Eine Blüte der Synthese von Archite

Eine Blüte der Synthese von Architektur und Musik entstand in der Renaissance. In dieser Zeit setzten sich Theoretiker, Architekten, Künstler und Musiker mit diesem Kontext auseinander. Für Leon Battista Alberti (1404-1472) ist "die Schönheit eine gewisse Übereinstimmung und ein Zusammenklang der Teile zu einem Ganzen gemäß einer bestimmten Zahl, Proportion und Ordnung, so wie es das absolute und oberste Naturgesetz fordert: Die Zahlen aber, welche bewirken, daß jenes oberste Naturgesetz der Stimmen erreicht wird, welches den Ohren so angenehm ist, sind die selben, die es zustande bringen, daß unsere Augen und unser Inneres mit wunderbarem Wohlgefühl erfüllt werden." Die auf kosmischen Prinzipien beruhende Gesetzmäßigkeit, in der für Alberti und Palladio die Harmonie festgehalten ist, verkümmert in der Mehrzahl der nun sich häufenden theoretischen Abhandlungen über Architektur zu einem starren System von Proportionsregeln, das die Erzeugung von Schönheit garantieren soll. Diese Regeln bezogen sich hauptsächlich auf die Säulenordnungen, in denen das Ordnungsprinzip
der Architektur schlechthin gesehen wurde. Die Bedeutung der Säulenordnung wird einerseits von der Natur, vor allem dem menschlichen Körper, abgeleitet und nach Vitruv in Analogie zu dessen Proportionen gesetzt, andererseits liefern antike Gebäude die Vorbilder. Schließlich wird auf die Säulenordnung und ihre Proportionierung auch das Gesetz musikalischer und anderer Zahlenverhältnisse angewandt. Der Tempio Malatestiano in Rimini (1450) ist konsequent nach musikalischen Zahlenverhältnissen
proportioniert. Wahrscheinlich 1455 entstand die Fassade des Palazzo Rucellai in Florenz. Paul von Naredi-Rainer merkt in seinem Buch 'Architektur und Harmonie' dazu an: "Im Gegensatz zu den betont einfachen Proportionen des Tempio Malatestiano, die im wesentlichen auf den Zahlenverhältnissen von Oktave und Quinte beruhen, hat Alberti an der Fassade des Palazzo Rucellai alle übrigen Intervall-Verhältnisse zu einem kunstvollen Proportionsgefüge verknüpft. Der Kontrast zwischen den elementaren Proportionen des Tempio Malatestiano und den höchst differenzierten der Rucellai-
Fassade scheint die Vielfalt der in musikalischen Zahlenverhältnissen gegebenen
Proportionierungsmöglichkeiten geradezu programmatisch vorzustellen.“ Doch Töne und Tonfolgen sind keine statischen Erscheinungen sondern Zeitphänomene. Die
Renaissance-Architektur wollte nicht, auch wenn das jetzt so scheinen mag, einfach nur Umsetzung musikalischer Harmonien sein, sondern sich durchaus nach eigenen, architektonischen Gesetzmäßigkeiten der musikalischen Zahlenverhältnisse bedienen.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดอกสร้างสถาปัตยกรรมและดนตรีมาในเรเนสซอง ระหว่างนี้ theorists สถาปนิก ศิลปิน นักดนตรี และจัดการกับบริบทนี้ Leon Battista Alberti (1404-1472) เป็น "ความงามของการแข่งขันและของชิ้นส่วนไปทั้งหมดตามกำหนดหมายเลข สัดส่วน และ สั่ง ดังนั้นจำเป็นตามกฎหมายแน่นอน และสูงสุดของธรรมชาติ: หมายเลขแต่ ซึ่งทำให้กฎหมายสูงสุดของธรรมชาติของการเลือกตั้งจะมาถึงซึ่งเป็นที่พอใจเพื่อให้หู กันผู้นำ" ", กับตาและภายใน ด้วยความรู้สึกดี" จับภาพที่จักรวาลตามหลักความ สามัคคี Alberti และปาลาดิโอ atrophied ส่วนใหญ่ตอนนี้ ติดตั้ง treatises ทฤษฎีบนสถาปัตยกรรมระบบเข้มงวดของกฎสัดส่วน ซึ่งควรรับประกันสร้างความสวยงาม กฎเหล่านี้จะเน้นส่วนใหญ่สั่งคอลัมน์ ซึ่งหลักการสั่งซื้อ สถาปัตยกรรมที่เป็นเลิศที่ตราไว้หุ้นถูกเห็น ความสำคัญของใบสั่งได้รับมาจากธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งร่างกายมนุษย์ คง และเพื่อสัดส่วนที่ใช้ในการเปรียบเทียบกับวิทรูเวียส คง โบราณสถานจัดส่งต้นฉบับ สุดท้าย กฎหมายในใบสั่งและ Proportioning ความเป็นดนตรีและอัตราส่วนอื่น ๆ ใช้ Tempio Malatestiano ในริมินี (1450) อย่างสม่ำเสมอคือ โดยตัวเลขดนตรีระดับ ลาน คง 1455 นั่นเองซุ้มของ Rucellai ซโซในฟลอเรนซ์ Paul Naredi Rainer บันทึกในหนังสือของเขา "สถาปัตยกรรมและความสามัคคี" ให้กับ: "ตรงข้ามสัดส่วนอย่างเห็นได้ชัดเรื่องของ Tempio Malatestiano หลักตามอัตราส่วนของจำนวนอ็อกเทฟและห้า Alberti ได้ร่วมอัตราช่วงอื่น ๆ มีโครงสร้างอย่างประณีตของสัดส่วนในด้านของ Rucellai พา ความแตกต่างระหว่างพื้นฐาน proportions Tempio Malatestiano และสังเกตสูง Rucellai- ภายนอกดูเหมือนว่า ความหลากหลายของการกำหนดเงื่อนไขตัวเลขดนตรี ต่อส่วนควบคุมไปได้ที่จะนำเสนอโปรแกรมเกือบ" แต่เสียงและลำดับเสียงไม่คงปรากฏการณ์แต่ปรากฏการณ์ครั้ง ที่ สถาปัตยกรรมแบบเรเนซองส์ต้องแม้อาจดูเหมือนตอนนี้ จะใช้เพียงของท่วงทำนองดนตรี แต่จะค่อนข้างใช้เอง สถาปัตยกรรมหลักของอัตราการดนตรี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บานของการสังเคราะห์ของสถาปัตยกรรมและเพลงโผล่ออกมาในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในช่วงเวลานี้นักทฤษฎีสถาปนิกศิลปินและนักดนตรีนั่งออกจากกันด้วยบริบทนี้ สำหรับ Leon Battista Alberti (1404-1472) คือ "ความงามของข้อตกลงบางอย่างและความสามัคคีของชิ้นส่วนเป็นทั้งสอดคล้องกับจำนวนเฉพาะสัดส่วนและสั่งซื้อเป็นกฎหมายแน่นอนและสูงสุดของธรรมชาติเรียก: ตัวเลขอย่างไรซึ่งสาเหตุ ที่กฎหมายสูงสุดของธรรมชาติการโหวตจะประสบความสำเร็จซึ่งเป็นหูเป็นที่น่าพอใจเป็นคนเดียวกันกับที่นำมาเกี่ยวกับว่าดวงตาและหัวใจของเราจะได้พบกับความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมของสุขภาพที่ดี. " หลักการของจักรวาลอยู่บนพื้นฐานของกฎหมายซึ่งอัลเบอร์และความสามัคคี Palladio ถูกตั้งข้อสังเกตในการเสื่อมถอยมากที่สุดตอนนี้บทความทฤษฎีบ่อยมากขึ้นเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมระบบที่เข้มงวดของกฎสัดส่วนซึ่งก็คือการรับประกันการผลิตของความงาม
กฎเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับคำสั่งของคอลัมน์ที่จัดหลักการของสถาปัตยกรรมที่เห็นเพียงแค่ ความสำคัญของการลำดับของคอลัมน์ในมือข้างหนึ่งที่ได้มาจากธรรมชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งในร่างกายมนุษย์และตั้งค่าตาม Vitruvius ในเปรียบเทียบกับสัดส่วนในมืออื่น ๆ ให้โบราณการสร้างแบบจำลอง ในที่สุดกฎหมายอัตราส่วนดนตรีและอื่น ๆ ที่จะนำไปใช้กับคำสั่งของคอลัมน์และสัดส่วนของพวกเขา Malatesta วิหารในริมินี (1450)
เป็นสัดส่วนที่สอดคล้องกันสำหรับตัวเลขดนตรีสัดส่วน ที่เกิดขึ้นอาจจะอยู่ใน 1455, ซุ้มของ Palazzo Rucellai ในฟลอเรนซ์ พอลฟอน Naredi-เรนเนอร์ที่ระบุไว้ในหนังสือของเขา 'สถาปัตยกรรมและความสามัคคี' กล่าวว่า "ตรงกันข้ามกับความเครียดสัดส่วนที่เรียบง่ายของ Malatesta วัดซึ่งอยู่บนพื้นฐานหลักในอัตราส่วนจำนวนคู่และห้าอัลเบอร์มีทั้งหมดในซุ้มของ Palazzo Rucellai เชื่อมโยงความสัมพันธ์ในช่วงเวลาที่เหลือด้วยจุลภาคสัดส่วนหรูหรา. ความแตกต่างระหว่างสัดส่วนพื้นฐานของ Malatesta วัดและแตกต่างอย่างมาก Rucellai-
ซุ้มดูเหมือนความหลากหลายของการได้รับในสัดส่วนตัวเลขดนตรีProportionierungsmöglichkeitenเกือบโปรแกรมจินตนาการ. "แต่เสียงและลำดับเสียงไม่ได้ปรากฏการณ์คงที่ แต่ ปรากฏการณ์ครั้ง. โดยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาไม่ได้ถึงแม้ว่าในตอนนี้อาจจะดูเหมือนเป็นเพียงให้ตระหนักถึงพระพุทธศาสนาของพวกเขาแต่แน่นอนทำงานตามกฎหมายสถาปัตยกรรมของตัวเองอัตราส่วนดนตรี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดอกไม้มีโครงสร้างและการสังเคราะห์ของดนตรีที่เกิดขึ้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในเวลานี้นักสถาปนิกศิลปินและนักดนตรีที่แยกจากกันและพื้นหลัง เป็นอัลเบ็ตตี้ ( ปี 1404 －1472 ปี ) " ความงามคือต้องมีความสอดคล้องและเป็นส่วนหนึ่งของการรวมเป็นจํานวนโดยรวมตามสัดส่วนและคำสั่งดังนั้นวิธีธรรมชาติความต้องการสูงสุดของตัวเลขที่แน่นอนแต่สิ่งที่ชนิดของผลที่เราได้รับคะแนนโหวตมากที่สุดกฎของธรรมชาติที่หูมันช่างเพลิดเพลินเดียวกันมันทำให้ตาของเราและจิตใจของเราให้สวยงามและความเป็นอยู่ . . . . . . . บนพื้นฐานของหลักการของกฎหมายจักรวาล "ในบันทึกของความสามัคคีและ Pala อันดับ奥阿尔เบ็ตตี้หดตัวมากที่สุดในการศึกษาเชิงทฤษฎีของการสะสมในบ่อ proportionsregeln สถาปัตยกรรมระบบที่เข้มงวดเพื่อให้แน่ใจว่าการผลิตของความงาม กฎเหล่านี้ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับ s และ ulenordnungen หลักซึ่งทั้งหมดที่เห็นในอาคารความสำคัญในด้านหนึ่งและ ' ของมนุษย์ ulenordnung ที่มาจากธรรมชาติโดยเฉพาะตามสัดส่วนของการได้มาและการตั้งค่าบนมืออื่นๆที่ให้ตัวอย่างของอาคารโบราณ สุดท้ายใน s และ ulenordnung และอัตราส่วนของกฎหมายและโปรแกรมอื่นๆนอกจากนี้ยังมีรูปแบบดนตรีนอกนี้ malatestiano ในริมินี ( 1450 ) ให้มีความสอดคล้องในเพลง zahlenverh และ ltnissen
. ที่อาจจะเกิดขึ้นในด้านหน้าของพระราชวัง rucellai 1455 ฟิออเรนติน่า พอลในหนังสือของเขาที่สามารถสร้าง naredi เรน่าและความสามัคคี " : " ไม่เน้นความเรียบง่ายของสัดส่วน malatestiano นอกสาระสําคัญของ zahlenverh และ ltnissen แปดองศา 5 ในภายนอกในพระราชวัง rucellai ทั้งหมดที่เหลือในช่วงกว่าที่งดงาม proportionsgef ü GE ที่เกี่ยวข้อง การเปรียบเทียบระหว่างสัดส่วนขององค์ประกอบภายนอก malatestiano และขอแบ่ง rucellaiดูเหมือนจะเป็นลักษณะที่ให้ความหลากหลายของดนตรีและ ltnissen zahlenverh proportionierungsm ö glichkeiten แนะนำโปรแกรม " " " " " " " . . . . . . . แต่เสียงและแบบคงที่และไม่ชดเชย zeitph nomene ปรากฏการณ์ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาในไม่และถ้าดูตอนนี้ก็ใช้ดนตรีของเขามีความสามัคคี