Biting her lip, Chu Yuyan slowly mo

Biting her lip, Chu Yuyan slowly moved backwards several meters. The lake began to roil, and a piercing shrieking sound could be heard coming from within it. Chu Yuyan moved backward as quickly as possible

Amidst the ringing shrieks which filled the air, a dark green altar suddenly rose up from within the lake. Waves swelled across the surface of the lake of blood. Figures appeared from within the blood. It was difficult to tell which were male and which were female, because they had no skin, only bloody flesh. They carried the dark stone altar on their shoulders as it rose out of the lake.

The altar was over one hundred fifty meters in diameter, and as it rose out of the surface of the lake, it emitted a sickly reddish-green glow. On top of the altar was a throne made of stone, seemingly the same dark green stone the altar was formed from.

Sitting on the throne was a corpse. A death aura wafted around it, and its face was covered with a mask. The mask was white and featureless.

Meng Hao’s pupils constricted and he stood motionless. Chu Yuyan stood there pale-faced, equally unwilling to move. Enough time passed to take about ten breaths, and then the stone altar slowly began to sink back down. Once again, the bloody surface of the lake grew still, and everything returned to quietness.

Meng Hao let out a long breath and walked backward slowly. Chu Yuyan did the same thing. When the two of them had retreated about three hundred meters, the sense of imminent danger in their hearts slowly faded.

“What was that…” said Chu Yuyan, the first words she had spoken voluntarily in days. Her voice was weak and hoarse.

Meng Hao didn’t reply. Instead, he turned and walked off. Chu Yuyan hesitated a moment, then followed silently. They returned to the cliff face, to a place where earlier they had discovered a natural cave. Inside, Meng Hao sat down cross-legged. Chu Yuyan leaned back against the cave wall, her arms hugging her legs. She stared blankly outside.

She was a proud woman, but what had happened now, coupled with the suppression of her Cultivation base, the presence of the detestable Meng Hao, all of this, gradually filled her heart with pernicious despair. Her only hope was that the Violet Fate Sect would somehow be able to track her down here.

But this place was very strange, and apparently could suppress Cultivation bases. Most likely, it also suppressed the brand of the Violet Fate Sect in her body, which would make it impossible for them to know where she was.

Her clothes were in tatters, and couldn’t even cover her sufficiently. More than half of her body was exposed, especially when she sat in this posture. Almost all of her legs were visible.

Time passed. Every time it seemed a day had come and gone, Meng Hao placed a rock into a small pile next to him. There were already eight. According to his calculations, eight days had passed.

Their Cultivation bases were locked down, preventing any spiritual energy from dispersing. Luckily, they didn’t need food. But this place had no spiritual energy, and if things kept going on like this, they would begin to grow more and more hungry. Considering they were stuck in a remote abyss, they really needed the energy of heaven and earth… except there wasn’t any.

During the eight days, Meng Hao would spend about half the time circulating his Cultivation base, trying to break through whatever was suppressing it. At the very least, he was hoping to be able to open his bag of holding. And yet, he experienced no success.

The rest of the time he spent taking Chu Yuyan out to search for a way out. But, having searched the area so many times, they didn’t find any exit. The only thing they found out was that there seemed to be a lot of vipers lurking about.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กัดริมฝีปากของเธอ Yuyan ชูค่อย ๆ ย้ายย้อนหลังหลายเมตร ทะเลสาบเริ่ม roil และอาจจะได้ยินเสียง shrieking เจาะมาจากภายในมัน ชู Yuyan ย้ายย้อนหลัง โดยเร็วที่สุดท่ามกลาง shrieks เสียงที่เต็มไปด้วยอากาศ แท่นบูชาสีเขียวเข้มก็ลุกขึ้นจากภายในทะเลสาบ คลื่น swelled ทั่วพื้นผิวของทะเลสาบของเลือด ตัวเลขที่ปรากฏจากภายในเลือด มันก็ยากที่จะบอกซึ่งชายและซึ่งมีหญิง เพราะพวกเขาไม่มีผิวหนัง เลือดเนื้อเท่านั้น พวกเขาดำเนินการแท่นหินมืดบนไหล่ของพวกเขามันกุหลาบจากทะเลสาบแท่นบูชาเป็นกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบเมตรเส้นผ่านศูนย์กลาง และจะเพิ่มขึ้นจากพื้นผิวของทะเลสาบ มันจากการเรืองแสงสีเขียว sickly ด้านบนของแท่นบูชาถูกบัลลังก์ทำจากหิน ดูเหมือนว่าจะหินเดียวกันเข้มเขียวแท่นเกิดจากนั่งอยู่บนบัลลังก์เป็นศพได้ มีออร่าตาย wafted รอบ ๆ และใบหน้าของมันถูกปกคลุม ด้วยหน้ากาก หน้ากากเป็นสีขาว และ featurelessนักเรียนเมงเฮาไปและเขายืนอยู่นิ่ง ชู Yuyan มียืน หน้าซีด ไม่เท่าเทียมกันต้องการย้าย พอเวลาผ่านไปจะหายใจประมาณสิบ แล้ว แท่นหินค่อย ๆ เริ่มจมกลับลง อีกครั้ง พื้นผิวของทะเลสาบเลือดเติบโตยังคง และทุกสิ่งกลับสู่ความเงียบสงบเมงเฮาให้ออกลมหายใจยาว และเดินถอยหลังช้า ๆ ชู Yuyan ไม่เหมือนกัน เมื่อเขาทั้งสองมีสภาพระส่ำประมาณสามร้อยเมตร ความรู้สึกของนนานในใจค่อย ๆ จางหายไป"อะไรนะ..." กล่าวว่า ชู Yuyan คำแรกที่เธอได้พูดเองในวัน เสียงแหบ และอ่อนแอได้เมงเฮาไม่ได้ตอบกลับ แทน เขาหัน และเดินเข้าออก ชู Yuyan ลังเลครู่ แล้วตามอยู่เบื้องหลัง พวกเขากลับไปหน้าผาหน้า สถานที่ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ค้นพบถ้ำธรรมชาติ ภายใน เมงเฮานั่งไขว่ห้าง ชู Yuyan พิงหลังกับผนังถ้ำ แขนกอดขาของเธอ เธอจ้อง blankly นอกเธอเป็นผู้หญิงภูมิใจ แต่ค่อย ๆ รีวิวตอนนี้ ควบคู่ไปกับการปราบปรามของเธอฐานเพาะปลูก การปรากฏตัวของเฮาเมงน่ารังเกียจ ทั้งหมดนี้ เต็มไป ด้วยโทษหดหู่หัวใจของเธอ เธอหวังเพียงว่า นิกายที่ชะตากรรมสีม่วงอย่างใดจะสามารถติดตามเธอลงที่นี่ได้แต่นี่เป็นเรื่องแปลกมาก และเห็นได้ชัดอาจระงับฐานการเพาะปลูก มากที่สุด ยังถูกระงับแบรนด์นิกายชะตากรรมสีม่วงในร่างกายของเธอ ซึ่งจะทำให้มันเป็นไปไม่ได้รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนเสื้อผ้าของเธออีกระลอก และไม่ได้ครอบคลุมของเธอเพียงพอ มากกว่าครึ่งหนึ่งของร่างกายของเธอถูกเปิดเผย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอนั่งอยู่ในท่านี้ ขาของเธอเกือบทั้งหมดถูกมองเห็นได้เวลาที่ผ่านไป ทุกครั้งที่ดูเหมือนว่าวันที่ได้มา และไป Meng ห้าววางหินลงกองเล็ก ๆ ถัดจากเขา ได้แล้วแปด ตามการคำนวณของเขา แปดวันได้ผ่านฐานการเพาะปลูกถูกล็อก ป้องกันไม่ให้สลายพลังงานทางจิตวิญญาณใด ๆ โชคดี พวกเขาไม่ต้องการอาหาร แต่ที่มีไม่มีพลังงานทางจิตวิญญาณ และถ้าเก็บสิ่ง ที่เกิดขึ้นเช่นนี้ พวกเขาเริ่มที่จะเติบโตมากขึ้นหิว พิจารณาพวกเขาถูกติดอยู่ในนรกเป็นระยะไกล พวกเขาจำจริง ๆ พลังงานของสวรรค์และโลก...ยกเว้นมีไม่ใด ๆในระหว่างวัน 8 เมงเฮาจะใช้เวลาประมาณครึ่งหนึ่งที่หมุนเวียนฐานการเพาะปลูกของเขา พยายามฝ่าสิ่งถูกปราบปราม อย่างน้อย เขาหวังที่จะสามารถเปิดกระเป๋าของเขาของโฮลดิ้ง และยัง เขาประสบความสำเร็จส่วนเหลือของเวลาที่เขาใช้การชู Yuyan ออกเพื่อค้นหาทางออก แต่ มีการค้นหาพื้นที่หลาย ๆ ครั้ง พวกเขาไม่พบทางออกใด ๆ สิ่งเดียวที่พวกเขาพบว่า มีดูเหมือนจะ ซุ่มซ่อนเกี่ยวกับ vipers จำนวนมากได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กัดริมฝีปากของเธอชู Yuyan ค่อย ๆ ขยับไปข้างหลังหลายเมตร ทะเลสาบเริ่ม roil และเสียงร้องเสียงหลงเจาะอาจจะได้ยินมาจากภายใน ชู Yuyan ย้ายย้อนหลังได้โดยเร็วที่สุดท่ามกลางเสียงเรียกเข้าเสียงร้องที่เต็มไปด้วยอากาศที่แท่นบูชาสีเขียวเข้มจู่ ๆ ก็ลุกขึ้นจากภายในทะเลสาบ คลื่นพองทั่วพื้นผิวของทะเลสาบของเลือด ตัวเลขที่ปรากฏจากภายในเลือด มันเป็นเรื่องยากที่จะบอกว่าเป็นเพศชายและเพศหญิงซึ่งเป็นเพราะพวกเขามีผิวไม่เพียงเนื้อเลือด พวกเขาดำเนินแท่นหินดำบนไหล่ของพวกเขาในขณะที่มันเพิ่มขึ้นจากทะเลสาบ. แท่นบูชาถูกกว่า 150 เมตรเส้นผ่าศูนย์กลางและเป็นมันลุกขึ้นจากพื้นผิวของทะเลสาบที่จะปล่อยออกมาเรืองแสงสีแดงสีเขียวซีด ด้านบนของแท่นบูชาเป็นบัลลังก์ที่ทำจากหินดูเหมือนเดียวกันหินสีเขียวเข้มแท่นบูชาที่ถูกสร้างขึ้นจาก. นั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ถูกศพ กลิ่นอายความตาย wafted รอบ ๆ และใบหน้าของมันถูกปกคลุมด้วยหน้ากาก หน้ากากเป็นสีขาวและไม่มีรูป. นักเรียนเม้งเฮาส์ตีบและเขายืนอยู่นิ่ง ชู Yuyan ยืนอยู่ที่นั่นซีดเผือดไม่เต็มใจที่เท่าเทียมกันที่จะย้าย เวลาพอผ่านไปสักประมาณสิบหายใจแล้วแท่นบูชาหินช้าเริ่มจมลงกลับลงมา อีกครั้งหนึ่งที่พื้นผิวที่เปื้อนเลือดของทะเลสาบยังคงเติบโตและทุกอย่างกลับสู่ความสงบ. เม้งเฮาให้ออกหายใจยาวและเดินย้อนกลับช้า ชู Yuyan ทำสิ่งเดียวกัน เมื่อพวกเขาทั้งสองถอยประมาณสามร้อยเมตรความรู้สึกของอันตรายในหัวใจของพวกเขาค่อย ๆ จางหายไป. "นั่นเป็นอะไร ... " ชู Yuyan คำแรกที่เธอได้พูดด้วยความสมัครใจในวันดังกล่าว เสียงของเธออ่อนแอและเสียงแหบ. เม้ง Hao ไม่ตอบ แต่เขาก็หันหลังและเดินออกไป ชู Yuyan ลังเลสักครู่แล้วตามมาอย่างเงียบ ๆ พวกเขากลับไปหน้าผา, ยังสถานที่ที่ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ค้นพบถ้ำธรรมชาติ ภายในเม้งเฮานั่งลงไขว่ห้าง ชู Yuyan พิงหลังกับผนังถ้ำอ้อมแขนของเธอกอดขาของเธอ เธอจ้อง blankly นอก. เธอเป็นผู้หญิงที่มีความภาคภูมิใจ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้ควบคู่ไปกับการปราบปรามของฐานการเพาะปลูกของเธอปรากฏตัวของน่ารังเกียจเม้งเฮาทั้งหมดนี้ค่อย ๆ เต็มไปด้วยหัวใจของเธอด้วยความสิ้นหวังอันตราย ความหวังเดียวของเธอเป็นสีม่วงว่าโชคชะตานิกายใดจะสามารถที่จะติดตามเธอลงที่นี่. แต่สถานที่แห่งนี้เป็นเรื่องแปลกมากและเห็นได้ชัดว่าสามารถปราบปรามฐานการเพาะปลูก ส่วนใหญ่ก็ยังระงับแบรนด์ของไวโอเล็ตโชคชะตานิกายในร่างกายของเธอซึ่งจะทำให้มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน. เสื้อผ้าของเธออยู่ในผ้าขี้ริ้วและไม่สามารถแม้แต่จะครอบคลุมของเธอพอ มากกว่าครึ่งหนึ่งของร่างกายของเธอถูกเปิดเผยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอนั่งอยู่ในท่านี้ เกือบทั้งหมดของขาของเธอได้เห็น. เวลาผ่านไป ทุกครั้งที่มันดูเหมือนวันได้มาและหายไปเม้งเฮาวางหินเป็นกองเล็ก ๆ ไปกับเขา มีอยู่แล้วแปด ตามการคำนวณของเขาแปดวันที่ผ่านมา. ฐานการเพาะปลูกของพวกเขาถูกล็อคลงป้องกันไม่ให้พลังทางจิตวิญญาณใด ๆ จากการกระจายตัว โชคดีที่พวกเขาไม่ต้องการอาหาร แต่สถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีพลังทางจิตวิญญาณและถ้าสิ่งที่เก็บไปเช่นนี้พวกเขาก็จะเริ่มที่จะเติบโตมากขึ้นและหิวมากขึ้น พิจารณาพวกเขากำลังติดอยู่ในเหวระยะไกลที่พวกเขาต้องการจริงๆพลังงานของสวรรค์และแผ่นดินโลก ... ยกเว้นมีไม่ใด ๆ . ในช่วงแปดวันเม้งเฮาจะใช้เวลาประมาณครึ่งหนึ่งของเวลาการไหลเวียนของฐานการเพาะปลูกของเขาพยายามที่จะฝ่าสิ่งที่เป็น ความแค้นมัน อย่างน้อยที่สุดเขาก็หวังว่าจะสามารถเปิดกระเป๋าของเขาในการถือครอง และยังเขามีประสบการณ์ไม่ประสบความสำเร็จ. ส่วนที่เหลือของเวลาที่เขาใช้การชู Yuyan ออกเพื่อค้นหาวิธีการออก แต่มีการสืบค้นพื้นที่ดังนั้นหลายครั้งที่พวกเขาไม่ได้หาทางออกใด ๆ สิ่งเดียวที่พวกเขาพบก็คือว่าดูเหมือนจะมีจำนวนมากของงูพิษที่ซุ่มซ่อนเกี่ยวกับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กัดริมฝีปากของเธอชูจารย์ Yuyan ค่อยๆย้ายไปหลายเมตร ทะเลสาบเริ่มทอย และเจาะกรีดร้องเสียงอาจจะได้ยินมาจากภายใน ชูจารย์ Yuyan ย้ายไปให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยอากาศ แท่นสีเขียวเข้มก็ลุกขึ้นจากภายในทะเลสาบ คลื่นบวมทั่วพื้นผิวของทะเลสาบโลหิต ตัวเลขที่ปรากฏจากภายในเลือด มันก็ยากที่จะบอก ซึ่งเป็นเพศชาย ซึ่งเป็นเพศหญิง เพราะพวกเขาไม่มีผิวหนังเท่านั้น เลือด เนื้อ พวกเขาแบกแท่นหินมืดบนไหล่ของพวกเขาเป็นกุหลาบออกมาจากทะเลสาบแท่นบูชาถูกกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบเมตรในเส้นผ่าศูนย์กลางและเป็นกุหลาบออกจากพื้นผิวของทะเลสาบ มันปล่อยออกมาแสงที่สีแดงสีเขียว บนแท่นบูชาเป็นบัลลังก์ทำจากหิน ดูเหมือนกัน สีเขียวเข้ม หินแท่นที่ถูกสร้างขึ้นจากนั่งอยู่บนบัลลังก์เป็นศพ ความตายร่าผ่านมารอบมัน และหน้าของมันถูกปกคลุมด้วยหน้ากาก หน้ากากสีขาวซึ่งไม่น่าสนใจ .ก็เมิงเฮา นักเรียนตีบตันและเขายืนนิ่ง . ชูจารย์ Yuyan ยืนหน้าซีดเผชิญ ไม่เท่าเทียมกัน ที่จะย้าย พอเวลาผ่านไป ใช้เวลาประมาณสิบครั้งแล้วหินแท่นก็เริ่มจมกลับลงไป อีกครั้ง , พื้นผิวที่เปื้อนเลือดของทะเลสาบเติบโตยัง ทุกอย่างกลับสู่ความเงียบเมิ่งเฮ่าปล่อยลมหายใจยาวแล้วเดินถอยหลังช้าๆ ชูจารย์ Yuyan ทำสิ่งเดียวกัน เมื่อทั้งสองของพวกเขาได้ล่าถอยไปประมาณสามร้อยเมตร ความ รู้สึก ของ อันตราย ในจิตใจของพวกเขาค่อยๆ จางหายไป" อะไรกัน . . . " บอกว่าชูจารย์ Yuyan คำแรกที่เธอพูดเองในวัน เสียงเธออ่อนแอ และแหบแห้งเมิ่งเฮ่าไม่ได้ตอบกลับ แทน เขาจึงหันหลังแล้วเดินออกไป ชูจารย์ Yuyan ลังเลสักครู่ แล้วตามมาอย่างเงียบๆ กลับมาถึงหน้าผา เป็นสถานที่ที่ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ค้นพบถ้ำธรรมชาติ ภายใน เมิ่งฮ่าว นั่งลงไขว้ขา . ชูจารย์ Yuyan เอนหลังพิงกับผนังถ้ำ แขนของเธอกอดขาเธอ เธอจ้องมองอย่างว่างเปล่า ข้างนอกเธอเป็นผู้หญิงที่ภูมิใจ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ ควบคู่กับการปราบปรามของฐานการเพาะปลูกเธอ การปรากฏตัวของ Hao Meng น่ารังเกียจ ทั้งหมดนี้ ค่อย ๆเติมเต็มหัวใจเธอกับเป็นอันตรายหมดหวัง เธอหวังเพียงว่าม่วงโชคชะตานิกายก็สามารถที่จะติดตามเธอลงตรงนี้แต่สถานที่นี้แปลกมาก และเห็นได้ชัดว่าสามารถระงับการฐาน มากที่สุด นอกจากนี้ยังส่งผลให้แบรนด์ของไวโอเล็ตโชคชะตานิกายในร่างกาย ซึ่งจะทำให้มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนเสื้อผ้าของเธออยู่ในผ้าขี้ริ้ว และไม่สามารถครอบคลุมเธอพอสมควร มากกว่าครึ่งหนึ่งของร่างกายของเธอถูกสัมผัส โดยเฉพาะเมื่อเธอนั่งในท่าแบบนี้ เกือบทั้งหมดของขาของเธอที่มองเห็นได้เวลาผ่านไป ทุกครั้งที่ดูเหมือนวันที่ได้มาและหายไป เมิ่งฮ่าววางหินลงในกองเล็กๆ ข้างๆ เขา มีแปดแล้ว ตามการคำนวณของเขา วันเสียชีวิตฐานการเพาะปลูกของพวกเขาถูกขังอยู่ใน การป้องกันใด ๆจากการสลายพลังงานมโนมัย . โชคดีที่พวกเขาไม่ได้ต้องการอาหาร แต่ที่นี่ไม่มีพลังงานมโนมัย และถ้ามันยังเป็นอย่างนี้ต่อไป พวกเขาจะเริ่มที่จะเติบโตมากขึ้นและหิวมากขึ้น พิจารณาพวกเขากำลังติดอยู่ในห้วงห่างไกล พวกเขาต้องการพลังจากสวรรค์และโลก . . . . . . . ยกเว้น มีไม่ใด ๆในช่วงแปดวัน เมิ่งฮ่าวจะใช้เวลาประมาณครึ่งหนึ่งของเวลาที่หมุนเวียนฐานการเพาะปลูกของเขาพยายามที่จะทำลายสิ่งที่สะกดมัน อย่างน้อยเขาก็หวังว่าจะสามารถเปิดกระเป๋าถือ และยังเขามีประสบการณ์ไม่ประสบความสําเร็จส่วนที่เหลือของเวลาที่เขาใช้ถ่ายชูจารย์ Yuyan ออกเพื่อค้นหาทางออก แต่ต้องค้นหาบริเวณนี้หลายครั้ง ก็ยังไม่พบทางออก สิ่งเดียวที่เขาพบว่ามันดูเหมือนจะมีงูอยู่ใกล้ๆ