This one vicious blow was enough to

This one vicious blow was enough to strike fear into the Fierce Storm Hawk’s heart. After swaying in midair for a long while, it finally regained its balance and flew off into the distance, not daring to attack Yun Che again.

“Hmph, I guess you’re smart, else I’d be forced to let you taste some fire.” Yun Che pulled at the clothes at his chest. Looking at the four hawk claw marks that had pierced holes, he exclaimed in his heart about how dangerous it had been.

The clothes on him were already extremely tattered, and also splattered with too much wolf blood. The smell also stung his nose a little, and he was simply unable to continue wearing them. Therefore, he quickly tore off the tattered clothes on his body and changed into new clothes…

The moment he finished changing his clothes, his expression changed slightly. As fast as lightning, he reached his hand out to check at his own neck, and all at once, his expression grew much worse.

This was because the pendant that he had always been wearing since young, had actually disappeared.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระเบิดหินนี้หนึ่งก็เพียงพอกับความกลัวในหัวใจของเหยี่ยวพายุรุนแรง หลังจากโยกอยู่ในอากาศเป็นเวลานาน มันสุดงยนต์ดุลของ และบินออกไปไกล ไม่กล้าโจมตี Che ยุนอีกครั้ง"Hmph ผมคิดว่า คุณสมาร์ท อื่น ฉันจะบังคับให้คุณลิ้มรสบางไฟ" ยุน Che ดึงที่เสื้อผ้าที่หน้าอกของเขา เขามองที่หมายกรงเล็บเหยี่ยวสี่ที่ได้เจาะหลุม exclaimed ใจของเขาเกี่ยวกับวิธีที่อันตรายได้เสื้อผ้าเขามากแล้วม และยัง สาด มีเลือดหมาป่ามากเกินไป กลิ่นยังต่อยจมูกเล็กน้อย และไม่เพียงแค่ต้องการสวมใส่ ดังนั้น เขาฉีกเสื้อผ้า tattered ออกในร่างกายของเขา และเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่...ในขณะที่เขาเสร็จสิ้นการเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขา นิพจน์ของเขาเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เป็นเร็วเป็นสายฟ้า มาถึงมือของเขาออกไปคอของเขาเอง และทั้งหมดในครั้งเดียว นิพจน์ของเขาเติบโตมากที่เลวร้ายยิ่งนี้เป็น เพราะจี้ที่เขาได้รับการสวมใส่เสมอตั้งแต่หนุ่ม จริงหายไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้ระเบิดหินหนึ่งก็เพียงพอที่จะหยุดความกลัวเข้าไปในพายุที่รุนแรงหัวใจของเหยี่ยว หลังจากที่ไหวในอากาศในขณะที่ยาวที่สุดมันก็ฟื้นคืนความสมดุลและบินออกไปในระยะทางที่ไม่กล้าที่จะโจมตี Yun เจ๊อีกครั้ง. "ฮึ่มผมคิดว่าคุณสมาร์ทอื่นที่ฉันต้องการจะบังคับให้ให้คุณได้ลิ้มรสบาง ไฟไหม้. "ยุนเจ๊ดึงเสื้อผ้าที่หน้าอกของเขา มองไปที่สี่รอยกรงเล็บเหยี่ยวที่ได้เจาะหลุมเขาอุทานออกมาในหัวใจของเขาเกี่ยวกับวิธีการที่เป็นอันตรายที่จะได้รับ. เสื้อผ้าบนเขาอยู่แล้วขาดรุ่งริ่งมากและยังมีเลือดสาดหมาป่ามากเกินไป กลิ่นยังต่อยจมูกของเขาเล็ก ๆ น้อย ๆ และเขาก็เป็นเพียงแค่ไม่สามารถที่จะดำเนินการต่อการสวมใส่พวกเขา ดังนั้นเขาได้อย่างรวดเร็วฉีกเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งบนร่างของเขาและเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าใหม่ ... ช่วงเวลาที่เขาเสร็จสิ้นการเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาแสดงออกของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ให้เร็วที่สุดเท่าฟ้าผ่าเขาไปถึงมือของเขาออกไปตรวจสอบที่คอของเขาเองและทุกครั้งที่การแสดงออกของเขาเติบโตเลวร้ายมาก. นี้เพราะจี้ที่เขาเคยสวมใส่ตั้งแต่หนุ่มสาวได้หายไปจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระเบิดหินนี้ก็เพียงพอที่จะสร้างความหวาดกลัวในจิตใจดุร้ายพายุเหยี่ยว . หลังจากที่เคว้งอยู่กลางอากาศมานาน ในที่สุดมันก็กินได้ สมดุล และบินไปไกล ไม่กล้าที่จะทำร้ายยุนเชอีก" อืม ฉันเดาว่าคุณฉลาด ไม่งั้นฉันคงต้องให้คุณลิ้มรสไฟ " ยุนเช ดึงเสื้อที่หน้าอกของเขา มองที่ 4 เหยี่ยวกรงเล็บที่เจาะหลุม เขาอุทานในใจของเขาเกี่ยวกับวิธีอันตรายนั้นได้เสื้อผ้าเขาก็โทรมมาก และยัง สาดด้วยเลือดหมาป่ามาก กลิ่นยังแสบจมูกเล็กน้อย และเขาก็ไม่สามารถต่อการสวมใส่พวกเขา ดังนั้น เขารีบกระชากเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งบนร่างกายของเขา และเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ . . . .พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เร็วปานสายฟ้าแลบ เขายื่นมือของเขาออกมาดูที่คอของเขาเองและในทันที สีหน้าของเขาเริ่มแย่ลงนี้เป็นเพราะจี้ที่เขามักจะใส่ตั้งแต่ยังเล็ก จริง ๆแล้วมันก็หายไป