刺完银针，云澈在慕雨柔身后坐下，手掌抵在她的后心，玄力缓慢的涌入。 云

刺完银针，云澈在慕雨柔身后坐下，手掌抵在她的后心，玄力缓慢的涌入。

云轻鸿没有离开，他目睹着云澈的每一个动作，和慕雨柔的每一个变化，他想要看看，云澈究竟怎样去祛除这种在各大神医眼中根本无药可解的寒毒。

在沉寂了整整两个时辰后，一百零九根银针之上，全部缓缓浮现出一抹幽蓝色……幽蓝色很淡，但目光碰触，全身却有了一种不寒而栗的可怕感觉。云轻鸿目光定格，不由自主的低吟：“难道，这些就是……”

自言自语几个字，他又立即收声，以免打扰到云澈。而云澈却在这时睁开眼睛，出声道：“没错，这些，就是娘体内的寒毒。”

说完，云澈的手掌也从慕雨柔身上移开，在移开前的那一刹那，他掌心绿光一闪，顿时，银针上的所有幽蓝色一下子全部消失，被净化的毫无残留。而反观慕雨柔，她的眼睛依然闭合，已经昏睡了过去。

“这么说，已经成功了？”云轻鸿强忍着激动道。

云澈摇头：“还没有。刚才引出来的寒毒，只是很小的一部分。寒毒在娘的体内已经二十多年，侵入的实在太深，所以绝不能贪功冒进，虽然只引出了一小部分，但依然不可避免的带走了部分元气，娘在元气缺失，疲累之下，也就睡过去了。不过爹请放心，这点元气损失并不重，只要放缓进度，绝不会对娘的身体造成实质的伤害，很快就可以补回来。”

身患寒毒二十多年，他们两人对那种可怕的寒气早已是熟入骨髓。而此时，云轻鸿清清楚楚的感觉到慕雨柔身上的阴寒气息至少减弱了两成，顿时，他最后的怀疑也烟消云散，剩下的，唯有满腔的惊喜和希冀，对于云澈，他已惊叹和感激的不知说什么才好，只有重重的点头，眼眶之中隐现水雾。

“爹，先让孩儿调息片刻，然后便开始为爹祛除寒毒。”云澈一脸轻松的道。

“我不用急，你也不要因为我们，而过分劳累自己。”云轻鸿轻声道，虽然，他无限的疑惑着云澈为什么会对他们一家三口如此之好，但云澈的真诚，还有对他们的关切之情却是让他感觉不到半点的虚假。

安静了小会儿，云澈的精神算是恢复了大半，他再次睁开眼睛，忽然道：“爹，我感觉到娘的心中，似乎存在着很大的郁结，她的伤和毒，都没有爹深，但身体状态却比爹恶劣的多，这也是原因之一……娘所忧郁的事……是什么？孩儿想知道有没有办法可以……可以分担。”

“唉。”云轻鸿长长一叹：“这件事，说来话长。她的确心有郁结，这二十多年来，她从来没有一次真心的笑过。”

云轻鸿没有再继续说下去，云澈不自觉的咬了一下嘴唇，然后声音缓慢的道：“我虽然刚到妖皇城，但是，却也听到传闻，说云萧并不是你和娘的亲生儿子，这是……真的吗？孩儿只是好奇，和为云萧不忿，如果问的不妥，还请爹不要见怪。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กิลล์เงินสำเร็จรูป Yun Che หมู่นั่งลงหลังฝนนุ่ม ปาล์มกับหัวใจของเธอ ดำชะลอหลั่งไหล ไม่ปล่อยให้แสงเมฆแขวน เขาดู Yun Che ย้ายทุก และการเปลี่ยนแปลงในสายฝนหมูนุ่ม เขาอยากเห็นวิธี Che ยุนจะไปกำจัดการแก้ปัญหายาเสพติดนี้สำคัญแพทย์เป็นสิ่งจำเป็นในสายตาของไวรัสเย็น หลังจากเงียบสองชั่วโมง เงิน 109 ทั้งหมดช้าโผล่กับลึกสีฟ้า...... แสงคือสีดำ แต่ตา สัมผัส ร่างกายมีความรู้สึกกลัวของสะบัด แสงเมฆกำลังแขวนเฟรม ไม่สามารถช่วยแต่กระซิบ: "แน่นอน เหล่านี้เป็นการ......" คำที่ตัวเอง เขาหุบทันที เพื่อไม่ ให้รบกวน Yun Che ในขณะที่ Che ยุนจากนั้นเปิดตาของเขา เสียง: "ใช่ นี้เป็นร่างกายของแม่ของไวรัสเย็น ” กับที่ ยุนเชอมือย้ายออกไปจากฝนนุ่มร่างกาย ชื่นชมเอาด้านหน้าของช่วงเวลา เขากระพริบไฟเขียวปาล์ม ทันที สีฟ้าเข้มทั้งหมดบนเข็มหายไปทันที ไม่มีสารตกค้างสะอาด ตรงกันข้าม ฝนหมูนุ่ม ดวงตาของเธอยังคง ปิด มีการนอนหลับในอดีต "ดังนั้น ประสบความสำเร็จ "เมฆแสงแขวนเต็มไป ด้วยถนนที่น่าตื่นเต้น Yun Che ส่ายศีรษะของเขา: "ยังไม่ จากไวรัสเย็น เพียงส่วนเล็ก ๆ ของมัน เย็นไวรัสในร่างกายของแม่มีมากกว่า 20 ปี ดังนั้นเจาะลึกมากเกินไป ไม่ก้าวร้าวแม้ นำเพียงเศษเสี้ยว แต่ยังคงย่อมเอาเนียงขาดความมีชีวิตชีวา ภายใต้ความเมื่อยล้า นอนหลับ ความแข็งแรงบาง แต่พ่อโปรดมั่นใจว่า พลังงานที่สูญเสียนี้ไม่หนัก ตราบใดที่ความคืบหน้าช้า ไม่ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ จริง แม่เร็ว ๆ จะได้กลับมา ” 身患寒毒二十多年，他们两人对那种可怕的寒气早已是熟入骨髓。而此时，云轻鸿清清楚楚的感觉到慕雨柔身上的阴寒气息至少减弱了两成，顿时，他最后的怀疑也烟消云散，剩下的，唯有满腔的惊喜和希冀，对于云澈，他已惊叹和感激的不知说什么才好，只有重重的点头，眼眶之中隐现水雾。 “爹，先让孩儿调息片刻，然后便开始为爹祛除寒毒。”云澈一脸轻松的道。 “我不用急，你也不要因为我们，而过分劳累自己。”云轻鸿轻声道，虽然，他无限的疑惑着云澈为什么会对他们一家三口如此之好，但云澈的真诚，还有对他们的关切之情却是让他感觉不到半点的虚假。 安静了小会儿，云澈的精神算是恢复了大半，他再次睁开眼睛，忽然道：“爹，我感觉到娘的心中，似乎存在着很大的郁结，她的伤和毒，都没有爹深，但身体状态却比爹恶劣的多，这也是原因之一……娘所忧郁的事……是什么？孩儿想知道有没有办法可以……可以分担。” “唉。”云轻鸿长长一叹：“这件事，说来话长。她的确心有郁结，这二十多年来，她从来没有一次真心的笑过。” 云轻鸿没有再继续说下去，云澈不自觉的咬了一下嘴唇，然后声音缓慢的道：“我虽然刚到妖皇城，但是，却也听到传闻，说云萧并不是你和娘的亲生儿子，这是……真的吗？孩儿只是好奇，和为云萧不忿，如果问的不妥，还请爹不要见怪。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แทงเข็มผ่านเมฆที่ฮีชอลนั่งข้างหลัง慕雨柔ฝ่ามือกับหลังของเธอหัวใจและการไหลเข้าของฮยอนโหลดขึ้นช้า云轻鸿ไม่ได้ไปเขาได้เห็นยุนชอลทุกการกระทำทุกการเปลี่ยนแปลงใน慕雨柔และเขาต้องการที่จะดูว่ายุนชอลไปเอาในสาขานี้ในสายตาของหมอไม่มียาแก้พิษเย็นในความเงียบเป็นเวลาสองชั่วโมงหลังจากหนึ่งร้อยศูนย์เก้าเข็มเงินทั้งหมดที่ปรากฏออกมาบนค่อยๆเช็ดสีฟ้าที่เงียบสงบ . . . . . . . . . . . . . . และสีฟ้าอ่อนมากแต่สายตาสัมผัสร่างกายเขามีความคิดความรู้สึกที่น่ากลัว 云轻鸿มองเฟรมเผลอฮัมเพลง : " คือว่า . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " "พูดกับตัวเองคำไม่กี่คำที่เขาทันทีและเก็บเสียงเพื่อไม่ให้รบกวนกับยุนซอล แต่ในเวลานี้และเมฆของฮีชอลลืมตาขึ้นและกล่าวว่า : " ใช่ , เหล่านี้คือพิษเย็นในร่างกายของแม่ . . . . . . .พูดจบยุนชอลมือของเขาห่างจาก慕雨柔ออกไปก่อนในเสี้ยววินาทีนั้นเขาฝ่ามือสีเขียวกระพริบทันทีเข็มทั้งหมดที่คุณสีฟ้าทั้งหมดหายไปและถูกทำให้ไม่มีสารตกค้าง สำหรับ慕雨柔ตาของเธอยังปิดได้หลับไป" พูดได้สำเร็จ ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " 云轻鸿การจัดการระงับความตื่นเต้น "ฮีชอลส่ายหน้า " ยังไม่มีเมฆ พิษเย็นเพิ่งออกมาและเป็นเพียงส่วนเล็กๆของ พิษเย็นในร่างของแม่ได้มากกว่า 20 ปีเข้าไปลึกมากดังนั้นต้องไม่โลภเกินไปแม้ว่าจะนำไปสู่การกระทำที่เป็นส่วนเล็กๆแต่ยังคงหลีกเลี่ยงไม่ได้เอาส่วนที่ขาดในชีวิตของแม่ที่เหนื่อยก็จะหลับไป แต่พ่อมั่นใจว่าไม่มีการสูญเสียนี้ไม่หนักแค่ชะลอตัวลงความคืบหน้าของร่างกายของแม่จะไม่ทำความเสียหายได้อย่างรวดเร็วสามารถกู้คืน " " " " " " " . . . . . . .ทุกข์ทรมานจากพิษเย็นกว่ายี่สิบปีของพวกเขาสองน่ากลัวที่สุกแล้วจะเป็นเย็นได้ไขกระดูกของกระดูก และในเวลานี้云轻鸿อย่างชัดเจนในร่างกายรู้สึกได้ถึงลมหายใจ慕雨柔หยินเย็นลงเป็นอย่างน้อยสองทันทีและสุดท้ายความสงสัยก็หายไปเหลือแต่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและหวังจะเป็นเมฆฮีชอลเขาก็ประหลาดใจและดีใจไม่รู้จะพูดยังไงแต่เขาพยักหน้าและตาหายไปในหมอก" พ่อจะให้ลูกย้ายไปสักพักแล้วจะเริ่มขจัดพิษเย็นให้พ่อ . . . . . . . ดูง่ายๆว่ายุนชอล" ผมไม่ต้องรีบไม่ต้องเพราะเราทำงานหนักมากเกินไป . . . . . . . 云轻鸿กระซิบแม้ว่าเขาจะไม่สงสัยว่าทำไมยุนชอลกับครอบครัวของพวกเขาสามปากเก่งแต่ยุนชอลความจริงใจและความห่วงใยของพวกเขาจะช่วยให้เขารู้สึกถึงความเท็จฮีชอลเงียบไปสักพักเมฆจิตเป็นคืนที่สุดเขาลืมตาขึ้นอีกครั้งเขาก็กล่าวว่า " ผมรู้สึกว่าหัวใจของแม่ที่ดูเหมือนจะมีติดอยู่กับอารมณ์และความเป็นพิษของบาดแผลที่เธอไม่มีพ่อลึกแต่ร่างกายสภาพเลวร้ายกว่าพ่อมากแต่นี้เป็นหนึ่งในเหตุผลว่าทำไม . . . . . . . . . . . . . . แม่ที่เศร้า . . . . . . . . . . . . . . อะไร ? ? ? ? ? ? ? อยากทราบว่ามีวิธีการที่คุณสามารถ . . . . . . . . . . . . . . . สามารถใช้ " " " " " " " . . . . . . ." " " " " " " " " " " " " " 云轻鸿ถอนหายใจยาว : " เรื่องมันยาว เธอแน่ใจว่าหัวใจมีความนี้กว่า 20 ปีที่เธอไม่เคยสักครั้งที่ฉันหัวเราะได้ . . . . . . .云轻鸿ไม่มียุนชอลไปเผลอกัดริมฝีปากแล้วเสียงค่อยๆว่า " ฉันแม้ว่าจะเพิ่งมาถึงเมืองหลวงปีศาจแต่ยังได้ยินข่าวลือว่าคุณเมฆเสี่ยวไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่และนี้คือ . . . . . . . . . . . . . . จริงเหรอ ? ? ? ? ? ? ? ? ผมแค่สงสัยและไปสำหรับเสี่ยวไม่ก็ถ้าผิดก็โปรดอย่าเคือง " " " " " " " " . . . . . . .