Ok I never ever do this but I need

Ok I never ever do this but I need someone's help. I would ask my family back in America for help but they would worry and want me to come back to America and teach history at my old teachibg job. I spent all of my baht getting my work visa in Penang, Malaysia. Penang was very expensive. The food and water was three times more expensive than the food and water in Surat Thani... I only went to Penang with my last 7,000 baht and it was gone by my 4th day in Penang because my working visa was 3,000 baht and getting to Penang by bus and back was 1,500 baht. I also was stranded at the Malaysian border for 3 hours because customs at the Thailand border wanted me to give them 1,000 baht to get back in to Thailand and I did not have 1,000 baht to give them at customs. My school company did not pay for the work visa or the bus to get to Penang. When I wrote the head of my company today to see if I could get an advance on my paycheck that I am getting on August first she told me I can go looking in a garbage can and eat garbage food. Yeah. So that is what I am dealing with right now. And I have been nothing but kind and loving and thankful to my school company. All of my friends here in Surat Thani have no baht left either. So if anyone could give me any baht tomorrow that would be great. I will pay you back double on August 2nd. Thank you so much and I hope you are having an excellent week with your family and friends.☺ Thank you -Teacher Joe.☺

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตกลงฉันไม่เคยทำ แต่ต้องการช่วยเหลือของผู้อื่น ฉันจะขอให้ครอบครัวกลับมาอยู่ในอเมริกาสำหรับความช่วยเหลือ แต่จะกังวล และให้กลับมาอเมริกา และสอนประวัติศาสตร์ teachibg งานเก่า ใช้จ่ายทุกบาทของฉันได้รับวีซ่าทำงานในปีนัง มาเลเซีย ปีนังมีราคาแพงมาก อาหารและน้ำแพงสามเท่าอาหารและน้ำในจังหวัดสุราษฎร์ธานี... เพียงผมไปปีนัง ด้วย 7,000 บาท สุดท้ายของฉัน และมันหายไป โดยวันที่ 4 ของฉันในปีนัง เพราะวีซ่าทำงาน 3,000 บาท และการเดินทางไปปีนัง โดยรถและกลับ 1,500 บาท ฉันยังถูกควั่นที่ชายแดนมาเลเซีย 3 ชั่วโมงเนื่องจากศุลกากรที่ชายแดนประเทศไทยต้องการให้ผมให้ 1,000 บาท จะได้รับกลับมาในประเทศไทย และมี 1,000 บาท เพื่อให้พวกเขาที่ศุลกากร บริษัทโรงเรียนไม่จ่ายสำหรับวีซ่าทำงานหรือรถบัสเพื่อไปปีนัง เมื่อผมเขียนหัวของบริษัทของฉันวันนี้ดูถ้าฉันจะได้รับเป็นเงินหักคืนของฉันที่ฉันได้รับบนแรกสิงหาคม เธอบอกฉันฉันสามารถไปมองในขยะสามารถ และกินอาหารขยะ ใช่ เพื่อ ให้เป็นอะไรฉันจะจัดการกับ และมีอะไรแต่ใจดีและรัก และขอบคุณบริษัทโรงเรียนของฉัน เพื่อน ๆ ที่นี่สุราษฎร์ธานีมีบาทไม่ทิ้งอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนั้น ถ้าใครสามารถให้ฉันใด ๆ บาทวันพรุ่งนี้ ที่จะดี ผมจะจ่ายคุณคู่กลับบน 2 สิงหาคม ขอบคุณมากและฉันหวังว่า คุณมีสัปดาห์ดีกับของคุณ friends.☺ และครอบครัวขอขอบคุณ-Joe.☺ ครู

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตกลงฉันไม่เคยทำเช่นนี้ แต่ผมต้องการความช่วยเหลือของใครบางคน ฉันจะขอให้ครอบครัวของฉันกลับมาอยู่ในอเมริกาเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่พวกเขาจะต้องกังวลและต้องการให้ผมกลับไปอเมริกามาสอนวิชาประวัติศาสตร์ที่งาน teachibg เก่าของฉัน ผมใช้เวลาทั้งหมดของเงินบาทของฉันได้รับวีซ่าทำงานของฉันในปีนังมาเลเซีย ปีนังมีราคาแพงมาก อาหารและน้ำสามครั้งมีราคาแพงกว่าอาหารและน้ำในสุราษฎร์ธานี ... ฉันเพียงไปปีนังสุดท้ายของฉัน 7,000 บาทและมันก็หายไปโดยวันที่ 4 ของฉันในปีนังเพราะวีซ่าการทำงานของผมก็คือ 3,000 บาทและได้รับการ ปีนังโดยรถประจำทางและกลับมาเป็น 1,500 บาท ฉันยังได้รับการติดที่ชายแดนประเทศมาเลเซียเป็นเวลา 3 ชั่วโมงเพราะศุลกากรที่ชายแดนไทยต้องการให้ผมให้พวกเขา 1,000 บาทจะได้รับกลับในประเทศไทยและฉันไม่ได้มี 1,000 บาทเพื่อให้พวกเขาที่ศุลกากร บริษัท โรงเรียนของฉันไม่ได้จ่ายเงินสำหรับวีซ่าทำงานหรือรถบัสที่จะได้รับไปปีนัง เมื่อผมเขียนหัวของ บริษัท ของฉันในวันนี้เพื่อดูว่าฉันจะได้รับล่วงหน้า paycheck ของฉันที่ฉันได้รับสิงหาคมแรกที่เธอบอกฉันว่าฉันสามารถไปมองในความสามารถขยะและกินอาหารขยะ ใช่. ดังนั้นเป็นสิ่งที่ผมกำลังจัดการกับในขณะนี้ และฉันได้รับอะไร แต่ชนิดและมีความรักและขอบคุณให้กับ บริษัท โรงเรียนของฉัน เพื่อนทั้งหมดของฉันที่นี่ในสุราษฎร์ธานีไม่มีบาทที่เหลือทั้งสอง ดังนั้นหากใครจะให้ฉันบาทใด ๆ ในวันพรุ่งนี้ว่าจะดี ผมจะจ่ายเงินให้คุณกลับสองครั้งที่ 2 สิงหาคม ขอบคุณมากและฉันหวังว่าคุณจะมีสัปดาห์ที่ดีกับครอบครัวของคุณและfriends.☺ขอบคุณ -Teacher Joe.☺

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โอเค ผมเคยทำแบบนี้ แต่ผมต้องการคนช่วย ผมจะขอให้ครอบครัวของฉันกลับมาอเมริกาเพื่อช่วย แต่พวกเขาจะเป็นห่วง และอยากให้ฉันกลับอเมริกา และสอนประวัติศาสตร์ ในงาน teachibg ของฉันเก่า ผมใช้เวลาทั้งหมดของบาทของผมที่ได้รับวีซ่าทำงานในปีนัง , มาเลเซีย ปีนังก็แพงมาก อาหารและน้ำสามครั้งมีราคาแพงกว่าอาหารและน้ำในสุราษฎร์ธานี . . . . . . . ฉันแค่ไปปีนังกับสุดท้าย 7 , 000 บาท และมันก็หายไป โดยวันที่ 4 ใน ปีนัง เพราะวีซ่าการทำงานของฉันคือ 3 , 000 บาท และการเดินทางไปปีนังโดยรถบัสและหลัง 1500 บาท ผมยังติดอยู่ที่ชายแดนมาเลเซียเป็นเวลา 3 ชั่วโมง เพราะศุลกากรที่ชายแดนไทย อยากให้พวกเขาได้ 1000 บาท เพื่อกลับสู่ประเทศไทยและฉันไม่ได้ 1000 บาท ให้ที่ ศุลกากร บริษัท โรงเรียนผมไม่ได้จ่ายค่าทำวีซ่า หรือ รถ ไป ปีนัง เมื่อผมเขียนหัวของ บริษัท ของฉันในวันนี้เพื่อดูว่าฉันจะได้รับล่วงหน้า paycheck ของฉันที่ฉันได้รับในวันที่แรกที่เธอบอกว่าฉันสามารถไปดูในถังขยะและกินอาหารขยะ ใช่ แล้วนั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังรับมือกับมันอยู่ตอนนี้ และฉันได้รับอะไร แต่ชนิด และ รัก และ ขอบคุณ บริษัท โรงเรียน เพื่อนทั้งหมดของฉันที่นี่ในสุราษฎร์ธานีไม่มีบาทแล้วนะคะ ดังนั้นถ้าใครสามารถให้ฉันมีบาท พรุ่งนี้มันก็จะดี ฉันจะคืนให้เป็นสองเท่า เมื่อวันที่ 2 ขอบคุณและฉันหวังว่าคุณมีสัปดาห์ที่ดีกับครอบครัวและเพื่อนของคุณ ☺ขอบคุณ ครูโจ ☺