第503章 云轻鸿上一章返回目录下一章 (www.exiaoshuo.

第503章 云轻鸿
上一章
返回目录
下一章
(www.exiaoshuo.com E小说)，高速全文字在线阅读！

云家并不大，走了没多久，云萧便停步在了一个雅致的庭院前。

云萧侧过身道：“这里是我爹的住处，因为身体的缘故，他很少外出，这个时间，他应该在里面的。”

这个院子不大，作为家主的住所，看上去和周围的庭院也并没有显眼的区别，云澈目光扫了一眼周围，这里的脚印人迹很是稀疏，显然平时都很少有人来。而一个显赫家族的家主住处，本应该是被经常登门踏足的地方。

“我们进去吧。”

云萧缓缓的调整气息，让自己的脸色变得好看一点，又伸手摸了一下背后，确认新换的衣服上没有沾染血迹后才算是放下心来，他向前走了两步，刚要踏进院子时，却现云澈没有跟过来，他一转眼，便看到云澈正眼睛直直的看着前方，似乎已经失神。

“云大哥，怎么了？”云萧疑问道。

云澈眼神回过，然后淡淡摇头：“没什么，我们进去吧……希望不会打扰到你父亲休息。”

“不会的，我爹一般不会在这个时间休息的。”云萧微笑着道，然后又小声的提醒一句：“千万不要和我爹说我的伤很重，不然爹娘知道了，肯定要好几天睡不安稳。”

“嗯。”云澈答应一声，向前抬步，就连云萧，都看出他有些魂不守舍。

不大的庭院，一个矮亭，一张石桌，四个石凳，一小片翠绿的葡萄架，葡萄架旁是一个看上去有些陈旧的藤椅，在旁边，是一个更加陈旧的武器架，只是上面并没有挂什么武器，甚至没有了挂过武器的痕迹。

这便是云澈所看到的，庭院里的一切。

云萧站到主房面前，声音轻缓的道：“爹，你在里面吗？我带了一位朋友来，他想见你。”

房间里面，传来了轻微的动静，随之，一个中年男子的声音传来：“哦？朋友？呵呵，萧儿好像还是第一次带朋友来，进来吧。”

这个声音很温和，但毫无中气，透着明显的虚软无力。身为一个医者，仅凭这个声音，云澈便可以确定声音的主人身体状态是何等的不堪。他的心中不受控制的猛然揪动……直揪的他内心深处有一种针扎般的疼痛。不由自主的，他伸出手来，按在了自己的心口部位……

他一直以为，能让他有这种感觉的，只有爷爷、小姑妈，还有和他成婚的苍月，他无法理解，为什么面对一个从未见过面，曾经还暗暗恨过的人，他声音中透出的虚弱，竟会让自己产生这种轻微，却无比锥心的痛感……

这难道……就是传说中的那种……血脉相连吗……

现在与自己只有一墙之隔，只要再简单几步就要见到的人……真的就是……就是……

“那我们进去了，云大哥……啊？云大哥，云大哥？”

云澈呆呆的看着前方，目光怔然，四肢紧绷，就如魂魄忽然离体，云萧一连喊了他三遍，他才算是回过神来……胆子大到无法无天，敢一个人毁焚天门，敢一个人闯凤凰神宗的他，此时面对前方只有三步之遥的虚掩房门，心脏竟是无比狂乱的跳动起来，那是一种无比陌生，从未有过的悸动和忐忑，那种感觉，他无法诠释，无法形容……

他有着两世人生，一世，是师父将他抚养长大，一世，是萧爷爷将他养大……两世，他都没有父母，哪怕是这一世的养父母，在他记事之前就双双离世。

“父亲”这个对普通人来说熟悉的不能再熟悉的概念，对他，却一直都无比的陌生和遥远。从爷爷云沧海那里，他知道了自己亲生父母的身份和名字，知道了他们当年离开自己的原因，他当初对他们的恨意全部消失，潜意识里也渴望着能见到他们。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หยุดบทหมายเลข 503 แสงเมฆบทก่อนหน้ากลับไปที่สารบัญบทถัดไป (Www.exiaoshuo.com e-นวนิยาย), เต็มเร็วออนไลน์ เมฆไม่ดี แต่ไม่นานหลังจาก Yun Xiao แล้วหยุดที่หน้าบ้านมีรสนิยม เสี่ยวหยุนเอง: "นี่คือบ้านของพ่อ ผล ของร่างกาย เขาไม่ค่อยออกไป เวลานี้ เขาควรจะมี ” ลานไม่น่า เป็นของหลักของเฮาส์ และสวนโดยรอบไม่มีความแตกต่างชัดเจน ตายุน Che glanced รอบ ซึ่งเดินรอยเท้า โดยห่าง มักน้อย และอยู่อาศัยหลักของตระกูล ควรจะเป็นสถานเยี่ยมชมบ่อย "เราไป ” เสี่ยวหยุนช้าของการปรับปรุงลมหายใจ ช่วยให้ใบหน้าตัวเองกลายเป็นลักษณะ และมาถึงสัมผัสเกี่ยวกับเบื้องหลัง ยืนยันใหม่สำหรับเสื้อผ้า Shang Hou เป็นลงหัวใจ เขาเดินหน้าไปได้สองก้าว เพียงเพื่อก้าวเข้าสู่ลาน Shi เลือดไม่เป็นตอนนี้ Yun Che ไม่พร้อม blink เขาจะดู Yun Che อยู่ตรงตรงของดูด้วยตาข้างหน้า ดูเหมือนว่าจะ มีการขาดงาน พี่ชาย คืออะไรผิด "เมฆถนนถามชอว์ Che ยุนมองย้อนกลับ และสัมผัสแล้วส่ายหัวของเขา: "ไม่ เราไป...... หวังไม่ให้รบกวนคุณพ่อที่เหลือ ” "ไม่ พ่อปกติทำไม่ "ถนนเซียวยุน มีรอยยิ้ม และจากนั้น กระซิบคำเตือน: " ไม่ และพ่อของฉันบอกฉันว่า ฉันบาดเจ็บหนักมาก หรือพ่อแม่คุณรู้ ว่า แน่นอนหลายวันไม่ได้นอนหลับสบาย ” "ดี "สัญญา Yun Che ขั้นตอนข้างหน้า และเสี่ยวหยุน เห็นบางส่วนของอาหารกลางวันของเขา ขนาดเล็ก สวนศาลาสั้น โต๊ะหิน ม้านั่งหินสี่ องุ่นเขียว องุ่นชิ้นเล็กคือลักษณะ บางเก้าอี้หวายเก่า ที่ด้านข้างของเขาถูกอาวุธโบราณมากขึ้น เหนือไม่วางอาวุธใด ๆ ไม่ค่อยแขวนเหนือร่องรอยของอาวุธ นี้เป็นสิ่งที่ Che ยุนเห็น ทุกอย่างในสวนนี้ เสี่ยวหยุนชี้ไปด้านหน้าของบ้านหลัก ลดเสียง: "พ่อ มีคุณหรือไม่ นำให้เพื่อน อยากดูคุณ ” ภายในห้องพัก มีการเคลื่อนไหวเล็กน้อย และ กับ มัน เสียงของคนวัยกลางคน: " Oh จริง ๆ เพื่อน โอ้ เซียว Er ไม่ดูเหมือนจะ เป็นกับเพื่อนครั้งแรก มาใน ” เสียงอ่อนโยน แต่มีไม่มีก๊าซ เผยให้เห็นข้อบกพร่องสำคัญของนุ่มและอ่อน การแพทย์ ด้วยเสียง Che ยุนเพื่อค้นหาหลักร่างกายทนไม่ได้ว่ามันเป็น หัวใจของเขาก็ดึงออกจากการควบคุม...... ดึงตรงมีความเจ็บปวดเหมือนเข็มในหัวใจของเขา ปรับ เขาจัดมือของเขา และ ในบริเวณหน้าอกของเขา...... เขาคิดว่าสามารถทำให้เขารู้สึกแบบนี้ เท่าปู่ ป้าเล็ก หรือแต่งงานกับเขาดวงจันทร์อ่อน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเขาได้เคยพบ ที่ยังแอบเกลียดคน เปิดเผยความอ่อนแอในเสียงของเขา จะตัวเองผลิตผู้เยาว์ แต่กรวยปวดหัวใจ...... นี่...... เป็นตำนาน...... ทำเลือด...... และเท่านาน แยกจากกันโดยขั้นตอนจะเห็นคน...... จริง ๆ...... คือ...... “那我们进去了，云大哥……啊？云大哥，云大哥？” 云澈呆呆的看着前方，目光怔然，四肢紧绷，就如魂魄忽然离体，云萧一连喊了他三遍，他才算是回过神来……胆子大到无法无天，敢一个人毁焚天门，敢一个人闯凤凰神宗的他，此时面对前方只有三步之遥的虚掩房门，心脏竟是无比狂乱的跳动起来，那是一种无比陌生，从未有过的悸动和忐忑，那种感觉，他无法诠释，无法形容…… 他有着两世人生，一世，是师父将他抚养长大，一世，是萧爷爷将他养大……两世，他都没有父母，哪怕是这一世的养父母，在他记事之前就双双离世。 “父亲”这个对普通人来说熟悉的不能再熟悉的概念，对他，却一直都无比的陌生和遥远。从爷爷云沧海那里，他知道了自己亲生父母的身份和名字，知道了他们当年离开自己的原因，他当初对他们的恨意全部消失，潜意识里也渴望着能见到他们。

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทบรรยายที่503 เบาแขวนบทสุดท้ายกลับไปยังไดเรกทอรีบทถัดไป( นวนิยาย www.exiaoshuo.com E ) ข้อความที่อ่านออนไลน์รูปแบบความเร็วสูง ! ! ! ! ! ! !บ้านเมฆไม่ใหญ่ไปไม่นานเขาก็จะหยุดในเมฆที่สวยงามลานหน้าบ้านเมฆเอนชอว์กล่าวว่า " นี่เป็นบ้านของพ่อเพราะสุขภาพของเขาเองที่เขาจะออกน้อยมากเวลาที่เขาควรจะอยู่ในนั้น . . . . . . .สนามนี้ไม่น่าเป็นเจ้านายของบ้านที่พักและพื้นที่รอบๆสนามยังดูไม่เด่นและแตกต่างจากเมฆที่ฮีชอลมองเหลือบมองรอบๆที่นี่ร้างรอยเท้าเป็นป่าโปร่งและเห็นได้ชัดแทบจะในเวลาปกติมีคนมา และเป็นที่พักของตระกูลหลักของบ้านนี้จะมักจะมาหายไป" ไปกันเถอะ . . . . . . ." เมฆค่อยๆปรับลมหายใจให้ใบหน้าดูดีขึ้นนิดหน่อยและเอื้อมไปสัมผัสหลังการยืนยันใหม่เปลี่ยนเสื้อผ้าไม่มีจะได้รับเลือดก่อนจะวางหัวใจให้เขาก้าวเดินไปข้างหน้าสองและกำลังจะก้าวเข้าสู่สนามมันเป็นเมฆที่ฮีชอลไม่ได้มาเขาเปิดตาและเริ่มเห็นเมฆตาฮีชอลที่กำลังมองตรงดูเหมือนจะขาด ,เมฆ " ของพี่ , เกิดอะไรขึ้น ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " เมฆถามเสี่ยวตายุนชอลกลับไปก่อนจะส่ายหัวเบาๆ " ไม่มีอะไรหรอกไปกันเถอะ . . . . . . . . . . . . . . หวังว่าจะไม่รบกวนคุณพ่อ " " " " " " " ที่พัก . . . . . . ." ไม่นะพ่อฉันโดยทั่วไปจะไม่ในเวลาที่ได้พักผ่อน . . . . . . . " เมฆยิ้มแล้วกระซิบเตือนว่า " อย่าให้พ่อผมบอกว่าผมเจ็บปวดมากถ้าพ่อแม่รู้จะใช้เวลาสองวันนอนไม่ค่อยหลับ . . . . . . ." . . . . . . . . . . . . . ฮีชอลตอบเสียงเมฆย้ายขึ้น , ย้ายไปที่เมฆชอว์จะเห็นเขารู้สึกหงุดหงิดไม่เตี้ยที่ลานหน้าศาลาและโต๊ะหินสี่ที่ม้าหินชิ้นเล็กๆสีเขียวเถาองุ่นที่ดูค่อนข้างเก่าข้างกระเป๋าข้างเป็นอาวุธติดตั้งมากกว่าเก่าแต่มันไม่ได้ใส่อาวุธอะไรยังไม่แขวนอาวุธร่องรอยนี่เป็นเมฆที่ฮีชอลได้เห็นทุกอย่างในบ้านไปยืนหน้าห้องหลักเมฆ " เสียงที่เบาและช้าว่า " พ่อนายอยู่ในนั้นใช่มั้ย ? ? ? ? ? ? ? ? ผมพาเพื่อนไป , เขาต้องการจะพบเธอ . . . . . . .ภายในห้องจะได้ยินเสียงเล็กน้อยแล้วเสียงของชายวัยกลางคนมา " โอ้ ? ? ? ? ? ? ? เพื่อน ? ? ? ? ? ? ? ฮ่าๆ萧儿ดูเหมือนจะยังที่หนึ่งครั้งพาเพื่อนมา " " " " " " " . . . . . . .เสียงนั้นอ่อนโยนมากแต่ไม่มีเครื่องแสดงให้เห็นชัดเจนในความอ่อนเป็นลม ในฐานะที่เป็นหมอและมีเพียงเสียงนี้ยุนชอลจะสามารถตัดสินใจได้ว่าเจ้าของเสียงทุ้มที่สภาวะร่างกายของพวกเขา หัวใจของเขาไม่ได้รับการควบคุมการเล่น . . . . . . . . . . . . . . จับตรงหัวใจเขาปวดเหมือนมีเข็ม จากนั้นเขาเอื้อมมือไปกดที่หน้าอกของเขาในตำแหน่ง . . . . . . . . . . . . . .เขาคิดว่าจะทำให้เขารู้สึกแบบนั้นแต่ปู่และป้าเล็กและ苍月เขาแต่งงานและเขาไม่สามารถเข้าใจว่าทำไมกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน , เคยแอบเกลียดคนที่แสดงเสียงที่อ่อนแอจะทำให้กรวยนี้น้อยแต่มากของหัวใจความเจ็บปวด . . . . . . . . . . . . . .นี่ . . . . . . . . . . . . . . เป็นตำนานที่เล่ากันมาว่า . . . . . . . . . . . . . . สายเลือด . . . . . . . . . . . . . .และตอนนี้เขามีเพียงอยู่แค่เพียงไม่กี่ก้าวก็จะเจอ . . . . . . . . . . . . . . นั่นคือ . . . . . . . . . . . . . . คือ . . . . . . . . . . . . . ." งั้นเราเข้าไปพี่เมฆ . . . . . . . . . . . . . . ? ? ? ? ? ? ? ? พี่เมฆ , เมฆ " " " " " " " พี่ ? ? ? ? ? ? ?ยุนชอลจ้องมองหน้าแปลกตาและแขนขาตึงก็เหมือนวิญญาณออกจากร่างกาย , เมฆชอว์ไปเรียกเขาสามครั้งก่อนที่เขาจะนับได้ . . . . . . . . . . . . . . กล้ากล้าคนหนึ่งเข้าสู่ความไร้ระเบียบและเผาทำลายประตูสวรรค์และกล้าที่จะเลี้ยงตัวเอง Phoenix จักรพรรดิเสินจงเผชิญกับเขาในเวลานี้มีเพียงสามก้าวจากประตูห้องเปิดแง้มอยู่หัวใจก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่งมันเป็นชนิดที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างคุ้นเคยและรู้สึกเป็นกังวลที่เขาไม่สามารถการตีความที่ไม่สามารถบรรยายได้ . . . . . . . . . . . . . .เขามีโลกสองโลกและชีวิตเป็นสิ่งที่อาจารย์เขาจะเลี้ยงดูฉันเสี่ยวที่คุณตาที่เลี้ยงดูเขา . . . . . . . . . . . . . . ปรโลกเขาจะไม่มีพ่อแม่หรือแม้แต่ของโลกนี้เป็นพ่อแม่บุญธรรมของเขาก่อนที่จะเสียชีวิตทั้งคู่ในเรื่อง" พ่อ " ที่คุ้นเคยมากสำหรับบุคคลทั่วไปที่ไม่คุ้นเคยกับแนวคิดของเขาแต่ก็แปลกและไกล . ปู่เมฆจากทะเลที่เขารู้ว่าเขามีตัวตนของพ่อแม่เองและชื่อของพวกเขาเมื่อพวกเขาออกจากตัวเองและรู้เหตุผลที่เขาเกลียดของพวกเขาทั้งหมดหายไปในจิตใต้สำนึกก็ปรารถนาจะได้เห็นพวกเขา