1950년대 전후 예술가들의 삶에 대한 고뇌를 그리고 있는 김동

1950년대 전후 예술가들의 삶에 대한 고뇌를 그리고 있는 김동리의 소설 의 한 구절이다. “밀다원”이라는 다방에서 각자의 삶에 대해, 전쟁으로 피폐해진 현실에 대해 진지하게 고뇌하는 예술가들의 모습. 이 소설이 당대의 현실을 잘 보여주고 있음을 알 수 있는 부분이다. 전쟁으로 인해, 생존조차 위태로웠던 지식인들에게 다방은 위로의 공간이자, 현실도피처이자, 새로운 창작의 공간이였다. 문학가 뿐만 아니라 시인, 영화인들까지 다방으로 모여들어 사회에 대해 이야기 하고 작품에 대해 이야기 했다. 이러한 다방 문화는 충무로와 명동을 중심으로, 1970-80년대 까지 그 역사를 계속 이어 나갔다. 다방문화는 그 시대의 정서와 당시 젊은이들의 문화적 감수성을 잘 보여준 다는 점에서 문화사적으로 그 의의가 남다르다. 단순히 커피를 마시는 공간개념을 넘어서서 서로 문화적이고 사회적인 담론들에 대해 이야기 할 수 있는 그들만의 아지트였다.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในปี 1950 หลังสงครามความปวดร้าวสำหรับชีวิตของศิลปิน และนวนิยายคิมดองวอนลีเป็นหนึ่งในข้อพระคัมภีร์ >< โรงงานยุคนี้ "ข้าวสาลีชนะ" เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของแต่ละคนในห้องว่า สงครามมจริงอย่างจริงจังเกี่ยวกับศิลปินดิ้นรน นี้แสดงดีจริงของนวนิยายสามารถเห็นส่วนหนึ่ง เนื่องจากสงคราม อยู่รอดคือเดิมพัน แม้แต่ปัญญาชนตรงพื้นที่ตอนนี้ ในความเป็นจริง มันเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ใหม่สำหรับหลบภัย คนอย่างตัวอักษร กวี ภาพยนตร์รวบรวมเป็นห้องขึ้นเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับชุมชน และพูดคุยเกี่ยวกับการทำงาน วัฒนธรรมกาแฟเหล่านี้เป็นศูนย์กลาง บริเวณเมียงดง งมู 1970-80 จนเขาก็ออกไปประวัติศาสตร์ เวลาของการเยี่ยมชมของหนุ่มอารมณ์ และแสดงในความละเอียดอ่อนทางวัฒนธรรมของเขาเป็นประวัติศาสตร์คือแข็งแกร่งกว่าที่เคย เพียงแค่ผู้ดื่มกาแฟเกินกว่าแนวคิดของแต่ละสังคม และวัฒนธรรมในวาท พูดคุยเกี่ยวกับสามารถทำดินปั๊มของเขาเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในความปวดร้าวเกี่ยวกับชีวิตของศิลปินรอบปี 1950 และเป็นหนึ่งในทางเดินของนวนิยายเรื่องนี้คิมตง-Ni <กระแทกได้รับรางวัลระยะเวลาที่> "วงกลมกระแทก" ว่าสำหรับชีวิตของพวกเขาในร้านกาแฟภาพของศิลปินดิ้นรนอย่างจริงจังสำหรับความเป็นจริงสงคราม นิยายเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งที่คุณสามารถดูดีที่แสดงให้เห็นความเป็นจริงร่วมสมัย เพราะสงครามและแม้กระทั่งการอยู่รอดที่ถือหุ้นสำหรับปัญญาชน wotdeon คาเฟ่พื้นที่ขึ้นและหลบหนีความเป็นจริงห้อง yiyeotda สำหรับสร้างใหม่ จากวรรณกรรมเช่นเดียวกับกวีผู้สร้างภาพยนตร์ที่รวมตัวกันในร้านกาแฟพูดคุยเกี่ยวกับชุมชนและพูดคุยเกี่ยวกับการทำงาน วัฒนธรรมร้านกาแฟรอบ Chungmuro​​ และเมียงดงยังคงประวัติศาสตร์ไป 1970-1980 ของ วัฒนธรรมคาเฟ่เป็นความสำคัญพิเศษในประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมของความไวทางวัฒนธรรมในการที่จะแสดงให้เห็นว่าวัยหนุ่มสาวในช่วงเวลาของอารมณ์และความดี เพียงแค่เกินแนวคิดพื้นที่ที่ได้ดื่มกาแฟในที่หลบภัยของตัวเองเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับวาทกรรมทางวัฒนธรรมและสังคมกับแต่ละอื่น ๆ