Right. We’ve waited for this day fo

Right. We’ve waited for this day for too long. If we can pull out fifteen hundred meters, then our ancestral spirit will awaken. Our Cultivation bases will raise to another level. If the luck exists, we might even reach Foundation Establishment!”

“It’s hard to determine the probability of Foundation Establishment luck. However, according to the ancient records passed down from our ancestors, pulling out fifteen hundred meters will definitely bring some type of luck with it.” They exchanged gleaming glances, then immediately went to work under the thick moonlight. Of course, Meng Hao couldn’t be further from their minds; as far as they were concerned he had long since passed away.

They spat out globules of blood, and formed the black blade. The mists began to spin into a whirlpool, and then the red rope appeared. The toad geezer grabbed ahold of it and let out a howl as he pulled.

A thunderous boom echoed out and the rope began to move. The movement reached down through the valley into the cave, all the way to the spot where Meng Hao stood, then further down into the magically sealed hole.

As soon as the rope began to move, expressions of panic appeared on the faces of the eight or so white-haired men. Suddenly, nearly a dozen of the phantoms which looked like seven- or eight-year-old children appeared. Their shrill screams echoed throughout the deepness of the cave.

One of the strange properties of this rope was that when it was pulled, it began to emit massive amounts of intense coldness, as well as a rotten smell. The glittering restrictive spell trembled, as if it might collapse at any moment.

Time passed. The seven men outside heaved on the rope, gradually pulling out fifteen meters. The roaring grew more intense, and even more coldness poured out. The rotten smell grew many times thicker and stronger.

Soon… a panting sound could be heard in the cave. It sounded as if some living thing were in the midst of some sort of struggle. A figure appeared, screaming shrilly. It launched itself at the shining restrictive spell.

The spell shook, and cracks appeared on its edges.

It was at this moment that Meng Hao’s eyes became fully clear. He shook himself and took in a deep breath. A gleam appeared in his eyes as he became aware of what was happening in the ancient cave. He saw the rope moving, as well as the rapidly collapsing restrictive spell.

There was no time to think. He clasped his hands and bowed toward the corpse. Then, carrying his mist with him, shot back toward the cave entrance. Before he could move even thirty meters, the shining restrictive spell shattered. Ten emaciated phantoms shot out, followed by the eight white-haired old men. All of them aimed directly for Meng Hao, screaming as they approached.

Behind them, thin streams of blackness floated up out of the deep hole. They looked like hair. The panting sound from within the hole became clearer.

Something inside was struggling fiercely, as if it desired nothing more than to burst out of the hole.

Meng Hao’s face was pale but his eyes shined brightly. His Dao Pillar began to rotate, sending the power of Foundation Establishment coursing throughout his body. He dashed forward several dozens of meters. Unfortunately, the emaciated, child-like phantoms behind him were even faster. Over and over again, they crashed into Meng Hao’s lightning mist.

Booms echoed out as the lightning mist rapidly began to deteriorate. The child-like phantoms didn’t seem to feel any pain. Every time they were knocked away by lightning bolts, they immediately charged back again. Everywhere Meng Hao looked, spirits charged toward him.

Sword auras shined out brightly as the wooden swords circled around him. Feathers spun, causing a wind to blow out. Meng Hao moved onward as quickly as possible.

That was when the eight white-haired men drew close. At the same time, several of the child-like spirit phantoms appeared in front of him, blocking his path. Meng Hao felt a profound sense of danger. Without hesitation, he slapped his bag of holding. A hundred flying swords appeared, forming into a sword rain which charged forth.

“Boom!”

As soon as Meng Hao uttered the word, the flying swords detonated, turning into a cloud of shrapnel that swept the phantoms off of their feet. Meng Hao raced past them toward the entrance of the cave, which was now about fifteen hundred meters away.

The shrieking behind him grew more intense. More and more black tendrils billowed about. They were nearly three hundred meters behind him.

Meng Hao didn’t have time to look closely. He knew that if he slowed even a little bit, he would most likely lose his life. Even the slightest delay in reaction on his part, and he would be finished.

“With great risk comes great reward. Getting the Eighth Demon Sealing Hex makes all of this worth it. Too bad I haven’t gained complete enlightenment regarding the Hex, otherwise I could use it right now.” He took a deep breath and pushed forward at t

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ด้านขวา เรารอสำหรับวันนี้นานเกินไป ถ้าเราสามารถดึงออกมาห้าร้อยเมตร แล้วจิตวิญญาณของบรรพบุรุษของเราจะตื่นขึ้นมา ฐานการเพาะปลูกของเราจะยกระดับ ถ้าโชคดีมีอยู่ เราอาจจะไปถึงก่อตั้งมูลนิธิ""ก็ยากที่จะระบุโอกาสของโชคจัดตั้งมูลนิธิ อย่างไรก็ตาม ตามบันทึกโบราณที่ส่งต่อมาจากบรรพบุรุษของเรา ดึงออกสิบห้าร้อยเมตรแน่นอนจะนำบางชนิดของโชคกับมัน" พวกเขาแลกเปลี่ยนวาวหน้าปัดรวม แล้วจึงไปทำงานใต้แสงจันทร์หนาทันที แน่นอน ได้เฮาเมงเพิ่มเติมจากใจ เท่าที่พวกเขากังวล เขาได้นานตั้งแต่ถึงแก่กรรมพวกเขาฤทธิ์ออก globules ของเลือด และเกิดใบมีดสีดำ หมอกเริ่มหมุนเป็นอ่างน้ำวน และจากนั้น เชือกสีแดงปรากฏ คนแก่เหมือนฯ คางคกที่คว้า ahold ของมัน และให้ออกเป็นหอนเขาดึงมีบูมสนั่นดังก้องออก และเชือกเริ่มย้าย การเคลื่อนไหวถึงลงผ่านหุบเขาเข้าสู่ถ้ำ ไปยังจุดที่เมงเฮายืน จาก นั้นเพิ่มเติมลงในหลุมปิดผนึกอย่างน่าอัศจรรย์เป็นเชือกเริ่มย้าย นิพจน์ของตกใจปรากฏบนใบหน้าของผู้ชายผมขาวแปด หรือดังนั้น ทันใดนั้น เกือบโหล phantoms ซึ่งดูเหมือนเด็กอายุเจ็ด หรือแปดปี ปรากฏ เสียงกรีดร้องของพวกเขาร้องโล่งกว้างรู้สึกลึกของถ้ำคุณสมบัติของเชือกนี้แปลกอย่างใดอย่างหนึ่งคือว่า เมื่อมันถูกดึง มันเริ่มคายจำนวนมหาศาลของความหนาวเย็นรุนแรง เป็นกลิ่นเน่า Trembled สะกดจำกัดระยิบ ว่ามันอาจยุบตลอดเวลาเวลาที่ผ่านไป เจ็ดคนนอก heaved บนเชือก ค่อย ๆ ดึงออกสิบห้าเมตร คำรามที่ขยายตัวรุนแรงมากขึ้น และความหนาวเย็นยิ่งเทออก กลิ่นเน่าเติบโตหลายครั้งหนา และแข็งแรงเร็ว ๆ นี้...อาจจะได้ยินเสียง panting ในถ้ำได้ มันฟังว่า บางสิ่งมีชีวิตในท่ามกลางการเรียงลำดับบางอย่างของการต่อสู้ ตัวเลขที่ปรากฏ กรีดร้อง shrilly มันเปิดตัวเองในการสะกดจำกัดส่องแสงการสะกดส่าย และรอยแตกปรากฏบนจอมันเป็นช่วงเวลาเมงเฮาตากลายเป็นใส เขาส่ายตัวเอง และใช้เวลาในการหายใจลึก ๆ คให้การปรากฏในสายตาของเขาขณะที่เขากลายเป็นที่ตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในถ้ำโบราณ เขาเห็นเชือกเคลื่อนไหว รวมทั้งการสะกดจำกัดยุบอย่างรวดเร็วไม่มีเวลาจะคิดได้ เขา clasped มือของเขา และโค้งคำนับไปทางศพ แล้ว พกพาของเขาหมอกกับเขา ถ่ายกลับไปยังทางเข้าถ้ำ ก่อนที่เขาจะย้ายแม้สามสิบเมตร สะกดจำกัดส่องแสงทำลาย Phantoms ผอมสิบภาพ ตาม ด้วยแปดคนเก่าผมขาว พวกเขามุ่งเน้นโดยตรงสำหรับเมงเฮา กรีดร้องขณะที่พวกเขาเข้าเบื้องหลังพวกเขา มืดลำธารบางลอยขึ้นจากหลุมลึก พวกเขาดูเหมือนผม เสียง panting จากภายในหลุมกลายเป็นชัดเจนสิ่งภายในเป็นดิ้นรน ถึงพริกถึงขิงว่ามันต้องการอะไรมากไปกว่าการระเบิดออกเมงเฮาหน้าซีด แต่ตา shined สดใส เขาเสาดาวเริ่มหมุน ส่งพลังของ coursing จัดตั้งมูลนิธิทั่วร่างกายของเขา เขาไปข้างหน้าประหลายสิบเมตร อับ phantoms ผอม เหมือนเด็กหลังเขาถูกได้เร็วยิ่งขึ้น และอีกครั้ง พวกเขาชนเข้าเมงเฮาฟ้าผ่าหมอกบอมส์สะท้อนเสียงออกเป็นหมอกฟ้าผ่าอย่างรวดเร็วเริ่มเสื่อมสภาพ Phantoms เด็ก ๆ ไม่ได้ดูเหมือนจะ รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ ทุกครั้งที่พวกเขาถูกเคาะห่างกัน โดยสลักเกลียวฟ้าผ่า พวกเขาทันทีคิดกลับอีกครั้ง ทุกที่เฮาเมงมอง สุรามีค่าต่อเขารัศมีดาบ shined ออกสดใสเป็นดาบไม้ที่วงกลมรอบเขา ขนปั่น ก่อให้เกิดลมพัดออก เมงเฮาย้ายเป็นต้นไปโดยเร็วที่สุดนั่นคือเมื่อผู้ชายผมขาวแปดดึงปิด ในเวลาเดียวกัน หลาย phantoms วิญญาณเด็ก ๆ ปรากฏหน้าเขา บล็อกเส้นทางของเขา เฮา เมงรู้สึกลึกซึ้งถึงอันตราย โดยไม่ลังเล เขาตบถือถุงของเขา ร้อยพยัคฆ์ปรากฏ ขึ้นรูปลงในฝนดาบที่เรียกเก็บไว้"Boom"เป็นเมงเฮาพูดคำ ดาบบินระเบิด เปลี่ยนเป็นมีเมฆดาวกระจายที่กวาด phantoms ออกจากเท้าของพวกเขา เฮา เมงวิ่งผ่านมาพวกเขาไปยังทางเข้าถ้ำ ซึ่งขณะนี้ประมาณห้าร้อยเมตรShrieking หลังเขาขยายตัวรุนแรงมากขึ้น ดำขึ้นเหล่า billowed เกี่ยวกับ พวกเขาก็เกือบสามร้อยเมตรหลังเขาเมงเฮาไม่มีเวลาดูอย่างใกล้ชิด เขารู้ว่า ถ้าเขาชะลอตัวแม้แต่เล็กน้อย เขาจะมักสูญเสียชีวิตของเขา แม้การหน่วงเวลาน้อยที่สุดในปฏิกิริยาในส่วนของเขา และจะเสร็จสิ้น"ด้วยความเสี่ยงมาประเสริฐ หกเหลี่ยมปิดผนึกปีศาจแปดการทำทั้งหมดนี้คุ้มค่า เลวร้ายเกินไปผมยังไม่ได้ตรัสรู้ที่สมบูรณ์เกี่ยวกับการ Hex มิฉะนั้น อาจใช้อยู่" เขาเอาหายใจลึก ๆ และผลักดันไปข้างหน้าที่ t

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขวา. เราได้รอคอยวันนี้มานานเกินไป ถ้าเราสามารถดึงออกห้าร้อยเมตรแล้วจิตวิญญาณของบรรพบุรุษของเราจะตื่นขึ้นมา ฐานการเพาะปลูกของเราจะเพิ่มไปอีกระดับหนึ่ง หากโชคดีที่มีอยู่เราก็อาจจะถึงมูลนิธิจัดตั้ง! " " มันเป็นเรื่องยากที่จะตรวจสอบความน่าจะเป็นของมูลนิธิจัดตั้งโชค แต่ตามบันทึกโบราณผ่านลงมาจากบรรพบุรุษของเราดึงออกห้าร้อยเมตรแน่นอนจะนำชนิดของโชคบางอย่างกับมัน. "พวกเขาแลกเปลี่ยนแพรวสายตาแล้วทันทีไปทำงานภายใต้แสงจันทร์หนา แน่นอนเม้ง Hao ไม่สามารถเพิ่มเติมจากจิตใจของพวกเขา; เท่าที่พวกเขามีความกังวลที่เขาได้นานตั้งแต่ล่วงลับไปแล้ว. พวกเขาถ่มน้ำลายออกข้นของเลือดและรูปแบบใบมีดสีดำ หมอกเริ่มที่จะหมุนเข้าสู่วังวนแล้วเชือกสีแดงปรากฏตัวขึ้น คนแก่คางคกคว้าเอโฮลด์ของมันและให้ออกเห่าหอนในขณะที่เขาดึง. บูมสนั่นสะท้อนออกมาและเชือกเริ่มที่จะย้าย การเคลื่อนไหวเอื้อมมือลงผ่านหุบเขาเข้าไปในถ้ำที่ทุกทางไปจุดที่เม้งเฮายืนอยู่แล้วเพิ่มเติมลงไปในหลุมที่ปิดผนึกอย่างน่าอัศจรรย์ได้. เร็วที่สุดเท่าที่เชือกเริ่มที่จะย้ายการแสดงออกของความหวาดกลัวที่ปรากฏบนใบหน้าของแปด หรือคนอื่นให้ทำผมสีขาว ทันใดนั้นเกือบโหลของภูตผีที่ดูเหมือนเด็กเจ็ดหรือแปดปีปรากฏ เสียงกรีดร้องโหยหวนของพวกเขาสะท้อนตลอดความลึกของถ้ำ. หนึ่งในคุณสมบัติที่แปลกประหลาดของเชือกนี้ก็คือว่าเมื่อมันถูกดึงออกมาก็เริ่มที่จะปล่อยออกมาจำนวนมหาศาลของความหนาวเย็นที่รุนแรงเช่นเดียวกับกลิ่นเน่าเสีย อร่ามสะกดเข้มงวดสั่นราวกับว่ามันอาจจะยุบในขณะใด. เวลาผ่านไป เจ็ดคนข้างนอกน่ะเชือกค่อยๆดึงออกมาสิบห้าเมตร เสียงคำรามขยายตัวรุนแรงมากขึ้นและความหนาวเย็นมากยิ่งขึ้นเทออก กลิ่นเน่าเสียเพิ่มขึ้นหลายต่อหลายครั้งที่หนาและแข็งแรง. เร็ว ๆ นี้ ... เสียงหอบอาจจะได้ยินในถ้ำ มันฟังดูราวกับว่าบางสิ่งที่มีชีวิตอยู่ในท่ามกลางของการจัดเรียงของการต่อสู้บาง รูปที่ปรากฏกรีดร้องกรี๊ดกร๊าด มันเปิดตัวเองที่สะกดเข้มงวดส่องแสง. คาถาสั่นสะเทือนและรอยแตกปรากฏบนขอบ. มันเป็นในขณะนี้ว่าดวงตาเม้งเฮาส์กลายเป็นที่ชัดเจนอย่างเต็มที่ เขาส่ายตัวเองและเอาในลมหายใจลึก ประกายปรากฏอยู่ในดวงตาของเขาในขณะที่เขาเริ่มตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในถ้ำโบราณ เขาเห็นเชือกที่เคลื่อนไหวเช่นเดียวกับการสะกดเข้มงวดยุบอย่างรวดเร็ว. มีเวลาที่จะคิดไม่ได้ เขากุมมือของเขาและโค้งคำนับไปทางศพ แล้วถือหมอกของเขากับเขายิงกลับไปยังทางเข้าถ้ำ ก่อนที่เขาจะย้ายแม้สามสิบเมตรส่องแสงสะกดเข้มงวดแตก สิบภูตผีผอมแห้งยิงออกมาตามด้วยชายชราผมสีขาวแปด ทั้งหมดของพวกเขาเล็งตรงสำหรับเม้งเฮากรีดร้องขณะที่พวกเขาเดินเข้ามาใกล้. อยู่เบื้องหลังพวกเขาลำธารบาง ๆ ของความมืดลอยขึ้นมาจากหลุมลึก พวกเขามองเหมือนผม เสียงหอบจากภายในหลุมกลายเป็นชัดเจน. สิ่งที่อยู่ภายในกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดราวกับว่ามันต้องการอะไรมากไปกว่าที่จะระเบิดออกมาจากหลุม. ใบหน้าเม้งเฮาเป็นซีด แต่ดวงตาของเขาส่องสว่างสดใส ดาวเสาของเขาเริ่มที่จะหมุนส่งพลังของมูลนิธิจัดตั้งแล่นไปทั่วร่างกายของเขา เขาประไปข้างหน้าหลายหลายสิบเมตร แต่น่าเสียดายที่ผอมแห้งภูตผีเหมือนเด็กหลังเขาได้เร็วยิ่งขึ้น ซ้ำแล้วซ้ำอีกครั้งพวกเขาชนเข้ากับเม้ง Hao ของหมอกฟ้าผ่า. บูมสะท้อนออกมาเป็นหมอกฟ้าผ่าอย่างรวดเร็วเริ่มเสื่อมลง ภูตผีเหมือนเด็กไม่ได้ดูเหมือนจะรู้สึกเจ็บปวดใด ๆ เวลาที่พวกเขาถูกเขี่ยออกไปโดยสายฟ้าทุกพวกเขาทันทีเรียกเก็บกลับมาอีกครั้ง ทุกเม้งเฮามองสุราเรียกเก็บต่อเขา. รัศมีดาบส่องออกมาสดใสเป็นดาบไม้วงกลมรอบ ๆ ตัวเขา ขนปั่นก่อให้เกิดลมพัดออก เม้งเฮาย้ายเป็นต้นไปให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้. นั่นคือเมื่อแปดคนมีผมสีขาวเข้ามาใกล้ ในเวลาเดียวกันหลายแห่งภูตผีวิญญาณเหมือนเด็กที่ปรากฏในด้านหน้าของเขาปิดกั้นเส้นทางของเขา เม้งเฮารู้สึกความรู้สึกที่ลึกซึ้งของอันตราย โดยไม่ลังเลเขาตบกระเป๋าของเขาในการถือครอง ร้อยดาบบินปรากฏขึ้นรูปเป็นฝนดาบซึ่งเรียกเก็บมา. "บูม!" ทันทีที่เม้งเฮาเอ่ยคำว่าดาบบินระเบิดกลายเป็นเมฆของกระสุนที่กวาดภูตผีออกจากเท้าของพวกเขา เม้งเฮาวิ่งผ่านมาพวกเขาไปสู่ปากถ้ำซึ่งเป็นตอนนี้ห่างออกไปประมาณห้าร้อยเมตร. ร้องเสียงหลงหลังเขาเติบโตที่รุนแรงมากขึ้น มากขึ้นและไม้เลื้อยสีดำ billowed เกี่ยวกับ พวกเขาเกือบสามร้อยเมตรอยู่ข้างหลังเขา. เม้ง Hao ไม่ได้มีเวลาที่จะมองอย่างใกล้ชิด เขารู้ว่าถ้าเขาชะลอตัวแม้แต่นิด ๆ หน่อยเขาส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะสูญเสียชีวิตของเขา แม้ล่าช้าน้อยที่สุดในการเกิดปฏิกิริยาในส่วนของเขาและเขาจะเสร็จ. "ด้วยความเสี่ยงที่ดีมารางวัลอันยิ่งใหญ่ การเดินทางที่แปดปีศาจซีล Hex ทำให้ทั้งหมดนี้มันคุ้มค่า เสียดายที่ผมยังไม่ได้รับการตรัสรู้ที่สมบูรณ์เกี่ยวกับ Hex มิฉะนั้นฉันจะใช้มันในขณะนี้. "เขาเอาลมหายใจลึกและผลักไปข้างหน้าที่ t

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใช่ เรารอวันนี้มานานแล้ว ถ้าเราสามารถดึงออกเมตรสิบห้าร้อย แล้ววิญญาณของบรรพบุรุษของเราจะตื่นขึ้น ฐานการเพาะปลูกของเราจะเพิ่มไปอีกระดับ ถ้าโชคดีจริง เราอาจจะถึงการก่อตั้งมูลนิธิ ! "" มันยากที่จะกำหนดความเป็นไปได้ของการจัดตั้งมูลนิธิ โชคดี อย่างไรก็ตาม ตามบันทึกโบราณที่ตกทอดจากบรรพบุรุษของเรา ดึงออกสิบห้าร้อยเมตร จะทำให้บางชนิดของโชคกับมัน . " พวกเขาสบตากันแพรวแล้วทันทีไปทำงานภายใต้แสงจันทร์อย่างหนา แน่นอน เมิ่งฮ่าวไม่สามารถเพิ่มเติมจากจิตใจของพวกเขาเท่าที่พวกเขามีความกังวลที่เขามีความยาวตั้งแต่เสียชีวิตพวกเขาคายเม็ดโลหิต และสร้างใบมีดสีดำ หมอกเริ่มปั่นเข้าสู่วังวน แล้วเชือกสีแดงปรากฏ คางคกนั่นคว้าตัวมัน และปล่อยออกมาเป็นเสียงหอนที่เขาดึงบูมสนั่น สะท้อนออกมา และเชือกเริ่มที่จะย้าย การเคลื่อนไหวถึงลงผ่านหุบเขาที่เข้าไปในถ้ำ ที่จุดที่ เมิ่งฮ่าวลุกขึ้นยืนแล้วต่อไปลงอย่างน่าอัศจรรย์รูถูกปิดทันทีที่เชือกเริ่มขยับ สีหน้าตื่นตระหนกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแปดหรือขาวมากขนผู้ชาย ทันใดนั้น เกือบโหลของแฟนธ่อม ซึ่งดูเหมือนเจ็ดหรือแปดปีเด็กเก่าปรากฏ เสียงกรีดร้องโหยหวนของพวกเขาสะท้อนตลอดความลึกของถ้ำหนึ่งในคุณสมบัติที่แปลกของเชือกนี้อยู่ที่เมื่อมันถูกดึงออกมา มันเริ่มที่จะปล่อยจำนวนมหาศาลแรงกล้า ความเย็น รวมทั้งกลิ่นเน่า คาถาจำกัดอร่ามสั่นสะท้านราวกับจะพังทลายได้ทุกเมื่อเวลาผ่านไป เจ็ดคนด้านนอกยาวบนเชือก ค่อย ๆดึงออกเมตร 15 เสียงคำรามเริ่มรุนแรงมากขึ้น และ มากขึ้น ความเย็นชาที่เทลงมา กลิ่นเน่าเติบโตหลายครั้งที่หนาและแข็งแรงเร็วๆนี้ . . . . . . . . . เสียงอาจจะได้ยินในถ้ำ ฟังดูเหมือนมีสิ่งมีชีวิตอยู่ในท่ามกลางของบางประเภทของการต่อสู้ รูปที่ปรากฏ เสียงกรี๊ดกร๊าด . มันเปิดเองที่ส่องแสง จำกัด การสะกดคาถา สั่น และรอยแตกปรากฏบนขอบมันคือช่วงเวลาที่เมิงเฮาตาเป็นอย่างชัดเจน เขาเขย่าตัวเองและเอาลมหายใจลึก แสงที่ปรากฏอยู่ในดวงตาของเขา ตามที่เขาได้ตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในถ้ำโบราณ เขาเห็นเชือกเคลื่อนที่ รวมทั้งเข้มงวดยุบอย่างรวดเร็ว คาถาไม่มีเวลาคิด เขากุมมือ และคำนับต่อศพ แล้วแบกหมอกเขายิงกลับสู่ถ้ำทางเข้า ก่อนที่เขาจะย้าย ถึง สามสิบเมตร ส่องแสงจำกัดเวทย์แตก สิบผอมแห้งผียิงออกไป ตามด้วยแปดสีขาวขนคนแก่ ทั้งหมดของพวกเขามีวัตถุประสงค์โดยตรงเพื่อเมิงเฮา กรีดร้องขณะที่พวกเขาเข้าหาเบื้องหลังพวกเขา ลำธารบางของรัตติกาลลอยขึ้นมาจากหลุมลึก มันเหมือนผม ที่หอบเสียงจากภายในหลุมอย่างชัดเจนบางอย่างในตัวกำลังต่อสู้อย่างดุเดือด ราวกับว่ามันต้องการอะไรมากไปกว่าที่จะออกมาจากรูหน้าเมิงเฮาก็ซีดแต่ดวงตาของเขาส่องประกายเจิดจ้า เค้าดาวเสาเริ่มหมุน ส่งพลังของการก่อตั้งมูลนิธิที่ไหลทั่วร่างกายของเขา เขาถลันออกมาหลายสิบเมตร ขออภัย ผอมเหมือนผีเด็กหลังเขาเร็วขึ้น กว่าและมากกว่าอีกครั้ง พวกเขาชนของเมิ่งฮ่าวสายฟ้าหมอกบูมสะท้อนออกมาเป็นสายฟ้าหมอกอย่างรวดเร็วเริ่มเสื่อมสภาพ เด็กชอบผีไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร ทุกครั้งที่พวกเขาถูกล้มไปโดยสายฟ้า พวกเขาทันทีคิดกลับอีก ทุกที่เมิงเฮามองวิญญาณคิดต่อเขาดาบส่องแสงออกมาสว่างจ้า Auras เป็นดาบไม้วงกลมรอบ ๆเขา ปีกหมุนให้ลมเป่าออก เมิ่งเฮ่าย้ายไปให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้นั่นคือเมื่อแปดสีขาวขนผู้ชายดึงปิด ในเวลาเดียวกัน หลายของเด็ก เช่น วิญญาณผีปรากฏตัวต่อหน้าเขา ขวางเส้นทางของเขา เมิ่งเฮ่ารู้สึกความรู้สึกที่ลึกซึ้งของอันตราย โดยไม่ลังเล เขาตบหน้าของเขากระเป๋าถือ ร้อยบินดาบปรากฏขึ้นรูปเป็นดาบฝนซึ่งคิดราคาออกมา" บูม ! "ทันทีที่เมิ่งฮ่าว uttered คำบินดาบระเบิด กลายเป็นเมฆของสะเก็ดระเบิดที่กวาดผีออกจากเท้าของพวกเขา เมิ่งเฮ่าวิ่งผ่านพวกเขาไปทางเข้าถ้ำซึ่งอยู่ตอนนี้ประมาณสิบห้าร้อยเมตรการกรีดร้องหลังเขาเริ่มรุนแรงมากขึ้น และสีดำกิ่งก้าน billowed เกี่ยวกับ พวกเขาเกือบสามร้อยเมตร อยู่หลังเขาเมิ่งเฮ่าไม่ได้มีเวลาที่จะดูอย่างใกล้ชิด เขารู้ว่าถ้าเขาชะลอความเร็วแม้แต่น้อย เขาส่วนใหญ่จะสูญเสียชีวิตของเขา แม้เพียงน้อยนิดในปฏิกิริยาล่าช้าในส่วนของเขา และเขาจะต้องเสร็จ" มีความเสี่ยงที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับรางวัลอันยิ่งใหญ่ รับแปด hex ปิดผนึกปีศาจทำให้ทั้งหมดนี้คุ้มค่า แย่จัง ฉันยังไม่ได้รับธรรมสมบูรณ์เกี่ยวกับคำสาป มิฉะนั้นผมอาจจะใช้มันในตอนนี้ " เขาเอา D