Meng Hao looked calmly at Chu Yuyan

Meng Hao looked calmly at Chu Yuyan and took a few steps back. He had begun studying Confucianism and Daoism at a young age. Despite the incredible changes he had experienced, those teachings still existed in his heart. It’s not that he was incapable of taking advantage of someone in trouble, but when it came to morality, he had a bottom line. He wouldn’t touch Chu Yuyan.

She was his enemy, not his friend. Punishing her was one thing, but to sink to such a level of depravity would go against his very being. He might not be a complete gentleman, but he wasn’t a depraved scumbag.

There were some things that he would never do. Everyone has a bottom line. To Meng Hao, it was about principles, and morality.

He thought again about the Perfect Foundation Pill. He settled his Qi and calmed his mind, then stepped onto a flying sword and flew up into the air.

Enough time passed for an incense stick to burn. Everything around Chu Yuyan was quiet. She was finally unconscious, her aura feeble, as if she were suffering from some serious illness.

Meng Hao returned. When he landed onto the ground, he looked at Chu Yuyan and let out a soft sigh. Producing another set of clothing from his bag of the Cosmos, he covered her, and then sat down cross-legged nearby.

Time slowly passed. Four hours went by before Chu Yuyan’s eyes opened. As soon as they did, they filled with confusion. Then they flashed as she seemed to remember something. She sat there silently.

She didn’t yell or flip out. Instead, she silently walked into the cave. Some time passed, and she came back out, her clothes back in order. Her face was pale, and she looked very weak and tired. She gave Meng Hao a look filled with complexity.

She hadn’t lost her memory. It was quite the opposite, in fact. She very clearly remembered every single thing that had happened, including Meng Hao flying off into the sky.

Meng Hao’s eyes opened, and he gave her a level look. “I did nothing to harm you,” he said slowly. “That medicinal pill was a punishment for your attempt to harm my Cultivation base. You need to understand the truth of the situation here. My instructions, are everything.”

There was no arrogance left in Chu Yuyan. Her feelings regarding Meng Hao were incredibly complex.

Yes, she hated him. But under the circumstances just now, he had chosen to leave rather than touch her. Chu Yuyan didn’t want to, but she actually felt appreciation mixed together with her hatred. The complex feelings within her felt like floodwaters threatening to submerge her.

She didn’t know how many similar medicinal pills Meng Hao had, but from his actions, she could guess that even though the pill she was concocting was important to him, he wasn’t worried about her trying to poison him by adding or changing the recipe.

“The pill formula he gave me is very strange. Because of the interactions between the various ingredients, to change the formula ratios is simply beyond my ability. I wouldn’t be able to produce a complete pill.…

“However, even if I did successfully adjust the formula, given this guy’s personality, it’s possible he might make me consume it…. Actually, it’s impossible at all to tell if he will even consume it himself. Maybe he’ll catch a viper and force it to consume it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมงเฮา Yuyan ชูใจเย็นมอง และเอากี่ก้าวกลับ เขาได้เริ่มเรียนขงจื้อและ Daoism ที่วัยหนุ่มสาวขึ้น แม้ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่น่าเชื่อที่เขา มีประสบการณ์ คำสอนเหล่านั้นยังคงอยู่ในหัวใจของเขา มันไม่ใช่ว่า เขาไม่สามารถใช้ประโยชน์จากผู้อื่นในปัญหา แต่เมื่อมันมาถึงศีลธรรม เขาบรรทัดด้านล่าง เขาจะไม่แตะ Yuyan ชูเธอคือศัตรูของเขา ไม่ได้เพื่อนของเขา ลงโทษเธอก็สิ่งหนึ่ง แต่จมในระดับของกิเลสจะไปเทียบกับของเขาถูกมาก เขาอาจไม่เป็นสุภาพบุรุษสมบูรณ์ แต่เขาไม่ได้ scumbag มีศีลธรรมบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยจะทำได้ ทุกคนมีเส้นล่าง เมงเฮา มันได้เกี่ยวกับ หลักการและศีลธรรมเขาคิดอีกครั้งเกี่ยวกับยาพื้นฐานสมบูรณ์แบบ เขาจ่ายเขาฉี และสงบจิต แล้วก้าวลงดาบบิน และบินขึ้นไปในอากาศพอเวลาผ่านไปสำหรับเป็นก้านธูปการเขียน ทุกอย่างรอบตัวชู Yuyan ถูกเงียบ เธอหมดสติในที่สุด ออร่าของเธอดูจะ ประหนึ่งว่าเธอกำลังทุกข์จากการเจ็บป่วยที่รุนแรงบางอย่างเมงเฮากลับ เมื่อเขาเป็นเจ้าของที่ดินลงบนพื้นดิน เขามอง Yuyan ชู และให้ออกด้วย[นุ่ม ผลิตชุดอื่นของเสื้อผ้าจากถุงของจักรวาลของเขา เขาครอบคลุมของเธอ แล้ว นั่งไขว่ห้างใกล้เคียงเวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ สี่ชั่วโมงไปโดยก่อนเปิดตาชู Yuyan ทันทีที่พวกเขา พวกเขาเต็มไป ด้วยความสับสน จากนั้น พวกเขาประกายเป็นเธอดูเหมือนจะจดจำบางสิ่งบางอย่าง เธอนั่งเงียบเธอไม่ได้ร้อง หรือพลิกออก แทน เธอเงียบเดินเข้าไปในถ้ำ เวลาผ่าน ไป กลับออกมา เสื้อผ้าของเธอกลับสั่ง ใบหน้าของเธอซีด และเธอมองอ่อนแอมาก และเหนื่อย เธอให้เฮาเมงที่ดูเต็มไป ด้วยความซับซ้อนเธอไม่สูญเสียหน่วยความจำของเธอ มันก็ค่อนข้างตรงกันข้าม ในความเป็นจริง เธอชัดเจนจำได้ว่า ที่ได้เกิดขึ้น รวมทั้งเมงเฮาบินออกสู่ท้องฟ้าเปิดเมงเฮา และเขาให้เธอดูระดับ "ผมทำอะไรจะเป็นอันตรายต่อคุณ เขากล่าวอย่างช้า ๆ "ยาสมุนไพรที่เป็นโทษสำหรับความพยายามของคุณเป็นอันตรายต่อฐานการเพาะปลูกของฉัน คุณต้องเข้าใจความจริงของสถานการณ์ คำแนะนำของฉัน มีทุกอย่าง"ไม่หยิ่งใน Yuyan ชูได้ ความรู้สึกของเธอเกี่ยวกับเมงเฮาก็ยุ่งใช่ เธอเกลียดเขา แต่ภายใต้สถานการณ์ ตอนนี้ เขาได้เลือกที่จะปล่อย แทนที่ได้สัมผัสเธอ ชู Yuyan ไม่ต้องการ แต่เธอรู้สึกชื่นชมที่ผสมกับความเกลียดชังของเธอจริง ๆ ความรู้สึกที่ซับซ้อนภายในของเธอรู้สึกเหมือนคุกคามมิดเธอไม่สมควรเธอไม่ทราบจำนวนยายาคล้ายเมงเฮามี แต่จากการกระทำของเขา เธอจะเดาได้ว่า ถึงแม้ว่าเธอถูกปิติยาสำคัญเขา เขาไม่เป็นห่วงเธอพยายามวางยาพิษเขา โดยการเพิ่ม หรือการเปลี่ยนแปลงสูตร"สูตรยาที่เขาให้ฉันได้แปลกมาก เนื่องจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างส่วนผสมต่าง ๆ การเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนสูตรนั้นก็เกินความสามารถของฉัน ฉันจะไม่สามารถผลิตยาสมบูรณ์..."อย่างไรก็ตาม แม้ฉันไม่สำเร็จปรับสูตร กำหนดบุคลิกของผู้ชายคนนี้ มันเป็นไปเขาอาจทำให้ฉันกินมัน... จริง มันเป็นไปไม่ได้เลยบอกถ้า เขาจะได้ใช้มันเอง บางทีเขาจะจับตัวไวเปอร์ และบังคับให้กินมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เม้งเฮามองใจเย็นที่ชู Yuyan และเอาไม่กี่ขั้นตอนกลับ เขาได้เริ่มเรียนขงจื้อและลัทธิเต๋าในวัยหนุ่มสาว แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่น่าเชื่อเขาเคยมีประสบการณ์สอนเหล่านั้นยังคงอยู่ในหัวใจของเขา มันไม่ใช่ว่าเขาเป็นความสามารถในการใช้ประโยชน์จากคนที่อยู่ในปัญหา แต่เมื่อมันมาถึงคุณธรรมเขาบรรทัดด้านล่าง เขาจะได้สัมผัสชู Yuyan. เธอเป็นศัตรูของเขาไม่ได้เป็นเพื่อนของเขา การลงโทษของเธอเป็นสิ่งหนึ่ง แต่จะจมลงไปเช่นระดับของความชั่วช้าจะไปกับเขามากเป็น เขาอาจจะไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษที่สมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ไม่ได้เป็นก้าวร้าวเลวทราม. มีบางสิ่งบางอย่างที่เขาจะไม่ทำอยู่ ทุกคนมีเส้นด้านล่าง เพื่อเม้งเฮามันเป็นเรื่องหลักการและศีลธรรม. เขาคิดอีกครั้งเกี่ยวกับยามูลนิธิที่สมบูรณ์แบบ เขานั่งฉีของเขาและสงบใจของเขาแล้วก้าวเข้าสู่ดาบบินและบินขึ้นไปในอากาศ. พอเวลาผ่านไปสำหรับก้านธูปในการเผาผลาญ ทุกอย่างรอบตัวชู Yuyan เป็นที่เงียบสงบ ในที่สุดเธอก็หมดสติกลิ่นอายของเธออ่อนแอราวกับว่าเธอต้องทนทุกข์ทรมานจากการเจ็บป่วยร้ายแรงบางอย่าง. เม้งเฮากลับ เมื่อเขาที่ดินบนพื้นดินที่เขามองมาที่ชู Yuyan และให้ออกถอนหายใจอ่อน การผลิตชุดเครื่องแต่งกายอื่นจากกระเป๋าของเขาของคอสมอสเขาปกคลุมเธอแล้วนั่งลงไขว่ห้างอยู่บริเวณใกล้เคียง. เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ สี่ชั่วโมงผ่านไปต่อหน้าต่อตาชู Yuyan เปิด เร็วที่สุดเท่าที่พวกเขาพวกเขาเต็มไปด้วยความสับสน แล้วพวกเขาก็ประกายขณะที่เธอดูเหมือนจะจำได้ว่าบางสิ่งบางอย่าง เธอนั่งเงียบ. เธอไม่ได้ตะโกนหรือพลิกออก แต่เธอเงียบ ๆ เดินเข้าไปในถ้ำ บางเวลาที่ผ่านไปและเธอกลับมาออกเสื้อผ้าของเธอกลับมาอยู่ในการสั่งซื้อ ใบหน้าของเธอซีดและเธอดูอ่อนแอมากและเหนื่อย เธอให้เม้งเฮารูปลักษณ์ที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน. เธอไม่ได้หายไปทรงจำของเธอ มันก็ค่อนข้างตรงข้ามในความเป็นจริง เธอจำได้ว่าอย่างชัดเจนทุกสิ่งเดียวที่เกิดขึ้นรวมถึงเม้งเฮาบินออกไปบนท้องฟ้า. ตาเม้งเฮาเปิดและเขาทำให้เธอดูระดับ "ผมไม่ได้ทำอะไรที่จะเป็นอันตรายต่อคุณ" เขากล่าวอย่างช้าๆ "นั่นยาสมุนไพรเป็นโทษสำหรับความพยายามของคุณจะเป็นอันตรายต่อฐานการเพาะปลูกของฉัน คุณจำเป็นต้องเข้าใจความจริงของสถานการณ์ที่นี่ คำแนะนำของฉันมีทุกอย่าง. " มีความหยิ่งไม่มีเหลืออยู่ในบุญชู Yuyan เป็น ความรู้สึกของเธอเกี่ยวกับเม้งเฮาได้ซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อ. ใช่เธอเกลียดเขา แต่ภายใต้สถานการณ์เพียงแค่ตอนนี้เขาเลือกที่จะออกมากกว่าสัมผัสเธอ ชู Yuyan ไม่ต้องการที่จะ แต่เธอจริงรู้สึกชื่นชมผสมเข้าด้วยกันด้วยความเกลียดชังเธอ ความรู้สึกที่ซับซ้อนภายในของเธอรู้สึกเหมือนน้ำท่วมขู่ว่าจะจมลงใต้น้ำของเธอ. เธอไม่ทราบว่าหลายคล้ายยาสมุนไพรเม้งเฮามี แต่จากการกระทำของเขาเธอสามารถคาดเดาว่าแม้ว่ายาเธอถูกปรุงเป็นสิ่งสำคัญที่เขา wasn 't กังวลเกี่ยวกับเธอพยายามที่จะวางยาพิษเขาโดยการเพิ่มหรือเปลี่ยนสูตร. "สูตรยาเขาให้ผมเป็นที่แปลกประหลาดมาก เพราะการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างส่วนผสมต่างๆที่มีการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนสูตรเป็นเพียงเกินความสามารถของฉัน ฉันจะไม่สามารถที่จะผลิตยาที่สมบูรณ์ ... . "อย่างไรก็ตามแม้ว่าผมไม่ประสบความสำเร็จในการปรับสูตรให้บุคลิกภาพของผู้ชายคนนี้ก็เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะทำให้ฉันกินมัน ... ที่จริงมันเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะบอกว่าเขาจะใช้มันเอง บางทีเขาอาจจะจับงูและบังคับให้มันกินมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมิ่งฮ่าวมองอย่างสงบที่ชูจารย์ Yuyan และใช้เวลาไม่กี่ขั้นตอนหลัง เขาได้เริ่มศึกษาลัทธิขงจื้อและลัทธิเต๋าที่อายุยังน้อย แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่น่าเชื่อ เขามีประสบการณ์ในคำสอนนั้นยังมีอยู่ในจิตใจของเขา มันไม่ใช่ว่าเขาไม่สามารถได้รับประโยชน์จากคนที่เดือดร้อน แต่เมื่อมันมาเพื่อคุณธรรม เขามีเส้นด้านล่าง เขาจะไม่แตะต้องชูจารย์ Yuyan .เธอเป็นศัตรูของเขา ไม่ใช่เพื่อน ลงโทษก็ว่าไปอย่าง แต่จมถึงระดับดังกล่าวของการทุจริตจะต่อต้านเขาได้ เขาอาจจะไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษที่สุด แต่เค้าก็ไม่ได้ชั่วช้าสารเลวมีบางอย่างที่เขาไม่เคยทำ ทุกคนมีในบรรทัดด้านล่าง ให้เมิงเฮา มันเกี่ยวกับ หลักการ และมีคุณธรรมเขาคิดอีกครั้งเกี่ยวกับยาพื้นฐานที่สมบูรณ์แบบ เขาตัดสิน Qi ของเขาและสงบจิตใจ แล้วเหยียบลงบนดาบบินและบินไปในอากาศพอเวลาผ่านไป สำหรับปักธูปไหม้เลย ทุกอย่างรอบตัวชูจารย์ Yuyan ก็เงียบ ในที่สุดเธอก็หมดสติ เธอร่า อ่อนแอ ถ้าเธอทุกข์ทรมานจากโรคร้ายแรงเมิ่งเฮ่ากลับมา เมื่อเขาตกลงมาบนพื้น เขามองไปที่ชูจารย์ Yuyan และปล่อยให้ออกไปถอนหายใจเบาๆ การผลิตชุดอื่นของเสื้อผ้าจากกระเป๋าของจักรวาล เขาจ่ายเธอ แล้วนั่งลงไขว้ขาใกล้เคียงเวลาค่อยๆ ผ่านไป สี่ชั่วโมงผ่านไป ก่อนชูจารย์ Yuyan ตาเปิด ทันทีที่พวกมันเต็มไปด้วยความสับสน แล้วพวกเขาเห็นเธอดูจะจำอะไรบางอย่างได้ เธอนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆเธอไม่ได้ตะโกนหรือพลิกออก แต่เธอเงียบ ๆเดินเข้าไปในถ้ำ เวลาผ่านไป เธอกลับออกมา เสื้อผ้าของเธอกลับมาในการสั่งซื้อ ใบหน้าเธอซีดขาว เธอดูอ่อนแอมาก และเหนื่อย เธอให้ เมิ่งฮ่าวดูเต็มไปด้วยความซับซ้อนเธอไม่ได้สูญเสียความจำ มันค่อนข้างตรงข้าม , ในความเป็นจริง เธออย่างชัดเจนจำได้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้น รวมถึง เมิ่งฮ่าวบินไปในท้องฟ้าเหม็ง เฮาตาเปิดแล้ว เขาทำให้เธอระดับดู " ผมไม่ได้จะทำร้ายคุณ " เขาพูดอย่างช้าๆ " สมุนไพรยาเป็นการลงโทษสำหรับความพยายามของคุณที่จะเป็นอันตรายต่อฐานการปลูกผม คุณต้องการที่จะเข้าใจความจริงของสถานการณ์ที่นี่ คำแนะนำของฉัน คือทุกสิ่งทุกอย่าง”ไม่หยิ่งแล้วชูจารย์ Yuyan . ความรู้สึกของเธอเกี่ยวกับเมงเฮาเป็นอย่างเหลือเชื่อที่ซับซ้อนใช่ เธอเกลียดเขา แต่ภายใต้สถานการณ์ตอนนี้ เขาเลือกที่จะไปมากกว่าที่จะสัมผัสเธอ ชูจารย์ Yuyan ไม่อยากนะ แต่ก็รู้สึกชื่นชมผสมกับความเกลียดชังของเธอ ซับซ้อนความรู้สึกภายในของเธอรู้สึกเหมือน floodwaters ขู่ถ่วงเธอเธอไม่ได้รู้ว่ายาที่คล้ายกันมาก เมิ่งฮ่าวได้ แต่จากการกระทำของเขา เธอเดาได้ว่า แม้ว่ายาเธอกุเรื่องนั้นสำคัญกับเขา เขาไม่ห่วงเธอพยายามวางยาเขา โดยการเพิ่มหรือเปลี่ยนสูตร" ยาสูตรที่เขาให้มาก็แปลก เพราะปฏิสัมพันธ์ระหว่างส่วนประกอบต่าง ๆ การเปลี่ยนสูตรอัตราส่วนเป็นเพียงแค่เกินความสามารถของฉัน แต่ฉันก็ไม่สามารถที่จะผลิตยา สมบูรณ์ . . . . . . ." แต่ถ้าผมได้ปรับสูตรให้ชายคนนี้บุคลิก เป็นไปได้ที่เขาอาจจะให้ฉันกิน . . . . . . . จริงๆ แล้ว มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะบอกได้ว่าเขาจะกินมันเอง บางทีเขาอาจจะจับงู และบังคับให้มันกินมัน