As they stepped through the gates t

As they stepped through the gates to the school, there was no conversation between Koutarou and Ruth.

Koutarou wanted to talk to Ruth, but it was private information so he couldn't do so with people around. Because of that, Koutarou remained silent.

And Ruth had her complex feelings regarding Koutarou.

When Ruth had consulted with Koutarou regarding this event two days ago, he had said something that could be taken as inconsiderate. But after talking to Theia, Ruth now understood Koutarou's intentions. However, those words still made her sad. The feminine part of her wanted Koutarou to say something more.

And one more thing. Ruth was scared of acting normally around Koutarou, because she believed she would be unable to make her decision regarding the marriage. She wanted to avoid Koutarou because she felt like she would make a rash decision.

That's why both Koutarou and Ruth remained silent. The two of them headed towards Corona House without exchanging any words. This was the first time there had ever been this much tension between these two.

That silence continued for a while, but about five minutes after passing through the gate, Ruth broke the silence. The people around them had diminished and Ruth couldn't take this silence and tension.

“...Satomi-sama, just what did you want to talk about?”

Ruth asked in a harsh tone. Her voice didn't contain any emotion at all and it was almost as if she was talking to an enemy. That was the best bluff she could muster.

“There's something I wanted to apologize to you for.”

Koutarou however, was the same as always. He carried his bag with a carefree expression, like always and walked in the same pace as normal. That alone seemed to make Ruth mortified.

“An apology?”

Upon hearing that word, Ruth showed a stern expression.

Could it be that he doesn't want to become her highness's vassal...?

There weren't many things that Ruth could think of that Koutarou might want to apologize for. The first thing that popped into her head was regarding the case where she had asked Koutarou to serve Theia. Since it was a problem of utmost importance, her expression naturally turned serious.

“Yes.”

Koutarou nodded began talking about what had been bothering him since this morning.

“It's about the arranged marriage you asked me about two days ago.”

“Eh...”

Koutarou began speaking about something Ruth hadn't expected.

It's about that time...?

She had been certain it was about something else, so she was shocked and her serious expression melted away.

“At that time... I didn't think there was anything I had to say to you, but I later realized that there was something I needed to tell you.”

“Satomi-sama... ah...”

Ruth noticed that her expression had changed and hurriedly tried to recreate it.

“So first I'd like apologize. I'm sorry, Ruth-san. I hadn't thought things through back then.”

Koutarou glanced into Ruth's eyes while apologizing.

“Y-Yes...”

Confused, Ruth nodded her head. Seeing that, Koutarou instinctively smiled wryly.

I really should have thought about us a little more. I'm sorry, Ruth-san.

Koutarou realized how immature he was as the sight of the anxious Ruth two days ago and the sight of the confused Ruth in front of him overlapped.

“This is... something I'd like you to keep to yourself.”

Koutarou started by saying that and shifted his glance away from Ruth. Instead he looked into the winter sky.

“My family lost my mother early on, and me and my dad lived on our own. About a year ago, my dad's transfer was decided... just as I had gotten accepted to this school, and I ended up living on my own.”

In the big blue winter sky was a single small cloud. And like that small cloud, Koutarou was supposed to live in this large city on his own.

“But that didn't happen. The day after I moved in, everyone attacked.”

Four girls had shown up to claim the tiny room 106 of Corona House. And in order to protect his room, Koutarou ended up having to fight. The girls had all kind of goals and personalities, and their restless days began.

“Satomi-sama...”

Ruth didn't understand why Koutarou was bringing this topic up. But based on how Koutarou was behaving, she could tell that this was very important to him, so she held back her questions and listened to what he had to say.

“Ten months have passed since then.”

Koutarou counted the months on his fingers and smiled at Ruth.

“During that time, a lot of things happened, right?”

“Yes...”

A lot of things. All kinds of memories popped in to Ruth's head upon hearing that.

Sanae was kidnapped. Theia was attacked by Clan. Underground people that wouldn't obey Kiriha came to attack. They had also acted out plays. And the Christmas party and ski trip had been a blast.

She could remember all these things just by thinking a little. Including all the minor stuff, there were countless memories.

“And... I only now realized. It's thanks to Ruth-san and everyone that I have been so happy these past ten months.”

During these past ten months Koutarou had experienced all kinds of trouble. But it wasn't until now that he realized that only the beginning had troubled him. By the time he learned of the girls’ circumstances, there were no more painful things. Now, Koutarou could confidently say that it was thanks to the invading girls that he had been so happy these past ten months.

He couldn't say it to Yurika or Sanae since it'd just go to their head, but that was the truth. And because that was the truth, Koutarou had returned from the past Forthorthe. To fulfill the girls’ wishes and protect this every day.

“S-Sato....”

Koutarou's words sunk into Ruth's chest and her heart began pounding wildly. Her mind turned white and she couldn't think of anything. A large crack was torn into the wall around her heart.

Oh no, if I listen to this any more, I'll...

Ruth's reasoning warned her. However, she was soon unable to hear that warning as her heart beat even faster.

“Ruth-san, I don't know how you felt about these past ten months. But if you're worrying about your marriage, I want you to choose whatever you believe would bring you the most happiness.”

Koutarou was grateful to the invading girls. And of course, Ruth as well. So Koutarou wanted each and every day in Ruth's life to be as happy as his was. Whether she got married or not, he wanted her to choose what she believed would bring her the most happiness.

“I won't mind what you chose for that. But in exchange, I'll support you regardless of what that choice is.”

That was Koutarou's decision.

For the simple reason of repaying what had been given to him.

“Please choose a future that will give you happiness, one that you won't regret later. That's my answer to your question, no, it's probably my wish.”

If Ruth was anxious about the marriage, then she should think of a method to ease that anxiety. If she wanted to stop the marriage, that was fine. If that happened, Koutarou would do what he could to protect Theia and Ruth. He might even become Theia's vassal as Ruth had suggested. Or he could discuss with the other girls of the room and come up with an even better solution.

Since Koutarou wasn't knowledgeable of Forthorthe's current situation, he didn't want to say anything that could sway Ruth's decision. But he wanted her to choose whatever made her happy. And he would respect her choice and support her. That was Koutarou's answer.

He also felt that it was his duty because as the one keeping Signaltin and Charl's insignia. What Alaia wanted to protect wasn't Signaltin, but the happiness of the people in her world. And the leading figure of people's happiness, Charl, had given him a homemade insignia of rank. In that case, he had to protect Ruth and Theia's happiness as well. Even now, Koutarou was carrying on Alaia and Charl's wish.

“I...”

If Ruth's only worry had been about the arranged marriage, she probably would have annulled it now. Koutarou's answer far exceeded what Ruth had hoped for the other day.

“And what's more is that he would have to resolve himself to give up his own homeland. And he would have to resolve himself that he wouldn't be able to make a new family.”

However, Ruth remembered Theia's words.

If I wish to live my life with Satomi-sama, he would surely do so.... but that would make Satomi-sama unhappy... and I can't let that happen!!

Ruth too wanted Koutarou to live with a smile on his lips. About as much as she wished the same for Theia. And that was barely enough to keep her from annulling the arranged marriage.

“...Is that all?”

Ruth desperately tried to keep her feelings from showing and answered in a calm voice. And in order to keep herself from smiling she gritted her teeth.

“Yes.”

Koutarou didn't think it was strange for Ruth to have such a serious expression. That's because he believed that what he had said two days had really hurt her.

“Then I'll excuse myself here. I have to prepare dinner for my guest after this.”

Ruth bowed her head while maintaining her stiff expression and hurriedly parted with Koutarou. She felt like if she stayed by Koutarou any longer, she would be unable to contain her feelings.

Your highness.... Your highness, this must be what you felt....

And Ruth was finally able to understand the feelings her small master held.

“Well then.”

Ruth sped up after saying a short farewell.

Everything is alright... I was able to pull it off...

Ruth felt a deep relief that she had been able to keep her feelings together and that she had been able to keep Koutarou from being unhappy. Because of that deep relief, however, she failed to pay attention to her footing.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะที่พวกเขาก้าวผ่านประตูโรงเรียน มีไม่สนทนาระหว่าง Koutarou และรูธKoutarou อยากคุยกับรูธ แต่มันเป็นข้อมูลส่วนตัวเพื่อให้เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นกับผู้คนรอบข้าง เนื่องจากว่า Koutarou ยังคงเงียบและขาดแคลนอาหารมีความรู้สึกซับซ้อนเกี่ยวกับ Koutarouเมื่อขาดแคลนอาหารได้รับคำแนะนำกับ Koutarou เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้สองวันที่ผ่านมา เขาได้กล่าวว่า สิ่งที่ไม่ควรเป็นพิมพ์ดีดรบกวน แต่หลังจากพูดคุย Theia ขาดแคลนอาหารตอนนี้เข้าใจความตั้งใจของ Koutarou อย่างไรก็ตาม คำเหล่านั้นยังทำเธอเศร้า ส่วนผู้หญิงของเธอต้อง Koutarou จะบอกอะไรเพิ่มเติมและอีกอย่างหนึ่ง นางรูธถูกกลัวของปกติรอบ Koutarou เพราะเธอเชื่อว่า เธอจะไม่สามารถทำการตัดสินใจของเธอเกี่ยวกับการแต่งงาน เธอต้องการหลีกเลี่ยงการ Koutarou เพราะเธอรู้สึกเหมือนเธอจะทำให้ตัดสินใจบุ่มบ่ามจึง Koutarou และรูธยังคงเงียบ สองของพวกเขามุ่งหน้าไปทางบ้านโคไม่ มีการแลกเปลี่ยนคำ นี้เป็นครั้งแรกที่ได้เคยมีมากความตึงเครียดระหว่างสองที่เงียบต่อหนึ่ง แต่ความเงียบประมาณห้านาทีหลังจากผ่านประตู ยากจนขาดแคลนอาหาร คนทั่วไปได้ลดลง และขาดแคลนอาหารไม่สามารถใช้ความเงียบและความตึงเครียดนี้“... Satomi-sama เพียงสิ่งที่ได้คุณต้องพูด? "นางรูธถามเสียงรุนแรง เสียงของเธอไม่ประกอบด้วยอารมณ์ใด ๆ เลย และก็เกือบเป็นถ้าเธอพูดกับศัตรู ที่ถูกที่สุดบลัฟฟ์เธอสามารถรวบ"มีอะไรอยากจะโทษคุณ"Koutarou อย่างไรก็ตาม ถูกเหมือนเดิม เขาทำกระเป๋าของเขากับนิพจน์ที่ใช้ เช่นเสมอ และเดินในจังหวะเดียวกันเป็นปกติ คนเดียวที่ดูเหมือนจะทำให้ขาดแคลนอาหาร mortified"การขอโทษหรือไม่"เมื่อได้ยินคำนั้น นางรูธแสดงนิพจน์ตรง ๆมันอาจเป็นว่า เขาไม่ต้องการเป็น vassal ของเจ้า...ไม่มีสิ่งที่ขาดแคลนอาหารอาจคิดว่า ของ Koutarou ที่อาจต้องขออภัยในการ สิ่งแรกที่ popped ในหัวของเธอไม่เกี่ยวกับกรณีที่เธอถาม Koutarou ให้บริการ Theia เนื่องจากมันเป็นปัญหาที่สำคัญสูงสุด นิพจน์ของเธอตามธรรมชาติเปิดร้ายแรง"ใช่"Koutarou พยักหน้าเริ่มพูดอะไรก็ได้รบกวนเขาตั้งแต่เช้า"มันไม่เกี่ยวกับการแต่งงานจัดคุณถามฉันประมาณสองวันที่ผ่านมา""เอ๊ะ..."Koutarou เริ่มพูดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างที่ขาดแคลนอาหารไม่ได้คาดหวังมันเป็นเกี่ยวกับเวลาที่...เธอได้แน่นอนมันเป็นเกี่ยวกับสิ่งอื่น เพื่อเธอตกใจ และนิพจน์ของเธอรุนแรงละลาย"ในขณะนั้น... ไม่คิดว่า มีอะไรที่ผมจะพูดกับคุณ แต่ฉันในภายหลังรู้ว่า มีบางสิ่งบางอย่างที่ฉันต้องการจะบอกคุณ"" Satomi-sama...อา..."ขาดแคลนอาหารพบว่า มีการเปลี่ยนแปลง และรีบพยายามสร้างนิพจน์ของเธอ"ก่อนอื่นต้องขออภัย ขอ นางรูธซัง ฉันไม่ได้คิดว่า สิ่งที่ผ่านไปแล้ว"Koutarou glanced เป็นตาของนางรูธขณะ apologizing"วายใช่..."สับสน นางรูธ nodded ศีรษะของเธอ เห็นว่า Koutarou instinctively ยิ้ม wrylyจริง ๆ ควรได้คิดเกี่ยวกับเราน้อย ขอ นางรูธซังKoutarou รู้ว่า immature เขาเป็นสายตาของนางรูธกังวลสองวันที่ผ่านมาและเห็นนางรูธสับสนหน้าเขาซ้อนกัน"หมู่เกาะนี้... สิ่งที่อยากให้เก็บไว้กับตัวเอง"Koutarou เริ่มต้น ด้วยการพูดที่ และเปลี่ยนอย่างรวดเร็วของเขาจากนางรูธ แต่ เขามองเข้าไปในท้องฟ้าฤดูหนาว"ครอบครัวสูญเสียแม่ช่วงต้น และฉันและพ่อของฉันอาศัยอยู่ของเราเอง เกี่ยวกับปี การโอนย้ายของพ่อได้เลือก...เหมือนฉันได้รับการยอมรับโรงเรียนนี้ และฉันสิ้นสุดขึ้นอยู่กับตัวเอง"ในฤดูหนาวสีฟ้าใหญ่ ฟ้ามีเมฆเล็ก ๆ ตัวเดียว และขนาดเล็กเช่นเดียวกับที่เมฆ ควรอยู่ในเมืองขนาดใหญ่บนเขาเอง Koutarou"แต่ที่ไม่ได้เกิดขึ้น วันหลังจากผมย้ายใน คนโจมตี"สี่สาวได้แสดงค่าอ้างห้องเล็ก ๆ 106 บ้านโค และเพื่อปกป้องห้องของเขา Koutarou สิ้นสุดการต่อสู้ หญิงมีทุกชนิดของเป้าหมายและบุคลิก และเริ่มต้นวันของสโมสร"Satomi-sama..."นางรูธไม่เข้าใจทำไม Koutarou ได้นำหัวข้อนี้ขึ้น แต่ตามวิธีสังเกตการ Koutarou เธอสามารถบอกได้ว่า ที่ นี้เป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับเขา เธอเดิมเธอถาม และฟังสิ่งที่เขาได้พูด"สิบเดือนแล้วตั้งแต่นั้น"Koutarou นับเดือนบนนิ้วมือของเขา และยิ้มที่ขาดแคลนอาหาร"ในช่วงเวลานั้น มากสิ่งที่เกิดขึ้น ขวา""ใช่..."มากสิ่ง ทุกความทรงจำที่ popped ในหัวของนางรูธเมื่อได้ยินที่เสน่ห์คือการลักพาตัว Theia ถูกโจมตีตระกูล ใต้ดินคนที่ไม่เชื่อฟัง Kiriha มาโจมตี นอกจากนี้พวกเขายังได้ดำเนินออกเล่น และคริสมาสต์ปาร์ตี้และสกีเดินได้เป็นระเบิดเธอสามารถจำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด โดยคิดเพียงเล็กน้อย รวมถึงทุกสิ่งเล็กน้อย มีความทรงจำมากมาย"And. ... ฉันตอนนี้เท่านั้นรับรู้ มันคือรูธซังและคนที่ฉันเคยมีความสุขเหล่านี้เดือน 10 ที่ผ่านมา"ในช่วง 10 เดือนที่ผ่านมาเหล่านี้ Koutarou มีประสบการณ์ทุกปัญหา แต่มันไม่ได้จนถึงตอนนี้ที่รู้ว่า เริ่มต้นมีปัญหาเขา ตามเวลาเขาได้เรียนรู้สถานการณ์ของหญิง มีสิ่งที่เจ็บปวดไม่ ตอนนี้ Koutarou มั่นพูดว่า ก็ขอบคุณหญิงบุกรุกที่เคยมีความสุขเหล่านี้เดือน 10 ที่ผ่านมาเขาไม่กล่าว Yurika หรือเสน่ห์เนื่องจากมันจะเพียงแค่ไปที่หัวของพวกเขา แต่ที่เป็นความจริง และเนื่องจากที่ความจริง Koutarou รับจาก Forthorthe ผ่านมา เพื่อตอบสนองความปรารถนาของหญิง และปกป้องนี้ทุกวัน"S-ซา..."คำของ Koutarou จมหายเข้าไปในหน้าอกของนางรูธ และหัวใจของเธอเริ่มห้ำอาละวาด ใจของเธอหันขาว และเธอไม่คิดอะไร รอยแตกขนาดใหญ่ฉีกเป็นผนังรอบห้องของเธอOh no, if I listen to this any more, I'll...Ruth's reasoning warned her. However, she was soon unable to hear that warning as her heart beat even faster.“Ruth-san, I don't know how you felt about these past ten months. But if you're worrying about your marriage, I want you to choose whatever you believe would bring you the most happiness.”Koutarou was grateful to the invading girls. And of course, Ruth as well. So Koutarou wanted each and every day in Ruth's life to be as happy as his was. Whether she got married or not, he wanted her to choose what she believed would bring her the most happiness.“I won't mind what you chose for that. But in exchange, I'll support you regardless of what that choice is.”That was Koutarou's decision.For the simple reason of repaying what had been given to him.“Please choose a future that will give you happiness, one that you won't regret later. That's my answer to your question, no, it's probably my wish.”If Ruth was anxious about the marriage, then she should think of a method to ease that anxiety. If she wanted to stop the marriage, that was fine. If that happened, Koutarou would do what he could to protect Theia and Ruth. He might even become Theia's vassal as Ruth had suggested. Or he could discuss with the other girls of the room and come up with an even better solution.Since Koutarou wasn't knowledgeable of Forthorthe's current situation, he didn't want to say anything that could sway Ruth's decision. But he wanted her to choose whatever made her happy. And he would respect her choice and support her. That was Koutarou's answer.He also felt that it was his duty because as the one keeping Signaltin and Charl's insignia. What Alaia wanted to protect wasn't Signaltin, but the happiness of the people in her world. And the leading figure of people's happiness, Charl, had given him a homemade insignia of rank. In that case, he had to protect Ruth and Theia's happiness as well. Even now, Koutarou was carrying on Alaia and Charl's wish.“I...”If Ruth's only worry had been about the arranged marriage, she probably would have annulled it now. Koutarou's answer far exceeded what Ruth had hoped for the other day.“And what's more is that he would have to resolve himself to give up his own homeland. And he would have to resolve himself that he wouldn't be able to make a new family.”However, Ruth remembered Theia's words.If I wish to live my life with Satomi-sama, he would surely do so.... but that would make Satomi-sama unhappy... and I can't let that happen!!Ruth too wanted Koutarou to live with a smile on his lips. About as much as she wished the same for Theia. And that was barely enough to keep her from annulling the arranged marriage.“...Is that all?”Ruth desperately tried to keep her feelings from showing and answered in a calm voice. And in order to keep herself from smiling she gritted her teeth.“Yes.”Koutarou didn't think it was strange for Ruth to have such a serious expression. That's because he believed that what he had said two days had really hurt her.“Then I'll excuse myself here. I have to prepare dinner for my guest after this.”Ruth bowed her head while maintaining her stiff expression and hurriedly parted with Koutarou. She felt like if she stayed by Koutarou any longer, she would be unable to contain her feelings.Your highness.... Your highness, this must be what you felt....And Ruth was finally able to understand the feelings her small master held.“Well then.”Ruth sped up after saying a short farewell.Everything is alright... I was able to pull it off...Ruth felt a deep relief that she had been able to keep her feelings together and that she had been able to keep Koutarou from being unhappy. Because of that deep relief, however, she failed to pay attention to her footing.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่พวกเขาก้าวผ่านประตูโรงเรียนมีการสนทนาระหว่าง Koutarou และรู ธ . ไม่มีKoutarou ต้องการที่จะพูดคุยกับรู ธ แต่มันก็เป็นข้อมูลส่วนตัวของเขาจึงไม่สามารถทำอะไรให้กับคนรอบข้าง เพราะการที่ยังคงเงียบ Koutarou. รู ธ มีความรู้สึกที่ซับซ้อนของเธอเกี่ยวกับการ Koutarou. เมื่อรู ธ ได้ปรึกษากับ Koutarou เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้สองวันที่ผ่านมาเขาได้กล่าวว่าสิ่งที่สามารถนำมาเป็นไม่เกรงใจ แต่หลังจากที่พูดคุยกับ Theia รู ธ เข้าใจตอนนี้ความตั้งใจของ Koutarou แต่คำพูดเหล่านั้นยังคงทำให้เธอเศร้า ส่วนที่เป็นผู้หญิงของเธออยาก Koutarou ที่จะพูดอะไรบางอย่าง. และอีกหนึ่งสิ่ง รู ธ กลัวของการทำหน้าที่ตามปกติรอบ Koutarou เพราะเธอเชื่อว่าเธอจะไม่สามารถที่จะทำให้การตัดสินใจของเธอเกี่ยวกับการแต่งงาน เธอต้องการที่จะหลีกเลี่ยงการ Koutarou เพราะเธอรู้สึกเหมือนเธอจะตัดสินใจผื่น. นั่นเป็นเหตุผลที่ทั้งสอง Koutarou และรู ธ ยังคงเงียบ พวกเขาทั้งสองมุ่งหน้าไปยัง Corona บ้านโดยไม่ต้องแลกเปลี่ยนคำใด ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่มีเคยตึงเครียดนี้มากระหว่างทั้งสอง. ความเงียบที่ยังคงดำเนินต่อในขณะที่ แต่ประมาณห้านาทีหลังจากผ่านประตูรู ธ ยากจนเงียบ คนรอบตัวพวกเขาได้ลดลงและรู ธ ไม่สามารถใช้ความเงียบและความตึงเครียดนี้. "... ซาโตมิ-sama เพียงสิ่งที่คุณไม่ต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ?" รู ธ ถามด้วยน้ำเสียงที่รุนแรง เสียงของเธอไม่ได้มีอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ และมันก็เกือบจะเป็นถ้าเธอได้พูดคุยกับศัตรู นั่นคือป้านดีที่สุดที่เธอสามารถรวบรวม. "มีบางสิ่งบางอย่างที่ผมอยากจะขอโทษคุณเป็น." Koutarou แต่เป็นเหมือนกันเช่นเคย เขาถือกระเป๋าของเขาด้วยการแสดงออกห่วงเช่นเคยและเดินในก้าวเดียวกันตามปกติ ที่ดูเหมือนคนเดียวที่จะทำให้รู ธ ตกใจ. "ขอโทษ" เมื่อได้ยินคำว่ารู ธ แสดงให้เห็นว่าการแสดงออกของสเติร์น. มันอาจจะเป็นว่าเขาไม่ได้ต้องการที่จะเป็นข้าราชบริพารฝ่าเธอ ... มีหลายสิ่งที่ไม่พบว่ารู ธ สามารถคิด Koutarou ที่อาจอยากจะขอโทษสำหรับ สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอได้รับการเกี่ยวกับกรณีที่เธอเคยถาม Koutarou ที่จะให้บริการ Theia เพราะมันเป็นปัญหาที่มีความสำคัญสูงสุดแก่การแสดงออกของเธอกลายเป็นธรรมชาติที่ร้ายแรง. "ใช่." Koutarou พยักหน้าเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่ได้รับการรบกวนเขาตั้งแต่เช้าวันนี้. "มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการแต่งงานจัดที่คุณถามฉันเกี่ยวกับสองวันที่ผ่านมา." "เอ๊ะ ... "Koutarou เริ่มพูดเกี่ยวกับสิ่งที่รู ธ ไม่ได้คาดว่า. มันเป็นเรื่องของเวลานั้น ... ? เธอได้รับมันเป็นบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งอื่นเพื่อให้เธอตกใจและการแสดงออกที่รุนแรงของเธอละลายหายไป." ในเวลานั้น .. . ผมไม่คิดว่ามีอะไรที่ผมต้องพูดกับคุณ แต่ผมมารู้ว่ามีบางอย่างที่ฉันต้องการจะบอกคุณ. "" ซาโตมิซามะ ... อา ... "รูธ สังเกตเห็นว่าการแสดงออกของเธอมีการเปลี่ยนแปลง และรีบพยายามที่จะสร้างมัน. "ดังนั้นครั้งแรกที่ผมอยากขอโทษ ฉันขอโทษรู ธ ซัง ผมเคยคิดว่าสิ่งที่ไม่ผ่านกลับมาแล้ว. "Koutarou มองเข้าไปในดวงตาของรู ธ ในขณะที่ขอโทษ." Y-ใช่ ... "สับสนรูธ พยักหน้าเธอ เห็นว่า Koutarou สัญชาตญาณยิ้มถึงคราว. ผมควรจะมีความคิดเกี่ยวกับเราน้อยมาก ฉันขอโทษรู ธ ซัง. Koutarou ตระหนักถึงวิธีการที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเขาเป็นคนที่สายตาของรู ธ กังวลสองวันที่ผ่านมาและสายตาของรู ธ สับสนในด้านหน้าของเขาซ้อน. "นี่คือ ... สิ่งที่ผมอยากให้คุณ เพื่อให้ตัวเอง. "Koutarou เริ่มต้นด้วยการบอกว่าและขยับตัวได้อย่างรวดเร็วของเขาออกไปจากรู ธ แต่เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าในช่วงฤดูหนาว. "ครอบครัวของฉันหายไปแม่ของฉันในช่วงต้นและฉันและพ่อของฉันอาศัยอยู่ของเราเอง เกี่ยวกับปีที่ผ่านมาการถ่ายโอนพ่อของฉันก็ตัดสินใจ ... เช่นเดียวกับผมมีอากาศได้รับการยอมรับไปโรงเรียนนี้และฉันจบลงด้วยการที่อยู่อาศัยของตัวเอง. "ในฤดูหนาวท้องฟ้าสีฟ้าขนาดใหญ่เป็นเมฆที่มีขนาดเล็กเพียงครั้งเดียว และเช่นเดียวกับที่คลาวด์ขนาดเล็ก Koutarou ก็ควรที่จะอาศัยอยู่ในเมืองนี้มีขนาดใหญ่ของตัวเอง. "แต่นั่นไม่ได้เกิดขึ้น วันรุ่งขึ้นหลังจากที่ผมย้ายเข้ามาโจมตีทุกคน. "สี่สาวได้แสดงให้เห็นถึงการเรียกร้องในห้องเล็กๆ ของ 106 Corona บ้าน และเพื่อที่จะปกป้องห้องของเขา Koutarou ลงเอยด้วยการที่จะต่อสู้ สาว ๆ ที่มีชนิดของเป้าหมายและมีบุคลิกที่ทั้งหมดและวันของพวกเขาเริ่มกระสับกระส่าย. "ซาโตมิซามะ ... " รู ธ ไม่เข้าใจว่าทำไม Koutarou ถูกนำหัวข้อนี้ขึ้น แต่ขึ้นอยู่กับวิธี Koutarou มีพฤติกรรมที่เธอจะบอกว่านี่คือสิ่งที่สำคัญมากกับเขาเพื่อที่เธอจะกลับมาคำถามของเธอและได้ฟังสิ่งที่เขาจะพูดว่า. "สิบเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่นั้น." Koutarou นับเดือนบนนิ้วมือของเขา และยิ้มให้รู ธ . "ในช่วงเวลาที่สิ่งต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นใช่มั้ย?" "ใช่ ... " ของต่าง ๆ ทุกชนิดของความทรงจำที่ผุดขึ้นในหัวของรู ธ เมื่อได้ยินว่า. เสถียรถูกลักพาตัว Theia ถูกโจมตีโดยตระกูล คนใต้ดินที่จะไม่ปฏิบัติตาม Kiriha มาจะถูกโจมตี พวกเขาก็ทำออกมาเล่น และงานปาร์ตี้คริสต์มาสและเดินทางไปเล่นสกีที่ได้รับการระเบิด. เธอสามารถจำสิ่งเหล่านี้เพียงแค่ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ รวมทั้งทุกสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ มีความทรงจำที่นับไม่ถ้วน. "และ ... ฉันรู้เพียงตอนนี้ มันขอบคุณรู ธ ซังและทุกคนที่ผมได้รับความสุขเหล่านี้จึงสิบเดือนที่ผ่านมา. "ในช่วงที่ผ่านมาสิบเดือนKoutarou มีประสบการณ์ทุกชนิดของปัญหา แต่มันไม่ได้จนถึงขณะนี้ว่าเขาตระหนักว่าเพียงจุดเริ่มต้นได้ทุกข์เขา ตามเวลาที่เขาได้เรียนรู้จากสถานการณ์ของเด็กผู้หญิงไม่มีสิ่งที่เจ็บปวดมากขึ้น ตอนนี้ Koutarou มั่นใจสามารถพูดได้ว่ามันก็ต้องขอบคุณสาว ๆ ที่บุกรุกที่เขาได้รับมีความสุขที่สิบเดือนที่ผ่านมา. เขาไม่สามารถที่จะบอกว่ามัน Yurika หรือเสถียรเพราะมันต้องการเพียงแค่ไปที่หัวของพวกเขา แต่นั่นก็เป็นความจริง . และเพราะนั่นคือความจริงที่ Koutarou เพิ่งกลับมาจากอดีตที่ผ่านมา Forthorthe เพื่อตอบสนองความปรารถนาของสาว ๆ และปกป้องนี้ทุกวัน. "S-ซาโต .... " คำพูดของ Koutarou จมลงไปในรู ธ หน้าอกและหัวใจของเธอเริ่มเต้นเหยง ใจของเธอกลายเป็นสีขาวและเธอก็ไม่ได้คิดอะไร แตกขนาดใหญ่ถูกดึงเข้าไปในผนังรอบหัวใจของเธอ. โอ้ไม่ถ้าฉันฟังนี้อีกฉันจะ ... เหตุผลของรู ธ เตือนเธอ อย่างไรก็ตามเธอไม่ช้าก็ไม่สามารถที่จะได้ยินคำเตือนที่เป็นหัวใจของเธอชนะได้เร็วยิ่งขึ้น. "รู ธ ซังผมไม่ทราบว่าวิธีการที่คุณรู้สึกเกี่ยวกับสิบเดือนที่ผ่านมา แต่ถ้าคุณกำลังกังวลเกี่ยวกับการแต่งงานของคุณฉันต้องการให้คุณเลือกสิ่งที่คุณเชื่อว่าจะนำมาซึ่งความสุขของคุณมากที่สุด. "Koutarou รู้สึกขอบคุณกับสาวบุกรุก และแน่นอนรู ธ เป็นอย่างดี ดังนั้น Koutarou ต้องการแต่ละคนและทุกวันในชีวิตของรู ธ ที่จะเป็นความสุขของเขาคือ ไม่ว่าเธอได้แต่งงานหรือไม่ที่เขาอยากให้เธอเลือกสิ่งที่เธอเชื่อว่าจะนำมาซึ่งความสุขของเธอมากที่สุด. "ผมจะไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณเลือกที่ แต่ในการแลกเปลี่ยนฉันจะสนับสนุนคุณโดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่ทางเลือกที่เป็น. "นั่นคือการตัดสินใจKoutarou ของ. ด้วยเหตุผลง่ายๆของการชดใช้สิ่งที่ได้รับมอบให้กับเขา." โปรดเลือกในอนาคตที่จะทำให้คุณมีความสุขที่คุณได้รับรางวัล 'เสื้อเสียใจในภายหลัง นั่นคือคำตอบของฉันกับคำถามของคุณไม่มีก็อาจจะปรารถนาของฉัน. "หากรูธ เป็นกังวลเกี่ยวกับการแต่งงานแล้วเธอควรจะคิดว่าวิธีการที่จะบรรเทาความวิตกกังวลว่า ถ้าเธออยากจะหยุดการแต่งงานที่ถูกปรับ หากที่เกิดขึ้น Koutarou จะทำในสิ่งที่เขาสามารถทำได้เพื่อปกป้อง Theia และรู ธ เขาก็อาจจะกลายเป็นข้าราชบริพาร Theia เป็นรู ธ ได้แนะนำ หรือที่เขาจะได้พูดคุยกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ของห้องและมากับวิธีการแก้ปัญหาที่ดียิ่งขึ้น. ตั้งแต่ Koutarou ไม่ได้มีความรู้จากสถานการณ์ปัจจุบัน Forthorthe เขาไม่ต้องการที่จะพูดอะไรที่อาจมีผลต่อการตัดสินใจของรู ธ แต่เขาอยากให้เธอเลือกสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข และเขาจะเคารพทางเลือกของเธอและสนับสนุนเธอ นั่นคือคำตอบของ Koutarou. นอกจากนี้เขายังรู้สึกว่ามันเป็นหน้าที่ของเขาเพราะเป็นหนึ่งในการรักษา Signaltin และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Charl ของ Alaia สิ่งที่อยากจะปกป้องก็ไม่ Signaltin แต่ความสุขของผู้คนในโลกของเธอ และนำร่างของความสุขของผู้คน, Charl ได้ให้เขาเครื่องราชอิสริยาภรณ์โฮมเมดของการจัดอันดับ ในกรณีที่เขาจะต้องปกป้องรู ธ และความสุข Theia เช่นกัน แม้ตอนนี้ Koutarou ได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับความปรารถนา Alaia และ Charl ของ. "ฉัน ... " ถ้ากังวลเดียวของรู ธ ได้รับเกี่ยวกับการแต่งงานแบบคลุมถุงชนเธออาจจะได้เพระมันในขณะนี้ คำตอบ Koutarou ไกลเกินสิ่งที่รู ธ ได้หวังว่าจะได้ในวันอื่น ๆ . "และสิ่งที่เพิ่มเติมคือการที่เขาจะต้องแก้ไขตัวเองให้เพิ่มขึ้นในบ้านเกิดของเขาเอง และเขาจะต้องแก้ไขตัวเองว่าเขาจะไม่สามารถที่จะทำให้ครอบครัวใหม่. "แต่รูธ จำคำพูดของ Theia. ถ้าผมต้องการที่จะใช้ชีวิตของฉันกับซาโตมิ-sama เขาจะทำเช่นนั้นแน่นอน .... แต่ ที่จะทำให้ Satomi-sama ไม่มีความสุข ... และฉันไม่สามารถปล่อยให้มันเกิดขึ้น !! รู ธ เกินไป Koutarou อยากที่จะอยู่กับรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขา เกี่ยวกับมากที่สุดเท่าที่เธออยากเหมือนกันสำหรับ Theia และนั่นก็คือแทบจะไม่เพียงพอที่จะทำให้เธอจาก annulling แต่งงานจัด. "... นั่นคือทั้งหมดหรือไม่" รู ธ หมดท่าพยายามที่จะรักษาความรู้สึกของเธอจากการแสดงและตอบด้วยเสียงที่เงียบสงบ และเพื่อที่จะให้ตัวเองจากรอยยิ้มของเธอ gritted ฟันของเธอ. "ใช่." Koutarou ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องแปลกสำหรับรู ธ ที่จะมีการแสดงออกดังกล่าวอย่างจริงจัง นั่นเป็นเพราะเขาเชื่อว่าสิ่งที่เขาได้กล่าวว่าสองวันได้จริงๆทำร้ายเธอ. "แล้วฉันจะยกโทษให้ตัวเองที่นี่ ฉันต้องเตรียมอาหารค่ำสำหรับแขกของฉันหลังจากนี้ ". รู ธ โค้งคำนับศีรษะของเธอขณะที่ยังคงแข็งการแสดงออกของเธอและรีบแยกกับ Koutarou เธอรู้สึกเหมือนว่าเธออยู่โดย Koutarou ได้อีกต่อไปเธอจะไม่สามารถที่จะมีความรู้สึกของเธอ. ฝ่าบาท .... คุณใต้ฝ่าพระบาทนี้จะต้องเป็นสิ่งที่คุณรู้สึกว่า .... และรู ธ ในที่สุดก็สามารถที่จะเข้าใจความรู้สึกของเธอที่มีขนาดเล็ก ต้นแบบที่จัดขึ้น. "ดีแล้ว." รู ธ เร่งขึ้นหลังจากที่พูดอำลาสั้น. ทุกอย่างครับ ... ผมก็สามารถที่จะดึงมันออก ... รู ธ รู้สึกโล่งใจลึก ๆ ว่าเธอได้รับสามารถที่จะให้ความรู้สึกของเธอที่ร่วมกันและ เธอได้รับสามารถที่จะให้ Koutarou จากการไม่มีความสุข เพราะการที่บรรเทาลึก แต่เธอไม่สามารถที่จะให้ความสนใจกับความมั่นคงของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขณะที่พวกเขาก้าวผ่านประตูโรงเรียน ไม่มีบทสนทนาระหว่างโคทาโร่และรูธ

โคทาโร่ต้องการพูดกับรูธ แต่มันเป็นข้อมูลส่วนบุคคล จึงไม่สามารถทำอย่างนั้นกับคนที่อยู่รอบๆ เนื่องจากว่า โคทาโร่ยังคงเงียบ

และรูธมีความรู้สึกซับซ้อนของเธอเรื่องโคทาโร่

เมื่อรูธได้ปรึกษากับโคทาโร่เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้เมื่อสองวันก่อนเขาพูดบางอย่างที่สามารถนำเป็นคนที่ไม่นึกถึงคนอื่น แต่หลังจากได้คุยกับ เธีย รูธ ตอนนี้เข้าใจ โคทาโร่คือความตั้งใจ แต่คำพูดนั้นก็ทำให้เธอเศร้า ส่วนผู้หญิงที่เธอต้องการ โคทาโร่จะพูดบางสิ่งบางอย่างมากขึ้น

และอีกสิ่งหนึ่ง รูธ กลัวทำตัวปกติๆ โคทาโร่ เพราะนางเชื่อว่านางจะไม่สามารถตัดสินใจเกี่ยวกับการแต่งงานเธอต้องการที่จะหลีกเลี่ยง โคทาโร่ เพราะเธอรู้สึกว่าเธอจะตัดสินใจ

สาเหตุที่พวกโคทาโร่และรู ธยังคงเงียบ สองของพวกเขากำลังมุ่งหน้าไป บ้าน โคโรน่า โดยไม่มีการแลกเปลี่ยนคำพูดใด นี่เป็นครั้งแรกที่ได้มีการเคยถูกขนาดนี้ความตึงเครียดระหว่างทั้งสอง

เงียบต่อไปอีกซักระยะ แต่ห้านาทีหลังจากผ่านประตูรูธ ทำลายความเงียบ ผู้คนรอบ ๆพวกเขาได้ลดลงและรูไม่ใช้ความเงียบและแรง

" . . . . . . . ซาโตมิซามะ แค่สิ่งที่คุณอยากจะพูดเรื่องอะไร "

รูธถามในน้ำเสียงแข็งกร้าว . เสียงของเธอไม่ได้มีความรู้สึกใดเลย และมันก็เกือบเป็นถ้าเธอคุยกับศัตรู นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่หลอกเธอสามารถรวบรวม

" มีบางอย่างที่ฉันอยากจะขอโทษเธอ "

โคทาโร่ แต่ก็เหมือนเดิม เขาแบกกระเป๋าของเขาด้วยสีหน้าที่กังวล เหมือนทุกครั้งและเดินในจังหวะเดียวกันเป็นปกติ นั้นดูเหมือนจะทำให้รูทแล้ว

" คำขอโทษ "

เมื่อได้ยินคำนั้น รูธ แสดงสีหน้าเคร่งเครียด

หรือว่าเขาไม่อยากเป็นคนสนิท . . . . . . . องค์หญิง ?

มีไม่หลายสิ่งที่รูธจะคิดแบบนั้น โคทาโร่ อยากจะขอโทษ สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอเกี่ยวกับคดีที่เธอเคยถาม โคทาโร่ให้เธีย . เพราะมันเป็นปัญหาที่สำคัญที่สุด สีหน้าของเธอเป็นธรรมชาติกลายเป็นจริงจัง

" ค่ะ "

โคทาโร่พยักหน้าเริ่มพูดถึงสิ่งที่ถูกรบกวนเขาตั้งแต่เมื่อเช้า

" มันเกี่ยวกับเรื่องการแต่งงาน คุณถามผมเรื่องเมื่อสองวันก่อน . . . "

" เอ่อ . . . "

โคทาโร่เริ่มพูดเกี่ยวกับบางอย่าง รูท ไม่ได้คาดหวัง

เรื่องเวลา . . . . . . . ?

เธอได้รับบางอย่างมันก็อีกเรื่องหนึ่ง เธอตกใจมากและสีหน้าจริงจังของเธอละลายออกไป

" ตอนนั้น . . . . . . . ผมไม่คิดว่ามีอะไรที่ฉันต้องพูดกับคุณแต่ผมมารู้ทีหลังว่า มีบางอย่างที่ผมต้องบอกคุณ "

" ซาโตมิซามะ . . . . . . . อ่า . . . . . . . "

รูธสังเกตเห็นว่าสีหน้าของเธอได้เปลี่ยนไป และพยายามรีบสร้างมัน

" ก่อนอื่นผมต้องขอโทษ ฉันขอโทษ รูธ ซาน ผมไม่คิดว่าสิ่งที่ผ่านมาแล้ว "

โคทาโร่มองเข้าไปในรูตาขณะขอโทษ

" ชะ . . ใช่ . . . . . . . "

งง รูธพยักหน้าหัวของเธอ เห็นอย่างนั้นโคทาโร่สัญชาตญาณยิ้มอย่างบิดเบี้ยว

ผมก็น่าจะคิดถึงเราอีกหน่อย ฉันขอโทษ รูธซัง

โคทาโร่รู้ว่าเด็กเขาเป็นสายตาของวิตก รูธ เมื่อสองวันก่อน และจากสายตาที่สับสน รูธ ต่อหน้าเขาซ้อนกัน

" นี่ . . . . . . . สิ่งที่ผมอยากให้คุณเอง "

โคทาโร่เริ่มขยับอย่างรวดเร็ว โดยบอกว่าเขาห่างจากรูธแทนที่เขาจะมองเข้าไปในท้องฟ้าฤดูหนาว

" ครอบครัวฉันเสียแม่ไปนานแล้ว และฉันกับพ่ออยู่ด้วยตัวของเราเอง ประมาณปีที่แล้ว โอนของพ่อฉันก็ตัดสินใจ . . . . . . . เช่นเดียวกับที่ฉันได้รับการยอมรับที่โรงเรียนนี้ ฉันก็มีชีวิตของฉันเอง "

ในใหญ่ท้องฟ้าฤดูหนาวสีฟ้าเป็นเล็กเมฆา เหมือนเมฆขนาดเล็กว่าโคทาโร่จะอาศัยอยู่ในเมืองใหญ่นี้เอง

" แต่มันก็ไม่เกิดขึ้น วันหลังจากที่ผมย้ายเข้ามา ทุกคนโจมตี "

4 สาวได้แสดงถึงการเรียกร้องเล็ก ๆ ห้อง 106 บ้านโคโรน่า และเพื่อปกป้องห้องของท่าน โคทาโร่ก็ต้องต่อสู้ ผู้หญิงมีชนิดทั้งหมดของเป้าหมายและบุคลิกภาพ และวันเริ่มกระสับกระส่ายของ

" ซาโตมิซามะ . . . . . . . "

รูธ ไม่เข้าใจว่าทำไม โคทาโร่ก็นำหัวข้อนี้ขึ้นแต่ขึ้นอยู่กับว่า โคทาโร่ก็ทำตัว เธอสามารถบอกได้ว่ามันสำคัญกับเขา เธอกลับถามเธอ และฟังสิ่งที่เขาจะพูด

" สิบเดือนผ่านไปนับตั้งแต่นั้นมา "

โคทาโร่นับเดือนบนนิ้วของเขายิ้ม

" ระหว่างที่รูธ เวลาที่สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นใช่มั้ย ? "

" ใช่ . . . . . . . "

มากมายทุกชนิดของความทรงจำที่ผุดขึ้นมาในหัวของรูธเมื่อได้ยินว่า

ซานาเอะถูกลักพาตัว เธียถูกโจมตีโดยเผ่า คนที่ไม่ทำตาม kiriha ใต้ดินมาโจมตี พวกเขายังได้แสดงละคร และคริสต์มาสปาร์ตี้และการเดินทางสกีถูกระเบิด

เธอจะยังจำสิ่งเหล่านี้ได้แค่คิดนิดหน่อย รวมถึงเรื่องเล็กน้อย มีความทรงจำมากมาย

" . . . . . . .ฉันเพิ่งนึกได้ ต้องขอบคุณรูธซังและทุกคนที่ฉันได้มีความสุขตลอดสิบเดือน "

ตลอดสิบเดือน โคทาโร่มีประสบการณ์ทุกชนิดของปัญหา แต่มันไม่ได้จนกว่าตอนนี้เขาตระหนักว่า แค่เริ่มต้นก็มีปัญหาเขา โดยเวลาที่เขาได้เรียนรู้จากผู้หญิงก็ตาม ไม่มีสิ่งที่เจ็บปวดมากกว่า ตอนนี้โคทาโร่จะพูดอย่างมั่นใจว่ามันต้องขอบคุณสาวๆที่บุกรุกเขาได้มีความสุขตลอดสิบเดือน

เขาไม่ได้พูดกับ ยูริกะ หรือ ซานาเอะ ตั้งแต่มันเข้าไปในหัวของพวกเขา แต่นั่นคือความจริง และเพราะมันคือความจริง forthorthe โคทาโร่กลับมาจากอดีต เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้หญิงและปกป้องแบบนี้ทุกวัน

" s-sato

. . . . . . . "โคทาโร่ก็จมเข้าไปในรูทรวงอกและหัวใจเธอเริ่มเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง จิตใจของเธอกลายเป็นสีขาว และเธอก็ไม่คิด อะไร รอยแตกร้าวขนาดใหญ่ถูกฉีกลงผนังรอบ ๆหัวใจเธอ

อ๊ะเปล่า ถ้าผมฟังนี้อีก ผมจะ . . . . . . .

เหตุผลของรูธเตือนเธอ อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ได้ยินคำเตือนนั้น ในเร็วๆ นี้ หัวใจเธอเต้นเร็ว

" รูธ ซาน