It was at this moment that suddenly

It was at this moment that suddenly, a voice entered Meng Hao’s ears that no one else could hear. It was an ancient voice, as weak as if it came from the mouth of someone about to die.

“The destructive Thorn Rampart can exterminate anything under the Spirit Severing stage. Once it takes root, it can’t be moved, and will live for one month…. It doesn’t matter how you woke it. Right now, you need to still your mind and extract a drop of blood from yourself that contains some of your will. Place it onto the Thorn Rampart trunk in front of you. Remember…. The drop of blood must contain your will. That will allow you to issue an order to the thorns.” The voice seemed to have come out from nowhere, but as soon as Meng Hao heard it, he suddenly recalled the voice he had heard three months ago when Zhou Dekun was taken.

The voice was one and the same.

Meng Hao’s eyes glittered as he thought. According to the method just described to him, he sliced a cut onto his forehead. A drop of blood appeared, which contained some of Meng Hao’s Cultivation base and will. As it flew forward, Meng Hao felt a wave of weakness flow through him. He knew that in his entire life, he could produce no more than five such drops of blood!

Anything more than five would be far too much of a loss.

Surrounded by silence, Meng Hao clenched his jaw. The blood was extremely precious, but, for the sake of the Frigid Snow Larva… he caused the drop to fly forward and enter into the Thorn Rampart trunk. His eyes flashed.

Nothing obstructed its way; it merged into the Thorn Rampart trunk, which then began to tremble.

Instantly, the thorns stabbed into the Holy Snow City Cultivators faded from sight, and their wounds closed up. The thorns actually remained in their bodies, fuel with which to heal their wounds.

As the thorns disappeared, the Black Lands Palace and Western Desert Cultivators outside of the city let out bloodcurdling screams. Their bodies instantly began to wither completely. The sounds of explosions filled the air as some of the dying Cultivators chose to self-detonate.

The explosions caused Meng Hao’s mind to feel as if it were shattering. It seemed as if he had become one with the Thorn Rampart trunk, and that all of the thorns spread about were extensions of his will.

With a mere thought, he could kill everyone.

At the same time, his Spiritual Sense felt as if it were wasting away. Meng Hao’s Spiritual Sense was second only to that of a Nascent Soul Cultivator, far above that of anyone in the same stage as him. Were it not, then the strain would have completely dried it up.

Suddenly, Meng Hao’s will sensed something new. Outside of the city, in a location stabbed through with a handful of thorns, someone spoke in a low voice.

“Grandmaster Meng, is that you?”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นช่วงเวลานี้ที่อยู่ ๆ ก็มีเสียงเข้ามาในหูเม้งเฮาส์ที่ไม่มีใครได้ยิน มันเป็นเสียงโบราณเป็นอ่อนแอเป็นถ้ามันมาจากปากของคนที่กำลังจะตาย. " ธ อร์นทำลาย Rampart สามารถกำจัดอะไรภายใต้ขั้นตอนการตัดวิญญาณ เมื่อมีการใช้รากมันจะไม่สามารถย้ายและจะมีชีวิตอยู่หนึ่งเดือน ... มันไม่สำคัญว่าคุณตื่นมัน ตอนนี้คุณจะต้องยังคงความคิดของคุณและสารสกัดจากหยดเลือดจากตัวเองว่ามีบางส่วนของคุณจะ วางมันลงบนลำตัว ธ อร์น Rampart ในหน้าของคุณ โปรดจำไว้ว่า ... การลดลงของเลือดจะต้องมีของคุณจะ ที่จะช่วยให้คุณสามารถที่จะออกคำสั่งให้หนาม. "เสียงดูเหมือนจะได้ออกมาจากที่ไหนเลย แต่ทันทีที่เม้งเฮาได้ยินมันเขาก็จำได้ว่าเสียงที่เขาเคยได้ยินสามเดือนที่ผ่านมาเมื่อโจว Dekun ถูกนำ. เสียงเป็นหนึ่งเดียวกัน. ตาเม้งเฮาส์ glittered ขณะที่เขาคิด ตามวิธีการเพียงแค่อธิบายให้เขาหั่นตัดลงบนหน้าผากของเขา หยดเลือดปรากฏซึ่งมีบางส่วนของฐานการเพาะปลูกเม้ง Hao และจะ ขณะที่มันบินไปข้างหน้าเม้งเฮารู้สึกว่าคลื่นของการไหลของความอ่อนแอผ่านเขา เขารู้ว่าในชีวิตของเขาเขาสามารถผลิตไม่เกินห้าหยดเช่นเลือด! อะไรมากไปกว่าห้าจะไกลมากเกินไปของการสูญเสีย. ล้อมรอบด้วยความเงียบเม้งเฮา clenched ขากรรไกรของเขา เลือดก็มีค่ามาก แต่เพื่อประโยชน์ของหนาวหิมะตัวอ่อน ... เขาเกิดจากการลดลงที่จะบินไปข้างหน้าและใส่ลงไปในลำ ธ อร์นเทิน ประกายตาของเขา. ไม่มีอะไรกีดขวางทาง; มันกลืนเข้าไปในลำต้นของ ธ อร์นเทินซึ่งหลังจากนั้นก็เริ่มสั่น. ทันทีหนามแทงเข้าไปในพระหิมะเมืองพรวนจางหายไปจากสายตาและบาดแผลของพวกเขาปิดรับสมัคร หนามยังคงจริงในร่างกายของพวกเขาเชื้อเพลิงด้วยซึ่งในการรักษาแผลของพวกเขา. ในฐานะที่เป็นหนามหายไปดินแดนสีดำวังและทะเลทรายตะวันตกพรวนนอกเมืองให้ออกกรีดร้องน่าขนพองสยองเกล้า ร่างกายของพวกเขาทันทีเริ่มที่จะเหี่ยวเฉาสมบูรณ์ เสียงของระเบิดที่เต็มไปด้วยอากาศเป็นบางส่วนของเครื่องคราดตายเลือกที่จะระเบิดตัวเอง. การระเบิดที่เกิดจากใจของเม้งเฮาจะรู้สึกราวกับว่ามันถูกทำให้ป่นปี้ มันดูราวกับว่าเขาได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกับลำตัว ธ อร์นเทินและว่าทั้งหมดของหนามกระจายเกี่ยวกับการเป็นส่วนขยายของความประสงค์ของเขา. ด้วยคิดเพียงเขาจะฆ่าทุกคน. ในขณะเดียวกันความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขารู้สึกราวกับว่ามัน ได้รับการสูญเสียออกไป ความรู้สึกทางจิตวิญญาณเม้งเฮาเป็นครั้งที่สองเท่านั้นที่ของตั้งไข่วิญญาณ Cultivator ไกลเหนือที่ทุกคนอยู่ในขั้นตอนเดียวกับเขา มันไม่ได้แล้วความเครียดจะได้แห้งสนิทมันขึ้น. ทันใดนั้นเม้งเฮาประสงค์ของรู้สึกอะไรใหม่ ๆ ด้านนอกของเมืองในตำแหน่งที่แทงทะลุกับกำมือของหนามบางคนพูดเสียงต่ำ. "มาสเตอร์เม้งคือการที่คุณ?"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันคือตอนนี้ที่จู่ๆ เสียงเข้ามาในหูของ เมิ่งฮ่าวที่ไม่มีใครได้ยิน มันเป็นเสียงโบราณ อ่อนแอ เหมือนมันออกมาจากปากของคนที่กำลังจะตาย" เทินหนามทำลายสามารถทำลายล้างทุกอย่างภายใต้จิตวิญญาณการเวที เมื่อมันหยั่งรากลึก มันสามารถเคลื่อนไหวได้ และจะอยู่เพื่อ . . . . . . . 1 เดือน มันไม่สำคัญว่าคุณตื่นแล้ว ตอนนี้ คุณต้องยังจิตใจของคุณและสารสกัดจากหยดเลือดจากตัวเองว่า มีบางส่วนของของคุณจะ วางมันลงบนหนามเชิงเทินลำตัวด้านหน้า จำได้ว่า . . . . . . . หยดเลือดจะต้องมีคุณ ที่จะช่วยให้คุณสามารถออกคำสั่งให้หนาม " เสียงที่ดูเหมือนจะออกมาจากไม่มีที่ไหนเลย แต่ทันทีที่ เมิ่งฮ่าวได้ยินมัน เขาก็นึกถึงเสียงที่เขาเคยได้ยินมาเมื่อสามเดือนก่อน เมื่อโจว dekun ได้ที่เสียงก็เหมือนกันเหม็ง เฮา ดวงตาแวววาวอย่างที่เขาคิด ตามวิธีการที่ระบุไว้ เขาหั่นตัดลงบนหน้าผากของเขา หยดเลือดที่ปรากฏ ซึ่งประกอบด้วยบางส่วนของ เมิ่งฮ่าวฐานการเพาะปลูก และจะ ขณะที่มันบินไปข้างหน้า เมิ่งฮ่าวรู้สึกคลื่นการไหลของความอ่อนแอของตัวเขา เขารู้ว่าชีวิตของเขาทั้งหมด เขาจะผลิตไม่เกิน 5 เรื่องหยดเลือดอะไรที่มากกว่าห้าจะไกลเกินไปของการสูญเสียล้อมรอบไปด้วยความเงียบ เมิ่งฮ่าว clenched ขากรรไกรของเขา เลือดก็มีค่ามาก แต่เพื่อลูก . . . . . . . หิมะที่เย็นยะเยือก เขาเป็นต้นเหตุปล่อยบินไปข้างหน้า และเข้าไปในป้อมปราการหนาม ลำต้น ดวงตาของเขาแวบไม่มีอะไรติดมา มันผสานเข้าหนามเชิงเทินท้ายรถ ซึ่งก็เริ่มสั่นทันที , หนามแทงเข้าไปในเมืองหิมะบริสุทธิ์ cultivators เลือนหายไปจากสายตา และบาดแผลปิด หนามจริงยังคงอยู่ในร่างกายของพวกเขา เชื้อเพลิง ซึ่งในการรักษาบาดแผลของพวกเขาเป็นหนามหายไป ดำที่ดินวังและทะเลทรายตะวันตกเกษตรกรนอกตัวเมืองออกไปน่ากลัวมาก . . . ร่างกายของพวกเขาทันทีเริ่มเหี่ยวเฉาลงอย่างสิ้นเชิง เสียงของการระเบิดที่เต็มไปอากาศเป็นบางส่วนของเกษตรกรเลือกที่จะตายด้วยระเบิดระเบิดทำให้เมิงเฮาใจรู้สึกว่ามันแตก . มันเหมือนกับว่าเขาได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกับหนามเชิงเทิน trunk และว่าทั้งหมดของหนามกระจายเกี่ยวกับส่วนขยายของเขาด้วยความคิดเพียง , เขาจะฆ่าทุกคนใน เวลาเดียวกัน ความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขารู้สึกเหมือนเสียเวลาไป เหม็ง หาว อารมณ์ความรู้สึกเป็นเพียงรองของที่มีวิญญาณ ที่พึ่งห่างไกลข้างต้นของทุกคนในเวทีเดียวกับเขา ถ้าไม่ใช่ แล้วความเครียดจะได้แห้งขึ้นทันใดนั้น เหม็ง เฮาจะได้อะไรใหม่ๆ ด้านนอกของเมือง ในตำแหน่งที่แทงผ่านเต็มไปด้วยหนาม บางคนพูดด้วยเสียงต่ำ" นายท่านเมิง นั่นคุณเหรอ "