“……小妹妹，”云澈摸了摸自己的脸，用比她更加认真的语气道：“我上辈子

“……小妹妹，”云澈摸了摸自己的脸，用比她更加认真的语气道：“我上辈子就很清楚我自己的魅力，下到无知小萝莉，上到无敌老处女，会喜欢我都是非常非常正常的，所以你不用觉得怪怪的。”

“小萝莉？老处女……那是什么？”小女孩迷惑，然后忽然用力摇头：“啊！不许再叫人家小妹妹，一点都不好听！”

“那我该叫你什么？”

“叫……叫……叫美少女！”

“……你真的不记得自己名字了？”

“当然不记得，人家都说过什么都不记得了！”

“那……我给你起个名字怎么样？”

“起名字？”少女眼睛一亮，然后一下子兴奋了起来：“好啊好啊！不过一定要起一个好听、可爱，还必须是人家喜欢的名字哦！”

云澈看着少女红色的宫裳，红色的头，红色的眼睛……而她自己也说过自己最喜欢红色，他想了一想，道：“就叫……红儿吧。”

“红儿……红儿……红儿……红儿……”少女连续念叨了好几遍，随之变得目光闪闪，神采奕奕：“那我以后就叫红儿……嘻嘻！我有名字啦！红儿红儿……以后不可以喊我小妹妹、小丫头，连小美女都不可以喊，只可以喊红儿！”

看她忽然变得异常兴奋的样子，显然是对这个简单到不能再简单的名字很是满意。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

“…… น้องสาว, " Yun Che สัมผัสใบหน้าของเขา ด้วยโทนสีรุนแรงมากขึ้นกว่าเธอ: " ชีวิตก่อนหน้ามันเป็นเสน่ห์ของตัวเองชัดเจน loli น้อยลงไปไม่รู้ จะอยู่ยงคงกระพันในแม่บ้านเก่าแก่ เช่นฉันมีมาก มาก เพื่อให้คุณไม่ต้องรู้สึกตลก ” "Loli น้อย แม่บ้านเก่า...... นรกคือที่ "สาวน้อยสับสนแล้วก็ส่ายหัวของเขา: " Oh ! " ไม่เรียกน้องสาวคนเล็ก เสียงที่ทั้งหมด ” "ว่าไงคุณ ” "...... เรียกว่า...... เรียกสาว ” “…… คุณจริง ๆ จำชื่อของพวกเขา ” "จำ จดจำสิ่งที่ท่านพูด ” "ว่า... วิธีการเกี่ยวกับฉันให้ชื่อ ” "ชื่อ "สาวตาสว่างขึ้น และทั้งหมดแล้วความตื่นเต้นแบบฉับพลัน: " ดีดี แต่ต้องเล่นต้องดี น่า รัก ยังเป็นคนมีชื่อเช่น Oh ” ยุนเจ๊มอง สาวกระโปรงสีแดง หัวแดง ตาแดง... นอกจากนี้เธอยังกล่าวว่าว่า สีโปรดของเขาเป็นสีแดง เขาคิดครู่หนึ่ง และกล่าว ว่า, "โทรหา...... สีแดงบุตร ” "ลูกชาย...สีแดง... ลูกชายแดง...... ลูกชายแดง...... ลูกชายแดง... "สาวพูดหลายครั้งในแถว ตาเป็นประกาย สดใส: " ผมเรียกว่าแดงสน...... ฮีฮี ผมมีชื่อ แดงแดงสน...... ตอนนี้ เรียกน้องน้อย สาวน้อย ไม่ได้สามารถเรียกนางสาวน้อย สามารถเรียกเท่าแดงบุตร ” ดูวิธีเธอก็กลายเป็นน่าตื่นเต้นมาก เห็นชัดเจนชื่อนี้ง่ายง่ายไม่พอใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" " " " " " . . . . . . . . . . . . . . น้องซอล " เมฆสัมผัสใบหน้าของเธอมากกว่าที่เธอใช้ภาษาการบินอย่างจริงจังมากขึ้นในชีวิตของพวกเขาว่า " ผมรู้ดีว่าผมเสน่ห์ของตัวเองลงไปบนความไม่รู้เล็กลอรี่อยู่ยงคงกระพันสาวแก่จะชอบผมมากปกติดังนั้นคุณต้องรู้สึกแปลกๆ . . . . . . . " " " " " " "" เล็กๆน้อยๆ - ? ? ? ? ? ? ? สาวแก่ . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " มันคืออะไร ? ? ? ? ? ? ? สาวน้อยที่สับสนและจากนั้นก็กดศีรษะของเขา : " ! ! ! ! ! ! ! อย่าเรียกผมน้องก็ไม่ฟัง " " " " " " " ! ! ! ! ! ! !" แล้วฉันควรจะเรียกคุณว่าอะไรดี ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "" เรียก . . . . . . . . . . . . . . ชื่อ . . . . . . . . . . . . . . เรียกว่า " " " " " " " สาวสวย ! ! ! ! ! ! !" " " " " " . . . . . . . . . . . . . . คุณจำไม่ได้จริงๆเหรอว่าตัวเองชื่อ " " " " " " " ? ? ? ? ? ? ?" แน่นอนไม่ได้ว่าพวกเขาจะบอกว่าจำอะไรไม่ได้ ! ! ! ! ! ! ! " " " " " " "" แล้ว . . . . . . . . . . . . . . ผมจะให้คุณที่ชื่อ " " " " " " " ? ? ? ? ? ?" " " " " " ชื่อ ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " หญิงสาวแววตาเป็นประกายและก็ตื่นเต้นขึ้น : " ดี ! ! ! ! ! ! ! แต่ต้องเล่นสวยและน่ารักก็ต้องเป็นคนชอบชื่อ " " " " " " " ! ! ! ! ! ! !ฮีชอลมองไปที่หญิงสาว宫裳เมฆสีแดง , สีแดงที่หัวและตาสีแดง . . . . . . . . . . . . . . และตัวเธอเองก็บอกว่าเขาชอบสีแดงที่สุดเขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า " เรียกว่า . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " ข้า . . . . . . ." ข้า . . . . . . . . . . . . . . ข้า . . . . . . . . . . . . . . ข้า . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " ข้า . . . . . . . . . . . . . . หญิงสาวพึมพำติดต่อกันหลายๆครั้งจะกลายเป็นดวงตาสดใสร่าเริง " งั้นผมจะเรียกข้า . . . . . . . . . . . . . . ฮิฮิ ! ! ! ! ! ! ! ฉันชื่อ ! ! ! ! ! ! ! ฮงฮง . . . . . . . . . . . . . . ผมไม่อาจจะเรียกฉันว่าน้องสาวและสาวน้อยคนสวยจะไม่เพียงสามารถตะโกนร้อง " ข้า ! ! ! ! ! ! !เธอได้กลายเป็นที่ตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดว่ามันไม่สามารถใดๆที่เรียบง่ายจะพอใจมากกับชื่อ