With the death of the Goblin King,
it marked the sudden end of the battle.
The troops who were going to fight the surrounding enemies,
prepared to withdraw excitedly.
Most of the soldiers worked diligently while exuding a subtle atmosphere.
***
I came over to the Demon lord’s HQ.
Other than me, there are Lyle Gewalt, Rondo, Elena, Brandford and for some reason, Aya as well.
『So, Seiji. What is this group?』
『These people are the representatives of the humans. I’m told that they want to discuss peace with Demon lord-sama.』
Then, I introduced each and everyone.
Why must I become the interpreter?
Well, it can’t be helped since I’m the only one who can interpret……
When I finished the brief introduction, Demon lord-sama asked a question.
『Where is the King of the humans?』
『The King didn’t come here. He’s in the Royal Capital.』
『Wa? The King didn’t appear to all these battles?』
It seems in the culture of the demonkind,
they recognized that『The King shall go into battle』.
Afterwards, with my interpretation, the meeting safely advanced somehow or another.
but……
It happened during the break.
The meeting dragged on and we took a break for moment.
The demonkind’s side prepared tea.
On either side of a big table, the demonkind’s side and the humans’ side were drinking a cup of tea harmoniously.
The tea tasted a bit unusual but there wasn’t a stupid guy who committed rudeness at all.
However……
Without warning, Demon lord-sama suddenly became outraged.
『You bastard! What kind of magic did you cast on me!!?』
The Demon lord-sama suddenly yelled and approached Branford, grabbing him by the collar.
Branford was scared to death by Demon lord-sama, who suddenly flew into a rage.
(There might be some people who forgot but,
the man in question, Branford, is the fox-eyed aristocrat,
the guy who marched towards the Demon lord’s army without permission while we were fighting against the goblins.)
『What happened suddenly, Demon lord-sama!?』
『It’s neither ‘what happened’ nor such!
This fellow cast magic with evil intent towards me.』
Somehow or another, Demon lord-sama seems to have the ability to sense magic cast on himself.
「Branford-san, what on earth did you cast towards Demon lord-sama?」
「E-, E-, Err…… it’s a-, appraisal magic.」
Branford became incoherent, yelping and then freeze up.
That reminds me, this fellow cast【Appraisal】magic on me as well.
I was also glad that I didn’t carelessly use【Appraisal】on Demon lord-sama……
『It seems that this person used【Appraisal】magic on Demon lord-sama.』
『Curse you! Using【Appraisal】towards me, huh!!』
He’s terribly angry. What should I do?
Demon lord-sama threw away Branford from his collar-grip―
and pulled the Japanese sword out of its sheath.
『I deem this matter as a declaration of war against us!
Prepare yourselves!!』
N!? Declaration of war!?
This enraged Demon lord-sama is strange.
It’s unpleasant to be【Appraised】willfully but,
to get extremely furious to this extent?
กับความตายของปีศาจกษัตริย์มันมีเครื่องหมายสิ้นอย่างฉับพลันของการต่อสู้กองทัพที่กำลังสู้กับศัตรูโดยรอบ ,เตรียมถอนเร็วมากส่วนใหญ่ของทหารทำงาน diligently ในขณะที่ exuding บรรยากาศลึกลับ* * *ฉันมาเพื่อทีมปีศาจ .นอกจากผมแล้ว มีไลน์ gewalt Rondo , เอเลน่า และ แบรนฟอร์ด ด้วยเหตุผลบางอย่าง อายะเป็นอย่างดี『ดังนั้น เซจิ สิ่งที่กลุ่มนี้ ? 』『คนเหล่านี้เป็นตัวแทนของมนุษย์ ฉันบอกว่าพวกเขาต้องการที่จะหารือสันติภาพกับท่านลอร์ดปีศาจ 』งั้นผมแนะนำแต่ละคนและทุกคนทำไมฉันต้องกลายเป็นล่าม ?มันช่วยไม่ได้ที่ฉันเป็นคนเดียวที่สามารถตีความ . . . . . . .เมื่อฉันเสร็จบทนำสั้นๆ ปีศาจซามะถามคำถาม『ซึ่งเป็นกษัตริย์ของมนุษย์ 』『กษัตริย์ไม่ได้มาที่นี่ เขาอยู่ในเมืองหลวง 』『วะ กษัตริย์ไม่ได้ปรากฏในการต่อสู้นี้ 』ดูเหมือนว่าในวัฒนธรรมของ demonkind ,พวกเขาได้รับการยอมรับว่า『กษัตริย์จะเข้าสู่สงคราม』 .หลังจากนั้น ก็มีการตีความของผม ประชุมได้อย่างปลอดภัยขั้นสูงบางอย่างหรืออื่น ๆแต่ . . . . . . .มันเกิดขึ้นในช่วงพักเจอลากมาและเราก็หยุดพักสักครู่ของ demonkind ด้านเตรียมชาในด้านใดด้านหนึ่งของโต๊ะใหญ่ ฝ่าย demonkind และด้านข้างของมนุษย์กำลังดื่มชาอย่างกลมกลืนชาชิมบิตที่ผิดปกติแต่มันไม่โง่อย่างที่กระทำหยาบคายเลยแต่ . . . . . . .โดยไม่มีการเตือน , ปีศาจซามะมาทำลาย『สารเลว ชนิดของมายากลที่คุณทิ้งฉัน ! ? 』ปีศาจซามะก็ตะโกนและเข้าหาเขา แบรนฟอร์ด คว้าคอเสื้อ .แบรนฟอร์ดกลัวตายโดยท่านลอร์ดปีศาจที่จู่ๆก็เดือดดาล( อาจจะมีบางคนที่ลืมแต่ผู้ชายในคำถาม แบรนฟอร์ด เป็นจิ้งจอกอย่างผู้ดีคนที่เดินกับกองทัพปีศาจโดยไม่ได้รับอนุญาต ในขณะที่เรากำลังต่อสู้กับปีศาจ )『เกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ท่านลอร์ดปีศาจ ! ? 』『มันไม่เกิดอะไรขึ้น " และเช่น !เวทมนตร์นี้เพื่อนทิ้งด้วยเจตนาร้าย ต่อผม 』บางครั้งหรืออื่น ท่านลอร์ด ปีศาจที่ดูเหมือนจะ มีความสามารถที่จะสัมผัสเวทมนตร์ร่ายใส่ตัวเอง「แบรนฟอร์ดซาน อะไรทำให้คุณโยนต่อท่านลอร์ดปีศาจ ? 」「 E - e - เอ่อ . . . . . . . มันคือ - การประเมิน」 , มายากลแบรนฟอร์ดกลายเป็นแบบต้นการร้องหงิงๆแล้ว , ตรึงไว้มันทำให้ฉันนึกถึง ไอ้หล่อ【การประเมิน】เวทมนตร์เช่นกันผมดีใจที่ผมไม่ได้ใช้ ใช้【การประเมิน】ปีศาจซามะ . . . . . . .『ดูเหมือนว่าคนๆนี้ใช้【มายากลการประเมิน】ในซามา』เจ้านายปีศาจ『แช่ง การใช้【】การประเมินต่อฉันเหรอ ! ! 』เขาต้องโกรธ สิ่งที่ฉันควรทำอย่างไร ?ปีศาจซามาทิ้ง แบรนฟอร์ดจากปลอกคอผมอยากจับญี่ปุ่นและดึงดาบออกจากฝัก『ผมเห็นว่าเรื่องนี้เป็นการประกาศสงครามกับเราเตรียมตัวให้พร้อม ! 』ที่อยู่ ? การประกาศ สงคราม ! ?นี้ทำให้ปีศาจซามาแปลกๆมันไม่สนุกเลยที่จะ【ราคาประเมิน】ขึ้นแต่ที่จะได้รับโกรธมากขนาดนี้
การแปล กรุณารอสักครู่..
