“我想射了。”白洛因的声音。 杨猛终于看到了一丝曙光。 “不许射，先憋

"อยากจะยิง "Bai Luo เสียง ยางเมงก็เห็นแสง "อย่ายิง ถือกลับในขณะ และ กับฉัน ” เกือบไม่หยุดยั้ง Meng Yang ได้ยินนี้ เขาจะขอกูไหไบ Luo เถอะคุณ คุณให้เขายิงมัน "ป่วยดังนี้..." Bai Luo ในนามเมงยางเสียงตะโกนออกมา ดูเถิดไฮกูโหดประโยค "คุณร้องไห้กับฉัน ฉันจะ ไป ” เมงยางน้ำตาเกือบเพิ่มสูงขึ้นจากพี่ใหญ่ ฉันร้องไห้สำหรับคุณ คุณดีกว่าให้เขายิงมัน ในที่สุด Meng Yang สองคำราม เช็ดเหงื่อคิ้ว พร้อมที่จะฆ่าออกครั้งแรก "ก็ยังคงยาก ควรทำอย่างไร ” เมงยาง limp ในตู้เสื้อผ้า คุณปู่ ให้ฉันไป...... กำลังจะไปห้องน้ำก็สิ้นหวัง Meng Yang ได้เรียนรู้ในห้องนอนของถ้วย เก็บปัสสาวะภายในอย่างระมัดระวัง โดย ขั้น เดินขึ้นไปหน้าต่าง ในเขามือ และกำลังจะ เปิดหน้าต่างในขณะนี้ ก็มีเสียงเคาะประตู กลัวเมงยางบนเข่าข้างหนึ่ง ปัสสาวะเกือบหกบนมือ

"ผมอยากจะยิง." เสียงเฮโรอีนสีขาว
เม้งยางในที่สุดก็เห็นรังสีของความหวัง
"อย่ายิงที่จะถือในขณะที่กับฉัน."
ยางเม้งได้ยินนี้เกือบจะไม่หยุดยั้งเขาขอร้องให้เฮโรอีนสีขาว Gu ไห่ผมขอให้คุณให้เขายิงมัน
"ฉันไม่สามารถยืน ...... " ยางเม้งเฮโรอีนสีขาวและตะโกนเสียง
โดยไม่คาดคิด Gu ทะเลโหดร้ายกับประโยคที่ว่า "คุณร้องไห้และขอร้องให้ฉันฉันจะปล่อยมือของคุณ."
ยางเม้งน้ำตาเกือบจะเพิ่มสูงขึ้นจากพี่ชายและฉันร้องไห้และขอร้องให้คุณคุณควรที่จะปล่อยให้เขายิงมัน!
สุดท้ายยางเม้งรอสองครั้งคำราม
เขาเช็ดหน้าผากของเหงื่อพร้อมที่จะฆ่าเป็นครั้งแรกที่ออก
"นอกจากนี้ยังเป็นยังยากอย่างไร?"
ยางเม้งปวกเปียกในตู้ลุง Gu ให้ฉันวิธีการออก ...... มัน
มองสิ้นหวังที่จะไปเข้าห้องน้ำยางเม้งได้เรียนรู้มันในห้องนอนที่มีถ้วยปัสสาวะอย่างรอบคอบ ของเหลวภายในเพื่อสร้างขั้นตอนโดยขั้นตอนที่เดินไปทางหน้าต่าง ในมือของเขาเกี่ยวกับการเปิดหน้าต่างของขณะนั้นก็มีมาเคาะประตูกลัวยางเม้งขาคุกเข่าลงเกือบหกรั่วไหลปัสสาวะมือ

" ผมต้องการที่จะยิง . . . . . . . เพราะเสียง白洛杨猛ก็เห็นประกายของแสง" ไม่ต้องยิงไว้ก่อนซักพักและฉันไป . . . . . . . " " " " " " "杨猛ได้ยินเกือบจะไม่หยุดยั้งเพราะเขาให้白洛顾海อ้อนวอนขอร้องให้เขายิง !" ทนไม่ไหวแล้ว . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " เพราะ白洛อีกครั้งสำหรับ杨猛ตะโกนเสียงแต่顾海ใจร้ายมาว่า " คุณร้องไห้และขอร้องให้ผมและผมจะปล่อยมือ . . . . . . .杨猛น้ำตาเกือบทำพี่ผมร้องไห้ออกมาและคุณต้องรีบให้เขายิง ! ! ! ! ! ! !ในที่สุดเมื่อสอง杨猛คำรามเช็ดเหงื่อจากหน้าผากไปถึงเวลาเตรียมที่หนึ่ง" มันยังแข็งอยู่เลย " คุณจะทำอะไร ?杨猛หย่อนในตู้กูลุงวางฉันในชีวิต . . . . . . . . . . . . . .มองไปที่ห้องน้ำสิ้นหวังแล้ว杨猛ต้องอยู่ในห้องเรียนได้หนึ่งแก้วและค่อยๆวางกระเป๋าลงข้างในปัสสาวะก้าวไปยังหน้าต่างไป ในมือของเขากำลังจะเปิดหน้าต่างในช่วงเวลาที่จู่ๆก็มีเสียงเคาะประตูทำให้杨猛เดียวขาคุกเข่าปัสสาวะเกือบจะโรยบนมือของคุณ