also offered Marxist contributions

also offered Marxist contributions to the analysis of fascism, social class in the contemporary world, and the collapse of the dictatorships in Southern Europe in the 1970s (e.g. Franco's rule in Spain, Salazar's in Portugal, and Papadopoulos's in Greece).

พอลแลนทีสต์เชื่อว่า ถึงแม้ว่าการดำรงอยู่ของรัฐ มีลักษณะที่อยู่แบบแยกส่วนออกจากชนชั้นนายทุน แต่กลับมีหน้าที่ที่เกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับสังคมทุนนิยม เพราะหน้าที่ของรัฐคือ จะทำให้การดำเนินการต่างๆ ของสังคมทุนนิยมนี้ดำเนินไป และนั่นหมายถึงผลกำไรที่จะตามมาของชนชั้นนายทุน สิ่งที่เขาสนใจ คือระบบที่มีการทำงานแยกส่วน เช่น ในระบบทุนนิยมสามารถดำรงอยู่ร่วมกับเสถียรภาพของสังคมเพียงพอที่จะผลิตตัวมัน (ระบบทุนนิยม) ซ้ำขึ้นมาได้อย่างไร (ดูเพิ่มเติมที่ http://en.wikipedia.org/wiki/Nicos_Poulantzas)

หลักวิภาษวิธีได้กลับเข้ามาสู่ระเบียบวาระของมัน แต่มันไม่ได้เป็นหลักวิภาษวิธีในเชิงมาร์กซิสต์ อีกต่อไป เช่นเดียวกับที่หลักวิภาษวิธีของมาร์กซ์ก็ไม่ได้เป็นหลักวิภาษวิธีของเฮเกล… สำหรับหลักวิภาษวิธีในวันนี้ มันไม่ได้อิงอยู่กับเนื้อหาทางประวัติศาสตร์และเวลาทางประวัติศาสตร์ หรือแม้กระทั่งกลไกทางช่วงเวลาที่ตั้งอยู่บนหลักการ “แนวคิด-การต่อต้านแนวคิด-การสังเคราะห์แนวคิด” (Thesis-Antithesis-Synthesis) หรือ “การยืนยัน-การปฎิเสธ-การปฎิเสธของปฎิเสธ” (Affirmation-Negation-Negation of the Negation)…เพื่อที่จะรับรู้ถึงพื้นที่ (ที่ว่าง) เพื่อที่จะรับรู้ได้ว่ามีอะไรเข้ามา “แทนที่” หรืออะไรที่ถูกนำมาใช้ มันคือการยอมรับเอาหลักวิภาษวิธี หลักการของการวิเคราะห์จะเปิดเผยให้เห็นถึงความขัดแย้งกันอย่างมากมายบนเรื่องราวของพื้นที่ (ที่ว่าง) (1)

เลอแฟร์ (Lefebvre), 1976, หน้า 14 และ 17

(*)ในบทความนี้ผู้แปลจะแปลคำว่า “Space” โดยใช้คำว่า “พื้นที่(ที่ว่าง)” เนื่องจากเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับ “Space” ที่ผู้เขียนแปลนั้น มาจากความเลื่อนไหลทางนัยยะระหว่าง ความหมายในเชิงกายภาพ หรือที่เรียกว่า “พื้นที่” หรือ “ตำแหน่งที่ตั้ง” แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีความหมายในเชิงนามธรรม หรือที่เรียกว่า “ที่ว่าง” เมื่อผู้เขียนอ้างถึง ผลผลิตที่เกิดขึ้นจากความสัมพันธ์ทางสังคม ผลผลิตที่เกิดขึ้นจากการกระจายและการแลกเปลี่ยนสินค้า “ความเป็นพื้นที่” ดังกล่าวเป็นการอ้างถึง พื้นที่ในเชิงนามธรรมที่สามารถรับรู้ได้ แต่อาจจะไม่มีอยู่จริง อาจจะอยู่ในจิตสำนึกและความรู้สึก หรือแม้กระทั่งอยู่ในสถานะของ “ภาพตัวแทนของพื้นที่” (Representations of Space) ดังนั้นถ้าในตำแหน่งการแปลจุดใดที่ผู้แปลมีความเห็นว่า ผู้เขียนมีความเฉพาะเจาะจงในการใช้ความหมาย เพียงอย่างเดียว จะระบุคำแปลโดยปราศจากความหมายที่ซ้อนอยู่ในวงเล็บอย่างชัดเจน

วาทกรรมของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ (Modern Geography) และลัทธิมาร์กซิสต์
วาทกรรมของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ (Modern Geography) และลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก (Western Marxism) แทบจะไม่มีทางเดินที่เชื่อมโยงซ้อนทับกันภายหลังจากช่วงเวลาแห่งการขยายองค์ความรู้ในแนวทางของตัวเองในศตวรรษที่ 19 ภูมิศาสตร์แยกตัวเองออกมาประหนึ่งว่าอยู่แต่ในที่เพียงเกาะเล็กๆ ของตัวเอง ก่อสร้างบ้านสำหรับเก็บของ เพื่อเก็บความรู้ของตัวเองซึ่งนานๆ ครั้งที่ความรู้เหล่านั้นจะได้นำไปเล่าสู่กันฟังในที่สาธารณะ

ในขณะเดียวกันลัทธิมาร์กซิสต์ ซ่อนภูมิศาสตร์จินตนาการภายในห้องใต้หลังคาของโครงสร้างที่เหนือกว่าเพื่อที่จะคอยดักเก็บฝุ่นที่เกิดขึ้นจากการถูกละเลยและความทรงจำที่ถูกทำให้เจ็ดปวดบางอย่าง มีเพียงแต่ในฝรั่งเศส ดังที่เราได้เห็น มีการเกิดขึ้นทางวาทกรรมทางพื้นที่ (Spatial Discourse) ซึ่งสามารถอยู่รอดท่ามกลางศตวรรษที่ไม่ได้สนใจเรื่องราวในเชิงพื้นที่ การที่ทำให้คงอยู่เอาตัวรอดของการถกเถียงนี้ แทบจะไม่มีอยู่เลยในที่อื่นๆ ที่ซึ่งไม่ใช่กลุ่มลัทธิมาร์กซิสต์ ละตินตะวันตก

ภูมิศาสตร์ในเชิงมาร์กซิสต์ (จาก 1970s – 1980s)
ในช่วงต้นๆ ของปี 1970 การปรับเปลี่ยนทิศทางและก่อร่างขึ้นของภูมิศาสตร์ในเชิงมาร์กซิสต์ เริ่มก่อตัวขึ้นจากความสับสนของการที่นำเอาหลักทฤษฏีและเครื่องมือของมาร์กซิสต์ตะวันตก เข้าไปใช้ในพื้นที่ความรู้ของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ในกลุ่มชาติตะวันตก มันก่อให้เกิดการเริ่มต้นของการมองพื้นที่ภูมิศาสตร์ของมนุษย์ในเชิงวิพากษ์ ซึ่งถือว่าเป็นการก่อให้เกิดการตอบโต้ต่อวิธีการคาดการณ์และการใช้แนวคิดของการลดทอนเชิงทฤษฏีจากลัทธิประจักษ์นิยมที่เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่มาจากกลุ่มการวิเคราะห์เชิงภูมิศาสตร์กระแสหลัก

ถึงแม้ว่าสิ่งที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นของภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ จะเป็นไปในลักษณะการมองกลับ ยังไม่มีความมั่นคงในเชิงวิพากษ์ และยังไม่เป็นที่สังเกตภายนอกระเบียบวาทกรรมของตัวเอง มันกลับสั่นคลอนพื้นฐานความคิดของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ และก่อให้เกิดการโต้แย้งซึ่งน่าจะก่อให้เกิดการขยายผลไปสู่ภายนอกระเบียบและขอบเขตที่จำกัดของตัวเอง

ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาของยุค 1970 ภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ ยังคงอยู่ในความเป็นชายขอบของลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก ก่อร่างอย่างเต็มที่บนความคิดที่เกิดขึ้นจากด้านเดียว นั่นคือความพยายามก่อให้เกิดกระบวนการมองและวิเคราะห์ในเชิงมาร์กซิสต์ (Marxification) ให้เพิ่มมากขึ้นต่อการวิเคราะห์และคำอธิบายทางภูมิศาสตร์

ภายหลังปี 1980 การเชื่อมโยงกันระหว่างภูมิศาสตร์สมัยใหม่และลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตกก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางความคิด และอิทธิพลทางความคิดดังกล่าวก่อให้เกิดการเคลื่อนที่ไปทั้งสองทิศทางอย่างช้าๆ ดังที่เรากำลังก้าวเข้าสู่ศตวรรษต่อมา การโต้แย้งกันในเชิงวิพากษ์ที่มีความกว้างไกลกว่า และที่มีความลึกกว่าที่ตั้งอยู่บนการปรับใช้ทฤษฏีดังกล่าว ด้วยพื้นที่ของการใช้ชีวิตในสังคม กำลังยื่นแขนออกไปเชื่อมโยงและท้าทายกับลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก ที่มีความมั่นคงในการพื้นฐานความคิด และในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่ในกระตุ้นให้เกิดการคิดทบทวนแนวคิดและโครงสร้างสถาบันของภูมิศาสตร์สมัยใหม่เช่นกัน

ลัทธิวัตถุนิยมเชิงประวัติศาสตร์-เชิงภูมิศาสตร์
หนึ่งในการโต้แย้งเชิงวิพากษ์ที่มีความชัดเจนและมีจุดมุ่งหมายเฉพาะเจาะจงคือ การเรียกร้องให้นำกลับมายังความเป็นพื้นที่ของลัทธิวัตถุนิยมเชิงประวัติศาสตร์ (the assertion of a profoundly spatialized historical materialism) ดังเช่นที่ เดวิด ฮาวี่ (David Harvey)(*), ผู้ซึ่งถือได้ว่าเป็นคนที่มีความสำคัญมากในการพัฒนาแนวคิดภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ตั้งแต่เริ่มต้น, ได้กล่าวเอาไว้ “ความเป

พอลแลนทีสต์เชื่อว่า ถึงแม้ว่าการดำรงอยู่ของรัฐ มีลักษณะที่อยู่แบบแยกส่วนออกจากชนชั้นนายทุน แต่กลับมีหน้าที่ที่เกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับสังคมทุนนิยม เพราะหน้าที่ของรัฐคือ จะทำให้การดำเนินการต่างๆ ของสังคมทุนนิยมนี้ดำเนินไป และนั่นหมายถึงผลกำไรที่จะตามมาของชนชั้นนายทุน สิ่งที่เขาสนใจ คือระบบที่มีการทำงานแยกส่วน เช่น ในระบบทุนนิยมสามารถดำรงอยู่ร่วมกับเสถียรภาพของสังคมเพียงพอที่จะผลิตตัวมัน (ระบบทุนนิยม) ซ้ำขึ้นมาได้อย่างไร (ดูเพิ่มเติมที่ http://en.wikipedia.org/wiki/Nicos_Poulantzas)

หลักวิภาษวิธีได้กลับเข้ามาสู่ระเบียบวาระของมัน แต่มันไม่ได้เป็นหลักวิภาษวิธีในเชิงมาร์กซิสต์ อีกต่อไป เช่นเดียวกับที่หลักวิภาษวิธีของมาร์กซ์ก็ไม่ได้เป็นหลักวิภาษวิธีของเฮเกล… สำหรับหลักวิภาษวิธีในวันนี้ มันไม่ได้อิงอยู่กับเนื้อหาทางประวัติศาสตร์และเวลาทางประวัติศาสตร์ หรือแม้กระทั่งกลไกทางช่วงเวลาที่ตั้งอยู่บนหลักการ “แนวคิด-การต่อต้านแนวคิด-การสังเคราะห์แนวคิด” (Thesis-Antithesis-Synthesis) หรือ “การยืนยัน-การปฎิเสธ-การปฎิเสธของปฎิเสธ” (Affirmation-Negation-Negation of the Negation)…เพื่อที่จะรับรู้ถึงพื้นที่ (ที่ว่าง) เพื่อที่จะรับรู้ได้ว่ามีอะไรเข้ามา “แทนที่” หรืออะไรที่ถูกนำมาใช้ มันคือการยอมรับเอาหลักวิภาษวิธี หลักการของการวิเคราะห์จะเปิดเผยให้เห็นถึงความขัดแย้งกันอย่างมากมายบนเรื่องราวของพื้นที่ (ที่ว่าง) (1)

เลอแฟร์ (Lefebvre), 1976, หน้า 14 และ 17

(*)ในบทความนี้ผู้แปลจะแปลคำว่า “Space” โดยใช้คำว่า “พื้นที่(ที่ว่าง)” เนื่องจากเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับ “Space” ที่ผู้เขียนแปลนั้น มาจากความเลื่อนไหลทางนัยยะระหว่าง ความหมายในเชิงกายภาพ หรือที่เรียกว่า “พื้นที่” หรือ “ตำแหน่งที่ตั้ง” แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีความหมายในเชิงนามธรรม หรือที่เรียกว่า “ที่ว่าง” เมื่อผู้เขียนอ้างถึง ผลผลิตที่เกิดขึ้นจากความสัมพันธ์ทางสังคม ผลผลิตที่เกิดขึ้นจากการกระจายและการแลกเปลี่ยนสินค้า “ความเป็นพื้นที่” ดังกล่าวเป็นการอ้างถึง พื้นที่ในเชิงนามธรรมที่สามารถรับรู้ได้ แต่อาจจะไม่มีอยู่จริง อาจจะอยู่ในจิตสำนึกและความรู้สึก หรือแม้กระทั่งอยู่ในสถานะของ “ภาพตัวแทนของพื้นที่” (Representations of Space) ดังนั้นถ้าในตำแหน่งการแปลจุดใดที่ผู้แปลมีความเห็นว่า ผู้เขียนมีความเฉพาะเจาะจงในการใช้ความหมาย เพียงอย่างเดียว จะระบุคำแปลโดยปราศจากความหมายที่ซ้อนอยู่ในวงเล็บอย่างชัดเจน

วาทกรรมของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ (Modern Geography) และลัทธิมาร์กซิสต์
วาทกรรมของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ (Modern Geography) และลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก (Western Marxism) แทบจะไม่มีทางเดินที่เชื่อมโยงซ้อนทับกันภายหลังจากช่วงเวลาแห่งการขยายองค์ความรู้ในแนวทางของตัวเองในศตวรรษที่ 19 ภูมิศาสตร์แยกตัวเองออกมาประหนึ่งว่าอยู่แต่ในที่เพียงเกาะเล็กๆ ของตัวเอง ก่อสร้างบ้านสำหรับเก็บของ เพื่อเก็บความรู้ของตัวเองซึ่งนานๆ ครั้งที่ความรู้เหล่านั้นจะได้นำไปเล่าสู่กันฟังในที่สาธารณะ

ในขณะเดียวกันลัทธิมาร์กซิสต์ ซ่อนภูมิศาสตร์จินตนาการภายในห้องใต้หลังคาของโครงสร้างที่เหนือกว่าเพื่อที่จะคอยดักเก็บฝุ่นที่เกิดขึ้นจากการถูกละเลยและความทรงจำที่ถูกทำให้เจ็ดปวดบางอย่าง มีเพียงแต่ในฝรั่งเศส ดังที่เราได้เห็น มีการเกิดขึ้นทางวาทกรรมทางพื้นที่ (Spatial Discourse) ซึ่งสามารถอยู่รอดท่ามกลางศตวรรษที่ไม่ได้สนใจเรื่องราวในเชิงพื้นที่ การที่ทำให้คงอยู่เอาตัวรอดของการถกเถียงนี้ แทบจะไม่มีอยู่เลยในที่อื่นๆ ที่ซึ่งไม่ใช่กลุ่มลัทธิมาร์กซิสต์ ละตินตะวันตก

ภูมิศาสตร์ในเชิงมาร์กซิสต์ (จาก 1970s – 1980s)
ในช่วงต้นๆ ของปี 1970 การปรับเปลี่ยนทิศทางและก่อร่างขึ้นของภูมิศาสตร์ในเชิงมาร์กซิสต์ เริ่มก่อตัวขึ้นจากความสับสนของการที่นำเอาหลักทฤษฏีและเครื่องมือของมาร์กซิสต์ตะวันตก เข้าไปใช้ในพื้นที่ความรู้ของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ในกลุ่มชาติตะวันตก มันก่อให้เกิดการเริ่มต้นของการมองพื้นที่ภูมิศาสตร์ของมนุษย์ในเชิงวิพากษ์ ซึ่งถือว่าเป็นการก่อให้เกิดการตอบโต้ต่อวิธีการคาดการณ์และการใช้แนวคิดของการลดทอนเชิงทฤษฏีจากลัทธิประจักษ์นิยมที่เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่มาจากกลุ่มการวิเคราะห์เชิงภูมิศาสตร์กระแสหลัก

ถึงแม้ว่าสิ่งที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นของภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ จะเป็นไปในลักษณะการมองกลับ ยังไม่มีความมั่นคงในเชิงวิพากษ์ และยังไม่เป็นที่สังเกตภายนอกระเบียบวาทกรรมของตัวเอง มันกลับสั่นคลอนพื้นฐานความคิดของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ และก่อให้เกิดการโต้แย้งซึ่งน่าจะก่อให้เกิดการขยายผลไปสู่ภายนอกระเบียบและขอบเขตที่จำกัดของตัวเอง

ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาของยุค 1970 ภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ ยังคงอยู่ในความเป็นชายขอบของลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก ก่อร่างอย่างเต็มที่บนความคิดที่เกิดขึ้นจากด้านเดียว นั่นคือความพยายามก่อให้เกิดกระบวนการมองและวิเคราะห์ในเชิงมาร์กซิสต์ (Marxification) ให้เพิ่มมากขึ้นต่อการวิเคราะห์และคำอธิบายทางภูมิศาสตร์

ภายหลังปี 1980 การเชื่อมโยงกันระหว่างภูมิศาสตร์สมัยใหม่และลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตกก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางความคิด และอิทธิพลทางความคิดดังกล่าวก่อให้เกิดการเคลื่อนที่ไปทั้งสองทิศทางอย่างช้าๆ ดังที่เรากำลังก้าวเข้าสู่ศตวรรษต่อมา การโต้แย้งกันในเชิงวิพากษ์ที่มีความกว้างไกลกว่า และที่มีความลึกกว่าที่ตั้งอยู่บนการปรับใช้ทฤษฏีดังกล่าว ด้วยพื้นที่ของการใช้ชีวิตในสังคม กำลังยื่นแขนออกไปเชื่อมโยงและท้าทายกับลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก ที่มีความมั่นคงในการพื้นฐานความคิด และในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่ในกระตุ้นให้เกิดการคิดทบทวนแนวคิดและโครงสร้างสถาบันของภูมิศาสตร์สมัยใหม่เช่นกัน

ลัทธิวัตถุนิยมเชิงประวัติศาสตร์-เชิงภูมิศาสตร์
หนึ่งในการโต้แย้งเชิงวิพากษ์ที่มีความชัดเจนและมีจุดมุ่งหมายเฉพาะเจาะจงคือ การเรียกร้องให้นำกลับมายังความเป็นพื้นที่ของลัทธิวัตถุนิยมเชิงประวัติศาสตร์ (the assertion of a profoundly spatialized historical materialism) ดังเช่นที่ เดวิด ฮาวี่ (David Harvey)(*), ผู้ซึ่งถือได้ว่าเป็นคนที่มีความสำคัญมากในการพัฒนาแนวคิดภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ตั้งแต่เริ่มต้น, ได้กล่าวเอาไว้ “ความเป

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ลาว) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

ຍັງສະຫນອງການປະກອບສ່ວນການສບັບນີ້ໃນການວິເຄາະຂອງຟາດຊິດ, ລະດັບສັງຄົມໃນໂລກປະຈຸບັນໄດ້, ແລະ collapse ຂອງ dictatorships ໃນພາກໃຕ້ຂອງເອີຣົບໃນປີ 1970 ໄດ້ (ຕົວຢ່າງກົດລະບຽບ Franco ໃນແອດສະປາຍ, Salazar ໃນປອກຕຸຍການ, ແລະ Papadopoulos ໃນປະເທດເກຣັກ). พอลแลนที สต์เชื่อว่าถึงแม้ว่าการดำรงอยู่ของรัฐ เพราะหน้าที่ของรัฐคือจะทำให้การดำเนินการต่างๆของสังคมทุนนิยมนี้ดำเนินไป สิ่งที่เขาสนใจคือระบบที่มีการทำงานแยกส่วนเช่น (ระบบทุนนิยม) ซ้ำขึ้นมาได้อย่างไร (ดูเพิ่มเติมที่ อีกต่อไป สำหรับหลักวิภาษวิธีในวันนี้ (Thesis, Antithesis, ການສັງເຄາະ) หรือ (ຮັບຮອງປະຕິເສດ, ປະຕິເສດຂອງປະຕິເສດໄດ້) ... เพื่อที่จะรับรู้ถึงพื้นที่ (ที่ว่าง) "แทนที่" หรืออะไรที่ถูกนำมาใช้มันคือการยอมรับเอาหลักวิภาษวิธี (ที่ว่าง) (1) เลอแฟร์ (ວະລີ), ປີ 1976, หน้า 14 และ 17 (*) ในบทความนี้ผู้แปลจะแปลคำว่า "Space" โดยใช้คำว่า "พื้นที่ (ที่ว่าง)" เนื่องจากเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับ "Space" ที่ผู้เขียนแปลนั้นมาจากความเลื่อนไหลทางนัยยะระหว่างความหมายในเชิงกายภาพหรือที่เรียกว่า "พื้นที่" หรือ "ตำแหน่งที่ตั้ง" หรือที่เรียกว่า "ที่ว่าง" เมื่อผู้เขียนอ้างถึง "ความเป็นพื้นที่" ดังกล่าวเป็นการอ้างถึง แต่อาจจะไม่มีอยู่จริงอาจจะอยู่ในจิตสำนึกและความรู้สึกหรือแม้กระทั่งอยู่ในสถานะของ "ภาพตัวแทนของพื้นที่" (ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ອງ) เพียงอย่างเดียว (ພູມສາດທີ່ທັນສະໄຫມ) (Modern Geography) และลัทธิมาร์กซิสต์ตะวันตก (ຕາເວັນຕົກມາກ) 19 ของตัวเองก่อสร้างบ้านสำหรับเก็บของเพื่อเก็บความรู้ของตัวเองซึ่งนาน ๆ มีเพียง แต่ในฝรั่งเศสดังที่เราได้เห็นมีการเกิดขึ้นทางวาทกรรมทางพื้นที่ (Spatial Discourse) แทบจะไม่มีอยู่เลยในที่อื่น ๆ ที่ซึ่งไม่ใช่กลุ่มลัทธิมาร์กซิสต์ (จากປີ 1970 - ປີ 1980) ในช่วงต้น ๆ ของปี 1970 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จะเป็นไปในลักษณะการมองกลับยังไม่มีความมั่นคงในเชิงวิพากษ์ 10 ปีที่ผ่านมาของยุค 1970 ภูมิศาสตร์เชิงมาร์กซิสต์ (Marxification) 1980 ด้วยพื้นที่ของการใช้ชีวิตในสังคม (ຍື່ນຍັນຂອງອຸປະກອນການປະຫວັດສາດ spatialized profoundly) ดังเช่นที่เดวิดฮาวี่ (David Harvey) (*), ได้กล่าวเอาไว้ "ความเป

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ลาว) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ลาว) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.