Tanpa aku mencari, cinta itu datang

Tanpa aku mencari, cinta itu datang menghampiri
Tanpa aku mengerti cinta itu mengisi relung hatiku
Tapi tanpa aku tahu, cinta itu pergi meninggalkanku
Bersama kenangannya yang tersisa di sini
Yang hanya bisa ku nikmati setiap kali ku merindukannya

~ Kiss The Rain ~

Kenapa semua terjadi di saat aku masih ingin merasakan kebahagiaanku?

Victoria POV

Untuk pertama kalinya aku tersenyum ketika aku mendapatkan ujian terbesar dalam hidupku. Kenapa?? Sebenarnya aku juga ingin menangis, aku ingin berteriak, aku ingin marah pada Tuhan mengapa Dia memberiku ujian di tengah kebahagiaan yang sedang ku rasakan dengan keluargaku. Tapi aku tahu, jika aku menangis sampai menangis darah, jika aku berteriak sampai kerongkonganku mengering atau jika aku marah-marah dan mencaci maki Tuhan, semua itu tidak akan pernah bisa merubah kenyataan bahwa hidupku hanya bisa ku hitung dengan jari-jari tanganku. Dan aku hanya bisa berharap jika sebelum aku mengakhiri cerita hidupku ini, Tuhan berikan aku sebuah kebahagiaan yang bisa aku bawa ketika malaikat pencabut nyawa menjalankan tugasnya padaku kelak.

***

“Aku pulaaaang…” ucapku semangat saat aku sampai di rumah. Memakai sendal favoritku.

“Ah,,Qiannie, akhirnya kau pulang juga. Cepat ke sini, eomma sudah menyiapkan makanan kesukaanmu sayang” eomma memanggilku dari ruang makan.

Di sana sudah ada adikku yang bernama Meimei yang duduk manis di kursinya sambil menatap semua makanan yang eomma siapkan seolah dia sudah tidak sabar untuk segera menyantapnya.

“Eonni-ah, ppalli wa…aku sudah lapar nih. Dari tadi aku menunggumu pulang, eomma bilang aku tidak boleh makan dulu jika eonni belum pulang” ucap adikku tidak sabar.

“Ne..ne…arasso” jawabku pergi ke dapur untuk mencuci tanganku.

“Meimei-ah, aaa…” ucapku pada Meimei menyuruhnya membuka mulutnya.

“Ehm…eomma, samgyupsal buatan eomma memang paling enaaaaak di dunia, ia kan eonni??” Meimei memakan samgyupsal yang aku suapkan padanya.

“Um…samgyupsal eomma memang tidak akan pernah ada tandingannya” jawabku menyiapkan lagi samgyupsal untuk aku suapkan pada eomma.

“Eomma…sekarang giliranmu” Eomma membuka mulutnya dan memakan samgyupsal yang aku berikan.

“Gomawo Qiannie…” jawab Eomma tidak begitu jelas karna mulutnya sedang mengunyah.

Saat-saat seperti inilah yang mungkin suatu saat nanti akan aku rindukan. Melihat senyum Meimei dan Eomma, kehangatan yang aku rasakan bersama mereka, melewati hari-hari sulit kami dengan tetap penuh semangat. Semua itu akan aku simpan jauh dalam lubuk hatiku yang paling dalam dan meski Tuhan nanti memanggilku, aku ingin kenangan ini tetap abadi hingga masih bisa aku ingat ketika suatu saat aku tidak lagi bersama mereka.

“Eonni-ah, ngomong-ngomong kau tadi dari mana? Tumben kau tidak ingin di antar olehku?” tanya Meimei padaku sambil mulutnya masih sibuk melahap samgyupsalnya.

“Ehm..benar Qiannie, tadi kau dari mana? Sepertinya urusanmu penting, sampai-sampai kau tidak ingin di antar adikmu?” Eomma ikut bertanya.

Aku tidak mungkin memberitahu mereka kalau tadi aku habis dari Dokter.

“Uh..itu, tadi aku habis dari suatu tempat, tidak terlalu penting ko Eomma, hehe…” Aku berbohong dengan senyumku yang di paksakan, aku harap Eomma kali ini tidak menangkap keanehanku ini. Karna naluri eomma terlalu kuat, eomma satu-satunya orang yang tidak bisa aku bohongi di dunia ini.

“Geuraeyo??” eomma menatapku penuh arti.

“Ne..Eomma” jawabku santai berusaha menghindari tatapan mata Eomma.

“Aaaahh..aku sudah kenyang eomma, lihat perutku sudah menggembung, haaaa…” Meimei memegang perutnya setelah kami selesai makan.

“Biar aku yang cuci piring hari ini” ucapku tiba-tiba sambil membereskan piring-piring di meja makan.

“Ne?? Kau yakin Eonni? Ah..baguslah, jadi hari ini aku bebas tugas mencuci piring, hehehe…” Meimei tersenyum riang seperti mendapat undian berhadiah.

“Ya..kau seharusnya tidak boleh membuat eonnimu lelah, kau tahu belakangan ini dia sedang sakit, kau ini bodoh” eomma memukul kepala Meimei dan tentu adikku itu mengerang kesakitan.

“Eomma…appo..” Meimei mengusap kepalanya.

“Anhio eomma, gwaenchana, lagipula aku sudah baikan ko, jadi eomma tidak perlu khawatir, eoh?”

“Keundae…”

“Eomma..kau tenang saja, sebaiknya eomma nonton TV saja dengan Meimei, eoh?”

“Hah..baiklah kalau begitu, kau memang paling bisa membuat eomma tidak bisa menolak keinginanmu” eomma berlalu dengan pasrah.

“Oh ya, tapi kau harus janji satu hal pada eomma” eomma kembali lagi menghampiriku. “Kalau kau sudah merasa lelah, kau harus berhenti mencuci piring, biar adikmu yang melanjutkan, arasso??” eomma menatapku menunggu jawabanku.

“Ne..eomma algeseumnida” jawabku semangat.

Ini baru piring ketiga yang aku cuci, tapi tiba-tiba pandanganku mulai kabur, aku tidak bisa mendengar apapun, kepalaku terasa di pukul oleh puluhan orang dan aku merasakan tubuhku mulai melemas dan aku tidak tahu lagi apa yang terjadi setelah itu.

***

~ Kiss The Rain ~

Tuhan aku tidak ingin melihat air matanya terjatuh karnaku

Aku membuka mataku perlahan, bisa ku rasakan ada kehangatan di tanganku dan ternyata orang pertama yang aku lihat adalah eomma, tapi kenapa wajahnya begitu sedih? Matanya sembab dan tatapannya kosong melihatku.

“Eom..ma” aku mencoba memanggil eomma semampuku meskipun terasa berat.

Eomma menatapku dengan tangannya yang masih menggenggam tanganku kuat. Aku tersenyum dan eomma masih terdiam. Tiba-tiba aku melihat tetesan bening menetes dari kedua matanya, eomma menangis. Apa yang sebenarnya membuat eomma tiba-tiba menangis?? Astaga aku tidak ingin melihat eomma menangis, aku tidak ingin melihat eomma menangis karna aku. Ingin sekali aku mengusap air matanya tapi tanganku terasa kaku untuk di gerakkan dan tubuhku terlalu lemas untuk berdiri. Aku menoleh ke samping dan ku lihat Meimei tertunduk dalam . Matanya juga sembab, bibirnya bergetar menahan air mata yang mungkin sudah lelah menetes.

“Meimei-ah…” aku memanggil adikku tapi sepertinya suaraku tidak keluar.

“Mei..mei-ah” ulangku dan akhirnya Meimei mengangkat kepalanya dan menatapku perlahan.

“Uljima…” ucapku pelan “Kemarilah” aku menyuruhnya mendekat dan dia melangkah ragu mendekatiku.

“Tolong bantu aku mengusap air mata eomma, aku tidak ingin menlihatnya menangis, jebal” aku berbisik di telinganya.

Dan tiba-tiba aku merasakan ada air menetes di pipiku, aku tahu itu air mata adikku. Ku lihat dia cepat-cepat mengusap kedua pipinya yang basah dan menghampiri eomma.

“Eomma..uljimarayo, eonni menyuruh kita jangan menangis” suara Meimei terasa berat sambil tangannya menyeka air mata eomma, dia melakukan apa yang aku suruh.

“Gomawo Meimei-ah” aku tersenyum padanya.

Terdengar suara langkah mendekati kamarku berada sekarang, dan ada yang membuka pintu. Ternyata Dokter dan beberapa Suster datang untuk memeriksaku.

“Annyeong Victoria-ssi, kau sudah sadar?” tanya Dokter padaku dan aku hanya bisa mengangguk mengiyakan.

Yah, aku tahu sepertinya saat aku mencuci piring tadi malam, aku tidak sadarkan diri dan eomma membawaku ke Rumah Sakit ini. Aku juga yakin, saat ini eomma dan juga Meimei pasti sudah tahu tentang penyakitku.

Spinocerebellum Degeneration , kerusakan pada otak yang sedikit demi sedikit akan menyebabkan sang penderitanya kehilangan keseimbangan tubuhnya yang pada akhirnya akan mengalami kelumpuhan dan akan berujung pada kematian. Dan akulah sekarang yang menjadi salah satu dari penderitanya. Aku bahkan tidak pernah membayangkan akan mengidap penyakit yang sebelumnya tidak pernah aku dengar sampai akhirnya aku merasa aneh karna belakangan ini aku sering tiba-tiba terjatuh dan pandanganku juga sering kabur. Awalnya aku hanya menganggap biasa, tapi sudah 1 minggu hal itu berlangsung dan aku merasakan ada sesuatu yang buruk sampai akhirnya aku memutuskan untuk memeriksakan diriku ke Dokter dan akhirnya Dokter mem-vonis ku mengidap penyakit ini. Aku masih tidak percaya, bahkan aku ingin sekali tidak mempercayainya, tapi inilah kenyataannya.

***

Ini hari ketiga aku di Rumah Sakit ini. Sebenarnya aku ingin sekali pulang, aku tidak ingin eomma mengeluarkan uang banyak untuk membayar biaya Rumah Sakitnya. Tapi aku tidak bisa berbuat apa-apa saat eomma mengancamku untuk tidak ingin melihatku lagi jika aku bersikeras ingin pulang. Aku tahu ucapan eomma bukan hanya ancaman belaka karna aku tahu eomma selalu melakukan apapun yang di ucapkannya. Yah, tentu saja aku tidak ingin jika tidak melihat eomma di detik-detik terakhir hidupku.

“Eonni-ah, aku datang” Meimei masuk ke kamarku seperti biasa membawa makanan buatan eomma untuk bisa ku makan, karna aku paling tidak suka makanan Rumah Sakit.

“Ah..Meimei-ah, akhirnya kau datang juga” aku senang menyambutnya.

“Ne..eonni, sekarang kau harus makan dulu” Meimei menyimpan rantang di meja dan menyiapkan makan untukku.

“Meimei-ah, setelah aku makan kau mau kan mengantarku ke taman??”

“Ke taman?? Eonni-ah, kau masih sakit, kau masih harus banyak istirahat dan tidak boleh lelah. Aku tidak mau membuatmu sakit lagi seperti kemarin gara-gara aku membiarkanmu cuci piring, akhirnya sekarang kau…”

“Sssstttt….Meimei-ah, jangan bicara seperti itu lagi. Aku tidak suka kau masih menyalahkan dirimu atas kejadian itu. Bukan salahmu aku sakit seperti ini, tapi…semua inilah yang sudah Tuhan tentukan untukku” jawabku setegar mungkin.

Saat Meimei tahu aku mengidap penyakit serius ini, dia sangat shock dan sempat menyalahkan dirinya sendiri karna dia merasa menyesal sudah membiarkanku mencuci piring saat itu hingga membuatku pingsan dan akhirnya ada di Rumah Sakit ini. Aku menyesal, karna sudah membuatnya merasa bersalah, padahal semua itu tentu bukan salahnya. Toh, aku mencuci piring malam itu atau tidak, penyakit yang aku derita ini pada akhirnya akan membuatku tidak berdaya.

“Aku janji aku tidak akan apa-apa. Aku bosan di kamar ini terus, aku ingin menghirup udara segar. Kau mau kan mengabulkan permintaan eonnimu ini, eoh??” aku membuat suarak

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยไม่มอง ฉันรักมันมามาผมไม่เข้าใจความรักที่เติมเฉพาะของหัวใจแต่ไม่ มีที่ฉันรู้ ความรักนั้นไปทิ้งฉันหน่วยความจำที่เหลือถูกใช้ร่วมกันที่นี่ที่ไม่มีประสบการณ์เพียงทุกครั้งที่คิดถึงเขาจูบฝน ~ ~ทั้งหมดเกิดในขณะที่ยังชอบสัมผัสความสุขของฉันทำไมไม่วิคตอเรีย POVครั้งแรก ฉันยิ้มได้รับสอบที่ใหญ่ที่สุดในชีวิต ทำไม?? จริง ยังอยากจะร้องไห้ อยากร้อง ได้โกรธที่พระเจ้า ทำไมเขาให้ฉันสอบตรงกลางเป็นประสบการณ์ของฉันกับครอบครัวของฉัน แต่ฉันรู้ ว่า ถ้าฉันร้องไห้ไปร้องไห้ เลือด ถ้าตะโกนจน kerongkonganku แห้งขึ้น หรือ ถ้าฉันหงุดหงิด และได้ติเตียนร็อคเฟลเลอร์พระ สิ่งที่จะไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าชีวิตของฉันเท่านั้นอาจนับ ด้วยนิ้วมือ มือ และฉันสามารถหวังถ้าก่อนผมจบเรื่องนี้ชีวิตของฉัน พระเจ้าให้ฉันมีความสุขที่ฉันได้รับเมื่อเทวดาที่พูดของชีวิตทำงานให้ฉันในอนาคต***Ucapku "ฉัน pulaaaang..." จิตวิญญาณของช่วงเวลาที่ผมหน้าแรก สวมรองเท้าแตะรายการโปรดของฉัน"อา Qiannie สุดท้าย คุณกำลังหน้าแรกเช่นกัน อย่างรวดเร็วที่นี่ eomma แล้วเตรียมอาหาร kesukaanmu รัก "eomma เรียกผมจากห้องรับประทานอาหารมีแล้วน้องน้อยชื่อ Meimei ที่นั่งดีในเก้าอี้ของเขาขณะที่อาหารทั้งหมดว่าเธอได้เตรียมไว้แล้ว eomma ไม่รอกินทันที" Eonni-อา ppalli wa...ผมเคยหิวสำหรับ nih จากล่าสุด ฉันคาดว่าคุณบ้าน eomma กล่าวว่า ฉันไม่ควรรับประทานก่อนถ้า ไม่ homeward eonni "ว่า น้องสาวของฉันไม่สามารถรอ"Ne. ... ne. .. "ผมตอบ arasso ไปครัวล้างมือของฉัน" Meimei อา aaa..." ucapku กับ Meimei บอกปริปาก" Ehm... samgyupsal eomma เทียม eomma, enaaaaak แท้จริงมากที่สุดในโลก เป็น eonni ?? " Meimei กิน samgyupsal ฉัน suapkan เขา"อึม... samgyupsal eomma แน่นอนจะไม่มี unmatchable " ผมตอบอีกเตรียมหา samgyupsal suapkan ที่ eomma" Eomma...ตอนนี้ คือการเปิด" เปิดปากของ Eomma และ samgyupsal ที่ผมให้กิน"Qiannie Gomawo..." ตอบกลับ Eomma อย่างชัดเจนเนื่องจากปากของเขาจะเป็น chewedช่วงเวลาเช่นนี้เป็นว่า สักวันหนึ่งอาจฉันได้ปรารถนาสำหรับ ดูสไมล์ Meimei และ Eomma ความอบอุ่นที่ผมรู้สึกกับพวกเขา ผ่านวันยากเรายังโยคะ ทั้งหมดที่จะช่วยฉันมากในส่วนลึกของหัวใจที่สุดอย่างลึกซึ้ง และถึงแม้ว่าพระเจ้าในภายหลังเรียกว่าฉัน ฉันอยากจะเก็บความทรงจำนี้นิรันดร์จนฉันยังสามารถจำได้เวลาเมื่อฉันไม่ได้"Eonni-อา โดยวิธีการที่คุณได้จากที่ใด Tumben คุณไม่ต้องนำส่งให้ฉัน? "ถาม Meimei ผมในขณะที่ปากของเขาไม่ว่าง devouring samgyupsalnya"อึม..." จริง ล่าสุด Qiannie คุณจากที่ใด ดูเหมือนว่า ธุรกิจของคุณเป็นสำคัญ เท่าที่คุณต้องการระหว่างพี่" ขอรวม Eommaผมสามารถบอกได้ถ้า ฉันได้รับออกจากแพทย์"บริการ..." นั่นคือ ล่าสุดผมเหนื่อยจากที่อื่น ไม่เกินไปสำคัญ เกาะ Eomma hehe..." ฉันอยู่กับรอยยิ้มของฉันที่บังคับใช้ ฉันหวังว่าเวลานี้ไม่รับ Eomma keanehanku นี้ สัญชาตญาณการ์นา eomma มีประสิทธิภาพเกินไป eomma เท่านั้นคนที่ฉันสามารถ bohongi ในโลกนี้ไม่ได้"Geuraeyo ?" มองไปที่ความหมายเต็มของ eomma"Ne. ... Eomma "ผมตอบลวก ๆ พยายามหลีกเลี่ยงสายตา Eomma" Aaaahh...... Satisfyingly ได้รับ eomma ดูฉันท้องแล้วปูด haaaa..." Meimei จะจับท้องของเขาหลังจากที่เราเสร็จการรับประทานอาหารUcapku ที่ "ฉันให้เครื่องล้างจานวันนี้" จู่ ๆ ขณะล้างค่าแผ่นที่โต๊ะอาหาร"มุ?? คุณจะแน่ใจว่า Eonni อา... ไป ๆ ซะได้ก็ดี ดังนั้นวันนี้ฉันฟรีภาษี dishwashing, hehehe... " Meimei ยิ้ม cheerfully ขณะมีการขนย้าย"โอ... คุณจะไม่สามารถทำ eonnimu เหนื่อยเมื่อเร็ว ๆ นี้ คุณรู้ว่า เธอเป็นไข้ คุณนี้โง่ "eomma ตีหัว และแน่นอนพี่ที่ Meimei จะ groaning ในความเจ็บปวด" Eomma... appo " Meimei rubbed หัวของเขา" Anhio, gwaenchana, eomma Furthermore ผมเกาะดีกว่า โดยไม่จำเป็นต้องกังวล eomma eoh ?""Keundae..."Eomma " คุณเงียบพอ ควร eomma ดูทีวีคนเดียวกับ Meimei, eoh ? ""ไร...... ดีถ้าดังนั้น แน่นอนที่สุดทำงานคุณต้อง eomma ไม่สามารถต้านทาน "eomma ผ่านกับ abandonment"โอ้ ใช่ แต่คุณต้องสัญญาว่า สิ่งหนึ่งที่ eomma " eomma อีก menghampiriku "ถ้าคุณมีความรู้สึกเหนื่อย คุณมีการหยุดเครื่องล้างชาม ให้น้องคนต่อไป arasso ??" มองฉันรอถ้า eomma"Ne. ... algeseumnida eomma "ผมตอบไปจิตวิญญาณนี้เป็นเพียงแผ่นที่สามที่ผมล้าง แต่ทันใดนั้นสายตาของฉันเริ่มเบลอ ฉันไม่ได้ยินอะไร ศีรษะรู้สึกในที่หลายสิบคนและสักหลาดที่ร่างกายของฉันเริ่มต้นให้กล้ามเนื้อผ่อนคลายอีก และไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่***จูบฝน ~ ~พระผมไม่อยากเห็นน้ำตาของเขาตก karnakuเปิดตาของฉันช้า สามารถรู้สึกความอบอุ่นใด ๆ ในมือของฉัน และกลายเป็นคนแรกผมเห็นมี eomma แต่ทำไมใบหน้าของเขามีดังนั้นเศร้า Sembab ตาของเขามองเปล่า และเห็นฉันEom " "ฉันพยายามโทร eomma semampuku ว่ารู้สึกหนักขึ้นมามองฉัน ด้วยมือของเขา Eomma clasped มือที่ยังคงแข็งแกร่ง ฉันยิ้ม และ eomma ยังพูด จู่ ๆ เห็นหยดใสขจีจากทั้งสองตา eomma ร้อง จริง ๆ ทำให้ eomma ก็ร้องไห้?? พุทโธ่ ฉันไม่ต้องการเห็น eomma ร้องไห้ ไม่อยากดูเพราะผม eomma ฉันรักเช็ดน้ำตาของเขา แต่มือรู้สึกแข็งย้าย และร่างกายของฉันคือ limp เกินทน ผมหันไปด้านข้างของฉัน และดู Meimei ลงใน ดวงตาของเขาเป็น sembab ริมฝีปากของเขาสั่นเครือน้ำตาค้างที่อาจจะเหนื่อยแล้วของหยด"Meimei-อา..." ฉันเรียกพี่ แต่มันดูเหมือนว่าเสียงของฉันออกมา"อาจ...... อาจ-อา "และในที่สุดฉัน Meimei อีกครั้งปล่อยยกศีรษะมองฉันอย่างช้า ๆ ได้Uljima ucapku "..." ลง "มานี่" ฉันบอกเขาไป และเขาขั้นบันไดในข้อสงสัยเข้ามาใกล้ฉัน"ช่วยฉันเช็ด eomma น้ำตา ไม่อยากจะร้องไห้ jebal menlihatnya" ผมกระซิบในหูของเขาและทันใดนั้นผมรู้สึกมีน้ำขจีลงแก้มของฉัน ฉันรู้ว่า มันเป็นน้ำตาของน้องสาวของฉัน ในมุมมองของฉันเธออย่างรวดเร็ว rubbed แก้มทั้งที่เปียก และประดับ eommaEomma " uljimarayo, eonni ที่บอกว่า เราไม่ร้องไห้ "เสียงหนักในขณะที่มือของเขารู้สึก Meimei เช็ดน้ำตา eomma เขาไม่ได้ส่งอะไร" Gomawo Meimei-อา, " ฉัน grinned ที่เธอเสียงใกล้กับห้องของฉันตอนนี้ และมีประตูเปิด ก็เปิดออกหมอ และของน้องสาวมา memeriksaku"Annyeong วิคตอเรีย-ssi คุณจะรู้หรือไม่" ถามหมอให้ฉัน และฉันสามารถเพียงพยักหน้า mengiyakanดี ฉันรู้มันดูเหมือนฉันกำลังล้างจานมืด ไม่มีสติ และ eomma ก็พาฉันไปโรงพยาบาล ผมยังมั่นใจว่า ขณะนี้ eomma และ Meimei จะรู้อยู่แล้วของฉันเจ็บSpinocerebellum เสื่อม ความเสียหายของสมองที่น้อยก็จะทำให้ sufferer การสูญเสียสมดุลของร่างกายที่จะรับอัมพาตในที่สุด และจะ culminate ตาย และตอนนี้ฉันมีหนึ่งของเหยื่อ ผมไม่ได้จินตนาการจะตีบเป็นโรคที่มีก่อนหน้านี้ไม่เคยฟังจนในที่สุดก็พบมันแปลกเนื่องจากเมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันมักตกลงและทันใดนั้นสายตาของฉันเกินไปมักจะเบลอ ตอนแรกฉันคิดว่า ไร แต่แล้วมันเป็นเวลา 1 สัปดาห์ และผมรู้สึกว่ามีอะไรไม่ดีจนฉันก็ตัดสินใจที่จะตรวจสอบตัวเองให้หมอและหมอก็ ลงพิพากษาฉันทุกข์ทรมานจากโรคนี้ ผมยังไม่เชื่อ ในความเป็นจริงฉันรักไม่เชื่อ แต่นี่คือความเป็นจริง***วันที่สามที่ผมอยู่ในโรงพยาบาลอยู่ จริง ๆ แล้ว ฉันชอบมาบ้าน ฉันไม่ต้องการใช้การชำระเงิน eomma บ้านปวดมาก แต่ไม่สามารถทำอะไรเมื่อ mengancamku eomma สำหรับไม่อยากดูผมอีกถ้าผมยืนยันในอยากกลับบ้าน ฉันรู้ว่าคำพูดไม่เพียงแต่คุกคามเพียงการ์นา eomma ฉันรู้ eomma เสมอทำอะไรก็ตามที่ ucapkannya ดี แน่นอนฉันไม่ต้องถ้า ไม่ได้ดู eomma ในสองวินาทีที่สุดท้ายของชีวิต"Eonni-อา ฉันกำลังมา" Meimei มาเข้าห้องนำอาหารกินการ์นา eomma ของฉันอย่างยิ่งไม่ชอบโรงพยาบาลอาหารตามปกติ"อา...... Meimei-อา ก็คุณมาเกินไป "ฉันดีใจทักทายเขา"Ne. ... eonni ตอนนี้คุณควรกินก่อน "Meimei เก็บ rantang ในตาราง และทำอาหารสำหรับฉัน" Meimei-อา หลังจากที่ผมกิน ต้องไปสวนขวา?? ""ในสวน?? Eonni-อา คุณป่วยยัง ยังมีมากเหลือ และไม่เหน็ดเหนื่อย ไม่อยากจะทำให้คุณป่วยอีกเช่นเมื่อวานนี้เนื่องจากฉัน membiarkanmu เครื่องล้างจาน และสุดท้ายตอนนี้คุณ... "" Sssstttt... Meimei-อา อย่าพูดอย่างนั้นอีกต่อไป ฉันไม่ชอบคุณจะยังคง blaming เองผ่านเหตุการณ์ ไม่บกพร่องของฉันป่วย เช่นนี้ แต่...ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งพระเจ้าได้ตั้งสำหรับผม "ผมตอบไป setegarเมื่อ Meimei รู้ว่า มีโรคร้ายแรงนี้ เขาจะช็อกมาก และสั้น ๆ ตำหนิตัวเอง เพราะเธอรู้สึกเสียใจได้ทิ้งฉันไปล้างอาหารเมื่อมันให้ฉัน swoon และสุดท้าย อยู่ในโรงพยาบาลนี้ ขอโทษ เนื่องจากมันทำให้เขารู้สึกผิด แต่มันไม่แน่นอนความบกพร่องของเขาทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ผมล้างอาหารคืน หรือไม่ โรคที่ฉันประสบมันสุดใจฉันใช้"ฉันสัญญาว่า ฉันจะเป็นอะไรก็ ฉันเบื่อห้องต่อ ต้องการอากาศหายใจ คุณต้องการทำเช่นนี้ การ eonnimu transgressed eoh ?? "ทำ suarak

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยไม่ต้องฉันมองความรักมันขึ้นมา
ได้โดยไม่ต้องให้ฉันเข้าใจความรักที่เติมหลืบของหัวใจของฉัน
แต่ไม่มีฉันรู้ว่ารักจะหายไปออกจาก
ความทรงจำที่เหลืออยู่ที่ใช้ร่วมกันที่นี่
ซึ่งผมสามารถเพลิดเพลินไปกับทุกครั้งที่ฉันคิดถึง~ จูบฝน ~ ทำไมทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ ฉันยังคงต้องการที่จะรู้สึกมีความสุข? วิคตอเรีย POV เป็นครั้งแรกที่ฉันยิ้มเมื่อฉันได้รับการทดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉัน ทำไม ?? ที่จริงผมอยากจะร้องไห้ผมอยากจะกรีดร้องฉันอยากจะโกรธที่พระเจ้าทำไมเขาให้ฉันทดสอบในช่วงกลางของความสุขที่เป็นความรู้สึกของฉันกับครอบครัวของฉัน แต่ผมรู้ว่าถ้าผมร้องไห้จนร้องไห้เลือดถ้าฉันกรีดร้องจนลำคอของฉันแห้งขึ้นหรือถ้าฉันโกรธและด่าพระเจ้าทั้งหมดของมันจะไม่สามารถที่จะเปลี่ยนความจริงที่ว่าชีวิตของฉันเท่านั้นที่สามารถนับด้วยมือของฉัน และผมได้ แต่หวังว่าถ้าก่อนที่จะจบเรื่องราวของชีวิตของฉันที่พระเจ้าได้ให้ฉันมีความสุขที่จะสามารถนำมากับคุณเมื่อทูตสวรรค์ของหน้าที่การตายของฉันในภายหลัง. *** "ผม pulaaaang ... " ผมพูดอย่างตื่นเต้นขณะที่ผมกลับมาถึงบ้าน สวมรองเท้าแตะรายการโปรด. "อา ,, Qiannie ในที่สุดคุณมาที่บ้านมากเกินไป ได้อย่างรวดเร็วที่นี่ eomma ได้เตรียมอาหารที่ชื่นชอบของคุณที่รัก "eomma เรียกฉันจากห้องรับประทานอาหาร. มีอยู่แล้วน้องสาวชื่อ Meimei ที่นั่งอยู่ในเก้าอี้ของเขาจ้องมองที่อาหารที่ eomma เตรียมความพร้อมเช่นถ้าเขาไม่สามารถรอที่จะกินทันที. "Eonni อา , ppalli วายา ... ฉันหิว ฉันได้รับการรอคอยที่จะกลับบ้าน eomma บอกว่าผมไม่ควรกินก่อนถ้า eonni ไม่กลับมา "น้องชายของฉันบอกว่าอดทน. "Ne..ne ... arasso" ผมบอกว่าจะไปที่ห้องครัวเพื่อล้างมือของฉัน. "Meimei-ah, AAA ... " ผมพูดกับ Meimei บอกให้เขาเปิดปากของเขา. "อืม ... eomma, eomma samgyupsal เทียมมากที่สุด enaaaaak แน่นอนในโลกเขาเป็น eonni ??" Meimei ใช้ samgyupsal ที่ฉัน suapkan เขา. "อืม ... eomma samgyupsal แน่นอนจะไม่มีเขาเท่ากับ" ผมตอบอีกครั้ง samgyupsal เตรียมความพร้อมสำหรับฉัน suapkan ใน eomma. "Eomma ... ตอนนี้ก็เปิดของคุณ" Eomma samgyupsal เปิดปากของเขาและกินสิ่งที่ฉันให้. "Gomawo Qiannie ... " ตอบ Eomma ไม่ชัดเจนเช่นนี้เพราะปากของเขาได้รับการเคี้ยว. ในเวลาเช่นนี้ว่าบางทีสักวันหนึ่งฉันจะพลาด เห็นรอยยิ้มและ Eomma Meimei ความอบอุ่นที่ผมรู้สึกว่ากับพวกเขาผ่านวันที่ยากเรามีความหลงใหล ทั้งหมดของมันฉันจะให้ลึกลงไปในหัวใจของฉันที่ลึกที่สุดและถึงแม้ว่าพระเจ้าต่อมาเรียกฉันว่าฉันต้องการความทรงจำเหล่านี้ที่ผ่านมาตลอดจนผมยังจำช่วงเวลาที่ผมก็ไม่ได้อยู่กับพวกเขา. "Eonni อาโดยวิธีการที่คุณได้จากการที่ ? Tumben คุณไม่ต้องการที่อยู่ในระหว่างฉัน? "ถาม Meimei ฉันในขณะที่ปากของเขาก็ยังคงยุ่ง samgyupsalnya กิน. "Ehm..benar Qiannie ถูกคุณมาจากไหน? ดูเหมือนว่าคุณมีความสำคัญเท่าที่คุณไม่ต้องการที่จะอยู่ในระหว่างพี่ชายของคุณ? "Eomma มาถาม. ฉันไม่สามารถบอกพวกเขาว่าฉันได้รับการปล่อยออกมาจากแพทย์. "Uh..itu ฉันถูกปล่อยออกมาจากที่ไหนสักแห่งที่ไม่สำคัญมากเกินไปร่วม Eomma, ฮิฮิ ... "ฉันโกหกด้วยรอยยิ้มที่มีผลบังคับใช้ฉันหวังว่านี้ไม่ได้จับ Eomma keanehanku นี้ กรรณะสัญชาตญาณ eomma แข็งแรงเกินไป eomma เพียงคนเดียวที่ฉันจะไม่ได้นอนอยู่ในโลกนี้. "Geuraeyo ??" eomma มองที่ผมมีความหมาย. "Ne..Eomma" ผมกล่าวว่าพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการจ้องมองผ่อนคลาย Eomma. "Aaaahh..aku แล้ว เต็มอิ่ม eomma ให้ดูแล้วปูดท้อง Haaaa ... "Meimei ถือท้องของเธอหลังจากที่เรากินเสร็จ. "ฉันจะล้างจานในวันนี้" ผมพูดขณะที่เธอก็ล้างจานที่โต๊ะอาหารค่ำ. "Ne ?? คุณแน่ใจ Eonni? Ah..baguslah ดังนั้นวันนี้ฉันออกล้างจานหน้าที่ hehehe ... "Meimei ยิ้มอย่างมีความสุขในขณะที่ได้รับการจับสลาก. "Ya..kau ไม่ควรทำเหนื่อย eonnimu คุณรู้ว่าเขาป่วยเมื่อเร็ว ๆ นี้คุณเป็นคนโง่" eomma ตีหัว Meimei และแน่นอนน้องสาวของฉันก็ครางด้วยความเจ็บปวด. "Eomma ... APPO .. " Meimei ลูบหัวของเธอ. "Anhio eomma, gwaenchana หลังจากทั้งหมดฉันได้ความดีเกาะดังนั้น eomma ไม่ต้องกังวล EOH?" "Keundae ... " "Eomma .. คุณสงบลงคุณควรดูทีวี eomma กับ Meimei, EOH? " "Hah..baiklah ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณเป็นส่วนใหญ่สามารถที่จะทำให้ eomma ไม่สามารถต้านทานความปรารถนา" eomma ผ่านการลาออกมี. "โอ้ใช่ แต่คุณต้องสัญญาว่าสิ่งหนึ่งที่ eomma "eomma กลับมาอีกครั้งที่มีต่อผม "ถ้าคุณรู้สึกเหนื่อยคุณควรจะหยุดล้างจานให้น้องสาวของคุณที่ยังคง arasso ??" eomma มองผมรอคำตอบของฉัน. "Ne..eomma algeseumnida" ผมพูดอย่างตื่นเต้น. นี้จานที่สามใหม่ที่ฉันล้าง แต่จู่ ๆ ตาของฉัน เริ่มจะเบลอฉันไม่สามารถได้ยินเสียงอะไรเลยหัวของฉันเป็นที่โดยนับสิบของผู้คนและผมก็รู้สึกว่าร่างกายของฉันเริ่มที่จะปวกเปียกและผมไม่ทราบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น. *** ~ จูบฝน ~ พระเจ้าฉันไม่ต้องการที่จะเห็นน้ำตาตก karnaku ฉันค่อยๆเปิดตาของฉันฉันสามารถรู้สึกถึงความอบอุ่นในมือของฉันและเปลี่ยนคนแรกที่ผมเห็นก็คือ eomma แต่ทำไมใบหน้าของเขาเป็นเรื่องน่าเศร้าเพื่อ? ดวงตาของเธอก็พองตัวและจ้องว่างที่จะเห็นฉัน. "Eom..ma" ผมพยายามที่จะเรียก eomma ดีที่สุดของฉันแม้จะหนัก. Eomma มองมาที่ฉันด้วยมือของเขายังคงถือมือที่แข็งแกร่ง ฉันยิ้มและ eomma ยังคงเงียบ ทันใดนั้นผมเห็นหยดน้ำหยดจากตาของเขาชัดเจนร้องไห้ eomma สิ่งที่จริงทำให้ eomma ก็ร้องไห้ ?? เอ้ยผมไม่ต้องการที่จะเห็นร้องไห้ eomma ผมไม่ต้องการที่จะร้องไห้เพราะผมเห็น eomma ฉันหวังว่าฉันเช็ดน้ำตาจากดวงตาของเธอ แต่มือของฉันรู้สึกแข็งสำหรับการย้ายร่างกายของฉันและอ่อนแอเกินไปที่จะยืน ผมหันไปด้านข้างและผมเห็น Meimei โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง ดวงตาของเขายังบวมริมฝีปากของเขาสั่นน้ำตาที่อาจได้รับเหนื่อยหยด. "Meimei อา ... " ผมเรียกว่าพี่ชายของฉัน แต่เสียงของฉันไม่ได้ดูเหมือนจะออกมา. "Mei..mei อา" ผมซ้ำแล้วซ้ำอีกและในที่สุดก็ค่อย ๆ ยก Meimei หัวของเขาและมองมาที่ฉัน. "Uljima ... "ผมพูดอย่างเงียบ ๆ " มาที่นี่ "ผมบอกเขาไปและเขาก้าวใกล้ชิดกับฉันลังเล. "โปรดช่วยฉันเช็ด eomma น้ำตาฉันไม่ต้องการ menlihatnya ร้องไห้ Jebal" ผมกระซิบในหูของเขา. และทันใดนั้นผมก็รู้สึกว่าน้ำหยดที่แก้มของฉัน ฉันรู้ว่ามันน้ำตาน้องสาวของฉัน ผมเห็นเขารีบเช็ดแก้มของเขาเปียกและเดินเข้ามาใกล้ eomma. "Eomma..uljimarayo, eonni บอกเราไม่ร้องไห้" เสียง Meimei หนักกับเช็ดน้ำตามือ eomma เธอทำในสิ่งที่ผมบอกคุณ. "Gomawo Meimei อา "ผมยิ้มให้เขา. เสียงคือตอนนี้เป็นขั้นตอนที่ใกล้ชิดกับห้องของฉันและไม่มีใครเปิดประตู เปิดแพทย์และน้องสาวหลายมาเพื่อตรวจสอบ me. "Annyeong วิคตอเรียชี่, คุณตื่น?" ถามแพทย์เพื่อฉันและฉันทำได้เพียงพยักหน้าในข้อตกลง. ดีฉันรู้ว่ามันดูเหมือนว่าเมื่อฉันทำอาหารคืนที่ผ่านมาผมก็ไม่ได้สติและพาฉันไป eomma โรงพยาบาลนี้ ฉันยังเชื่อใน eomma เวลานี้และยัง Meimei ต้องรู้เกี่ยวกับการเจ็บป่วยของฉัน. Spinocerebellum เสื่อมความเสียหายให้กับสมองจะค่อยๆก่อให้เกิดผู้ประสบภัยที่จะสูญเสียความสมดุลของเขาซึ่งในทางกลับกันจะได้สัมผัสจะนำไปสู่การเป็นอัมพาตและตาย และตอนนี้ผมกลายเป็นหนึ่งในผู้ประสบภัย ฉันไม่เคยคิดแม้แต่จะมีโรคที่ผมไม่เคยได้ยินจนผมรู้สึกแปลก ๆ เพราะเมื่อเร็ว ๆ นี้ผมมักจะปรับตัวลดลงทันทีและตาของฉันมักจะเบลอ ตอนแรกผมถือว่าปกติ แต่แล้วหนึ่งสัปดาห์มันไปและผมก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่ดีจนในที่สุดผมก็ตัดสินใจที่จะตรวจสอบตัวเองไปพบแพทย์และแพทย์ในที่สุดข่าว-ku คำตัดสินของโรคนี้ ผมก็ยังไม่เชื่อในความเป็นจริงผมไม่อยากจะเชื่อว่ามัน แต่นี่คือความเป็นจริง. *** นี้เป็นวันที่สามผมอยู่ในโรงพยาบาลนี้ ที่จริงผมอยากจะไปที่บ้านผมไม่ต้องการที่จะใช้จ่ายเงินมาก eomma ที่จะจ่ายสำหรับความเจ็บปวดบ้าน แต่ผมไม่สามารถทำอะไรเมื่อ eomma ขู่ว่าจะไม่ต้องการที่จะเห็นฉันอีกครั้งถ้าผมยืนยันที่จะกลับบ้าน ฉันรู้ว่าคำ eomma ไม่เพียงเป็นภัยคุกคามเพียงเพราะฉันรู้ว่า eomma มักจะทำสิ่งที่อยู่ใน ucapkannya ดีแน่นอนฉันไม่ต้องการที่ถ้าคุณไม่เห็น eomma ในวินาทีสุดท้ายในชีวิตของฉัน. "Eonni อานี่ฉันมา" Meimei เดินเข้าไปในห้องของฉันตามปกตินำ eomma อาหารเทียมจะได้รับฉันที่จะกินเพราะผมไม่ชอบอาหารที่โรงพยาบาล"Ah..Meimei อาในที่สุดคุณมามากเกินไป" ฉันมีความสุขสำหรับเขา. "Ne..eonni ตอนนี้คุณมีที่จะกินเป็นครั้งแรก" ตะกร้าเก็บ Meimei บนโต๊ะและเตรียมอาหารสำหรับฉัน. "Meimei อาหลังจากที่ผมกินคุณจะชอบมัน พาฉันไปที่สวนสาธารณะ ?? " "เข้าไปในสวนสาธารณะ ?? Eonni-ah, คุณป่วยคุณยังคงต้องเป็นจำนวนมากของการพักผ่อนและไม่ควรจะเหนื่อย ฉันไม่ต้องการที่จะทำร้ายอีกครั้งเหมือนเมื่อวานนี้เพราะผมให้คุณล้างจานในที่สุดตอนนี้คุณ ... " "... .Meimei Sssstttt-ah, ไม่พูดเช่นนั้นอีกต่อไป ฉันไม่ชอบที่คุณยังคงตำหนิตัวเองสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความผิดของฉันป่วยเช่นนี้ แต่ ... ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่พระเจ้าได้กำหนดสำหรับผม "ผมตอบเป็นที่แข็งแกร่งเป็นไปได้. เมื่อ Meimei รู้ว่าฉันมีการเจ็บป่วยที่รุนแรงเขาก็ตกใจและมีการตำหนิตัวเองเพราะเธอรู้สึกเสียใจที่ฉันให้ฉันล้างจานเมื่อมันขึ้นอยู่กับผม ลมและสิ้นสุดในโรงพยาบาลนี้ ฉันขอโทษเพราะอยู่แล้วทำให้เธอรู้สึกผิด แต่อย่างแน่นอนไม่ได้เป็นความผิดของเขา หลังจากที่ทั้งหมดฉันล้างจานในเย็นวันนั้นหรือไม่ฉันทุกข์ทรมานกับโรคนี้ในที่สุดจะทำให้ผมทำอะไรไม่ถูก. "ผมสัญญาว่าผมจะไม่เป็นอะไร ฉันเบื่อในห้องนี้ยังคงฉันต้องการที่จะหายใจอากาศบริสุทธิ์ คุณต้องการที่จะให้คำขอ eonnimu นี้ EOH ?? "ฉันทำ suarak

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉัน mencari tanpa , Datang menghampiri
tanpa ชินตา คือ ฉัน mengerti ชินตา คือ mengisi relung hatiku
แต่ฉัน tanpa รู้ว่า , ชินตา คือ เปอร์กี่ meninggalkanku
BERSAMA kenangannya ยาง tersisa di ที่นี่
ยางเท่านั้น bisa กู่ nikmati ใด ๆคาคู merindukannya

~ จูบสายฝน ~

kenapa ทั้งหมด terjadi di เมื่อฉันยังคง ingin merasakan kebahagiaanku ?



วิคตอเรีย POVเพื่อครั้งแรก kalinya aku tersenyum ketika มก. รับ ujian terbesar ใน hidupku . kenapa ? ? ในความเป็นจริงฉันยัง ingin menangis ฉัน ingin berteriak ฉัน , , ingin ที่มาใน tuhan ทําไมเดีย memberiku ujian di เต็งกาห์ kebahagiaan หยางจะกู่ rasakan กับ keluargaku . แต่ฉันรู้ว่า , ถ้าฉัน menangis จนกระทั่ง menangis r Darah ,ถ้าฉัน berteriak จนกระทั่ง kerongkonganku mengering หรือถ้าฉันที่มาที่มาแดน mencaci มากิ tuhan ทั้งหมดคือการ bisa , คุณต้องการ merubah คําสั่งว่า hidupku เท่านั้น bisa กู่ที่ Jari Jari tanganku ด้วย . แดน ฉันเพียงแค่ bisa berharap ถ้า sebelum aku mengakhiri cerita hidupku นี้ ,tuhan จีอีมันนี่ aku a kebahagiaan ยาง bisa aku บาวา ketika malaikat pencabut nyawa การออกกําลังกาย tugasnya padaku kelak .

* * *

" ฉัน pulaaaang . . . . . . . " ucapku semangat เมื่อฉันคลิกที่ ดิ รูมาห์ memakai sendal favoritku

" อ๊า , , qiannie ในที่สุดเกา , pulang ด้วย . แม่คะ เก๋ๆ ที่นี่ที่ , อาหาร kesukaanmu Sudah menyiapkan sayang " แม่คะ memanggilku ดารี พระร่วง มากัน

ตี้ SANA Sudah ADA adikku หยาง Bernama meimei ยังนั่งอยู่มานิส ดิ kursinya sambil menatap ทั้งหมดอาหารหยาง แม่คะ siapkan seolah Dia Sudah ที่ sabar ไปยังในไม่ช้า menyantapnya

" พี่อ่า ppalli wa . . . . . . . ฉัน Sudah lapar NIH . จาก tadi aku menunggumu pulang แม่คะ , ฉันไม่สามารถมากันเป็น dulu ถ้าพี่ยัง pulang " ucap adikku ที่ sabar

" เน่ . . . . . . .เน่ . . . . . . . arasso " jawabku เปอร์กี่ Ke dapur เพื่อ mencuci tanganku .

" meimei อา. . AAA . . . . . . . " ucapku ที่ meimei menyuruhnya membuka mulutnya

" เอ่อ . . . . . . . แม่คะแม่คะ , กระดาษทําด้วยมือที่ได้รับการ enaaaaak ซัมยัพซาลไว้ดิ คัพ , พี่ iA คัน ? ? " meimei memakan ซัมยัพซาลไว้ยัง ฉัน suapkan padanya .

" อืม . . . . . . . ซัมยัพซาลไว้แม่คะจริงๆที่ต้องการการเอ tandingannya " jawabku menyiapkan อีกครั้งซัมยัพซาลไว้เพื่อที่ฉัน suapkan

" แม่คะ แม่คะ . . . . . . . ตอนนี้ giliranmu " แม่คะ membuka mulutnya แดน memakan ซัมยัพซาลไว้ยางฉัน

" gomawo qiannie จีอีมันนี่ . . . . . . . . " jawab แม่คะที่ begitu jelas กรรณะ mulutnya จะ mengunyah

เมื่อชั่วโมงนี่คือมันเป็นยาง บางทีและเมื่อฉัน rindukan Nanti อาค .เห็นเซ็นยัม meimei แดนแม่คะ kehangatan หยาง , ฉัน rasakan BERSAMA พวกเขา , melewati ฮารี ฮารีซูลิตเรา ด้วย tetap penuh semangat . ฉันต้องการทั้งหมดคือ simpan ได้จากระยะไกลในลู hatiku ยางส่วนใหญ่ในแดน meski tuhan Nanti memanggilku มก. , ingin เกนันกังนี้ tetap Abadi hingga ยังคง bisa aku จํา ketika และเมื่อฉันไม่อีกครั้ง BERSAMA พวกเขา

" พี่อ่าngomong ngomong เกา tadi ดารีมานะ ? tumben เกาที่ ingin ดิ แอนเทอร์ olehku ? " ธัญญ่า meimei padaku sambil mulutnya ยังคง sibuk melahap samgyupsalnya

" เอ่อ . . . . . . . ขวา qiannie tadi , ลุลา ดารี มานะ ? sepertinya urusanmu มันเป็นสิ่งสําคัญ , คลิกที่ คลิกที่เกา ingin ดิ แอนเทอร์ adikmu ? " แม่คะ ikut ทรงถาม

ฉันไม่มีทาง memberitahu พวกเขา kalau tadi aku habis ดารี dokter .

" . . . . . . . . . . . . . ,tadi aku habis ดารี และสถานที่ที่มากเกินไป , สิ่งสําคัญ เกาะแม่คะ , hehe . . . . . . . " ฉัน berbohong กับ senyumku หยางตี้ paksakan aku ด้านหน้าแม่คะ , กาลีนี้ไม่ menangkap keanehanku INI แม่คะแม่คะกวดกรรณะ naluri มากเกินไป , a satunya คนยางไม่ bisa aku bohongi di Dunia ini .

" geuraeyo ? " แม่คะ menatapku penuh กิ

" เน่ . . . . . . . แม่คะ " jawabku Santai berusaha menghindari tatapan mata แม่คะ

" แม่คะ . . . . . . . ฉัน aaaahh Sudah kenyang View , perutku Sudah menggembung haaaa , . . . . . . . " meimei memegang perutnya หลังจากเรา selesai มากัน

" เบียร์ฉันยัง cuci piring วันนี้ " ucapku อายุรเวทอายุรเวท sambil membereskan piring piring di ตารางมากัน

" " ? พี่ลุลายักอิน ? อ่า . . . . . . . baguslah , ดังนั้น วันนี้ฉัน bebas tugas mencuci piring ฮะๆๆ . . . . . . . " meimei tersenyum เรียงเป็นจะได้รับ undian berhadiah

" นี่ . . . . . . .ขอ seharusnya ที่สามารถ membuat eonnimu lelah ลุลา , รู้ว่า belakangan นี้เขาจะ sakit เกานี้ , ทํา " แม่คะ kepala meimei แนวทางแดนแน่นอน adikku ITU mengerang kesakitan

" แม่คะ . . . . . . . . . . . . . " appo meimei mengusap kepalanya .

" anhio gwaenchana แม่คะ , , lagipula aku Sudah baikan โก ดังนั้นแม่คะไม่จําเป็นต้อง khawatir EOH , ? "

" keundae . . . . . . . "

" แม่คะ . . . . . . . ขอ เทนังคนเดียว ,sebaiknya แม่คะ Nonton ทีวีคนเดียวกับ meimei EOH , ? "

" เฮ้อ . . . . . . . baiklah kalau begitu เกาที่ได้รับการ bisa , membuat แม่คะที่ bisa menolak keinginanmu " แม่คะ berlalu กับ pasrah

" อ่อ แต่เกาควรจะ Promise ซาตูฮาลที่แม่คะ " แม่คะที่ยัง menghampiriku . " kalau ลุลาลุลา lelah Sudah merasa , ควรจะ berhenti mencuci piring เบียร์ adikmu melanjutkan arasso , ยาง , ? ?" แม่คะ menatapku menunggu jawabanku

" เน่ . . . . . . . แม่คะ algeseumnida " jawabku semangat

นี้ใหม่ piring ketiga ยางฉัน cuci ตาปี อายุรเวท , อายุรเวท pandanganku เริ่มต้น kabur aku , ที่ bisa mendengar apapun kepalaku , เทเรซา ดิปุกูล โดย puluhan คนแดนฉัน merasakan tubuhku เริ่มต้น melemas แดนฉันไม่รู้อีกครั้งในยาง terjadi หลังจากไอทียู .

* * *

~

~ จูบสายฝนtuhan aku ที่ ingin เห็นอากาศ matanya terjatuh karnaku

ฉัน membuka mataku perlahan bisa กู่ rasakan ADA , kehangatan di tanganku แดน ternyata คนแรกยาง aku View คือ แม่คะ , แต่ kenapa wajahnya begitu sedih ? matanya sembab แดน tatapannya โกซง melihatku

" ออม . . . . . . . มา " ฉัน mencoba memanggil แม่คะ

semampuku อย่างไรก็ตามเทเรซ่าเปิด .แม่คะ menatapku กับ tangannya ยางยังคง menggenggam tanganku กวด . ฉัน tersenyum แดนแม่คะยังคง terdiam . อายุรเวทอายุรเวท aku เห็น tetesan Bening menetes ดารีเกอดูวา matanya แม่คะ , menangis . อาภา ยัง ในความเป็นจริง membuat อายุรเวทอายุรเวท menangis แม่คะ ? ? astaga aku ที่ ingin เห็นแม่คะ menangis aku , ที่ ingin เห็นแม่คะ menangis กรรณะฉัน .ingin ก่อนอื่นฉัน mengusap อากาศ matanya ตาปี tanganku เทเรซา คาคุ เพื่อให้ ดิ gerakkan แดน tubuhku มากเกินไป lemas เพื่อ berdiri . ฉัน menoleh เค่อ คนแดนกู่ View meimei tertunduk NO . matanya ยัง sembab bibirnya bergetar , menahan อากาศ Mata ยางบางที Sudah lelah menetes .

" meimei อ่า . . . . . . . " ฉัน memanggil adikku ตาปี sepertinya suaraku ที่ออก

" เมย์ . . . . . . .เมย์อา " ulangku แดนในที่สุด meimei mengangkat kepalanya แดน menatapku perlahan uljima .

" . . . . . . . " ucapku pelan " kemarilah " ฉัน menyuruhnya mendekat แดนเขา melangkah รากู mendekatiku

" ฉัน mengusap tolong เป่าอากาศ Mata แม่คะฉัน ingin menlihatnya menangis , ที่ , ฉัน jebal " วันก่อน ดิ telinganya

แดนอายุรเวทอายุรเวท merasakan มก. อากาศ menetes ดิฉัน pipiku ADA , รู้ว่า ITU อากาศ Mata adikku .กู View วันที่ที่ mengusap เกอดูวา pipinya ยาง basah แดน menghampiri

" แม่คะ แม่คะ . . . . . . . uljimarayo พี่ menyuruh คิตะฉางอาน menangis " เสียง meimei เทเรซา เปิด sambil tangannya menyeka Air Mata แม่คะ , เขา melakukan อาภา หยาง ฉัน suruh .

" gomawo meimei อ่า " ฉัน tersenyum padanya

terdengar เสียงขั้นตอน mendekati kamarku ไม่ได้อยู่ตอนนี้ แดนเอยาง membuka ปินตู .ternyata dokter แดนบาง suster ต้าถังเพื่อ memeriksaku

" annyeong วิคตอเรีย ชี , ลุลา Sudah ซาดา ? " ธัญญ่า dokter padaku แดนฉันเท่านั้น bisa mengangguk mengiyakan

นี่ ฉันรู้ว่า sepertinya เมื่อฉัน mencuci piring คืนฉัน tadi , ที่ sadarkan ดิริแดนแม่คะ membawaku เกรูม sakit INI ฉันยังแน่ใจ , วินาทีนี้แม่คะแดนยัง meimei อย่างแน่นอน Sudah รู้ว่าเกี่ยวกับ penyakitku .