The world spun, making it impossibl

The world spun, making it impossible to determine which direction was which. Everything was murky. It wasn’t long, though, before everything began to grow clear. The dark sky grew a deep blue color. The earth below was filled with dark soil.

Verdant foliage was everywhere, covering the hills, which rose and fell off into the distance. A large river snaked through mountains, and the gurgling sound of water could be heard.

This was what Meng Hao saw when he appeared. No one else was visible, only him.

“This place is pretty big….” he said, looking up into the sky. The sun was beginning to set, filling the sky with a beautiful red color.

In fact, upon closer observation, Meng Hao was able to see evidence of an invisible moon.

“The meeting place for our Classic of Time group is the place where the image of the sun and moon intersect.” Meng Hao’s eyes glittered as he strode forward, transforming into a beam of prismatic light.

“And then there’s that supposed Hundred Spirits Tower. What’s that?” Meng Hao felt misgivings in his heart. As he moved forward, the first thing he did was retrieve the good luck charm from within his bag of the Cosmos. Probing it with Spiritual Sense, he felt a bit more at ease. He was really coming to value the good luck charm more and more.

“No wonder Patriarch Reliance had this charm in his collection. It can even teleport out of this place.” He put the good luck charm back. This was now his life-saving treasure.

“Elder Sister Xu was right behind me, but who knows where the Black Sieve Sect people appeared. Did they come out together, or were they sent in randomly? The latter is more likely. Well, in any case, I need to find her as quickly as possible.” A fierce glow appeared in his eyes as he thought of the cold laugh of the coquettish woman who had stood next to Elder Sister Xu, and of Xu Qing’s pale face.

As he thought about her, he took out the jade slip distributed by the Black Sieve Sect. Imbuing it with some Spiritual Sense, he saw a list of names. He perused the list, retracted his Spiritual Sense, and then crushed the jade slip.

Then he shot forward in search of Elder Sister Xu.

Time passed, and soon evening fell. The sky grew dark, and the moon rose. Everything was dark. Meng Hao currently stood on a small hill, looking out at some ancient ruins not too far off in front of him.

At the moment, the moon was covered by dark clouds, causing the ruins up ahead to be somewhat obscured. They seemed incredibly old, as if they had seen the passing of many ages. Meng Hao got the feeling that many, many years ago, it had been a bustling city.

Now, though, it was half consumed by the land. Only a few structures were visible, and even they were falling apart. On this moonlit night, it seemed very lonely. The wind blew across the ruins, carrying strange sounds with it.

It sounded like countless people murmuring softly. Meng Hao couldn’t make out what they were saying, but all of the voices combined together created a very bizarre feeling.

In front of the ruins was a stone stele. Almost nothing remained of the characters that had once been carved into it, but now it was almost completely blank, and covered with cracks.

He looked it over, and was about to turn and leave when suddenly his expression flickered. The dark clouds passed, and suddenly moonlight spilled down. Meng Hao caught sight of something in one of the cracks in the stone stele. There inside was a golden vine-like twig. It seemed to be squirming. It was covered with leaves that wrapped around tiny pieces of fruits the size of a thumb.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โลกหมุน ทำให้มันเป็นไปไม่ได้เพื่อกำหนดทิศทางที่ถูกที่ ทุกอย่างได้ชัดเจน มันไม่ได้ยาว แม้ว่า ก่อนทุกอย่างเริ่มเติบโตชัดเจน ท้องฟ้าเข้มขึ้นลึก โลกด้านล่างเต็มไป ด้วยดินมืดใบไม้เขียวขจีถูกทุกที่ เนินเขา กุหลาบ และตกลงปิดไปในระยะทางที่ครอบคลุม แม่น้ำใหญ่ snaked ผ่านภูเขา และอาจจะได้ยินน้ำเสียงท่านเมงเฮาเห็นเมื่อเขาปรากฏได้ ไม่มีใครถูกมองเห็นได้ เท่านั้นเขา"สถานที่นี้เป็นใหญ่สวย..." เขากล่าว มองขึ้นสู่ท้องฟ้า ดวงอาทิตย์ก็เริ่มการตั้งค่า เติมท้องฟ้ากับสีแดงสวยงามในความเป็นจริง เมื่อสังเกตใกล้ชิด เมงเฮาก็สามารถดูหลักฐานของดวงจันทร์มองไม่เห็น"สถานที่พบปะสังสรรค์สำหรับกลุ่มคลาสสิกของเวลาของเราเป็นสถานที่ที่ภาพของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ตัด" เมงเฮาตาแวววาวเป็นเขาก้าวไปข้างหน้า เปลี่ยนลำแสงเดอะวัน"แล้ว มีที่ควรร้อยวิญญาณทาวเวอร์ สิ่งนี้คืออะไร" เฮา เมงรู้สึกที่น่าเคลือบแคลงในใจ เขาเดินไปข้างหน้า สิ่งแรกที่เขาทำเป็นดึงเสน่ห์โชคดีจากภายในกระเป๋าของเขาของจักรวาล ละเอียดกับความรู้สึกทางจิตวิญญาณ เขารู้สึกเล็กน้อยที่ง่าย จริง ๆ เขาก็มาค่าเสน่ห์โชคดีมากขึ้น"เสน่ห์พึ่งพระมีเสน่ห์นี้ในคอลเลกชันของเขา มันสามารถ teleport ได้จากสถานที่แห่งนี้" เขาใส่เสน่ห์โชคดีกลับมา ตอนนี้เป็นสมบัติของเขาช่วยชีวิต"พี่น้องซูถูกข้างหลัง แต่ใครรู้ว่าที่ท่านนิกายตะแกรงดำปรากฏ ไม่พวกเขาออกมาร่วมกัน หรือพวกเขาส่งเข้ามาโดยการสุ่ม หลังมีแนวโน้มมากขึ้น ดี ในกรณีใด ๆ ฉันต้องการค้นหาเธออย่างรวดเร็ว" การเรืองแสงที่รุนแรงปรากฏในดวงตาของเขาขณะที่เขาคิดว่า เสียงหัวเราะเย็น ของผู้หญิงตุ้งติ้งที่ได้ยืนข้างพี่น้องซู และ Xu Qing หน้าซีดตามที่เขาคิดถึงเธอ เขาเอาออกใบหยกที่กระจายตามนิกายตะแกรงสีดำ Imbuing กับบางความรู้สึกทางจิตวิญญาณ เขาเห็นรายชื่อ เขา perused รายการ หดความรู้สึกจิตวิญญาณของเขา และบดใบหยกแล้วจากนั้น เขายิงไปข้างหน้าตามหาพี่น้องซูเวลาผ่านไป และเร็ว ๆ นี้ ช่วงเย็นลดลง ท้องฟ้าเติบโตเข้ม และกุหลาบดวงจันทร์ ทุกอย่างเป็นสีเข้ม เมงเฮากำลังยืนอยู่บนเนิน กำลังดูซากปรักหักพังบางอย่างโบราณไม่เกินไปหน่อยหน้าเขาในขณะที่ ดวงจันทร์ถูกปกคลุม ด้วยเมฆสีดำ ก่อให้เกิดซากขึ้นข้างหน้าจะค่อนข้างถูกบดบัง พวกเขาดูเหมือนเหลือเชื่อเก่า ว่าได้เห็นผ่านหลายวัย เมงเฮามีความรู้สึกว่า จำนวนมาก หลายปีที่ผ่านมา มันเป็นเมืองที่คึกคักขณะนี้ แม้ว่า ได้ครึ่งหนึ่งบริโภค โดยที่ดิน โครงสร้างกี่เท่ามองเห็นได้ และแม้กระทั่งพวกเขาถูกสลาย ในคืนแสงจันทร์ เหมือนเหงามาก ลมพัดผ่านซากปรักหักพัง แบกเสียงแปลก ๆ กับมันมันฟังเหมือนคนนับไม่ถ้วน murmuring เบา ๆ เฮา เมงไม่ให้ออกสิ่งที่พวกเขาพูด แต่ทุกเสียงที่รวมกันสร้างความรู้สึกที่แปลกประหลาดมากการแก้ไข stele ในหิน อะไรเกือบยังคงอักขระที่ครั้งถูกแกะสลักลงไป แต่ตอนนี้ มันว่างเปล่าเกือบทั้งหมด และปกคลุม ด้วยรอยแตกเขาดูผ่าน แล้วก็จะเปิด และปล่อยเมื่อจู่ๆ นิพจน์ของเขา flickered ผ่านเมฆสีดำ และทันใดนั้นแสงจันทร์หกลง เมงเฮาจับสายตาของบางสิ่งบางอย่างในรอยแตกใน stele หินอย่างใดอย่างหนึ่ง ภายในได้เป็นกิ่งไม้เถาคล้ายทอง มันดูเหมือนจะดิ้น มันถูกปกคลุม ด้วยใบที่ห่อรอบชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของผลไม้ขนาดของนิ้วหัวแม่มือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โลกหมุนทำให้มันเป็นไปไม่ได้ในการกำหนดทิศทางที่เป็นที่ ทุกอย่างก็มืด หลังจากนั้นไม่นาน แต่ก่อนที่ทุกอย่างเริ่มที่จะเติบโตที่ชัดเจน ท้องฟ้ามืดเติบโตสีฟ้าลึก แผ่นดินที่อยู่ด้านล่างก็เต็มไปด้วยดินสีเข้ม. ใบ Verdant คือทุกครอบคลุมภูเขาซึ่งเพิ่มขึ้นและลดลงในระยะทาง มีแม่น้ำสายใหญ่ snaked ผ่านภูเขาและเสียง gurgling น้ำอาจจะได้ยิน. นี่คือสิ่งที่เม้งเฮาเห็นเมื่อเขาปรากฏตัว ที่ไม่มีใครมองเห็น แต่เขาเท่านั้น. "สถานที่แห่งนี้มีขนาดใหญ่สวย ... ." เขากล่าวว่ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดวงอาทิตย์เป็นจุดเริ่มต้นในการตั้งเติมท้องฟ้ามีสีแดงสวยงาม. ในความเป็นจริงเมื่อสังเกตใกล้ชิดเม้งเฮาก็สามารถที่จะเห็นหลักฐานของดวงจันทร์ที่มองไม่เห็น. "สถานที่การประชุมสำหรับคลาสสิกตลอดกาลของกลุ่มของเราเป็นสถานที่ที่ ภาพของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ตัด. "ตาเม้งเฮาส์ glittered ในขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้าเปลี่ยนเป็นลำแสง Prismatic ได้. " แล้วมีที่ควรร้อยสปิริตทาวเวอร์ นั่นอะไร? "เม้งเฮารู้สึกวิตกในหัวใจของเขา ขณะที่เขาเดินไปข้างหน้าสิ่งแรกที่เขาทำคือดึงเสน่ห์โชคดีจากภายในกระเป๋าของเขาของคอสมอส แหย่มันด้วยความรู้สึกทางจิตวิญญาณเขารู้สึกบิตมากขึ้นได้อย่างง่ายดาย เขาได้รับมันมาถึงคุณค่าเสน่ห์โชคดีมากขึ้น. "ไม่น่าแปลกใจพระสังฆราชพึ่งมีเสน่ห์ในคอลเลกชันของเขา มันยังสามารถเคลื่อนย้ายออกจากสถานที่นี้. "เขาใส่เสน่ห์โชคดีกลับมา นี่คือตอนนี้สมบัติช่วยชีวิตของเขา. "พี่สาวเสี่ยวถูกต้องอยู่ข้างหลังผม แต่ผู้รู้ที่คนดำตะแกรงนิกายปรากฏ พวกเขาไม่ออกมาด้วยกันหรือว่าพวกเขาถูกส่งไปในการสุ่ม? หลังมีโอกาสมากขึ้น ทั้งในกรณีใด ๆ ฉันต้องไปหาเธอให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้. "เรืองแสงที่รุนแรงปรากฏอยู่ในดวงตาของเขาในขณะที่เขาคิดว่าการหัวเราะเย็นของหญิงตุ้งติ้งที่ได้ยืนอยู่ติดกับพี่สาว Xu และใบหน้าขาวซีดเสี่ยวชิง . ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเธอเขาก็เอาใบหยกจัดจำหน่ายโดยสีดำตะแกรงนิกาย Imbuing มันด้วยความรู้สึกทางจิตวิญญาณบางอย่างที่เขาเห็นรายชื่อ เขา perused รายการถอนความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขาแล้วบดใบหยก. แล้วเขาก็ยิงไปข้างหน้าในการค้นหาของพี่สาวเสี่ยว. เวลาผ่านไปและเร็ว ๆ นี้ตอนเย็นลดลง ท้องฟ้ามืดเติบโตและดวงจันทร์เพิ่มขึ้น ทุกอย่างมืด เม้งเฮาขณะยืนอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ มองออกไปที่ซากปรักหักพังโบราณบางส่วนไม่ไกลเกินไปในด้านหน้าของเขา. ในขณะที่ดวงจันทร์ถูกปกคลุมด้วยเมฆมืดทำให้เกิดซากปรักหักพังขึ้นข้างหน้าจะถูกบดบังบ้าง พวกเขาดูเหมือนเก่าอย่างไม่น่าเชื่อเช่นถ้าพวกเขาได้เห็นการผ่านไปของทุกเพศทุกวัยจำนวนมาก เม้งเฮามีความรู้สึกที่หลายหลายปีที่ผ่านมาก็เคยเป็นเมืองที่คึกคัก. ตอนนี้ แต่ก็ถูกครอบงำโดยครึ่งหนึ่งของแผ่นดิน เพียงไม่กี่เค้ามองเห็นและแม้กระทั่งพวกเขากำลังตกแตก ในคืนเดือนหงายนี้ดูเหมือนว่ามันจะเหงามาก ลมพัดข้ามซากปรักหักพังถือเสียงแปลกกับมัน. มันฟังเหมือนคนนับไม่ถ้วนพึมพำเบา ๆ เม้ง Hao ไม่สามารถทำสิ่งที่พวกเขากำลังพูด แต่ทุกเสียงรวมกันร่วมกันสร้างความรู้สึกที่แปลกประหลาดมาก. ด้านหน้าของซากปรักหักพังเป็น stele หิน เกือบไม่มีอะไรคงอยู่ของตัวละครที่ครั้งหนึ่งเคยถูกแกะสลักเป็นมัน แต่ตอนนี้มันก็เกือบจะว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์และปกคลุมไปด้วยรอยแตก. เขามองมันมากกว่าและเป็นเกี่ยวกับการเปิดและปล่อยเมื่อจู่ ๆ การแสดงออกของเขา flickered เมฆมืดผ่านและก็แสงจันทร์ที่หกรั่วไหลลง เม้งเฮาจับสายตาของบางสิ่งบางอย่างในหนึ่งในรอยแตกใน stele หิน มีอยู่ภายในเป็นสีทองเถาเหมือนกิ่งไม้ มันดูเหมือนจะดิ้น มันถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้ที่ห่อชิ้นรอบเล็ก ๆ ของผลไม้ขนาดของนิ้วหัวแม่มือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลกหมุน , ทําให้ไม่สามารถกำหนดทิศทางที่ซึ่ง ทุกอย่างมันมืด มันไม่ได้นาน แม้ว่า ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มเติบโตชัดเจน ท้องฟ้ามืดเติบโตลึกสีฟ้าสี แผ่นดินด้านล่างเต็มไปด้วยดิน มืดใบไม้เขียวขจีเต็มไปหมด ครอบคลุมเนินเขาซึ่งเพิ่มขึ้นและตกลงมาเป็นระยะทาง แม่น้ำใหญ่เอาผ่านภูเขา และเอาเสียงของน้ำอาจจะได้ยินนี้คือสิ่งที่เมิงเฮาเห็นเมื่อเขาปรากฎตัว ไม่มีใครมองเห็นได้ เพียงแต่เขา" สถานที่นี้ค่อนข้างใหญ่ . . . . . . . " เขาพูด มองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดวงอาทิตย์เริ่มชุดเติมท้องฟ้ามีสีสวยงามสีแดงในความเป็นจริง เมื่อใกล้ชิดสังเกต เมิ่งฮ่าวได้เห็นหลักฐานของดวงจันทร์ที่มองไม่เห็น" สถานที่ของเราคลาสสิกของกลุ่มเวลาที่ภาพดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เซ็ค " เหม็ง เฮาตา glittered เขา strode ไปข้างหน้า เปลี่ยนเป็นแท่งปริซึมลำแสงของแสงสว่าง" แล้วนั่นมันร้อยวิญญาณ ทาวเวอร์ นั่นอะไร ? " เมิ่งเฮ่ารู้สึกกังวลอยู่ในใจ เป็นเขาย้ายไปข้างหน้า สิ่งแรกที่เขาทำคือดึงเสน่ห์โชคดีจากภายในกระเป๋าของจักรวาล พิสูจน์มันด้วยอารมณ์ความรู้สึก เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ . เขากำลังมาค่าโชคดีมีเสน่ห์มากขึ้น" มิน่าล่ะ ประมุขเสน่ห์นี้พึ่งมีในคอลเลกชันของเขา มันสามารถเคลื่อนย้ายจากสถานที่นี้ . " เขาใส่เสน่ห์โชคดีกลับไป นี้ตอนนี้เขาช่วยชีวิต สมบัติ" พี่ซูอยู่ข้างหลังผม แต่ใครจะรู้ว่าดำตะแกรงนิกายคนปรากฏตัวขึ้น พวกเขามาด้วยกัน หรือจะส่งแบบสุ่มหรือไม่ แบบหลังมากกว่า ยังไงก็ตาม ผมต้องไปหาเธอให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ " ซึ่งปรากฏอยู่ในดวงตาดุร้ายของเขา ตามที่เขาคิดหัวเราะเย็นของคอลเกตผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ พี่ซู และใบหน้าซีดของ ซู ชิงเขาคิดยังไงกับเธอ เขาหยิบหยกลื่นกระจาย โดยนิกายตะแกรงสีดำ imbuing ด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่เขาเห็น รายชื่อ เขา perused รายการ ถอนความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขาแล้วก็บดใบหยกแล้วเขาก็ยิงไปข้างหน้าในการค้นหาของพี่สาว Xuเวลาผ่านไปเร็ว และเย็นลง ท้องฟ้าเริ่มมืด และพระจันทร์ โรส ทุกอย่างก็มืด เมิ่งฮ่าวกำลังยืนอยู่บนเนินเขาเล็กๆ ดูโบราณซากปรักหักพังไม่ไกลออกไปต่อหน้าเขาในขณะนั้นดวงจันทร์ถูกปกคลุมด้วยเมฆดำ ก่อให้เกิดซากข้างหน้าจะค่อนข้างคลุมเครือ . พวกเขาดูเหมือนชิ้นเก่า เช่น ถ้า พวก เขา เห็น ผ่าน หลายวัย เมิ่งฮ่าวมีความรู้สึกหลายที่ หลายปีที่ผ่านมา มันเป็นเมืองที่คึกคักตอนนี้ แม้ว่า มันเป็นครึ่งที่ใช้ที่ดิน เพียงไม่กี่โครงสร้าง ได้ปรากฏให้เห็น และแม้พวกเขาจะแยกจากกันไป ในคืนเดือนหงายนี้มันดูโดดเดี่ยวมาก ลมพัดผ่านซากปรักหักพังพร้อมกับเสียงแปลกๆด้วยฟังดูเหมือนคนนับไม่ถ้วนพึมพำเบาๆ เมิ่งฮ่าวไม่สามารถให้สิ่งที่พวกเขากำลังพูด แต่ทุกเสียงรวมกันสร้างความรู้สึกแปลกประหลาดมาก .ในด้านหน้าของซากปรักหักพังเป็นหินศิลาจารึก . เกือบจะไม่มีอะไรเหลืออยู่ในตัวละครที่เคยถูกแกะสลักลงในมัน แต่ตอนนี้มันก็เกือบจะสมบูรณ์ว่างเปล่าและเต็มไปด้วยรอยแตกเขาดูแล้ว และกำลังจะเดินออกไป เมื่ออยู่ๆ สีหน้าของเขาริบหรี่ลง . เมฆมืดผ่าน แต่จู่ๆ แสงจันทร์สาดลงมา เมงเฮาเห็นบางอย่างในหนึ่งของรอยแตกในหินศิลาจารึก . ข้างในเป็นเถาทองเหมือนกิ่งไม้ มันดูเหมือนจะอึดอัดด้วย . มันถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้ที่ห่อรอบชิ้นของผลไม้เล็ก ๆขนาดหัวแม่มือ