Root morphology and root system arc

Root morphology and root system architecture of young Posidonia oceanica plants established on two contrasting substrate types, sand and rock, were examined to provide insights into the strategy of adaptation of seagrasses to their environment. After germination, seedlings were planted on sandy patches and on rock within the same area, and survived plants were collected five years later for measurements of the size of the entire root complex and analysis of individual morphological and architectural root traits. Collected plants exhibited up to nine highly intermingled root systems and approx. 2.5 m of total root length. Maximum horizontal extension, total biomass and total length of roots were not significantly affected by substrate. However, on sand roots grew vertically reaching up to 13 cm, while on rock they extended more horizontally and did not penetrate deeper than 5–7 cm leading to the formation of a shallow, densely packed root complex. On rock, the number and the length of second-order laterals on an individual root system were reduced and the topological index higher than on sand (0.8 vs. 0.7) reflecting a more simple (herringbone) branching pattern. Again, root diameter was greater than on sand. The results suggest that P. oceanica can adjust root traits early during plant development according to substrate typology to maximize anchorage and substrate exploration efficiency. This plasticity enables the species to establish and persist also on rocky bottoms which generally prevent establishment of the majority of seagrasses.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สถาปัตยกรรมสัณฐานวิทยาและระบบรากของรากของพืช oceanica Posidonia หนุ่มก่อตั้งขึ้นบนสองห้องชนิดพื้นผิว ทราย และ หิน ถูกตรวจสอบเพื่อให้ความเข้าใจในกลยุทธ์ของการปรับตัวของ seagrasses สิ่งแวดล้อมของพวกเขา หลังจากการงอก กล้าไม้ที่ปลูก ในแพทช์ที่ทราย และหินภายในบริเวณเดียวกัน และพืชรอดได้รวบรวม 5 ปีสำหรับการประเมินขนาดของรากทั้งซับซ้อนและวิเคราะห์ลักษณะสัณฐาน และสถาปัตยกรรมแต่ละรากภายหลัง พืชรวบรวมจัดแสดง ถึงระบบรากสูง intermingled เก้า และรากรวมความยาวประมาณ 2.5 เมตร ขยายแนวนอนสูงสุด ชีวมวลรวม และความยาวรวมของรากไม่อย่างถูกกระทบ โดยพื้นผิว อย่างไรก็ตาม ในทราย รากเติบโตถึงถึง 13 ซม. แนวตั้งบนหิน จะขยายเพิ่มเติมในแนวนอน และไม่ได้เจาะลึกกว่า 5 – 7 เซนติเมตรนำไปสู่การก่อตัวของตื้น หนาแน่นไปบรรจุรากซับซ้อน บนหิน ลดจำนวนและความยาวของ laterals สั่งสองระบบแต่ละราก และดัชนี topological สูงกว่าบนทราย (0.8 เทียบกับ 0.7) สะท้อนให้เห็นถึงการเพิ่มเติมง่าย (herringbone) สาขารูปแบบ อีก รากเส้นผ่าศูนย์กลางได้มากกว่าบนทราย ผลแนะนำว่า oceanica P. สามารถปรับลักษณะรากต้นในระหว่างการพัฒนาพืชตามจำแนกพื้นผิวเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการสำรวจแองเคอเรจและพื้นผิว Plasticity นี้ทำให้สายพันธุ์การสร้าง และคงอยู่นอกจากนี้บนพื้นหินซึ่งโดยทั่วไปทำให้สถานประกอบการส่วนใหญ่ของ seagrasses

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สัณฐานวิทยาของรากและสถาปัตยกรรมระบบรากของพืชหนุ่ม Posidonia oceanica จัดตั้งขึ้นเมื่อสองชนิดพื้นผิวตัดกันทรายและหินมีการตรวจสอบเพื่อให้ข้อมูลเชิงลึกในกลยุทธ์ของการปรับตัวของหญ้าทะเลกับสภาพแวดล้อมของพวกเขา กล้าที่ปลูกในแพทช์ทรายและบนก้อนหินที่อยู่ในพื้นที่เดียวกันและรอดชีวิตพืชที่ถูกเก็บรวบรวมห้าปีต่อมาสำหรับการวัดขนาดของรากที่ซับซ้อนทั้งหมดและการวิเคราะห์ลักษณะทางสัณฐานวิทยารากและสถาปัตยกรรมของแต่ละบุคคล พืชที่เก็บรวบรวมจัดแสดงถึงเก้าผสมสูงระบบรากและประมาณ 2.5 เมตรความยาวของรากทั้งหมด สูงสุดขยายแนวนอนชีวมวลทั้งหมดและรวมความยาวของรากที่ไม่ได้รับผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญโดยพื้นผิว อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่รากทรายขยายตัวในแนวตั้งเอื้อมมือขึ้นถึง 13 ซม. ในขณะที่อยู่บนโขดหินที่พวกเขาขยายมากขึ้นในแนวนอนและไม่ได้เจาะลึกลงไปกว่า 5-7 ซม. นำไปสู่​​การก่อตัวของตื้นแน่นขนัดรากที่ซับซ้อน บนก้อนหินจำนวนและความยาวของ laterals ลำดับที่สองในระบบรากของแต่ละบุคคลได้รับการลดลงและดัชนีทอพอโลยีสูงกว่าบนหาดทราย (0.8 เทียบกับ 0.7) สะท้อนให้เห็นถึงการที่ง่ายมากขึ้น (ก้างปลา) รูปแบบที่แตกแขนง อีกครั้งเส้นผ่าศูนย์กลางรากมากกว่าบนหาดทราย ผลการชี้ให้เห็นว่า P. oceanica สามารถปรับลักษณะรากต้นในระหว่างการพัฒนาพืชตามการจำแนกประเภทสารตั้งต้นเพื่อเพิ่มทอดสมอและประสิทธิภาพการสำรวจพื้นผิว ปั้นนี้จะช่วยให้สายพันธุ์เพื่อสร้างและยังคงมีอยู่ยังอยู่ในพื้นหินซึ่งโดยทั่วไปจะป้องกันไม่ให้สถานประกอบการส่วนใหญ่ของหญ้าทะเล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รากสัณฐานวิทยาและสถาปัตยกรรมระบบรากของพืชยัง ISTHMOS OCEANICA ก่อตั้งขึ้นเมื่อสองพื้นผิวตัดกัน ประเภท ทราย และหิน มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเชิงลึกในกลยุทธ์การปรับตัวของ seagrasses กับสภาพแวดล้อมของพวกเขา หลังจากการเพาะเมล็ดปลูกในทรายและปะบนหินภายในพื้นที่เดียวกันและรอดชีวิตจากพืชในห้าปีต่อมา สำหรับการวัดขนาดของทั้งรากซับซ้อนและการวิเคราะห์ของแต่ละลักษณะทางสัณฐานวิทยาและลักษณะรากสถาปัตยกรรม เก็บพืชมีถึงเก้าสูงประมาณ 2.5 เมตร ราก ระบบผสมและความยาวของรากทั้งหมด ขยายแนวนอนสุดความยาวรวมของราก และมวลชีวภาพรวม ไม่มีผลต่อค่าโดยสาร อย่างไรก็ตาม บนรากทรายขยายตัวในแนวตั้งถึงถึง 13 เซนติเมตร ในขณะที่หินพวกเขาขยายมากกว่าในแนวนอนและไม่เจาะลึกกว่า 5 – 7 ซม. ที่นำไปสู่การพัฒนาของรากตื้น หนาแน่น ซับซ้อน บนหินจำนวนและความยาวของรากแต่ละ laterals อันดับที่สองในระบบลดลงและทอพอโลยีดัชนีสูงกว่าทราย ( 0.8 และ 0.7 ) ให้มากขึ้น ง่ายๆ ( รูปแฉกแนวตั้ง ) ตามรูปแบบ อีกครั้ง , เส้นผ่าศูนย์กลางรากมากกว่าบนหาดทราย พบว่า P .OCEANICA สามารถปรับลักษณะต้นรากในการพัฒนาพืชตามพื้นผิวเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการยึด และสำรวจพื้นผิว พลาสติกชนิดนี้ช่วยให้สร้างและคงอยู่บนหินเหนือ ซึ่งโดยทั่วไปจะป้องกันการจัดตั้งส่วนใหญ่ของ seagrasses .