“Young master is gonna… huh?” Meng

“Young master is gonna… huh?” Meng Hao was just about to charge into the courtyard when his body began to tremble. The drunk, middle-aged man easily dodged the three bricks and then raised his head furiously. As soon as he saw Meng Hao, he gave a slight smile. Then, his fury burned hotter.

“You little bastard!” he cried. “This is mutiny!”

Meng Hao instantly began to shiver.

“Father….” All of his ardor and sincerity evaporated, as if freezing water had been poured over his body. He immediately leaped off of the wall and began to run. His two sidekicks’ faces went pale with fear, and their calves burned as they raced off.

“We’re finished. Finished! Fang Mu’s father is the former #1 Bully in the county! Now he’s a constable, so he can kill people without blinking an eye…!” The two kids’ faces were as pale as death as they fled.

After the three of them vanished, the middle-aged man stood in the courtyard, both angry and amused. The idea of a son making a move on his father was both infuriating and hilarious.

“That little bastard never studies and has no skills whatsoever. Sending him to study in boarding school is definitely the right decision!”

Late that night, Meng Hao ambled through the streets, heaving continuous sighs. When he finally reached the main gate of his house, he looked at the lights shining from within and gave a deep frown.

“Why did it have to be dad…? Oh, mother, you left too early. If you hadn’t gone, things wouldn’t be like this. I’m going to go have a few words with him for you!” He had just pushed open the gate leading into the courtyard, when suddenly he began to cry.

“Mother, I miss you! Mother, you visited me in my dreams last night and told me to go visit Peach Blossom…. Mother….”

“Shut up!” bellowed an angry voice from within the house. The door opened to reveal Meng Hao’s father, the middle-aged man from before. His brow was furrowed, and he looked haplessly at Meng Hao. “Quit your faking! Why aren’t you in bed yet? I’m taking you to the boarding school early in the morning to meet your new teacher.”

“I’m not going!” cried Meng Hao, taking a step back. “I want to go to regular school! All the people in the city are going to laugh at me!”

“You little bastard. Still up to the same old tricks at your age….” The man frowned, then suddenly rushed forward and grabbed Meng Hao, who was just getting ready to run away. He lifted him into the air and spanked him on the bottom a few times.

The slapping sounds rang out clearly, but there was no pain. Things had been like this for Meng Hao since he was young. He and his father had only each other to depend on. Every time they had some sort of disagreement, his father would put on the appearance of being very strict, but couldn’t actually bear to hit him hard.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"หนุ่มต้นกำลังจะ...ฮะ? " เมงเฮาเป็นเพียงเกี่ยวกับการ ชาร์จเข้าลานเมื่อร่างกายของเขาเริ่มสั่นเครือ เมา วัยกลางคนได้ง่าย ๆ dodged อิฐสาม และยกศีรษะของเขาอย่างดุเดือด ทันทีที่เขาเห็นเมงเฮา เขาให้รอยยิ้มเล็กน้อย แล้ว ความโกรธของเขาเผาร้อน"คุณน้อย bastard " เขาร้องไห้ "นี่คือกบฏ"เมงเฮาทันทีเริ่มจะสั่น"พ่อ..." ความกระตือรือร้นและความจริงใจของเขาทั้งหมดระเหย ว่าน้ำแข็งมีการเทผ่านร่างกายของเขา เขา leaped ออกจากผนัง และเริ่มงานทันที ใบหน้าของ sidekicks สองเขาหน้าซีด ด้วยความกลัว และลูกเขียน ตามที่พวกเขาวิ่งไปปิด"เราทำสำเร็จ เสร็จแล้ว! พ่อฝางหมู่เป็น #1 อดีต Bully ในเขต ตอนนี้ เขาเป็นคอนสตาเบิล เพื่อให้เขาสามารถฆ่าคนไม่กะพริบตา... สองเด็กหน้าซีดเป็นชีวิตจะหลบหนีไปได้หลังจากที่สามของพวกเขาลือ ผู้ชายวัยกลางคนยืนอยู่ในลาน ทั้งโกรธ และขบขัน ความคิดของลูกชายที่ทำไปกับพ่อของเขาคือทั้ง infuriating และเฮฮา"Bastard เล็กน้อยที่ไม่เคยศึกษา และไม่มีทักษะใด ๆ ส่งเขาไปเรียนโรงเรียนประจำเป็นแน่นอนการตัดสินใจที่เหมาะสมดึกคืนนั้น เมงเฮา ambled ผ่านถนน heaving sighs ต่อเนื่อง เมื่อในที่สุดก็มาถึงประตูหลักของบ้านของเขา เขามองไปที่แสงไฟเปล่งประกายจากภายใน และให้หน้างอลึก"ทำไมมันส่งเป็น พ่อ... โอ้ แม่ คุณออกเร็วเกินไป ถ้าคุณไม่ไป สิ่งที่จะไม่เป็นเช่นนี้ ผมจะไปได้ไม่กี่คำกับเขาสำหรับคุณ" เขามีเพียงผลักเปิดประตูก้าวเข้าสู่ลาน เมื่อจู่ ๆ เขาเริ่มร้องไห้"แม่ คิดถึง แม่ คุณเยี่ยมชมฉันในความฝันของฉันเมื่อคืน และบอกทางไปดอกพีช... แม่...""ปิดอัพ" bellowed เสียงเขียวจากภายในบ้าน ประตูเปิดเผยพ่องเฮา ผู้ชายวัยกลางคนก่อน ตาแก้ไขรอยย่น และเขามอง haplessly เฮาเมง "เลิกแกล้งของคุณ ทำไมคุณนอนยัง ฉันสละคุณไปโรงเรียนประจำในช่วงเช้าเพื่อพบกับอาจารย์ใหม่""ไม่ไป" ร้องไห้เฮาเมง ก้าวกลับ "ฉันต้องการไปโรงเรียนเป็นประจำ ทุกคนในเมืองจะไปหัวเราะที่ฉัน""คุณ bastard เล็กน้อย ยังคงสูงถึงเก่าเทคนิคเดียวกันที่อายุของคุณ..." คน frowned แล้วก็รีบวิ่งไปข้างหน้า และคว้าเมงเฮา ที่ได้เดินทางไปวิ่งหนี เขายกเขาไปในอากาศ และตีเขาด้านล่างกี่ครั้งเสียงตบรังออกอย่างชัดเจน แต่มีอาการปวด สิ่งที่ได้รับเช่นนี้สำหรับเมงเฮาตั้งแต่เด็ก เขาและพ่อของเขามีเท่ากันขึ้นอยู่กับ ทุกครั้งพวกเขาเรียงลำดับบางอย่างของความขัดแย้ง พ่อจะใส่ลักษณะที่ปรากฏของการเข้มงวดมาก แต่ไม่สามารถจริง ๆ หมีตีเขายาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ต้นแบบหนุ่มสาวก็คือเธอ ... ฮะ?" เม้งเฮาเป็นเพียงเกี่ยวกับการเรียกเก็บเงินเข้ามาในลานเมื่อร่างกายของเขาเริ่มสั่น เมา, ชายวัยกลางคนได้อย่างง่ายดายหลบสามอิฐแล้วยกศีรษะของเขาคึก ทันทีที่เขาเห็นเม้งเฮาเขายิ้มเล็กน้อย จากนั้นความโกรธของเขาเผาร้อน. "คุณไอ้น้อย!" เขาร้อง "นี่คือกบฏ!" เม้งเฮาทันทีเริ่มที่จะสั่น. "พ่อ ... ." ทั้งหมดของความกระตือรือร้นและความจริงใจของเขาระเหยเช่นถ้าน้ำแช่แข็งได้รับการเททั่วร่างกายของเขา เขารีบกระโดดออกจากผนังและเริ่มวิ่ง ใบหน้าทั้งสอง Sidekicks ของเขาหน้าซีดด้วยความกลัวและลูกวัวของพวกเขาถูกเผาไหม้ขณะที่พวกเขาวิ่งออก. "เราดำเนินการเสร็จสิ้น เสร็จแล้ว! พ่อฝางหมู่ที่เป็นอดีต # 1 Bully ในเขต! ตอนนี้เขาเป็นตำรวจเพื่อให้เขาสามารถฆ่าคนได้โดยไม่กระพริบตา ... ! "ใบหน้าทั้งสองเด็กพบว่าซีดตายขณะที่พวกเขาหลบหนีไป. หลังจากที่สามของพวกเขาหายไปที่ชายวัยกลางคนยืนอยู่ในลานทั้งโกรธ และขบขัน ความคิดของบุตรชายคนหนึ่งทำให้การย้ายที่พ่อของเขาเป็นทั้งโกรธและเฮฮา. "ไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่เคยศึกษาและมีทักษะใด ๆ ส่งเขาไปเรียนในโรงเรียนกินนอนแน่นอนตัดสินใจที่ถูกต้อง! " ดึกคืนนั้นเม้งเฮา ambled ผ่านถนนกระเพื่อมถอนหายใจอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดเมื่อเขามาถึงประตูใหญ่ของบ้านของเขาเขามองไปที่แสงไฟที่ส่องแสงจากภายในและให้ขมวดลึก. "มันไม่จำเป็นต้องเป็นพ่อทำไม ... ? โอ้แม่คุณซ้ายเร็วเกินไป หากคุณไม่ได้ไปสิ่งที่จะไม่เป็นเช่นนี้ ฉันจะไปมีคำไม่กี่คำกับเขาสำหรับคุณ! "เขาเพิ่งผลักเปิดประตูสู่ลานเมื่อจู่ ๆ เขาก็เริ่มที่จะร้องไห้. " แม่ผมคิดถึงคุณ! แม่คุณมาเยี่ยมฉันในความฝันของคืนที่ผ่านมาและบอกให้ผมไปเยี่ยมชม Peach Blossom ... แม่ ... . " " หุบปาก! "ตะโกนเสียงโกรธจากภายในบ้าน ประตูเปิดออกเผยให้เห็นพ่อเม้ง Hao ของชายวัยกลางคนจากก่อน คิ้วของเขาถูกรอยย่นและเขามอง haplessly ที่เม้งเฮา "เลิกแกล้งคุณ! ทำไมคุณไม่ไปในเตียงหรือยัง ผมจะพาคุณไปโรงเรียนกินนอนในตอนเช้าเพื่อให้ตรงกับครูคนใหม่ของคุณ. " " ผมไม่ได้ไป! "ร้องเม้งเฮาพากลับขั้นตอน "ฉันต้องการที่จะไปโรงเรียนตามปกติ! ทุกคนในเมืองจะไปหัวเราะเยาะฉัน! " " คุณไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ ยังคงขึ้นอยู่กับเทคนิคเดิมที่อายุของคุณ ... . "คนขมวดคิ้วแล้วก็รีบวิ่งไปข้างหน้าและคว้าเม้งเฮาที่ถูกเพียงแค่ได้รับพร้อมที่จะวิ่งหนีไป เขายกให้เขาไปในอากาศและลงโทษเขาอยู่ด้านล่างไม่กี่ครั้ง. เสียงตบดังออกมาอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ไม่มีอาการปวด สิ่งที่ได้รับเช่นนี้เม้งเฮาตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก เขาและพ่อของเขามีเพียงกันและกันขึ้นอยู่กับ ทุกครั้งที่มีการเรียงลำดับของความขัดแย้งบางอย่างที่พ่อของเขาจะวางในลักษณะของการเป็นที่เข้มงวดมาก แต่อาจจะไม่จริงทนที่จะตีเขาอย่างหนัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" นายน้อยจะ . . . . . . . หือ ? " เมิ่งฮ่าวกำลังคิดเป็นลานเมื่อร่างกายของเขาเริ่มสั่น แล้ว ชายวัยกลางคนสามารถหลบสามอิฐแล้วยกหัวเขาอย่างร่าเริง ทันทีที่เขาเห็นเมิงเฮา เขายิ้มเล็กน้อย แล้วพระพิโรธเผาร้อน" ไอ้สารเลว " เขาร้องขึ้น " นี่คือการก่อกบฏ ! "เมิ่งเฮ่าทันทีเริ่มสั่นสะท้าน" พ่อ . . . . . . . " ของความกระตือรือร้นและจริงใจ ระเหย เช่น ถ้าน้ำที่แข็งถูกเทมากกว่าร่างกายของเขา เขารีบกระโดดออกจากผนัง และเริ่มวิ่ง ใบหน้าทั้งสองของเขา Sidekicks ถึงกับหน้าซีดด้วยความกลัว และลูกวัวเผาพวกเขาวิ่งออกไป" เราจบกันแล้ว เสร็จแล้ว ! พ่อของฟาง มู เป็นคนพาล # 1 เก่าในเขต ตอนนี้เขาเป็นตำรวจ เขาสามารถฆ่าคนโดยไม่กระพริบตา . . . . . . . " ใบหน้าของเด็กทั้งสองหน้าซีดอย่างกับการตายที่พวกเขาหนีไปหลังจากที่สามของพวกเขาหายไป ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ในสนาม ทั้งโกรธ และขบขัน ความคิดของลูกชายจีบพ่อ ทั้งโกรธ และเฮฮา" ไอ้พวกไม่มีการศึกษา และไม่มีทักษะอะไรเลย ส่งเขาไปเรียนในโรงเรียนประจำก็ถูกแล้ว "ดึกคืนนั้น เมิ่งฮ่าว ambled ผ่านถนน ตายเลย . . . . . อย่างต่อเนื่อง เมื่อในที่สุดเขาก็ถึงประตูใหญ่ของบ้านเขา เขาดูที่ไฟส่องจากภายใน และให้ขมวดคิ้วเข้ม" ทำไมต้องเป็นพ่อ . . . . . . . ? โอ้ แม่ เจ้าจากไปเร็วเกินไป ถ้านายไม่ไป เรื่องคงไม่เป็นแบบนี้ ผมจะไปได้ไม่กี่คำกับเขาสำหรับคุณ ! " เขาได้ผลักเปิดประตูชั้นนำในนาม เมื่อจู่ๆ เขาก็เริ่มร้องไห้" แม่ครับ ผมคิดถึงคุณ แม่เธอมาหาฉันในความฝันเมื่อคืน และบอกว่าจะไปเยี่ยมชมดอกท้อ . . . . . . . " แม่ . . . . . . ." หุบปาก ! ! ! " ภาพยนต์นั้นตะโกนเสียงโกรธจากภายในบ้าน ประตูเปิดออก เผยพ่อเมิง หาว ชายวัยกลางคน จากก่อน คิ้วของเขามีรอยย่น และเขาดู haplessly ที่เมิ่งเฮ่า " เลิกแกล้ง ! ทำไมคุณยังไม่นอนอีกเหรอ ฉันจะพาคุณไปโรงเรียนในตอนเช้าเจอครูใหม่ ." หนูไม่ไป ! " ร้องไห้ เมิงเฮา ถ่ายไว้ " หนูอยากไปโรงเรียนปกติ ! ทุกคนในเมืองจะหัวเราะเยาะฉัน "" แก ไอ้ชั่ว ก็ยังขึ้นเหมือนเดิม เคล็ดลับที่อายุของคุณ . . . . . . . " ชายหนุ่มขมวดคิ้ว จากนั้นก็วิ่งเข้าไปข้างหน้าและจับเมงเฮาที่กำลังเตรียมตัวจะวิ่งหนี เขายกเขาขึ้นไปในอากาศและลงโทษเขาในด้านล่างไม่กี่ครั้งเสียงตบดังขึ้นอย่างชัดเจน แต่ไม่มีความเจ็บปวด มีอะไรแบบนี้ให้ เมิ่งฮ่าว ตั้งแต่เขายังเด็ก เขาและพ่อของเขาเท่านั้นที่แต่ละอื่น ๆขึ้นอยู่กับ ทุกครั้งที่พวกเขามีบางจัดเรียงของความขัดแย้ง พ่อของเขาจะใส่ในลักษณะของการเข้มงวดมาก แต่ไม่สามารถจริงๆ แล้วหมีจะตีเขาอย่างหนัก