Meng Hao laughed bitterly. Before,

Meng Hao laughed bitterly. Before, he would have jumped eagerly at such an opportunity. This was a very important step in his growth as a master alchemist within the Sect. Having just been promoted, he had to struggle to distinguish himself from the other thousand master alchemists. In the entire past three months, not a single person had come to him looking for pill concocting.

If he didn’t take advantage of the first opportunity, then there would never be a second….

Unfortunately, today….

Meng Hao was just about to open his mouth, when suddenly, his expression flickered. He looked at the meat jelly for the space of a few breaths. Outside, Bai Yunlai suddenly heard a thunderous boom from inside the Immortal’s Cave.

It filled the entire valley, causing the mountains to tremble. Anyone inside the valley would have been able to hear it, and it attracted quite a bit of attention. Bai Yunlai stared in shock. His ears rang, and it took a long moment for him to regain his composure.

He took a deep breath, and stepped back a pace, his heart trembling in fear. He had no idea what pill Meng Hao was concocting to have produced such an uproar. However, not much time passed before the door of the Immortal’s Cave opened. Fang Mu appeared from within, smiling.

“In my haste, I exploded the pill furnace,” he said. “But, that doesn’t matter. I have more. Brother Bai, let’s go!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เฮา เมงหัวเราะดี ๆ ก่อน เขาจะได้กระโดดมากระหายที่มีโอกาส นี้เป็นขั้นตอนสำคัญมากในการเติบโตของเขาเป็นเป็นกลหลักภายในนิกาย มีเพียงการส่งเสริม เขาไปต่อสู้เพื่อแยกตัวอื่น ๆ พันหลัก alchemists ในทั้งหมด สามเดือน คนเดียวไม่ได้มาเขามองปิติยาถ้าเขาไม่ได้ใช้ประโยชน์จากโอกาสแรก แล้วจะไม่มีสอง...แต่น่าเสียดาย วันนี้...เฮา เมงคือแค่ เปิดปากของเขา เมื่อจู่ ๆ flickered นิพจน์ของเขา เขาดูที่เนื้อเจลลี่สำหรับพื้นที่ของกี่ลมหายใจ นอก ไบ Yunlai ได้ยินก็มีบูมสนั่นจากภายในถ้ำของอมตะมันเต็มไปด้วยหุบเขาทั้งหมด ก่อให้เกิดเทือกเขาสั่นเครือ ทุกคนภายในหุบเขาจะได้รับได้ยินมัน แล้วมันดึงดูดความสนใจของ ไบ Yunlai จ้องในช็อต หูของเขารัง และมันเอาช่วงเวลายาวนานสำหรับเขาที่จะคืนความสงบของเขาเขาเอาลมหายใจลึก และก้าวก้าว ใจสั่นกลัวกลับ เขามีความคิดอะไรยาเมงเฮาก็ปิติมีผลิตดังกล่าวเป็นโกลาหล อย่างไรก็ตาม เวลาไม่มากผ่านก่อนเปิดประตูถ้ำของอมตะ หมู่ฝางปรากฏจากภายใน รอยยิ้ม"อุตลุดของฉัน ฉันระเบิดเตาหลอมยา เขากล่าวว่า "แต่ ซึ่งไม่สำคัญ เพิ่มเติมได้ พี่ชายไบ ไปกันเถอะ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เม้งเฮาหัวเราะอย่างขมขื่น ก่อนที่เขาจะได้เพิ่มขึ้นกระหายในโอกาสดังกล่าว นี้เป็นขั้นตอนที่สำคัญมากในการเจริญเติบโตของเขาในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุต้นแบบภายในนิกาย ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเพียงแค่เขามีการต่อสู้เพื่อแยกความแตกต่างของตัวเองจากที่อื่น ๆ พันโทเล่นแร่แปรธาตุ ในทั้งสามเดือนที่ผ่านมาไม่ได้เป็นคนเดียวที่ได้มาเขามองหายาห้าวหาญ. ถ้าเขาไม่ได้ใช้ประโยชน์จากโอกาสแรกแล้วมีจะไม่เป็นที่สอง ... . แต่น่าเสียดายที่วันนี้ ... . เม้งเฮาเป็นเพียง เกี่ยวกับการเปิดปากของเขาเมื่อจู่ ๆ การแสดงออกของเขา flickered เขามองไปที่เนื้อวุ้นสำหรับพื้นที่ในไม่กี่ลมหายใจที่ นอกตากใบ Yunlai จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงบูมสนั่นจากภายในถ้ำอมตะของ. มันเต็มไปทั้งหุบเขาทำให้เกิดภูเขาสั่น ทุกคนที่อยู่ภายในหุบเขาจะได้รับสามารถที่จะได้ยินมันและมันดึงดูดไม่น้อยให้ความสนใจ ตากใบ Yunlai จ้องในช็อต หูของเขาดังขึ้นและจะเอาช่วงเวลาที่นานสำหรับเขาที่จะฟื้นความสงบของเขา. เขาเอาลมหายใจลึกและก้าวถอยหลังก้าวหัวใจของเขาสั่นด้วยความกลัว เขามีความคิดว่ายาเม้งเฮาได้รับการปรุงที่จะได้มีการผลิตดังกล่าวไม่มีที่สับสนวุ่นวาย แต่เวลาไม่มากที่ผ่านมาก่อนที่ประตูถ้ำอมตะของเปิด ฝางหมู่ที่ปรากฏจากภายในยิ้ม. "ในความเร่งรีบของฉันฉันระเบิดเตายา" เขากล่าว " แต่นั่นไม่สำคัญ ฉันมีมากขึ้น บราเดอร์ตากใบให้เป็นไป! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมิ่งเฮ่าหัวเราะอย่างขมขื่น ก่อนที่เขาจะกระโดด สุดที่เช่นโอกาส นี้เป็นขั้นตอนที่สำคัญมากในการเจริญเติบโตของเขาเป็นอาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุในนิกาย เพิ่งได้รับการเลื่อนขั้น เขาต้องต่อสู้เพื่อแยกตัวเองจากคนอื่นพันหลักนักเล่นแร่แปรธาตุ ในตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา ไม่ใช่แค่คนๆเดียวมา เขามองหายา 5 .ถ้าเขาไม่ได้ใช้ประโยชน์จากโอกาสครั้งแรก จากนั้นก็ไม่เคยเป็น . . . . . . . สองแต่น่าเสียดายที่ในวันนี้ . . . . . . .เมิ่งฮ่าวกำลังจะเปิดปากของเขา เมื่อจู่ๆ สีหน้าของเขาริบหรี่ลง . เขาดูเยลลี่เนื้อพื้นที่เพียงไม่กี่อึดใจ ข้างนอก ไป๋ ุนไหลก็ได้ยินตูมดังสนั่น จากภายในถ้ำของอมตะมันเต็มไปทั้งหุบเขา ทำให้ภูเขาสั่นสะท้าน ใครอยู่ในหุบเขาจะได้รับสามารถที่จะได้ยินมันและมันดึงดูดค่อนข้างเป็นบิตของความสนใจ ไป๋ ุนไหลมองตกใจ หูของเขาดังขึ้น มันเอาเวลานานสำหรับเขาที่จะฟื้นความสงบของเขาเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และก้าวถอยหลังเป็นจังหวะ หัวใจของเขาสั่นด้วยความหวาดกลัว เขามีความคิดที่ไม่มีสิ่งที่ยาเมิงเฮาก็กุเรื่องเพื่อผลิตดังกล่าวคะ อย่างไรก็ตาม เวลาไม่มากก่อนที่จะผ่านประตูของถ้ำเป็นอมตะเปิด เขี้ยวหมูปรากฏจากภายใน , ยิ้ม" ในความเร่งรีบของฉันฉันระเบิดเม็ดเตา " เขากล่าว " แต่นั่นไม่สำคัญ ฉันมีมากกว่า พี่ไป๋ ไปกันเถอะ ! "