“I’ll just sit here and wait for th

“I’ll just sit here and wait for the 10th Wang Clan Patriarch to come,” thought Meng Hao complacently. “In the meantime, I’ll treat my injuries and just let time pass.” He sat there cross-legged in the remote mountain forest, surrounded by silence. The night was dark and charming; a soft breeze brushed gently against his face.

He rotated his Cultivation base as he slowly treated himself. Taking a deep breath, he closed his eyes. A few days passed.

The parrot and the meat jelly emerged during that time, then left to go play on the sea. It was impossible to tell what vices they had indulged in, but they came back smelling like seawater. They made quite the commotion as they returned to perch on Meng Hao’s shoulder.

“You are immoral!” cried the meat jelly, preparing to launch into a speech. “That white crane….”

“SHUT UP!” replied the Parrot, glaring. It was just about to continue speaking when suddenly it made an “eee?” sound and then looked around. Before it could say anything, Meng Hao’s eyes snapped open and he stuffed the parrot and the meat jelly into his bag of holding, then cleared his throat and continued to meditate.

At the moment, Patriarch Reliance was completely torn about what to do, so he didn’t notice what had just happened. He was utterly helpless in terms of Meng Hao; during the past few days, he had grown increasingly anxious. It was now clear based on Meng Hao’s actions that he planned to stay long term to restore himself to health.

“You little bastard, you just wait. The Patriarch is going to go all out!” Patriarch Reliance lifted his head up and roared. He had been in conflict over the past several days, and at this point, couldn’t wait any more. Clenching his teeth, he waved his sleeve, causing his body to grow transparent. It appeared as if he had separated some of his essence, which then began to swirl in the air above his hand, emanated a multicolored glow.

It rapidly turned into what appeared to be a Spirit Fruit, from which a delicate fragrance wafted out. Anyone who looked at it would instantly feel themselves palpitating with eagerness.

Off to the side, Guyiding Tri’rain’s eyes went wide and she began to breathe heavily. She recognized this object; it was a strand of essence from Patriarch Reliance’s clone form.

Clenching his teeth and enduring the distress of it all, Patriarch Reliance lifted his right foot and then stamped it down onto the surface of the palace. Instantly, a white crane appeared. As soon as it flew out, it began to change shape into a gray eagle, which then grabbed the Spirit Fruit with its talons. After that, it passed through the walls of the palace and shot off into the distance.

Patriarch Reliance watched anxiously as the gray eagle left. He felt distressed, and couldn’t stop from stamping his feet back and forth in nervousness.

“Screwed over. I’m screwed over big time…. However, as long as that little bastard leaves, the Patriarch can deal with it!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้ เพียงรอพระตระกูลวัง 10 มา คิดว่า เฮาเมง complacently "ในขณะเดียวกัน ฉันจะรักษาอาการบาดเจ็บของฉัน และให้เวลาผ่านไป" เขานั่งไขว่ห้างในป่าภูเขาระยะไกล ท่ามกลางความเงียบ กลางคืนเป็นสีเข้ม และมี เสน่ห์ สายลมอ่อนแปรงเบา ๆ กับใบหน้าของเขาเขาหมุนฐานการเพาะปลูกของเขาเป็นเขาช้าถือว่าตัวเอง การหายใจลึก ๆ เขาปิดตาของเขา กี่วันผ่านไปนกแก้วและเจลลี่เนื้อโผล่ออกมาในช่วงเวลานั้น เลี้ยว ซ้ายไปเล่นในทะเล มันเป็นไปไม่ได้ที่บอกกันว่า พวกเขามี indulged ใน แต่พวกเขามาพร้อมกลับกลิ่นเหมือนน้ำทะเล พวกเขาทำค่อนข้างแรม ตามที่พวกเขากลับไปเกาะบนไหล่เมงเฮา"คุณมีศีลธรรม" ร้องไห้เนื้อเจลลี่ เตรียมเปิดตัวเป็นคำพูด "ที่ขาวเครน...""ปิดขึ้น" ตอบนกแก้ว แกลริง มันเป็นเพียงเกี่ยวกับการพูดเมื่อจู่ ๆ มันทำ "eee " เสียง และมองไปรอบ ๆ แล้ว ก่อนที่มันจะพูดอะไร ตาเมงเฮาจัดชิดเปิด และเขายัดนกแก้วและเจลลี่เนื้อเข้าไปในกระเป๋าของเขาของโฮลดิ้ง แล้วล้างคอของเขา และการนั่งสมาธิในขณะนี้ พึ่งพระสมบูรณ์ฉีกขาดเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทำ เพื่อให้เขาไม่ได้สังเกตอะไรก็เกิด เขาก็หมดหนทางอย่างเต็มที่ในแง่ของเมงเฮา ในช่วงผ่านมาไม่กี่วัน เขาป่วยกังวลมากขึ้น ก็ตอนนี้ชัดเจนตามดำเนินการเมงเฮาที่เขาวางแผนการเข้าพักระยะยาวเพื่อคืนค่าตัวเองให้สุขภาพ"คุณ bastard เล็กน้อย คุณเพียงแค่รอ พระกำลังจะออกไป" พึ่งพระยกศีรษะขึ้น และคำราม เขาได้เกิดความขัดแย้งมากกว่าหลายวันผ่านมา และที่จุดนี้ ไม่สามารถรอได้อีก นอนกัดฟันของเขา เขาโบกแขนของเขา ทำให้ร่างกายของเขาจะเติบโตโปร่งใส ปรากฏว่าเขาได้แยกหนังสือสาระสำคัญของเขา แล้วซึ่งเริ่มหมุนในอากาศเหนือมือของเขา เล็ดลอดออกมาเป็นแสงหลากสีนอกจากนี้มันอย่างรวดเร็วกลายเป็นสิ่งที่ปรากฏจะ ผลไม้ วิญญาณ ซึ่งกลิ่นหอมอ่อน wafted ออก ทุกคนที่มองมันทันทีจะรู้สึกเอง palpitating ด้วยความกระตือรือร้นปิดด้านข้าง Guyiding Tri'rain ตาไปกว้าง และเธอเริ่มหายใจหนัก เธอรู้จักวัตถุนี้ สาระสำคัญจากพระพึ่งโคลนฟอร์มได้นอนกัดฟันของเขา และความทุกข์ของมันทั้งหมดยาวนาน พระพึ่งยกเท้าขวาของเขาแล้ว ประทับลงบนพื้นผิวของพระราชวัง ทันที เครนขนาดขาวปรากฏ ทันทีที่มันบินออก มันเริ่มเปลี่ยนรูปร่างเป็นนกอินทรีสีเทา ซึ่งจากนั้น คว้าผลไม้วิญญาณ ด้วยกรงเล็บ หลังจากนั้น มันผ่านกำแพงพระราชวัง และยิงเป็นระยะทางพึ่งพระเฝ้าดูเฝ้าเป็นนกอินทรีสีเทาด้านซ้าย เขารู้สึกเป็นทุกข์ และไม่สามารถหยุดจากปั๊มเท้าของเขาและกลับในความกังวลใจ"เมากว่า ฉัน:เมากว่าครั้งใหญ่... อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ใบว่า bastard เล็กน้อย พระสามารถจัดการกับมัน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ฉันก็แค่จะนั่งอยู่ที่นี่และรอวันที่ 10 วังตระกูลพระสังฆราชที่จะมา" คิดว่าเม้งเฮาเอม "ในขณะที่ฉันจะรักษาอาการบาดเจ็บของฉันและเพียงแค่ให้เวลาผ่าน." เขานั่งไขว่ห้างในป่าภูเขาที่ห่างไกลที่ล้อมรอบด้วยความเงียบ คืนที่มืดและมีเสน่ห์; สายลมอ่อนแปรงเบา ๆ กับใบหน้าของเขา. เขาหมุนฐานการเพาะปลูกของเขาในขณะที่เขาได้รับการรักษาตัวเองอย่างช้าๆ การหายใจลึก ๆ เขาปิดตาของเขา ไม่กี่วันที่ผ่าน. นกแก้วและเนื้อเจลลี่โผล่ออกมาในช่วงเวลานั้นแล้วออกไปเล่นน้ำทะเล มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกสิ่งชั่วร้ายที่พวกเขาได้ตามใจใน แต่พวกเขากลับมากลิ่นเหมือนน้ำทะเล พวกเขาทำค่อนข้างวุ่นวายขณะที่พวกเขากลับไปที่เกาะอยู่บนไหล่ของเม้งเฮา. "คุณเป็นศีลธรรม!" ร้องไห้เนื้อวุ้นและเตรียมที่จะเปิดตัวเข้าสู่การพูด "นั่นเครนสีขาว ... ." "หุบปาก!" ตอบนกแก้วจ้องมอง มันเป็นเพียงเกี่ยวกับการดำเนินการต่อการพูดเมื่อจู่ ๆ ก็ทำให้เกิด "Eee?" เสียงแล้วมองไปรอบ ๆ ก่อนที่มันจะพูดอะไรตาเม้งเฮาส์ snapped เปิดและเขายัดนกแก้วและเนื้อวุ้นลงในถุงของเขาโฮลดิ้งแล้วล้างลำคอของเขาและยังคงนั่งสมาธิ. ในขณะที่พระสังฆราชพึ่งได้อย่างสมบูรณ์ฉีกขาดเกี่ยวกับสิ่งที่จะทำอย่างไรจึง เขาไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาเป็นคนที่ทำอะไรไม่ถูกอย่างเต็มที่ในแง่ของเม้งเฮา; ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาได้เติบโตกังวลมากขึ้น ตอนนี้มันเป็นตามที่ชัดเจนเกี่ยวกับการกระทำของเม้งเฮาว่าเขาวางแผนที่จะเข้าพักในระยะยาวที่จะเรียกคืนตัวเองเพื่อสุขภาพ. "คุณไอ้น้อยคุณเพียงแค่รอ พระสังฆราชเป็นไปออกไปทั้งหมด! "พระสังฆราชพึ่งยกหัวของเขาขึ้นและคำราม เขาได้รับในความขัดแย้งในช่วงหลายวันที่ผ่านมาและที่จุดนี้ไม่สามารถรอใด ๆ เพิ่มเติม กำฟันของเขาเขาโบกแขนของเขาทำให้ร่างกายของเขาที่จะเติบโตโปร่งใส มันดูเหมือนราวกับว่าเขาได้แยกบางส่วนของสาระสำคัญของเขาซึ่งหลังจากนั้นก็เริ่มหมุนในอากาศเหนือมือของเขาเล็ดลอดออกมาเรืองแสงหลากสี. มันอย่างรวดเร็วกลายเป็นสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นวิญญาณผลไม้จากที่กลิ่นหอมอ่อน wafted ออก ทุกคนที่มองมันทันทีจะรู้สึกว่าตัวเองมีความกระตือรือร้น palpitating. ออกไปด้านข้างตา Guyiding Tri'rain เดินกว้างและเธอก็เริ่มที่จะหายใจอย่างหนัก เธอได้รับการยอมรับวัตถุนี้; มันเป็นสาระสำคัญจากรูปแบบโคลนพระสังฆราชของ Reliance. กำฟันของเขาและยั่งยืนความทุกข์ของมันทั้งหมดสังฆราชพึ่งยกเท้าขวาของเขาและจากนั้นประทับลงบนพื้นผิวของพระราชวัง ทันทีเครนสีขาวปรากฏ เร็วที่สุดเท่าที่มันบินออกก็เริ่มที่จะเปลี่ยนรูปร่างเป็นนกอินทรีสีเทาที่แล้วคว้าผลไม้กับวิญญาณกรงเล็บของมัน หลังจากนั้นก็เดินผ่านกำแพงของพระราชวังและยิงออกไปไกล. พระสังฆราชพึ่งเฝ้าดูอย่างใจจดใจจ่อเป็นซ้ายนกอินทรีสีเทา เขารู้สึกมีความสุขและไม่สามารถหยุดจากการกระแทกเท้าของเขากลับมาอยู่ในความกังวลใจ. "เมามากกว่า ฉันเมาในช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ ... แต่ตราบใดที่ไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ ออกจากพระสังฆราชสามารถจัดการกับมัน! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ฉันจะนั่งเฉยๆ แล้วรอ 10 วังของประมุขมา " คิดว่าเมิ่งเฮ่า complacently . " ในตอนนี้ ผมจะรักษาอาการบาดเจ็บ และปล่อยให้เวลาผ่านไป เขานั่งไขว้ขาในป่าภูเขา รายล้อมไปด้วยความเงียบ คืนที่มืดและมีเสน่ห์ ; สายลมอ่อนแปรงเบา ๆบนใบหน้าของเขาเขาหมุนฐานการเพาะปลูกของเขาขณะที่เขาค่อยๆรักษาเอง สูดหายใจเข้าลึกๆ เขาปิดตาของเขา สองสามวันผ่านไปนกแก้วและเนื้อวุ้นโผล่ออกมาในช่วงเวลานั้น แล้วก็ไปเล่นทะเล มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกสิ่งที่พวกเขามี indulged ในความชั่ว แต่เขากลับมาเหมือนน้ำทะเล พวกมันค่อนข้างวุ่นวายเมื่อพวกเขากลับไปยังเกาะของเมิ่งเฮ่าไหล่" คุณเป็นสิ่งผิดศีลธรรม " ร้องไห้เนื้อเยลลี่ , เตรียมเปิดตัวในการพูด " เครนสีขาว . . . . . . . "" หุบปาก ! ! ! " นกแก้ว , แจ๋ . มันเป็นเพียงเรื่องที่จะพูดต่อไปเมื่อจู่ ๆมันทำให้ " เอ๋ ? " พูดแล้วมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะได้พูดอะไร ก็เมิงเฮาตาหลุดเปิดและเขายัดนกแก้วและเนื้อวุ้นเข้ากระเป๋าถือแล้วล้างคอของเขาและยังคงนั่งสมาธิตอนนี้ การเป็นประมุขฉีกอย่างสิ้นเชิงเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทำ ดังนั้น เขาไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาโคตรไร้ประโยชน์ในแง่ของเมิ่งเฮ่า ; ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาเติบโตกังวลมากขึ้น มันคือตอนนี้ที่ชัดเจนตามเมิงเฮา การกระทําที่เขาวางแผนที่จะอยู่ระยะยาว เพื่อฟื้นฟูตัวเองเพื่อสุขภาพ" ไอ้บ้า แค่รอ ประมุขไปออกทั้งหมด " ท่านประมุขการยกหัวขึ้น และส่งเสียงคำราม เขาได้รับในความขัดแย้งกว่าหลายวันที่ผ่านมา และที่จุดนี้ รอไม่ได้อีกแล้ว กัดฟันกรอด เขาแกว่งแขนของเขา ทำให้ร่างกายของเขาเติบโตโปร่งใส มันจะปรากฏเป็นถ้าเขาได้แยกบางส่วนของสาระสําคัญของเขา ซึ่งก็เริ่มหมุนในอากาศเหนือมือของเขา emanated เป็นสีเรืองแสงมันอย่างรวดเร็วกลายเป็นสิ่งที่ปรากฏเป็นวิญญาณผลไม้ ซึ่งกลิ่นหอมละเอียดอ่อน ผ่านมาแล้ว ใครมองมันทันทีจะรู้สึกว่าตัวเอง palpitating ที่มีความกระตือรือร้นออกไปด้านข้างของ guyiding tri"rain มองไปกว้าง เธอเริ่มหายใจหนัก เธอยอมรับว่าวัตถุนี้ มันคือเส้นสกัดจากโคลนประมุขหรือรูปแบบของกัดฟันของเขาและต้องทนกับความทุกข์นั้น ประมุขการยกเท้าขวาของเขา แล้วประทับลงบนผิวของพระราชวัง ทันที , รถเครนสีขาวปรากฏขึ้น ทันทีที่มันบินออก มันก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่างเป็นนกอินทรีสีเทา ซึ่งคว้าผลไม้ของจิตวิญญาณกับกรงเล็บ . หลังจากนั้นก็ผ่านผนังของพระราชวัง และยิงออกไปการเฝ้ามองอย่างใจจดใจจ่อ เป็นประมุขซ้ายนกอินทรีสีเทา เขารู้สึกเจ็บปวด และหยุดไม่ก็จากปั๊มเท้าไปมาในความประหม่า" เมามากกว่า ฉันเมากว่า . . . . . . . เวลาใหญ่ อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ไอ้พวกใบ ท่านสามารถจัดการกับมัน ! "