ความพอเพียงเศรษฐีผู้หนึ่งแสนจะภูมิใ

ความพอเพียง
เศรษฐีผู้หนึ่งแสนจะภูมิใจที่ลูกชายวัย 5 ขวบของเขา กำลังจะได้เข้าเรียนในโรงเรียนชื่อดัง
โดยส่วนตัวเขาก็อยากสอนให้ลูกชายรู้จักกับชีวิตจริง ควบคู่ไปกับการสอนทฤษฎีในโรงเรียน
วันหนึ่ง เขาคิดถึงหัวข้อการสอนเรื่องความยากจน เพราะเขาเชื่อว่าลูกชายของเขา คงไม่มีวันรู้จักแน่นอน
เขาจึงพาลูกชายไปเยี่ยมครอบครัวชาวนาครอบครัวหนึ่ง
และพักอยู่กับชาวนา
เป็นเวลา 1 วัน 1 คืน
กลับถึงบ้านของเขาในวันต่อมา
มหาเศรษฐีก็ถามลูกชายว่าได้อะไรบ้าง กับการไปพักแรมกับชาวนาผู้ยากจน
ลูกชายตอบคำถามผู้เป็นบิดาว่า “ชาวนามีที่ทำงานเป็นท้องนาที่กว้างใหญ่ ในขณะที่พ่อมีห้องสี่เหลี่ยมที่ว่ากว้าง แต่ก็ยังน้อยกว่าห้องทำงานของชาวนา อาหารที่ชาวนารับประทาน สามารถหาได้ตลอดเวลารอบๆบริเวณบ้าน โดยไม่ต้องซื้อหา ในขณะที่บ้านของเรามีตู้เย็นเท่านั้นที่เป็นที่เก็บอาหาร เวลารับประทานอาหารก็มีเพื่อนคุย พร้อมหน้าพร้อมตา พ่อแม่ลูก ในขณะที่ตัวเองต้องทานอาหารกับโต๊ะที่ยาวเกือบสิบเมตร และมีเก้าอี้ว่างเปล่าทั้งสองด้าน ลูกชาวนาที่ซ้อนท้ายจักรยานพ่อของเขา ต้องกอดเอวพ่อให้แน่น เพื่อจะได้ไม่ตกจักรยาน แต่เขาเองตั้งนั่งรถที่ใหญ่โตอยู่ข้างหลังเพียงลำพัง โดยมีคนขับรถพาไปทุกที่ ชาวนามีแสงจันทร์เป็นโคมไฟส่องสว่างตลอดเวลา ในเวลากลางคืนโดยไม่ขาดแคลน แต่เขามีเพียงโคมไฟที่ต้องซื้อด้วยเงิน ลูกชาวนาได้มีเพื่อนเล่นเป็น วัว ควาย สุนัข ไก่ จิ้งหรีดและหิ่งห้อยองนับร้อย นับพัน แต่เขาเองกลับไม่มีใครเลย เขาขอบคุณพ่อที่ทำให้เขารู้คำตอบว่าจริงๆแล้ว เรายากจนกว่าชาวนามาก”
ความพอเพียง ไม่ได้ยกระดับฐานะ แต่ยกระดับจิตใจเรา สิ่งนั้นไม่ได้ช่วยให้เรารวยเร็วขึ้นหรืออย่างไร เพียงแต่ช่วยให้รู้จักความสบายที่แท้จริง ที่เงินหาซื้อไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

充足的骄傲
百万富翁的儿子5十万岁。去学校要教他个人的
知道儿子的真实生活。随着学校教学论
有一天，他想到贫穷主题教学因为他相信他的儿子。当然不知道他带儿子去探望家人。

，在农民家庭农民

1天1夜。回到家，第二天又问孩子
亿万富翁？农民和穷人
露营儿子回答：父亲。“在广阔的稻田，农民虽然有广泛的矩形房间，但农民也少，吃农家菜的办公室可以随时บริเวณบ้าน周围。我们的房子是在冰箱储存食物。和朋友一起吃饭的时候，有父母的孩子，自己却吃将近十米长的桌子。空椅，两侧。爸爸紧紧地抱着腰不会从自行车上摔下来了。但他骑在后面的司机会带一个人到处都有月光照明的农民。晚上不短缺。农民的孩子，狗，鸡，牛，水牛，一个萤火虫，蟋蟀，成千上万，但他没有回来。他感谢父亲，让他知道其实我们穷苦农民。
但是，提高自给不能提升我们的心灵状况。它不会帮助我们丰富的快？只允许知道真正舒适的金钱买不到！