์การเพาะปลูก ผมมีที่ด้านข้างของคุณคุณโดยเหมือง. ในที่สุดวันมาที่ฉันมีความสามารถของการฝึกการเพาะปลูก หัวใจของฉันอยู่ในความสับสนวุ่นวายและความไม่พอใจสุดจะพรรณนาเต็มไป นั่นคือเมื่อ ... ฉันไปหาคุณ. "คุณมีชีวิตอยู่ผมอาศัยอยู่ คุณตายฉันตาย! "เธอพูดเบา ๆ . ใจเม้งงูเห่าตัวสั่นและเขาก็เปิดตาของเขา ดวงตาของเขามืด แต่ไม่มืดพอที่จะซ่อนความเข้มของการจ้องมองของเขา. เขามองไปที่เสี่ยวชิงและเขามองไปที่หลุมศพ เขาจะได้เห็นความมุ่งมั่นของเธอและเขาจะได้เห็นความเศร้าโศกของเธอเขียนบนพื้นผิวของหลุมศพได้. คุณอยู่ฉันอาศัยอยู่ คุณตายฉันตาย! เหล่านี้ไม่ได้คำพูดของความรักที่พวกเขาสัญญาว่า ... . "ฉันเป็นคนที่เรียบง่าย" เธอพูดเบา ๆ " แต่เพียงเพราะเป็นคนที่เรียบง่ายไม่ได้หมายความว่าพวกเขาขาดความมุ่งมั่น เมื่อมีบุคคลที่มีความมุ่งมั่น ... แล้วพวกเขาจะไม่มีวันลืม เส้นทางของการเพาะปลูกเป็นเวลานานหนึ่งและผมก็ไม่สามารถให้เกิดขึ้นเพียงอย่างเดียว. "ตั้งแต่เป็นกรณีที่ขอไปร่วมกันเพื่อให้สีเหลืองสปริงส์ พูดว่าอะไรนะ? ฉันได้ แต่หวังว่าถ้ามีชีวิตอีกครั้งหลังจากนี้แล้วเราจะพบกันอีกครั้ง. "แม้ว่าเสียงของเธอก็ไม่ได้ดังและไหลโครกของฝนที่เต็มไปด้วยอากาศเม้งเฮาจะได้ยินคำพูดของเธออย่างชัดเจน. ตัวสั่นในใจของเขา เพิ่มขึ้นและเขาก็ลุกขึ้นยืน เขาเดินออกมาจากใต้ชายคาบ้านที่ช่วยให้ฝนเปียกโชกเขาในขณะที่เขาเดินไปยืนอยู่หน้าเสี่ยวชิง. พื้นดินลื่นและลมเย็น เม้งเฮาถูกแช่แข็งและเขามองผู้สูงอายุมากขึ้นกว่าเดิม. เสี่ยวชิงมองไปที่เขา ที่เธอก็ไม่ได้สำคัญเท่าไหร่ที่เขามีการเปลี่ยนแปลง กับเธอที่เขายังเป็นชายหนุ่มจากภูเขา Daqing บราเดอร์จูเนียร์ของเธอ. ฝนลดลงไปยังพวกเขาและแม้กระทั่งระหว่างพวกเขา แต่ก็ไม่สามารถหยุดพวกเขาจากการมองเข้าไปในดวงตาของกันและกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปังดังขึ้นเป็นหินศิลาจารึก จมตัวลงสู่ดินข้างหลุม เธอหันกลับไปมอง เมิ่งฮ่าว ดวงตาที่เต็มไปด้วย staunchness และความมุ่งมั่นเราเจอกันบนภูเขา Daqing .เพราะยาเครื่องสำอางในการพึ่งพาพรรค และวิธีที่คุณเรียกฉันว่าพี่สาวเราก็ถูกผนึกไปตลอดกาลเวลาในแผ่นดินที่ได้รับพระพรในโดเมนที่ภาคใต้ ในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวัง แม้น้ำตาในดวงตาของผมไม่อาจปิดบังภาพลักษณ์ของคุณและความโกรธเผาไหม้ของคุณเวลาในนิกายตะแกรงสีดำ เธอโผล่มาและช่วยฉันเมื่อจิตใจของฉันกำลังจางหายไป วิธีที่คุณยิ้ม ก่อนที่เราจะจากกัน ทำให้หัวใจของฉันสั่น .ตอนนั้นวิญญาณในถ้ำ เมื่อคุณหันหลังกลับมามองฉัน ภาพลักษณ์ของคุณได้นานเนื่องจากได้ตราตรึงในหัวใจ . . . . . . . ผมจะไม่มีวันลืมคุณเลย ไม่เคยเลยผมตามหาคุณในทะเลทรายตะวันตกเขียวทะเล ผมหาอยู่นาน จนในที่สุดน้ำตาของฉันตกลงไปในน้ำ ฉันไม่รู้ ถ้าคุณสามารถที่จะรู้สึกถึงมันผมไม่ทราบว่าถ้าคุณรู้ว่าฉันมีความสุขมากแค่ไหน เมื่อเราเจอกันอีกครั้งที่ปีศาจอมตะนิกาย นั้นคือความสุข วันก่อนผมเคยมีประสบการณ์เคย ชีวิตที่สงบ และเราพร้อมแต่ละอื่น ๆ ตามที่เราฝึกการ ผมอยู่ข้างคุณ คุณเป็นของฉันในที่สุดวันมาแล้วที่ฉันสามารถที่จะฝึกการ หัวใจของฉันอยู่ในความสับสนวุ่นวายและเต็มไปด้วยความกังวลมากเกินจะบรรยายเลย ตอนนั้น . . . ฉันไปหาคุณ" คุณมีชีวิต . เธอตาย ฉันตาย " เธอพูดเบาๆเหม็ง เฮาจิตใจสั่นสะท้าน และจู่ๆ เขาก็ลืมตาขึ้นมา แววตาขุ่น แต่ไม่มืดพอที่จะซ่อนความเข้มของสายตาของเขาเขามองดูเสี่ยวชิง เขาก็มองไปที่ป้ายหลุมศพ . เขาได้เห็นความมุ่งมั่นของเธอ และเขาก็เห็นเธอเสียใจที่เขียนบนพื้นผิวของหินป้ายหลุมศพ .คุณมีชีวิต . เธอตาย ฉันตายนี่ไม่ใช่คำพูดแสดงความรู้สึก เขาสัญญา . . . . . . ." ผมเป็นคนง่ายๆ " เธอพูดเบาๆ แต่ก็เพราะคนไม่ได้ง่ายหมายถึงขาดความมุ่งมั่น เมื่อมีบุคคลที่มีความมุ่งมั่น . . . . . . . แล้วพวกเขาจะไม่มีวันลืม เส้นทางของการเป็นหนึ่งยาวและฉันไม่สามารถทำคนเดียวได้" ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ไปด้วยกันกับสปริงสีเหลือง อะไรที่คุณพูด ? ฉันได้แต่หวังว่า หากมีอีกชีวิตหนึ่งนี้ แล้วเราจะได้พบกันอีก " แม้ว่าเสียงของเธอไม่ดัง และไหลโครกของฝนเต็มไปด้วยอากาศ เมิ่งฮ่าวได้ยินคำพูดของเธอได้อย่างชัดเจนการสั่นของหัวใจเพิ่มขึ้น และเขาก็ลุกขึ้นยืน เขาเดินออกมาจากใต้ชายคาบ้าน ให้ฝนที่จะตกหนักเขาขณะที่เขาเดินมายืนตรงหน้า ซู ชิงพื้นมันลื่น และลมเย็น เมิ่งฮ่าวถูกแช่แข็ง และเขาดูแก่กว่าที่เคยXu ชิงมองเขา เธอ , มันไม่สำคัญว่า เขาเปลี่ยนไป กับเธอ เขายังเป็นเด็กหนุ่มจากภูเขาต้าฉิง พี่ชายน้องของเธอฝนที่ตกลงมา และแม้กระทั่งระหว่างพวกเขา แต่ก็ไม่สามารถหยุดพวกเขาได้มองเข้าไปในดวงตาของกันและกัน .