However, just at that time, Chu Fen

However, just at that time, Chu Feng’s expression changed greatly. No matter how much he called out in the connection, he did not receive Eggy’s reply. That made Chu Feng a bit nervous.

He quickly sat cross-legged and sent his awareness into the Spiritual World. When he entered the World Spirit Space, his slightly nervous face lost all colour.

He frightenedly discovered that Eggy’s current complexion was deathly-white. Even her body seemed illusory and misty. It was like she became a consciousness as she laid in the middle of the World Spirit Space and her aura was extremely weak.

“Eggy, what happened to you?!”

Chu Feng completely panicked. He fell in front of Eggy and wanted to embrace her, but he discovered that his arms passed straight through Eggy’s body, as if she was only an illusion.

Seemingly feeling Chu Feng’s actions, Eggy who had both her eyes shut gradually opened them. Her slender and long eyebrows lightly trembled, her eyes squinted to form two sweet and beautiful crescent moons, the corner of her mouth rose to a charming curve, and she said with an extremely faint voice,

“Chu Feng, you idiot. I seems that I have to leave for a while, and it seems that I won’t be able to cultivate with you…”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น เพียงชูฮนิพจน์การเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ไม่ว่าเท่าใดเขาเรียกในการเชื่อมต่อ เขาไม่ได้รับของ Eggy ตอบ ที่ทำฮชูประสาทเล็กเขานั่งไขว่ห้าง และส่งการรับรู้ของเขาเข้าสู่โลกทางจิตวิญญาณอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาใส่พื้นที่โลกวิญญาณ ใบหน้าของเขาเล็กน้อยประสาทหายไปทุกสีเขา frightenedly ค้นพบว่า สีผิวปัจจุบันของ Eggy เป็นรางสีขาว แม้ร่างกายของเธอดูเหมือนจริง และหมอก ก็เหมือนเธอกลายเป็นจิตสำนึกเธอวางอยู่ตรงกลางของพื้นที่โลกวิญญาณ และออร่าของเธอก็อ่อนมาก"Eggy เกิดอะไรขึ้นกับคุณ!"ชูฮที่สมบูรณ์พอพวก เขาตกหลุมหน้า Eggy และอยากโอบกอดเธอ แต่เขาค้นพบว่า แขนของเขาส่งผ่านร่างกายของ Eggy ตรงกับว่าเธอเป็นเพียงภาพลวงตาดูเหมือนความรู้สึกดำเนินการชูฮ Eggy ที่มีตาทั้งสองของเธอค่อย ๆ ปิดเปิด คิ้วเรียว และยาวของเธอเบา ๆ trembled ดวงตาของเธอ squinted แบบสองสวย และหวานเสี้ยวดวงจันทร์ กุหลาบมุมของปากจะเป็นเส้นโค้งที่มีเสน่ห์ และเธอบอกว่า มีเสียงมีลมมาก"ชูฮ คุณคนบ้า ดูเหมือนว่า จะต้องปล่อยในขณะ และดูเหมือนว่า ฉันจะไม่สามารถที่จะปลูกฝังกับคุณ..."

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่เพียงในเวลานั้นแสดงออกจือฮการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ไม่ว่ามากเขาเรียกว่าออกมาในการเชื่อมต่อที่เขาไม่ได้รับการตอบกลับของ Eggy ที่ทำให้จือฮบิตประสาท. เขารีบนั่งไขว่ห้างและส่งการรับรู้ของเขาเข้าไปในโลกแห่งจิตวิญญาณ เมื่อเขาเข้าไปในโลกวิญญาณอวกาศใบหน้าประสาทเล็กน้อยของเขาหายไปทุกสี. เขาค้นพบว่า frightenedly Eggy ของผิวในปัจจุบันเป็นเหมือนคนตายสีขาว แม้ร่างกายของเธอดูเหมือนเหลวไหลและหมอก มันเป็นเหมือนเธอก็กลายเป็นสติขณะที่เธอวางอยู่ตรงกลางของโลกวิญญาณพื้นที่และกลิ่นอายของเธออ่อนแอมาก. "Eggy สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ ?!" จือฮตื่นตระหนกอย่างสมบูรณ์ เขาตกอยู่ในด้านหน้าของ Eggy และอยากที่จะโอบกอดเธอ แต่เขาพบว่าแขนของเขาผ่านตรงผ่านร่างกาย Eggy ของราวกับว่าเธอเป็นเพียงภาพลวงตา. ดูเหมือนความรู้สึกการกระทำจือฮ, Eggy ที่ได้ทั้งตาของเธอปิดค่อยๆเปิดพวกเขา เรียวคิ้วยาวตัวสั่นเบา ๆ ของเธอดวงตาของเธอ squinted ในรูปแบบสองหวานและสวยงามดวงจันทร์เสี้ยวมุมปากของเธอเพิ่มขึ้นเป็นเส้นโค้งที่มีเสน่ห์และเธอกล่าวด้วยเสียงลมมาก"จือฮคุณโง่ ฉันดูเหมือนว่าฉันต้องออกในขณะที่และดูเหมือนว่าฉันจะไม่สามารถที่จะปลูกฝังกับคุณ ... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้น การแสดงออกของ ชู ฟงเปลี่ยนไปอย่างมาก ไม่ว่าเขาจะเรียกออกมาในการเชื่อมต่อ เขาไม่ได้รับรำคาญมันตอบกลับ ที่ทำให้ ชู ฟงกังวลเล็กน้อยเขารีบนั่งไขว้ขา และส่งการรับรู้ของเขาเข้าสู่โลกฝ่ายวิญญาณ เมื่อเขาป้อนพื้นที่วิญญาณโลก หน้ากังวลเล็กน้อยของเขาหายไปทั้งหมดสีเขาอย่างตกใจ พบว่าผิวปัจจุบันไข่เป็นสีดำสีขาว แม้ร่างกายของเธอดูเหมือนจะไม่จริง และหมอก มันเหมือนเธอกลายเป็นสติเธอวางอยู่ตรงกลางของโลกวิญญาณพื้นที่และออร่าของเธอแสนอ่อนแอ" รำคาญ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ? ! "ชู ฟงเลยตกใจ เขาล้มลงหน้ารำคาญและอยากจะกอดเธอ แต่เขาพบว่าแขนของเขาผ่านทะลุร่างกายของไข่ เช่น ถ้าเธอเป็นเพียงภาพลวงตาดูเหมือนความรู้สึก การกระทำของ ชู ฟง ไข่ที่ได้ตาทั้งคู่ของเธอปิดค่อยๆ เปิดมัน คิ้วเรียวยาวของเธอค่อย ๆสั่น ตาเธอ squinted แบบสองหวานและสวยพระจันทร์เสี้ยว มุมปากของเธอเพิ่มขึ้นเส้นโค้งที่มีเสน่ห์ เธอพูดด้วยเสียงที่แสนเลือนลาง" ชู ฟง เจ้าโง่ ดูเหมือนว่าผมต้องออกไปข้างนอกสักครู่ และดูเหมือนว่า ฉันไม่สามารถที่จะฝึกฝน กับคุณ . . . . . . . "