小妖后并没有远离，她再次现身时，出现在了云家药阁百丈以上的高空。 小巧

小妖后并没有远离，她再次现身时，出现在了云家药阁百丈以上的高空。

小巧的玉手伸出，掌心之间，是那枚来自云澈的淡红色丹药，她拿起丹药，缓缓靠近自己的唇边，蓦地，她的动作忽然止住……从眼前的丹药上，她忽然嗅到了一丝极其轻微的……血气。

她的眼前，瞬时闪过云澈衣袖上的那道血痕……这丝血气，和他衣袖上的血腥气，完全一模一样。

小妖后的手臂垂下，一阵怔，随之身影一晃，消失在了那里。

云澈总算是平复了气血，站起身来，看着被砸烂的墙壁，一脸的郁闷，这些万年玄玉，可都是有价无市的宝物啊。这时，一股沉重的气息从他身后传来，他一转身，看到小妖后去而复返，而她的脸上，分明荡动着……愤怒。

“这枚丹药，是你用自己的血炼制的？”小妖后拿起那枚淡红色的丹药，声音无比低沉。

没等云澈回答，小妖后已怒声道：“你以为你的龙神之血是无所不能的吗！你以为你有办法忤逆金乌圣神都无法改变的命数么！”

“……我不知道。但哪怕只有一点作用……”

“你就会甘愿不断的用自己的血来为本后炼药？”小妖后的眸光冰冷中透着淡淡的嘲讽：“你是否觉得如此做，本后就会感恩戴德，感激涕零？”

“哼！你有时足够聪明，有时却又愚不可及！你以为这是在讨好本后……”小妖后抬起手臂，手指间夹着那枚淡红色的丹药：“但对本后而言，若是不慎服下，那只会被你的血污染了身体！”

声音落下，一团赤金火焰在她的掌间燃烧，将那枚用云澈的血液所炼制的丹药瞬间焚成灰烬。

云澈：“……”

“哼！”小妖后甩下手臂，转过身去，如雾化一般再次消失在他的眼前。

“唉……”云澈摇了摇头，叹息一声，低低的自言自语道：“何必要这样呢……我可是要比你……更加的了解女人啊……”

——————————

云家药阁之上，小妖后伸出手掌，缓缓，将一枚淡红色的丹药纳入唇间，轻轻的咽下……一股柔暖的气息顿时蔓延、溢满她的全身。她浮空而起，向妖皇城中心而去，茫茫高空，她形单影只。这一百多年来，她也一直都是一个人，或许早已习惯。

只是今天，她的孤独之中，似乎隐约掺杂了一丝从未有过的落寞和酸涩……

——————————

——————————

【事实证明，汉字的顺序完全不影响阅读，不信你们看上一章的结尾！】

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากไซเรนไม่ฟรี เมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้ง ปรากฏในเมฆยาเสพติดไป GE เตียวในอากาศ มือเล็กเอื้อม ระหว่างปาล์ม เป็นยาเม็ดสีชมพูจาก Yun Che เธอหยิบยา ใกล้ริมฝีปากของเขาช้า อย่าง กะทันหัน เคลื่อนไหวของเธอก็หยุด...... ด้านหน้าบนยา เธอก็กลิ่นความอ่อนมาก...... เลือดก๊าซ เธอทันที ทันทีแฟลช Yun Che ถนนเลือดบนแขน...... นี้เนื้อและเลือดบนแขนของเขา แน่นอน หลังจากปีศาจของแขนห้อย ความมึนงง คิดแฟลช หายไปมี Yun Che เรียบสุดไหลเวียนของเลือด ลุกขึ้น ดูดีผนัง และดูหดหู่ xuanyu เหล่าถาวร มีสมบัติไม่เมือง ตอนนี้ บรรยากาศหนักมาจากหลังเขา เขาหัน หลังจากเห็นปีศาจมา และใบหน้าของเธอ เล่นไป...... ความโกรธ "ยาด่าน คือ กลั่นเลือดของคุณเอง "หลังจากปีศาจที่หยิบยาสีชมพู เสียงต่ำมาก ก่อนตอบ Yun Che ไซเรนได้รับโกรธหลังจากติดตาม: "คุณคิดว่า เลือดของพระเจ้ามังกรเป็นอำนาจทุกอย่าง คุณคิดว่า คุณมีวิธีของการไม่เชื่อฟัง jinwushengshen สามารถเปลี่ยนชะตากรรมของ ” “…… ฉันไม่รู้ แต่แม้เพียงเล็กน้อย..." "คุณจะยินดีที่ใช้เลือดของพวกเขาสำหรับกลั่นยาหลังจากนี้ต่อไป "ดวงตาปีศาจน้ำแข็งหลังจากปรากฏในสัมผัสประชด: " คุณอยากทำเช่นนั้น สำเนาจะขอบคุณ ขอบคุณ ” “哼！你有时足够聪明，有时却又愚不可及！你以为这是在讨好本后……”小妖后抬起手臂，手指间夹着那枚淡红色的丹药：“但对本后而言，若是不慎服下，那只会被你的血污染了身体！” 声音落下，一团赤金火焰在她的掌间燃烧，将那枚用云澈的血液所炼制的丹药瞬间焚成灰烬。 云澈：“……” “哼！”小妖后甩下手臂，转过身去，如雾化一般再次消失在他的眼前。 “唉……”云澈摇了摇头，叹息一声，低低的自言自语道：“何必要这样呢……我可是要比你……更加的了解女人啊……” —————————— 云家药阁之上，小妖后伸出手掌，缓缓，将一枚淡红色的丹药纳入唇间，轻轻的咽下……一股柔暖的气息顿时蔓延、溢满她的全身。她浮空而起，向妖皇城中心而去，茫茫高空，她形单影只。这一百多年来，她也一直都是一个人，或许早已习惯。 只是今天，她的孤独之中，似乎隐约掺杂了一丝从未有过的落寞和酸涩…… —————————— —————————— 【事实证明，汉字的顺序完全不影响阅读，不信你们看上一章的结尾！】

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากที่ปีศาจอยู่ไม่ไกลเมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้งเขาปรากฏอยู่ในเมฆเหนือเวชศาสตร์ครอบครัวสูง Baizhang ศาล มือเล็ก ๆ ที่ยื่นออกมาระหว่างปาล์มไข่จากก้อนเมฆสีชมพูเจ๊อมตะเธอหยิบขึ้นมาเป็นอมตะอย่างช้าๆปิดริมฝีปากของคุณทันทีเธอก็หยุดการกระทำจากด้านหน้าของดาน ...... เกี่ยวกับยาเสพติดเธอก็กลิ่นคำใบ้เล็กน้อยมากเลือด ....... ดวงตาของเธอชั่วขณะที่แฟลชเมฆคราบเลือดบนถนน Che แขน ...... เลือดหัวข้อนี้และ Xuexing ฉีในแขนของเขาเหมือนกันอย่างสมบูรณ์ หลังจากที่แขนปีศาจห้อยลงมาในขณะที่ตกใจตามแฟลชรูปที่หายไปในนั้น เมฆเจ๊ที่สุดสงบเลือดเขาลุกขึ้นยืนมองไปที่กำแพงถูกทุบดูหดหู่หยกลึกลับปีเหล่านี้เป็นสมบัติทั้งหมดจะไม่มีอาราคาตลาด มาหายใจหนักมาจากข้างหลังเขาหันไปรอบ ๆ และเห็นหลังจากการกลับมาของปีศาจและใบหน้าของเธออย่างชัดเจนเร้าความโกรธ ....... "ในขณะที่ความเป็นอมตะนี้คือการกลั่นในเลือดของคุณเอง?" ปีศาจหลังจากที่หยิบขึ้นมาไข่สีชมพูอมตะเสียงที่ต่ำมาก ไม่มีเมฆ ๆ CHE ตอบหลังจากปีศาจได้ Nu Sheng กล่าวว่า: "!! คุณคิดว่าเลือดของคุณมังกรเป็นอำนาจทุกอย่างและคุณคิดว่าคุณมีวิธีที่จะไปกับจำนวนของชีวิตของยูเครนของพระวิญญาณบริสุทธิ์จะไม่สามารถเปลี่ยนเป็น" " ...... ผมไม่ทราบ แต่แม้เพียงผลเพียงเล็กน้อย ....... " " คุณจะยินดีที่จะดำเนินการกับยาเสพติดในเลือดของพวกเขาเองหลังจากการกลั่น? "ปีศาจ Mouguang หลังจากน้ำแข็งเผยให้เห็นคำใบ้ของถ้อยคำ:" คุณคิดอย่างนั้น ทำหลังจากนี้จะขอบคุณขอบคุณ? "" ดี! บางครั้งคุณจะฉลาดพอ แต่บางครั้งโง่! คุณคิดว่านี้เป็นที่ชื่นชอบหลังจากนี้ ...... "หลังจากปีศาจยกแขนของเขาจัดขึ้นระหว่างนิ้วมือของเขาสีชมพูไข่ อมตะ: " แต่หลังจากนี้ปริมาณถ้าร่างกายไม่ได้ตั้งใจก็จะได้รับการปนเปื้อนในเลือดของคุณ" เสียงลงมวลของเปลวไฟเผาไหม้ทองคำบริสุทธิ์ทั่วฝ่ามือของเธอจรวดเมฆ Che การกลั่นเลือดอมตะทันทีเผาเข้าไปในกองขี้เถ้า เมฆ Che: " ...... " ! "ดี" หลังจากที่แขนปีศาจ Shuaixia หันไปเป็นละอองทั่วไปหายไปอีกครั้งในสายตาของเขา "โอ้ ...... เมฆ" เจ๊ส่ายหัวถอนหายใจกระซิบกับตัวเองว่า "ทำไมนี้ควรจะเกิดขึ้น ...... ...... มากกว่าที่คุณ แต่ฉันเข้าใจผู้หญิงอา ...... " ----- ----- ด้านบนตู้ยาเมฆครอบครัวหลังจากปีศาจมาจากมือของริมฝีปากอมตะช้าแสงสีแดงจะรวมค่อยๆกลืน ...... Rounuan บรรยากาศแพร่กระจายไปอย่างกระทันหัน ล้นร่างกายของเธอ เธอลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าศูนย์ปีศาจอิมพีเรียลไปที่กว้างใหญ่สูงสูงเธอคนเดียว นี้หนึ่งร้อยปีที่ผ่านมาเธอได้เสมอคนอาจจะคุ้นเคยกันมานาน แต่วันนี้ความเหงาของเธอดูเหมือนรางเจือไม่เคยมีคำใบ้เหงาและเปรี้ยว...... ---------- ---------- [มันจะเปิดออกจีน เพื่อที่จะไม่ส่งผลกระทบต่อการอ่านไม่เชื่อว่าคุณเห็นในตอนท้ายของบทที่ผ่านมา! ]