Macon went on into the kitchen. Mur

Macon went on into the kitchen. Muriel stood with her back to him , talking on the phone with her mother. He could tell it was her mother because of Muriel's high, sad, complaining voice. 'Aren't you going to ask how Alexander is? I ask after your healt, Ma, why don't you ask about ours?'
He presented himself in front of her, holding out the pizza. She looked up at him, and gave that quick, bright smile of hers a cheerful V in her point little face.

Macon was an orderly man. He was happiest with routine, and regular arrangements repeated over and over. Buying groceries on the same day each week, paying bills on another. There was on room in his life for someone as changeable as Muriel. Or as extreme. Or as ...well, unlikeable, sometimes.

She was so much younger than he was. She made him anxious about his age, his stiffness after sitting a long time, and the way he was always expecting his bad back to give him trouble again. And she talked so much about the appearance of things, her hair, her skin, the color of clothes.

Yet he knew that what mattered was the pattern of her life; that although he did not love her he loved the surprise of her and also the surprise of himself when he was with her. In the foreign country that was Singleton Street he was a completely different person. This person had never been suspected of narrowness, never been accused of being cold and without feeling; in fact, was laughed at for his soft heart. And was anything but orderly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มาคอนเดินเข้าไปในในห้องครัว Muriel ความกล้าหาญยืนกับเธอกลับเขา พูดคุยโทรศัพท์กับแม่ของเธอ เขาสามารถบอกก็แม่ของเธอเนื่องจาก muriel ความกล้าหาญของสูง เศร้า บ่นเสียง ' ไม่ได้คุณจะถามว่าของอเล็กซานเดอร์ ผมถามหลังจากคุณ healt, Ma ทำไมคุณไม่ถามเกี่ยวกับเรา? "เขานำเสนอตัวเองตรงหน้า กดออกพิซซ่า เธอมองขึ้นเขา และให้รอยยิ้มที่สดใส ด่วนของเธอ V ร่าเริงในจุดของเธอหน้าเล็กน้อยมาคอนถูกคนเป็นระเบียบ เขาเป็นสุขกับงานประจำ จัดปกติซ้ำซาก ๆ ซื้อร้านขายของชำในวันเดียวกันแต่ละสัปดาห์ จ่ายบิลในอีก มีห้องพักในชีวิตสำหรับคนที่ไม่แน่นอนเป็น muriel ความกล้าหาญ หรือ extreme หรือ...ดี unlikeable บางครั้งเธออายุมากกว่าเขา เธอทำให้เขากังวลเกี่ยวกับอายุของเขา เขาตึงหลังจากการนั่งเป็นเวลานาน และวิธีเขาจะคาดหวังว่าเขาไม่ให้เขาปัญหาอีก และเธอพูดคุยกันมากเกี่ยวกับลักษณะของสิ่ง ผม ผิว สีของเสื้อผ้าแต่ เขารู้ว่า อะไร mattered คือ รูปแบบของชีวิต ว่า แม้ว่าเขาไม่ได้รักเธอ รักประหลาดใจของเธอ และยังแปลกใจตัวเองเมื่อเขากับเธอ ในต่างประเทศที่ถนนเดี่ยว กำลังคนที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง คนนี้ก็เคยสงสัยว่า narrowness ไม่เคยถูกกล่าวหาว่าเป็นเย็น และ ไม่ รู้สึก ในความเป็นจริง ได้ laughed ที่ในหัวใจของเขานุ่ม และไม่เป็นระเบียบอะไรแต่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Macon ไปในการเข้าไปในห้องครัว มิวเรียลยืนอยู่กับเธอกลับเขาคุยโทรศัพท์กับแม่ของเธอ เขาอาจจะบอกว่าเป็นแม่ของเธอเพราะมิวเรียลสูงเศร้าเสียงบ่น 'คุณไม่ไปถามว่าอเล็กซานเดคืออะไร? ฉันถามหลังจาก healt ของคุณแม่ทำไมคุณไม่ถามเกี่ยวกับเรา?
'เขานำเสนอตัวเองในด้านหน้าของเธอถือออกพิซซ่า เธอมองมาที่เขาและให้ที่รวดเร็วรอยยิ้มที่สดใสของเธอวีร่าเริงในจุดใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ. Macon เป็นคนที่เป็นระเบียบ เขาเป็นคนที่มีความสุขที่สุดกับงานประจำและการเตรียมการปกติซ้ำแล้วซ้ำอีก ซื้อร้านขายของชำในวันเดียวกันในแต่ละสัปดาห์จ่ายเงินค่าอีก มีห้องพักในชีวิตของเขาสำหรับคนที่เป็นอาจมีการเปลี่ยนแปลงเป็นมิวเรียล หรือเป็นมาก หรือว่า ... ดี unlikeable บางครั้ง. เธอเป็นอย่างมากที่อายุน้อยกว่าเขาเป็น เธอทำให้เขากังวลเกี่ยวกับอายุของเขาตึงของเขาหลังจากนั่งเป็นเวลานานและวิธีที่เขาได้รับการคาดหวังว่าจะกลับมาเสมอที่ไม่ดีของเขาเพื่อให้เขามีปัญหาอีกครั้ง และเธอได้พูดคุยกันมากเกี่ยวกับการปรากฏตัวของสิ่งที่ผมของเธอผิวของเธอสีของเสื้อผ้า. แต่เขารู้ว่าสิ่งที่สำคัญคือรูปแบบของชีวิตของเธอ; ว่าถึงแม้เขาไม่ได้รักเธอเขารักประหลาดใจของเธอและยังประหลาดใจของตัวเองเมื่อเขาอยู่กับเธอ ในต่างประเทศที่เป็นโทนถนนเขาเป็นคนที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง คนนี้ไม่เคยได้รับที่น่าสงสัยว่าคับแคบไม่เคยถูกกล่าวหาว่าเป็นหนาวเย็นและโดยไม่รู้สึก; ในความเป็นจริงที่ถูกหัวเราะเยาะหัวใจที่อ่อนนุ่มของเขา และเป็นอะไร แต่เป็นระเบียบเรียบร้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

A combined


.A combined


.A combined


.A combined


.