บทหมายเลข 666 วิกฤตฉับพลันบทก่อนหน้ากลับไปที่สารบัญบทถัดไป Yun Che และดาวฮันแม้เพียงหนึ่งแสง แต่เขาจัดอันดับเจ็ดสถานที่ท่องเที่ยว และเกินไป กู Xuanzhou ในอาการของมัน พอสำหรับ Che ยุนจะเห็นตัวอักษร ≦ W ≥ w ≦ w ≤≥นวนิยาย ≤1≤X≤I < A≤O﹤SHUO คืน COM ดาวหลังเย็น และรู้ว่า เขายังมีชีวิตอยู่ และมักจะเป็นคนแรกเวลามาฆ่าเขา...... หรือ มีคนยิงเพียง Sofu อิมพีเรียลแอสการ์ดของความทุกข์และน้ำแข็งเมฆ วิกฤตใหญ่ มองเห็นความสงบเมฆน้ำแข็งในนางฟ้าฟ้า เขาจึงรู้สึกโล่งใจ Gu Xuanzhou, Sofu ถูกส่งกลับไปเมือง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รู้สึก บนท้องฟ้าไกล คู่เข้าตาได้รับเงียบดูเขา จนกระทั่งเขาซ้าย นี้คู่ของตาสวยตาก็ หด หมอกน้ำแข็งปกคลุมใบหน้าภายใต้คลื่นไมโคร เธอเป็นสีขาว หมอกเหมือนนางฟ้า และร่างกายของเธอถูกล้อมรอบ ด้วยวิญญาณน้ำแข็งลอยกว่า ด้วยใสเหมาะมากที่สุดในโลก "น้ำแข็งหลักเมฆสิ้นสุดของแอสการ์ด และคาด ballgame แบบใหม่ทั้งหมด "รอบเธอ หญิงสีน้ำเงินกล่าวว่า มีความสุขในเสียงของเธอ เพราะเธอรู้ว่าผู้หญิงขาวสาบานหน้า แต่ยังคง ไม่สมบูรณ์ปล่อย มิฉะนั้น มันจะไม่วันนี้อีกครั้งความเสี่ยงนี่: "อย่างไรก็ตาม พระราชวังน้ำแข็งเมฆนางฟ้า จริงกลายเป็น คน...... แม้ว่าเขายกอันตราย และน่าสนใจเพิ่มเติมเล็กน้อย แต่ฉันมักจะรู้สึกเล็กน้อย...... แปลก ” “如果他真的可以让冰云仙宫安然渡过这场劫难,是男是女,又有何关系。”白衣女子轻然道:“冰云诀与冰夷神功男子亦可修炼,冰云仙宫只收女弟子的门规,不过是一种自我保护。” “总之就是怪怪的。我们吟雪界的那些男人,除了寒逸师兄,每一个都讨厌死了。”蓝衣少女撇了撇粉嫩的芳唇,然后好奇的道:“师尊,你刚才一直在盯着那个叫云澈的人看,他的身上有什么奇怪的地方吗?” “……”白衣女子微微侧眸:“他身负冰夷神功,而且已至第六重境,却又可以燃烧金乌神炎。冰炎同躯,还是极寒的冰夷之力与暴烈的金乌火焰,他的玄气却又稳固无比,毫无浮乱之象……太不寻常。” 白衣女子月眉稍蹙……似乎有所不解。而以她所在的层面,这世间能让她不解之事,已没有多少。 “啊?他烧死那个紫衣人用的火真的是金乌神炎?我还以为是错觉呢。”蓝衣少女面露讶色:“这么说,这片大6上居然有着金乌留下的传承?唔……如果被炎神界的金乌宗知道,一定会马上派人来这里的。” “……”白衣女子默然。 “师尊,你怎么了?为什么忽然变得好严肃?”蓝衣少女看着她问道。 “……”白衣女子微微闭目,似乎在极力集中着精神:“你有没有觉得……有人在某个地方看着我们?” “啊?”蓝衣女子嘴唇大张,然后马上摇头:“怎么会……这个位面怎么可能有人现我们的存在呢?师尊一定是出现错觉了。” “……”少顷,白衣女子的眼眸缓缓睁开,轻声道:“或许吧……” 这时,她身体周围的冰灵忽然变得混乱起来,冰雾缭绕下的仙躯剧烈一震,一口殷红的鲜血毫无预兆的从她的唇间喷出,将她云白色的衣袖染红大片。 “师尊!!”蓝衣少女一声惊呼,慌忙扶住白衣女子的身体,惶然道:“怎么……怎么会这样……不是半个月前才作过吗……为什么这么快又……” 云袖轻抚,冰华瞬现,所有的血迹在一瞬间消失无踪,但冰雾下的容颜多了几分异样的苍白,就连冰灵飞舞的轨迹,也变得错乱不堪。白衣女子平缓气息,声音却依旧淡然如烟:“伤及命源,回天乏术,能苟延千年,已是命运所眷,无需悲怨。” 她的话,暗示着她已经开始感觉到了生命的终结。蓝衣少女的眼泪一下子涌了出来:“不……师尊不可以这样认命……师尊千年前伤的那么重,界王大人都有办法……这次……界王大人也一定会有办法的……或者……我……我去求炎神界……” “不许胡言!”白衣女子轻声训斥,自从她吐血之后,短短十几息的时间,她身上的玄力气息已减弱了一半多,看了下方无际的雪域一眼,她轻叹一声,道:“我们走吧,这里气息浑浊,会让我伤势快加剧……”
“本以为已彻底割舍,但终究……毕竟,它就像是我的孩子……或许过不了多久,我还是会忍不住再来一次吧。”
她带起蓝衣少女的手臂,身体缓缓飞起,直至没入一个无声出现的玄阵之中。
而随着玄阵的消失,她们之前停留的地方,一个有着血红色及腰长,瞳孔里释放着妖异光芒的少女身影缓缓浮现。
“吟雪界?”少女一声极低的冷哼:“哼!难怪总觉得冰夷神功有朦胧的熟悉感……原来是没有了冰凰之魂的‘冰凰封神典’!”
“还真是有意思。”她一声似玩味的低笑,随之身化虚影,完全消失在了那里。
————————————————
在苍风皇城上空出现的那一刹那,异样的能量波动便让云澈眉头大皱,视线瞬间扫向了南方……原本被自己以“黄泉灰烬”摧毁的大地上,赫然出现了更加深重的摧毁痕迹,本就大幅度下陷的大地,竟又印上了一个足有十几里之大的深坑!虽然似乎已过去了很久,但深坑之中,依然还残留着层面极高的玄力气息。
那似乎……是君玄境界的气息!
“驸马大人!你回来了!”城墙之上,带着一身伤却依然在最前方坚守的封云烈看到云澈,惊喜而激动的喊叫起来。周围的苍风兵士也都高高抬头,目光在激动中颤荡……犹如在仰望神明。
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)